[mirsini-l]

[mirsini-l]

Κερατσίνι.

[mirsini-l]

[mirsini-l]

Μπέρτολτ Μπρέχτ

[mirsini-l]

[mirsini-l]

[mirsini-l]

Μπορεί να μην τελειώσει ο κόσμος αλλά οι άνθρωποι. Να σταματήσουν οι άνθρωποι να βλέπουνε όνειρα ή να κοιμούνται ή να κάνουν έρωτα ή να πίνουνε κρασί ή να φιλιούνται. Κάτι τέτοιο. Μπορεί έτσι να έρθει το τέλος. Όχι από μετεωρίτες ή απ’ τα πυρηνικά ή απ’ το λιώσιμο των πάγων. Όχι μ’ εκρήξεις και σεισμούς και τυφώνες. Όχι απέξω αλλά από μέσα. Έτσι είναι το σωστό να γίνει. Γιατί ζούμε μέσα στον κόσμο αλλά όχι μαζί με τον κόσμο. Αιώνες τώρα σταματήσαμε να ζούμε μαζί με τον κόσμο. Θα’ ναι άδικο λοιπόν να χαθεί ο κόσμος μαζί μας. Μεγάλη αδικία.

απόσπασμα από το βιβλίο του Χρήστου Οικονόμου, Κάτι θα γίνει, θα δεις (2010).

[mirsini-l]

[mirsini-l]

άτιτλο

υπάρχουν φιλιά που υψώνουν

παλάτια στον αέρα ανάμεσα σε δυο στόματα με μια πόρτα σε κάθε μεριά.

αντιστοιχεί τότε να τ' ανοίξει κανείς χωρίς φόβο να διασχίσει το μεγάλο σαλόνι στα σκοτεινά με την καρδιά στο ένα χέρι και στην άλλη το φακό της αμοιβαίας επιθυμίας να φωτίζει την απόσταση της αγκαλιάς που έρχεται.

προτείνεται ν' αφεθούν απ' έξω οι μνήμες ιστού αράχνης οι αναμνήσεις με γεύση στάχτης και τα φαντάσματα άλλων κορμιών μιας και για να διασχίσετε το παλάτι ενός φιλιού είναι απαραίτητο να νιώθετε καινούριοι.

είναι βολικό να φέρει κανείς προμήθειες γιατί οι πυξίδες έχουν λιώσει και δεν μπορεί να προβλέψει τη διάρκεια του ταξιδιού μέχρι τον οριζόντιο ορίζοντα των συναντήσεων.

το να διασχίζει κανείς το παλάτι συνήθως προκαλεί τρομερή δίψα που μόνο σβήνει ή ανάβει ακόμα περισσότερο έλα να μάθεις με καλές γουλιές ουίσκι από το κακό.

ενίοτε θα μας ανακόψει ο τρόμος για το άγνωστο το θράσος ενός πηγαδιού ο δροσερός αέρας μιας αβύσσου. και μπροστά σ' αυτά δεν υπάρχουν οδηγίες.

αλλά ορισμένοι συγγραφείς διαβεβαιώνουν πως το να πέφτεις είναι μια μορφή του ν' αρχίζεις να πετάς και πως μπορεί να δει κανείς το σκοτάδι μόνο

με τα μάτια ανοιχτά.

επίσης μπορούμε να μείνουμε έξω απ' το παλάτι από αέρα στην άλλη πλευρά των υποσχέσεων της πόρτας ασφαλείς από τον κίνδυνο της όρεξης και της φλεγόμενης ευχαρίστησης των ανακαλύψεων.

σε κάθε περίπτωση πρέπει ν' αποφασίσει κανείς.

ακούς τούτο τον ήχο από ποτήρια που είναι γι' άδειασμα;

είμαι εγώ.

χτυπάω το κουδούνι.

κι αν μου ανοίξεις θα μπω.

του Κάρλος Σάλεμ / (μετάφρ.: nathalie)

[mirsini-l]

[mirsini-l]

του κωνσταντίνου βήτα

[mirsini-l]

δύο λέξεις

θ’ αρχίσω με τη λέξη έρωτας και θα τελειώσω με τη λέξη χώμα.

τις ενδιάμεσες, θαρρώ πως τις μαντεύετε. Χρίστος Λάσκαρης

[mirsini-l]

ο έρωτας

ένας έρωτας γεννιέται μες τον έρωτα μεγαλώνει μες τα σπλάχνα του απλώνεται στον χώρο του, τον κατοικεί επιθυμεί διάρκεια, διεκδικεί χρόνο κυριαρχεί, απολαμβάνει την υπεροχή του και μόλις αρκεστεί στα κεκτημένα άλλος έρωτας γεννιέται στα σπλάχνα του μεγαλώνει, απλώνεται στον χώρο του απειλεί να τον κατασπαράξει.

όμως οι έρωτες κάποτε παύουν να τρέφονται με σάρκες ανταγωνιστών ανταλλάσουν μόνο πέτρινα ομοιώματα που μένουν αναλλοίωτα μέσα στις φθορές που συνυπάρχουν χωρίς άσποπες εχθρότητες περίπου φιλικά, όπως οι προτομές αντίπαλων ηγετών στα νεκροταφεία.

Τίτος Πατρίκιος

[mirsini-l]

νεολιθικὴ νυχτωδία στην Κρονστάνδη

- Άννα, τι συμβαίνει;

- άρχισε η επίθεση.

- Άννα, έχε γεια, θα πεθάνουμε.

- Νικολάι, σ' αγαπούσα ολόκληρη.

- μιαν άλλη φορά, θα ξαναγίνει, Άννα

απόσπασμα από το ποίημα "νεολιθικὴ νυχτωδία στὴν Κρονστάνδη", του νίκου καρούζου.

12| 5 | 2018

[mirsini-l]

[mirsini-l]

[mirsini-l]