N A T A L I E @natalievp - Tumblr Blog

Australia WEEK 12 tem 17 – WOENSDAG 31 AUGUSTUS 2016 tem DINSDAG 11 OKTOBER 2016

Ik zit momenteel in Airlie Beach, op een bankje naast een openluchtzwembad, te denken hoe ik de rest van mijn werkweken het beste samenvat. Want alhoewel ik redelijk veel heb gedaan, wat ik nu aan het doen ben is veel leuker om over te vertellen. (Spoilers ;-) )

Ik heb dus besloten om zes weken in één keer te bespreken. Het zal dus een lange blog zijn, maar dat betekent wel dat ik veel rapper kan vertellen over mijn skydive, en duikavontuur, en zoveel meer :-D

Dus hier gaan we dan.

Woensdag 31 augustus, een moeilijke dag. Ik heb er nog niets over vertelt aangezien het vrij persoonlijk is. Maar op 31 augustus werd mijn grootmoeder van mama’s kant (meme Vinkt) begraven. Ze was de week ervoor gestorven na een lange strijd. Het is raar om in het buitenland te zitten als zoiets gebeurt. En alhoewel we elkaar niet zo vaak meer zagen, toch zijn er heel veel goede herinneringen die plots naar boven komen. Uit respect, en om een soort van afscheid te kunnen nemen, ben ik die avond naar de avondmis gegaan in de kathedraal. Dat was een intenser moment dan ik had verwacht. Ik heb er lang over nagedacht of ik dit überhaupt wel wou schrijven in m’n blog. Want ik ben niet op zoek naar goed bedoelde rouwbetuigingen. Maar het is een belangrijke gebeurtenis die ik toch wel wou vermelden hier.

...

De meeste van mijn werkdagen zagen er hetzelfde uit. Om 5:20 wakker, 6:00 koffie halen en richting het station, 6:25 trein naar Lidcombe om over te stappen op de trein naar Regents Park, 7:00 wandeling van Regents Park naar ExpoNet, 7:30 (of vroeger) beginnen met het werk. In het magazijn werd alles voorbereid voor de grote en kleine exposities. De werkdag was ook heel goed uitgelijnd. Om 9:00 hadden we 15 minuten ‘smoko’, Australisch voor pauze. Om 12:00 hadden we 30 minuten lunch-break en om 14:00 weer 15 minuten ‘smoko’. En dan stopte de werkdag normaal gezien om 15:00. Maar meestal vroeg Inge me als ik kon blijven tot 16:00. Mooie werkdag dus. Het werk was repetitief en ik moest met zware dingen rondzeulen. Maar ik deed het wel graag. Want de collega’s waren tof, en het was heel goed duidelijk dat het werk dat ik deed geapprecieerd werd. En het zijn centjes om te kunnen reizen ;-)

Al direct in de tweede week dat ik daar werkte kreeg ik meer verantwoordelijkheid. Inge moest op verplaatsing, en alles dat moest gebeuren die dag werd aan mij toevertrouwt. Een mooi compliment, maar wel hard werken. Inge had ook al heel rap door dat ik mooi kon schrijven, dus alle labels die moesten worden voorzien mocht ik uitschrijven. Vond ik absoluut niet erg :-D

Meestal was ik rond 17:30 terug thuis, afhankelijk van hoe lang ik werkte. Met boodschappen doen, eten en wat ontspannen was er meestal niet veel tijd over om gek te doen tijdens de week (want de volgende dag ging de wekker weer af om 5:20). De weekends echter hield ik zoveel mogelijk vrij om met vrienden af te spreken of Sydney verder te verkennen.

Alhoewel, herinner je m’n trial voor ‘De Wafel’? De foodtruck die Belgische wafels verkoopt? Daar had ik dus ook een job. Dus in het weekend kon je me ook vaak daar vinden .

De eerste shift na mijn trial vond plaats op zaterdag 3 september. Het festival waar we naartoe moesten was buiten de stad, dus we werden opgepikt om 6:20 aan Edgecliff Station. Na een goed uur rijden met gistende wafeldeeg op de achterbank kwamen we dan aan op het festival. Daar werden we opgewacht door de organisatrice van het festival. Door de hevige regenval de dag ervoor was het festival afgelast… Daar stonden we dan met onze wafeldeeg. Op de valreep vond Niels gelukkig nog een ander festival waar we konden staan. En zo stonden we dan plots wafels te bakken in Cogee. Na een korte en grondige uitleg stond ik dan plots aan de wafelijzers. De hele shift lang heb ik Luikse en Brusselse wafels gebakken. Zo leuk om te doen, ook al had ik een ‘oorlogswond’. Komt ervan als je een ijzer van 200°C aanraakt :-/

Maar ik heb me echt geamuseerd. En zo zie ik ook de job bij ‘De Wafel’. Een leuke activiteit die toevallig ook wat centjes verdient. Want met het werk bij ExpoNet was die extra job niet echt een grote noodzakelijkheid. Maar omdat ik het leuk vind doe ik het met veel plezier :-D

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Sep 2, 2016 at 9:44pm PDT

De volgende dag kon ik dan nog eens lekker uitslapen. Dus natuurlijk was ik wakker om 8 uur ;-)

Na een lekkere brunch met Jo ben ik samen met Nanami naar Manly gegaan. Manly is een wijk in Sydney waar vele inwoners van Sydney naar het strand gaan. Een van de stranden is Shelly Beach. Prachtig, zeker bij zonsondergang. Foto’s van de zonsondergang: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ6l9TU02qCUKJ_1p3

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Sep 4, 2016 at 12:03am PDT

Na een aantal gesprekken met Nanami heb ik mijn reisplannen ook lichtjes gewijzigd. Na mijn avontuur in Australië ga ik sowieso naar Hong Kong. Blijkbaar zijn er goedkope vluchten tussen Japan en Hong Kong, en in april gaat Nanami weer naar huis… Dus in mei ga ik vanuit Hong Kong naar Japan vliegen en ook Japan verkennen. Concrete plannen zijn nog in de maak, maar ik kijk er zeker naar uit. Zoals het er nu naar uit ziet zal ik begin juni terug in België zijn.

De volgende zaterdag, 10 september, had ik niet echt iets gepland. Tot onze nieuwe Koreaanse kamergenoot Wook (uithesproken als ‘oek’) ons vroeg als we meewouden naar Cogee Beach waar al een aantal van zijn vrienden waren. Natuurlijk zeiden Nanami en ik ja. En zo hadden we een toffe namiddag en avond met Hiro (Japan), Alicia (Korea), Yusuf (Frankrijk) en Jeremie (Frankrijk). En ik kon het ook hier niet laten om vele foto’s te maken van de zee, de golven,...: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ6xk6QW_bUdbHOs8l Uiteindelijk zijn we allemaal nog iets aan drinken op het appartement van Jeremie en Yusuf. Wijn kopen daarvoor bleek echter een heel avontuur! Iedereen moest zijn ID tonen, en Alicia had er geen mee. Dus ze wouden ons niets verkopen. Uiteindelijk zijn we naar een andere winkel moeten gaan om wijn te kunnen kopen. Ze zijn hier heel erg strikt met hun regels. Later in de avond kwam ook Matteo (Italië) en Lynn (Thailand) bij de groep. Een gezellig avond met vele nieuwe vrienden.

De zondag had ik dan afgesproken met Marit. Niet zo simpel om onze agenda’s naast elkaar te leggen. Ze werkt namelijk in de horeca (ofte hospitality in het Engels), m.a.w. weekend en avond shifts. We hebben genoten van de zon op het strand van Manly. In de namiddag ben ik dan samen met Nanami wafels gaan eten bij ‘De Wafel’. Er was een festival niet ver van ons appartement. Dus het ideale moment.

Tijdens de week ben ik dan naar de hilarische ‘Secret Life of Pets’ gaan kijken. Vrijdagavond was er afscheidsfeestje voor Yusuf, die weer naar huis ging. Wederom een gezellige avond met meer nieuwe vrienden :-)

Op zaterdag 17 september was het weer tijd voor een shift bij ‘De Wafel’. Het was super hectisch. Deze keer was het een catering. M.a.w. alles was betaald en de mensen konden gratis wafels afhalen. Dat deden ze allemaal tegelijkertijd… Met de mogelijkheid om 4 Brusselse en 6 Luikse wafels per keer te bakken konden we de vraag van 100 wafels in één keer niet echt bijhouden. Gelukkig waren er mensen die het begrepen (niet iedereen) en uiteindelijk zijn we erin geslaagd iedereen (die niet te ongeduldig was) te kunnen bedienen.

Zondag was het dan tattoo-tijd voor Jo. Ze had dan haar tattoo gepland, en ik had beloofd om even langs te komen om haar te steunen. Samen met Nanami ben ik naar Newtown gegaan, waar we hebben genoten van een lekkere lunch.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Sep 17, 2016 at 9:02pm PDT

Tegen zondagavond begon ik wat keelpijn te krijgen, en wat ik vreesde werd werkelijkheid. Ik was ziek op maandag. Ik was nog naar het werk geweest, maar al snel was het duidelijk dat ik te ziek was. Dus was ik twee dagen thuis. In de namiddag was ik al iets beter, dus samen met Nanami was ik een Chai Latte gaan drinken bij ‘The Shed’. Plots had ik Ulrike, eigenares van ‘De Wafel’ aan de lijn. Ze wou me officieel (on the books) aannemen. Daardoor kreeg ik als één van de eersten kans om schiften te doen. Goede opportuniteit dus.

Woensdag was ik dan gelukkig weer goed genoeg om te gaan werken.

Op donderdagavond 22 september ben ik samen met Jo (die de dag ervoor jarig was) naar een concert gegaan in ‘the Sydney Opera House’. Geweldig. Het was een klassiek concert, ‘Sea Symphonies’, met een 400-koppig koor. Onbeschrijfelijk om 400 mensen tegelijkertijd te horen zingen. Super ervaring :-D

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Sep 22, 2016 at 6:12am PDT

Die vrijdag zijn Nanami, Wook en ik gezellig iets gaan eten. Was een leerrijke avond, met een aantal interessant feiten over Koreanen:

Koreaanse meisjes dragen mondmaskers omdat ze dat hip en cool vinden. Of als ze onzeker zijn over hun uiterlijk. Niet voor de luchtvervuiling.

Een pet dragen op restaurant in Korea is heel normaal. Bijna aangeraden zelfs. Hun cultuur draait enorm om uiterlijk en het is ongehoord om onverzorgd op straat te komen.

Koreanen kijken elkaar NIET in te ogen tijdens een gesprek. Dus als je praat met een Koreaan en hij ontwijkt jouw ogen, dan is dat uit gewoonte, niet omdat ze liegen of afgeleid zijn.

Raar als je het niet gewoon ben, maar dat is het interessante aan nieuwe culturen te leren kennen.

Meeste avonden in de week was ik aan het babbelen met Nanami. Of gingen we samen achter sushi. En vaak gingen we ook naar cafés, op zoek naar lekkere Chai Latté’s of warme chocolademelk. Gezellig met z’n tweetjes, meiden onder elkaar, dus ook samen shoppen. Ze noemde me zelfs haar grote zus ;-) Een hele leuke vriendschap die is ontstaan dus in Sydney.

Een andere dierbare vriendschap in Sydney is met de Taiwanese Kayla, die ik in m’n eerste week in Sydney ontmoette. Jammer genoeg konden we niet zo vaak afspreken als we wouden (ze heeft een heel druk werkschema, en als Aziaat is het heel erg moeilijk aan een goedbetaalde job te komen).

Wekelijks probeerde ik ook zeker met Jo af te spreken (nog zo'n dierbare vriendschap). Ze heeft ondertussen een job in het ‘Luna Park’, een groot amusementspark in de haven. Het was voor haar even uit haar comfortzone treden, maar ze genoot er enorm van. We gingen meestal samen iets gaan eten in Grill’d, waar ze lekkere hamburgers hebben.

Met de vrienden die we leerden kennen op Cogee strand spraken we ook regelmatig af (bijna wekelijks). Het is een grote groep en regelmatig kwamen er andere gezichten bij. Maar de Japanse Hiro was steeds van de partij. Op 29 september werden we dan ook uitgenodigd voor zijn 27ste verjaardag te vieren. Een leuke avond, en aangezien de kans groot is dat ik m’n 28ste verjaardag in Tokyo zal vieren heeft hij me belooft om naar Tokyo proberen te komen voor mijn verjaardag.

Tegen eind september was ik mijn steeds langer wordend haar beu. Dus ging ik op zoek naar een kapper. Ik ben nogal kieskeurig (slechte ervaringen in het verleden) dus ging ik meteen op zoek in de hipste buurt van Sydney; Newtown. Daar stapte ik een kapper binnen die er tof uitzag. Achter de toog gemaakt van paletten van ik een beer van een vent vol tattoos die me vroeg hoe hij me kon helpen. Toen ik zei dat ik mijn haar wou laten knippen, en liefst zo snel mogelijk zei hij me dat hij zag dat het een noodgeval was ;-) Die avond nog kon ik m’n haar laten knippen. Vergezelt van een glas rode wijn. Het resultaat was prachtig. Ben er nog steeds gek op.

Op 1 oktober zijn Nanami; Wook en ik samen naar Kiama gegaan. Dat ligt zo’n 3 uur rijden met de trein buiten Sydney (voor maar 3AUD). Leuk en gezellig stadje. We hebben er genoten van het uitzicht en ik heb mijn aquarel verf boven gehaald. Lekker ontspannend. Foto’s Kiama: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ7AnFtOGZf861hzEb

Op zondag 2 oktober heb ik dan iets super belangrijk gedaan! Mijn reis voor de EAST COAST geboekt! Momenteel ben ik hier volop mee bezig, maar toen ik die boekte kon ik niet stoppen met glimlachen. Het zag er zo geweldig uit (is het ook tot nu toe).

Maandag 3 oktober was een feestdag in Australië, Labour Day. Dus een onverwacht vrije dag voor mij. Aangezien de meeste van m’n vrienden toch moesten werken (heb je in de horeca hé ;-) ); besloot ik om er alleen op uit te trekken. Was een goede beslissing. Heb die dag genoten van een mooie wandeling. Eerst wel twee uur op de bus naar Palm Beach, om dan te voet te gaan naar het Barrenjoey Lighthouse. Klein probleempje… Ik had de SD-kaart van m’n camera vergeten! Oeps. Gelukkig kon ik me behelpen met het interne geheugen en de wifi die m’n camera met m’n GSM verbind. Lang leve de technologie! Na de klim naar de vuurtoren ben ik te voet verder gewandeld naar een paar stranden in de buurt. Door de woonwijken heen. Daardoor was ik de engste die gek genoeg was dit te doen. Maar wat een prachtige stranden: Whale Beach & Avalon Beach. Zeker En vast de moeite. Foto’s: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ7Eb-r4rszCNF2ooW

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Oct 3, 2016 at 3:13am PDT

Later in de week had ik dan een GoPro gekocht… Met het Great Barrier Reef in het vooruitzicht wou ik graag een camera die ik ook in het water kon gebruiken. Na lang overwegen heb ik dan uiteindelijk besloten om een GoPro aan te schaffen. Hopelijk komen er mooie beelden en filmpjes van.

In het weekend heb ik het vooral rustig gehouden. Op zondag 9 oktober had ik dan weer een lange shift bij ‘De Wafel’ voor de boeg. Deze keer stond ik in voor de toppings. Dus maken dat de wafel er picobello uitziet. Onze populairste wafel die dag was de ‘Strawberry Supreme’, met verse aarbeien, slagroom, aardbei-coulis en Belgische chocoladesaus. Mmmm…

En dan was het al tijd voor mijn laatste werkweek voor mijn grote East Coast avontuur. De kriebels namen uiteraard enorm toe. Maar ik profiteerde er wel van om nog vlug een filmpje mee te pikken op de laatste dinsdag in Sydney voor mijn vertrek.

En zo passeerden zes weken waar ik vooral heb gewerkt, maar ook heb genoten. Op naar de laatste week voor m’n vlucht naar Cairns!

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #australia #sydney #dutch

Australia WEEK 11 – WOENSDAG 24 AUGUSTUS 2016 tem DINSDAG 30 AUGUSTUS 2016

Vorige week eindigde met Koreaans en Japans eten. Uiteraard moest ik ook een duit in het zakje doen. Dus dan maar een Vlaamse klassieker klaarmaken: Vol-au-vent.

Ik beken, ik heb een snelle versie klaargemaakt, niet de authentieke versie waarbij ik zelf de kippenbouillon klaarmaak. Maar ik heb de vol-au-vent wel voor de eerste keer volledig zelf gemaakt. En het was superlekker. Thanks to Libelle ;-)

https://www.libelle-lekker.be/bekijk-recept/19387/vol-au-vent-2

Jammer genoeg heb ik de bladerdeeg gebakjes achterwege moeten laten. De oven was te smerig om er iets in te bakken.

Samen met verse puree patatjes (want frieten maken zonder frietketel is niet echt op z’n Vlaams)

Mijn kamergenotes vonden het allebei lekker, dus missie geslaagd.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 27, 2016 at 4:35am PDT

De inkopen voor dit Vlaams gerecht deed ik samen met Nanami, vergezeld van een lekkere kop koffie bij ‘The Shed’ natuurlijk. Terwijl we aan het genieten waren van onze koffie (of Chai Latte voor Nanami) kreeg ik bericht van WTC. Ze hadden werk voor mij bij ExoNet, maar deze keer 5 dagen in de week, voor 7 weken lang. Niet meer op verplaatsing, maar in het magazijn. Goed nieuws dus!

Donderdag en vrijdag moest er weer opgeruimd worden bij ExpoNet, maar op vrijdagavond ben ik samen met Felix en enkele andere vrienden naar een single-voorstelling van CUZN gegaan. Een getalenteerde muzikant die ik al een paar keer ben tegengekomen in Sydney. Zeker eens opzoeken op YouTube. Het werd een leuke avond uit met vrienden.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 26, 2016 at 5:30am PDT

Zaterdag was een luie dag, met naar de film gaan (ik weet het, alweer naar de film ;-) ) als hoogtepunt.

En zondag ben ik weer gaan wandelen in het Royal National Park. Deze keer met Jo. Blijft een mooi park, en een leuke wandeling. Ook hier weer een heleboel foto’s: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ6TJLxxOM3wA3QDOh

En maandag was dan de eerste dag in het magazijn van ExpoNet. Beetje nerveus vertrok ik die ochtend naar Auburn, een wijk buiten het centrum van Sydney. Ik moest om 7:30 starten, maar de trein om 6:25 nemen. Met een korte wandeling, koffie kopen en wat extra tijd voor de zekerheid was dat dus om 6u vertrekken. Dus om 5u op… Gedaan met de vakantie dus.

Na een korte introductie aan m’n nieuwe verantwoordelijk Inge kon ik aan de slag. Eertse dagen zijn de moeilijkste natuurlijk. Je moet de verantwoordelijke volgen en constant vragen waar alles is… Gelukkig was tegen het eind van de eerste dag het ijs gebroken en begon ik iedereen te kennen. Inge was ook tevreden met mijn werkmentaliteit. Goede start dus.

Maar het is niet enkel werken hé ;-)

Maandagavond ben ik samen met Jo hamburgers gaan eten. Ja, hamburgers. Wie me kent weet dat ik niet echt een fan ben van hamburgers (en ik zeg met trots dat ik niet meer naar de MacDonalds ben geweest sinds 2008). De enigste uitzondering die ik maak is voor de homemade hamburgers van nonkel Peter. De keten Grill’d die Jo en ik ontdekten hebben dan ook ‘gezonde hamburgers’. Het vlees en de groenten zijn duidelijk herkenbaar, en het brood en vleestype kan je zelf kiezen. Ik ging voor de BaaBaa burger: lamsvlees en vele andere lekkere dingen. Het was superlekker.

Dinsdagavond heb ik dan genoten van een overheerlijke warme chocolademelk, gemaakt met Callebaut chocolade terwijl ik boodschappen deed.

Zo eindigt weer een week, deze keer volop in het werk. Maar ook genieten van de kleine dingen.

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #australia #sydney #dutch

Australië WEEK 10 - WOENSDAG 17 AUGUSTUS tem DINSDAG 23 AUGUSTUS

Mijn tiende week in Australië begon met het verhuizen naar een nieuw appartement. Weer m’n hele hebben en houten inpakken en verhuizen. Hoe snel een mens gerief verzamelt! Onmogelijk met al dat spul rond te trekken. In een appartement, çava, maar van hostel naar hostel? Er zal gerief weggedaan moeten worden (m.a.w. naar huis opsturen) als ik niet meer in Sydney verblijf.

Om 12u had ik afgesproken met verantwoordelijke van het appartement. Wat een ontgoocheling toen ik besefte dat het appartement niet zo proper was als ik me herinnerde… Eén voordeel (of misschien nadeel?) is dat ik dicht bij m’n favoriete afhaal-sushi woon. Dus ‘s avonds sushi gegeten, en even gebabbeld met mijn Japanse kamergenote Nanami die ook pas was verhuist. En dan vroeg gaan slapen. Want op donderdag moest was het vroeg dag (lees 5u ‘s ochtends). Jo en ik moesten namelijk een hele dag voor ExpoNet werken. Tussendoor ook nog even mijn gegevens naar ‘De Wafel’ doorgestuurd, en ‘s nachts (of toch tijdens dat ik aan ‘t slapen was) kreeg ik antwoord van Niels dat ik de vrijdag op trial mocht. Na het harde werk (een dag van weer meer dan 10u aan een stuk werken) werd ik nog door Aimee van WTC gebeld als ik op vrijdag ook niet wou werken voor ExpoNet (want ze wouden me zoveel uren als mogelijk geven). Ik zei ‘Ja, maar…’ Ik had ook nog de trial om 11:30, voor ‘een uurke’. Gelukkig was het voor ExpoNet maar 2 uurkes werk (en betaalt voor 4 uur, het minimum dat ze hier moeten betalen). Dus ook op vrijdag om 5u uit bed :-/ Donderdag was dan ook nog eens de verjaardag van mama, dus moest ik ook nog een goed moment vinden om haar te bereiken. Om 6:00 Australische tijd was het nog 22:00 de vorige dag in België. En na het werk was ik te moe om degelijk te bellen. Dus dan maar de vrijdag om 6:00 bellen. Net gepast, want ik was te vroeg opgestaan (ook dat nog). En na het werk op naar de trial voor ‘De Wafel’. Spannend. Het was supertof. Omgaan met klanten en lekkere dingen verkopen, net als bij bakkerij Welvaert. En na de trial, dat toch meer dan een uurke duurde, kreeg ik al direct te horen van Niels dat ik de job had! Een leuke occasionele weekendjob dus. Leuk om af te wisselen met een andere drukkere job. ‘s Avonds kwam ik terug op het appartement om te zien dat iemand van management alle rommel in het appartement had opgeruimd. En na een korte babbel met Nanami en de Koreaanse Ji Won (ook nieuw) was het al snel duidelijk dat zij ook niet zo tevreden waren over de hygiëne. We spraken af om samen het appartement proper te houden, en we kregen al snel de steun van de Vietnamees Ken. De sfeer was al direct zoveel beter, misschien toch niet zo erg als ik eerst dacht?

Ook op zaterdag moest ik werken (en opstaan om 5u). Daarna had ik afgesproken met Marit. Ze zat ondertussen op Manly, dus ben ik daar naartoe gegaan. Dat is een wijk van Sydney met een strand, best te bereiken met de ferry. We zijn dan samen doorgewandeld van de grote strand Manly Beach naar het kleinere strand Shelly Beach. En daar kregen we het in onze kop om de kliffen te beklimmen… Niet echt het slimste idee op sandalen en met een dure camera! We zijn er zonder kleerscheuren geraakt, en het uitzicht was fantastisch. Terug naar beneden konden we gelukkig met de trap… (Oeps, misschien beter eerst wat beter rondgekeken?)

A photo posted by 🇳🇴🌎🌲☀️ (@marit.hovden) on Aug 20, 2016 at 2:31am PDT

De avond hebben we gezellig gemaakt met een lekkere wok en afgesloten met lekkere wijn en leuk gezelschap. Op de terugtocht naar het centrum met de ferry wou ik uiteraard leuke foto’s trekken. Even was ik in paniek toen ik de lensdop van m’n camera niet terug vond. Gelukkig had ik die al rap weer gevonden, en zo was ik ook nog aan de praat geraakt met een Britse Australiër. Foto’s van de dag in Manly: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ4AzvJMK42zu3OEwy

De volgende dag was het dan weer vroeg opstaan, want ik had met Nadire afgesproken om samen naar het Royal National Park te gaan. We gingen via de ingang in Bundeena (want dat park is gigantisch), en dus moesten we ook hier met de ferry van Cronulla, dat we met de trein konden bereiken. Wat een prachtig park! We deden een wandeling langs de kliffen tot we aan het bekende ‘Wedding Cake Rock’ en dan tot aan Marley Beach. Daar hebben we ons geamuseerd met de camera en rustig op het strand gezeten. ‘s Avonds was het dan ineens haasten om terug te raken, want de laatste ferry vertrok om 18:00 (hebben we gelukkig net gehaald). Een prachtige dag (met toch een wandeling van al bij al 13 km). Foto’s van de dag in het Royal National Park: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ4E4SlmmHDBKaY2hk

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 21, 2016 at 1:57am PDT

Maandag had ik dan een ‘Skillshare and Assesment Day’ bij The Fundraising People. Et was best interessant om te weten te komen hoe zo’n organisatie werkt. Maar mensen op straat aanspreken om geld te doneren, en de passief-agressieve aanpak die ze daarvoor gebruiken is echt niet mijn ding. Ik heb dan ook na de eerste dag bedankt voor de job. Zeker omdat de payrate dezelfde is als die bij ExpoNet, waar ik op zaterdag meer uren beloofd werd door Kerry die daar voor verantwoordelijk is. ‘s Avonds had Ji Won dan voor ons gekookt. Het was iets te pikant naar mijn smaak, maar dan haalde ze Koreaanse Seaweed boven. Superlekker met een beetje rijst. Het heeft een zoute nasmaak en is krokant. Ben er nu zot op! Later op de avond hebben Nanami en ik dan origami kraanvogels gevouwen. Leuke manier om mijn nieuwe kamergenotes te leren kennen.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 22, 2016 at 4:18am PDT

Op dinsdag was het dan weer werken bij ExpoNet geblazen! Indrukwekkend om zo’n beurs te zien veranderen op een aantal dagen tijd. Deze keer was het een technologie-beurs dus ik zag gebogen schermen, gigantische schermen en zelfs doorschijnende schermen. Het was niet zo’n lange werkdag en ‘s avonds was het dan de beurt aan Nanami om voor ons te koken. Ze had Okonomiyaki gemaakt. Superlekker. Na het lekkere eten heb ik dan vlug nog een filmpke meegepikt met Felix, want dinsdag is ‘t halve prijs ;-)

En zo eindigde mijn tiende week op een internationale culinaire noot.

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #australia #sydney #dutch

Australië WEEK 9 – WOENSDAG 10 AUGUSTUS 2016 tem DINSDAG 16 AUGUSTUS 2016

Mijn negende week in Australië begon met een dagje vrij, dus tijd om mijn blog online te plaatsen… Week 3 opladen in week 9, oei een beetje laat :-/

Op donderdag was ik in de keuken aan de praat geraakt met twee leuke meisjes. De Duitse Christine en de Noorse Marit. Marit (Marie uitgesproken) was net in Australië aangekomen na vier maanden backpacken in Sri Lanka, de Filipijnen, Thailand, Bali, Kuala Lumpur en Cambodja. Ze moest nog een aantal dingen in orde brengen, waaronder een bank account openen en een Australische sim-kaart kopen. Aangezien ik weet hoe handig het is om hierin geholpen te worden heb ik haar de weg gewezen in Sydney. Een leuke dag, en tof om weer een goede vriendin erbij te hebben. Toen we op World Square kwamen (een shoppingcenter vlak naast Maze) zag ik plots de foodtruck ‘De Wafel’ staan. Eindelijk! Ik was al op zoek naar hen sinds Emmy en Steven me erover vertelden. En hier was ie dan. Ik kon het niet weerstaan een Brusselse wafel te bestellen. Perfect bij de koffie die ik net ervoor had afgehaald bij ‘the Shed’. Die avond hebben Marit en ik afgesloten met warme chocomelk en cookies and cream ijscrème.

De volgende dag heb ik met Jo opgetrokken (na gewerkt te hebben in de voormiddag). Na een lekkere Shed-koffie (waar de barista Greg me ondertussen al goed kent), ben ik alweer achter een wafel geweest, deze keer een Luikse met banaan, ijs en chocoladesaus.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 14, 2016 at 10:04pm PDT

Jo en ik besloten ook om samen te zoeken naar een appartement. We zochten op flatmates.com.au, samen maar ook apart. En ik had al snel mijn oog laten vallen op een appartement in George Street, net naast Central. Het was slechts 150 AUD per week en een zeer goede locatie. Ik stuurde onmiddellijk een bericht naar de contactpersoon Adela. Op zaterdag kreeg ik antwoord en op zondag ben ik dan gaan kijken. En heb ik besloten om naar daar te verhuizen op voorwaarde dat ik van onder in het stapelbed kon slapen (het is een kamer met 4 meisjes en aansluitende badkamer, alles in de prijs inbegrepen, ook wifi). Dus dat ging heel snel, op woensdag verhuis ik al.

De vrijdag avond ben ik dan met Marit op stap gegaan. We zijn samen naar het Sydney Opera House gewandeld. En ik kon het weeral niet laten om duizenden foto’s te trekken ;-)

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 12, 2016 at 3:50am PDT

Daarna zijn we doorgewandeld naar de O’Bar. Dat is een bar op de 47ste verdieping van een toren met zicht op Sydney. En het leukste is dat de bar langzaamaan ronddraait zodat je zicht hebt over heel Sydney. Het was GEWELDIG. We gingen maar één iets drinken maar bleven plakken tot 1uur ‘s nachts. Drie uur lang babbelden we over van alles en nog wat terwijl we genoten van lekkere wijn en cocktails.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 12, 2016 at 5:04am PDT

De vele foto’s getrokken op deze avond: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ3RxNqLGZjQ9A_Gey

Op zaterdag ben ik dan samen met Jo naar Bondi Beach geweest. We deden er de wandeling van Bondi Beach naar Cogee Beach. Een mooie wandeling op een zonnige winterdag ;-) Zo mooi en natuurlijk ook weer duizenden foto’s genomen: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ3iDcCUEfhvWkE771

Maandag had ik afgesproken met Anthony (van Parijs ;-) ). We hebben elkaar vorige week op ExpoNet ontmoet en zijn aan de praat geraakt over eten (logisch op een Good Food and Wine beurs), meer bepaald wafels. Hij wist namelijk een goed plaatsje voor Belgische wafels (nee, niet ‘De Wafel’) en wou me er mee naartoe nemen. En zo had ik de derde keer wafels op een korte tijd… :-) Je zou bijna denken dat ik alleen maar wafels eet ;-) Maar de wafels waren inderdaad delicious en hun warme chocolademelk was… ik heb er geen woorden voor. Hij is gemaakt met warme chocoladesaus (Callebaut chocolade), warme gestoomde melk, cacao-poeder en geschaafde chocolade on top… Het is gewoonweg hemels. De beste warme chocolademelk die ik ooit heb gedronken…

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 14, 2016 at 11:38pm PDT

Het was de tweede week met regelmatig werk, maar toch al opmerkelijk minder werk dan de week ervoor… Terwijl ik vorige week 4 keer kon gaan werken, samen goed voor 30 uur, zat ik deze week maar aan 11 uur over twee dagen gespreid. Dinsdagnacht 7 uur en op vrijdag 4 uur… Brendan, de verantwoordelijke op vrijdag (voor de afbraak van wat we op maandag hebben gedaan), zei me dat ik eens moest informeren als ik niet meer uren kon krijgen bij ExpoNet… Dat leek me een goed idee, en in mijn enthousiasme zei ik dat ook tegen Katarina van WTC. Ze zei dat dit geen probleem was, zo lang dat alles maar via WTC gebeurde, en niet rechtstreeks met ExpoNet. Want dat was in strijd met het contract tussen WTC en ExpoNet, en ze hadden al een paar keer het contract gebroken…

En zo had ik dan per ongelijk een kleine oorlog tussen WTC en ExpoNet uitgelokt… ExpoNet wou me meer uren geven, maar liefst zonder WTC omdat ze mij dan meer konden betalen, en WTC wou me niet laten gaan omdat ze zoveel potentieel in me zagen (alhoewel ik vooral voor ExpoNet had gewerkt via hen…) En ik zat er natuurlijk tussen. Tussen al die heisa door was ik ook nog aan het solliciteren op mijn eigen, want ik wil toch een ‘voltijdse’ casual job. Meer uren om te sparen en het tweede deel van mijn reis te doen. In oktober wil ik namelijk naar Cairns reizen per vliegtuig, om dan de hele Oostkust af te reizen per bus. The Great Barrier Reef, Whitsunday Islands, Fraser Island,… en nog veel meer. Dus centjes sparen. Dus ook meer werk nodig… Zo had ik op vrijdag gevraagd aan de Vlaming Niels die toen helemaal alleen in de foodtruck ‘De Wafel’ stond of ze geen mensen zochten. Hij antwoordde mij dat ik altijd m’n CV via Facebook kon sturen, wat ik dan ook heb gedaan. En eerder in de week was ik ook al aangesproken door een Nederlander op straat of ik het niet zou zien zitten om ‘fundraiser’ te worden, je weet wel mensen aanspreken op straat om hen te overtuigen een goed doel te steunen. Ik weet niet echt of dit iets voor mij is, maar als ik het niet probeer weet ik het natuurlijk niet. Op dinsdag had ik dan ook een interview met hen. Samen met Felipe uit Chili. Ik denk dat het goed is gegaan, we zullen wel zien. Na het interview ben ik nog met Felipe op stap geweest in Sydney. We wandelden door ‘the Royal Botanic Gardens’ en hoor ik toch niet plots ‘Hi Natalie!’. Nog maar net twee maanden in Sydney en mensen herkennen me al op straat ;-)

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Aug 19, 2016 at 9:47pm PDT

Terug in mijn kamer leerde ik Cara (Wales, NIET Engeland ;-) ) kennen. Ze was ook net aangekomen en was aan het vechten tegen de slaap om een niet al te grote jetlag te hebben. Dus ben ik samen met haar naar het Sydney Opera House gewandeld. Tweede keer in de week dat ik daar een avondwandeling doe :-D

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #sydney #dutch

Australië WEEK 8 - WOENSDAG 3 AUGUSTUS 2016 tem DINSDAG 9 AUGUSTUS 2016

Week 8, en volop aan het werk. Zoals in mijn vorig blog al gezegd kon ik, na een hele goede indruk te geven de dinsdag, op woensdag en donderdag terugkomen. Het tempo en de sfeer waren compleet anders. Het ging ook niet meer over het leggen van tapijttegels… Het was veel gevarieerder. En iets relaxter. Nu de basis er was, konden we meer op ons gemak al de rest van ons werk doen. Het is best indrukwekkend om zo’n beurs opgebouwd te zien worden op een relatief korte tijd… Vrijdag en zaterdag had ik vrij en heb ik genoten van mijn laatste dagen in het appartement (wat vliegt de tijd toch) Ik ben een aantal keer naar het Jones Street Café geweest om er lekker te ontbijten (en niet te moeten afwassen). Op zondag was het dan tijd om mijn koffers te pakken om te kunnen verhuizen naar een hostel voor een kortere periode. Felix, één van de gasten die ik leren kennen heb bij Exponet (je leert zoveel nieuwe mensen, vooral backpackers, kennen op zo’n korte tijd door dit soort werk) stelde voor om naar het Maze Backpackers hostel te gaan. Goedkoper dan 790 On George en vele voordelen zoals gratis eten op bepaalde dagen. Ik dacht als ik altijd hetzelfde doe, leer ik nooit iets nieuws kennen, en dus boekte ik bij Maze. Direct voor een week. Na het pakken van de koffers moest ik dan terug gaan werken. Tijd voor de afbraak… de beurs was gedaan, en alles wat we hebben opgebouwd moest weer worden afgebroken. Heel erg tijdelijk dus. Maar het was wel een toffe avond. Ik heb er de Britse Jo leren kennen, de enigste vrouw buiten mij, en een nieuwe vriendin. En omdat het een voedselbeurs was, was er ook nog overschot die op moest. Dus die avond gratis ijsjes gegeten, en naar huis met twee flessen witte wijn. The perks of the job ;-) Maandag bleek een hele hectische dag te zijn. Rond 9u kwam Nadire terug thuis, en daarvoor wou ik nog vlug de was doen. En om 12u had ik dan een interview bij ‘the Luna Park’, een pretpark op de pier in Sydney. Vandaar ben ik dan doorgelopen naar het Maze hostel om al in te checken, dat is direct een zorg minder. Op m’n (ienimini) kamer ontmoette ik direct de Duitse Denise en de Chinise Rui (weet nog altijd niet zeker of dit de juiste schrijfwijze is). Denise was al aan het slapen, want ze moest die nacht werken van middernacht tot 4u ‘s morgens, voor Exponet… Na een korte babbel ben ik dan nog snel binnen gegaan in het WTC-kantoor (vlak naast het Maze hostel, dus mijn favoriete koffiehuisje ‘the Shed’ is vlakbij). Ik moest m’n uren van de vorige week indienen, zodat ik betaalt kon worden. Daar sprak Aimee me aan dat ze nog nooit zo’n enthousiasme gehad hadden van Exponet voor één persoon. Blijkbaar willen ze me zeker bij elke volgende job als ze mensen van Work & Travel vragen. A propos vermelde Aimee ook nog eens dat ik die nacht ook moest werken (je weet wel van middernacht tot 4u ‘s morgens). Ik viel uit de lucht, maar geen probleem, meer uren is meer centjes. Net voor ik vertrok (om m’n koffers op te halen in het appartement) vroeg Aimee me nog als ik wou werken van 16:30 tot 21:30. Vlakbij het appartement. Ik zei ja natuurlijk. Even een drukke dag is niet zo erg toch? Het werk was op de universiteit van Sydney. We moesten info-standen opbouwen. Eigenlijk doen ze hetzelfde als ExpoNet. En dan tegen middernacht (en na eindelijk een deel van m’n spullen verhuist te hebben) moest ik op naar de volgende job. De verantwoordelijke was wederom Sal (hij lijkt wel constant te werken), en ook Jo was weer van de partij. Toen het bijna 4u was vroeg Sal me om tot 7u te blijven. Even was ik van de kaart, ik was namelijk al op van 8u ‘s morgens, met veel fysieke arbeid. Maar ik zei ja, als ik koffie kreeg. Dus nachtje door tot 7u, met een Red Bull ipv de gevraagde koffie… Is beter dan niets hé ;-) Dinsdag was natuurlijk slaapdag… Tot 15u in bed liggen met een geldig excuus. Zalig. Daarna ben ik nog even het WTC kantoor binnen gewandeld, na een heerlijke koffie bij ‘the Shed’ natuurlijk, om er aan m’n blog te werken. En daar kwam ik Felix weer tegen. We raakten aan de praat en was zelfs zo vriendelijk op mee de rest van m’n koffers op te halen. ‘s Avonds ben ik dan samen met Felix, Jo en Rui naar Suicide Squad gaan kijken. Dinsdag kan je voor halve prijs naar de film, dus het moment om te gaan! En zo is er weer een week voorbij in Australië, en deze keer heb ik ook het werk-gedeelte van m’n working holiday visa vervult.

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #sydney #dutch

Australië WEEK 6 & 7 – WOENSDAG 20 JULI 2016 tem DINSDAG 2 AUGUSTUS 2016

Mijn zesde (en zevende) week in Australië, wat vliegt de tijd toch. Ik kan het haast niet geloven dat ik hier al 6 weken ben. Alhoewel, alles gaat hier ondertussen meer en meer zijn gangetje. In zes weken tijd heb ik ook een aantal gewoontes gekweekt. Zoals op zondag naar de Gloria Jean’s Coffees gaan. Daar zit ik dan met een lekkere koffie en gratis wifi op mijn iPad te werken. Meestal aan mijn blog. Maar het is voor mij ook het moment om contact op te nemen met het thuisfront. Er zijn hier zoveel leuke adresjes om lekkere koffie te drinken. Als ik in de buurt ben van het WTC-kantoor dan ga ik gegarandeerd naar ‘The Shed’. Leuke plaats, en tot nu toe de goedkoopste en lekkerste koffie die ik heb gevonden. En heel soms nestel ik me daar om in m’n reisdagboek te schrijven.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jul 19, 2016 at 11:03pm PDT

Een ander leuk plaatsje, vooral omdat het in hetzelfde gebouw is als het appartement, is ‘Jones Street Café’. Gemakkelijk, lekker en vriendelijk. Na een paar keer te gaan kenden ze me daar zelfs al, en m’n order. Ik zal het jammer vinden als ik verhuis dat ik daar niet meer kom. Het is een beetje uit de buurt om er zomaar naartoe te gaan.

Het appartement is leuk, maar ik moet bovenaan in een wiebelig stapelbed slapen, iets wat me toch een beetje afschrikt. Het wiebel-gedeelte ervan. Mijn grootste schrik is dat ik er bovenaan in slaap en dat het dan uit elkaar valt… Iets wat natuurlijk nooit gebeurt. Behalve in mijn derde week in het appartement… Die maandag zet ik me recht in mijn bed om op te stand toen ik KRAK hoorde. In paniek ging ik zo snel als mogelijk uit het bed (dat overhelt als ik op de trap sta). Het meisje onder mij was in de kamer maar gelukkig niet in bed. Toen we het bed zagen bleek dat er een drietal metalen staven die de matras ondersteunen los waren. Toch serieus schrikken, zeker als het gebeurt terwijl je IN het bed zit. Na contact op te nemen met de huisbazin, bleek dat de metalen staven met een plastieken kliksysteem weer vast te maken waren aan het bedframe. Heb ik dan ook gedaan. Met een klein hartje ben ik dan de volgende dagen gaan slapen. Totdat hetzelfde gebeurde op woensdagochtend. Gelukkig was de huisbazin er toen, en is het op een betere manier opgelost. Maar toch schrikken. En nog steeds ga ik super voorzicht in bed, en maak ik dat ik niet meer uit bed moet als ik ga gaan slapen. Nu ja, het is maar voor vier weken dat ik in het appartement zit, dus daarna kan ik een steviger bed zoeken.

Aangezien mijn nichtje Margot jarig is eind juli, wou ik een pakketje opsturen naar huis. Met een cadeautje voor haar twaalfde verjaardag (ze wordt zo groot, bijna niet te geloven, ik herinner me nog toen ze een baby was…) De voorbije weken heb ik verschillende leuke dingetjes gekocht, ook voor haar zusje Nora, om in te pakken en op te sturen. Eerlijk gezegd verwen ik ze teveel, maar ik kan er niet echt aan doen. Ik zie ze te graag, en mis hen nu ik hier ben. Hopelijk vinden ze de cadeautjes die ik heb gekozen leuk. In m’n pakketje heb ik ook foto’s en een brief voor mijn meme gestoken. Ze heeft geen computer, dus ik dacht dat ze het wel leuk zou vinden om te horen wat ik uitspook hier aan de hand van een ouderwetse brief. Ik had ook afgesproken om op Margot’s verjaardag te skypen tijdens het verjaardagsfeestje. Aangezien mijn nonkel zelf taart maakt, heb ik het recept gevraagd en het zelf uitgeprobeerd. Het is niet gemakkelijk om met beperkte middelen een taart te maken, maar het resultaat mocht er zeker en vast zijn. Mijn huisgenoten zeiden me zelf dat het leek alsof ik het bij een bakker had besteld. Mijn eerste homemade cheesecake is een feit :-) Voor diegene die het ook willen proberen, het is een recept van Jeroen Meus: http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/recepten/kwarktaart-met-clementines-en-speculaas Het is een beetje anders, geen clementines maar zeste van limoen in de kaas. En afgewerkt met zelfgemaakte frambozencoulis en verse frambozen. Voor de frambozencoulis heb ik 300 gr diepvriesframbozen gekookt met bloemsuiker (normaal is suikersiroop, maar je moet creatief zijn met ingrediënten als je rondreist) en limoensap. En dan moest de coulis gezeefd worden… Ik had enkel een mini-zeefje, dus dat heeft me bijna een uur gekost. Maar het was het zo waard. De eerst beet van mijn taart was W O W. Ik kon het bijna niet geloven hoe lekker het was. Zeker omdat het de eerste keer is dat ik zo’n taart maak. En dat terwijl ik met de jarige aan het babbelen was :-) Het was 17:00 in België en 01:00 in Sydney (dus technisch gezien al 31 juli, dus heb ik ook maar de verjaardag van Sylvie en Barbara gevierd ;-) ). Een beetje gek om midden in de nacht taart te eten, maar o zo leuk.

Eerder in de week had ik ook al taart gegeten. Voor de eerste keer heb ik Red Velvet Cake gegeten. Superlekker, en zeker aan te raden. Het is een chocoladetaart die rood gekeurd is en gelaagd met boterroom. Dit heb ik een superleuk cafeetje gegeten samen met Kayla. Zo leuk om weer eens bij te babbelen met vrienden.

De zondag van mijn zevende week, ben ik naar de mis geweest. Uit respect voor mijn pepe die 12 jaar geleden is overleden. Ieder jaar is er een herdenkingsmis voor hem, en aangezien dat ik er weeral niet bij kon zijn (vorig jaar was ik op Zakynthos, Griekenland) vond ik dit wel een goede manier om hem te gedenken. Na de mis ben ik naar het Hyde Park gegaan en heb ik kunnen genieten van de straatanimatie. Een man was er bezig met gigantische bellen te blazen. Mooi en leuk, alle kinderen stonden vol verwondering en met pretoogjes te kijken (en bellen te prikken ;-) )Daarna ben ik verder gewandeld naar de winkelcenters op Pitt Street. Daar heb ik genoten van het concert van CUZN. Een heel erg getalenteerde muzikant die ik al eerder had zien optreden. Hij verkocht zijn CD ook, en heb toch zeker een 20-tal mensen gezien die hem kochten. Ik heb het achteraf op iTunes gekocht, want aan een CD heb ik momenteel niet echt veel. Zeker de moeite waard om hem eens op te zoeken en te beluisteren.

Foto’s van een leuke zondag (en foto samen met Kayla): https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ3GKhW-IvAw-MKVma

Op maandag was ik dan naar het WTC-kantoor geweest. Dat om m’n CV wat bij te werken. Er was een aanbod bij het Luna Park als waitress. Terwijl ik daar zat kwam Aimee van WTC vragen of ik op dinsdag werk had en wou werken. Natuurlijk zei ik ja, dus op dinsdag had ik mijn allereerste job in Australië! Het was niet echt speciaal, er moesten tapijttegels van 1mx1m gelegd worden in een grote expohal. Want in het weekend was er de “Good Food And Wine” beurs, en de firma Exponet was verantwoordelijk voor de volledige opbouw. We moesten vroeg beginnen, om 05:40. Het werd me al snel duidelijk dat de verantwoordelijke het superdruk had. De tegels moesten in een bepaald patroon liggen, zodat de standen goed konden opgebouwd worden. En toen ik een plan in handen kreeg werd het me al snel duidelijk dat niemand echt aan het opletten was wat waar moest liggen (behalve als de verantwoordelijke Sal even tijd had om alles te controleren). En omdat ik niet echt zin had om steeds opnieuw te moeten beginnen heb ik maar het heft in handen genomen. Ik wou het eerst even checken bij Sal, maar na 10 min was hij nog steeds druk in de weer met andere belangrijke dingen. Na een uurtje kwam hij bij mij om te vragen wat ik nodig had. Toen ik zei dat ik het al had opgelost en de plannen zelf had gelezen en uitgevoerd zag ik direct de opluchting op zijn gezicht. Hij zei me om zo voort te doen. Na de middag mochten we normaal naar huis, of blijven om meer te verdienen. Aangezien het een job was voor maar één dag dacht ik dat het goed was om langer te blijven. In de namiddag was er nog een andere verantwoordelijke onder de indruk van mijn competenties, en ze vroegen me persoonlijk of ik niet wou komen op woensdag…

Dus zo eindig ik mijn zevende week in Australië met werk voor de komende dagen.

PS: Ik heb eindelijk ook mijn tekengerief bovengehaald. Met een schets van het Opera House as resultaat. Je kan deze zeker nog in een latere blog verwachten.

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #dutch #sydney #australia

Australië WEEK 5 – WOENSDAG 13 JULI 2016 tem DINSDAG 19 JULI 2016

Hoe langer ik in Australië ben, hoe moeilijker ik het vind om mijn avonturen dag per dag te noteren. Aangezien ik niet echt alle dagen nieuwe dingen doe, en er ook gewoon saaie dagen zijn met noodzakelijke dingen. Zoals opruimen, de was doen, werk zoeken, van her naar der lopen om dingen in orde te brengen, weggaan met vrienden,… Vorige week had ik al dat probleem, omdat ik de meeste dagen op stap ben gegaan met Emmy en Steven. Er waren een aantal dingen die eruit sprongen natuurlijk, zoals het whale watching, maar meestal babbelen we vooral met elkaar, over ons leven hier en thuis. En dat is natuurlijk niet echt blog-materiaal... Dus het zal goed kunnen dat sommige weken kort en bondig zijn, en dan zullen er weken zijn met zoveel nieuwe avonturen om te vertellen. Een beetje zoals het leven thuis.

Vrijdag zijn Emmy en Steven na 5 maanden rondtrekken in Australië naar huis gegaan. De laatste dagen voor hun vertrek hebben we nog veel samen gedaan, zoals samen gaan eten in de ‘Eat Love Pizza’. Neen, niet die in Gent ;-) In Sydney hebben ze dus ook een restaurant met de naam ‘Eat Love Pizza’. Het was lekker, maar eerlijk gezegd vind ik het restaurant in Gent vele malen beter. Als je ooit in Gent ben en een lekkere culinaire pizza wil eten, zeker een aanrader: eatlove.be

En voor ik het wist was het zaterdag 16 juli 2016. Al één maand in Sydney. Niet te geloven hoe snel de tijd vliegt. Die zaterdag ben ik naar de Glebe Markets geweest. Een heel gezellig marktje met vooral tweedehands spullen. Het wordt iedere zaterdag georganiseerd op het speelplein van een schooltje in Glebe (een wijk van Sydney). Ik kon het niet laten om een handtasje van 5AUD te kopen. Er was ook een goed doel aanwezig die verantwoordelijke papieren speelgoed voor kinderen maken in teken voor een vereniging die mensen met diabetes helpt. Ze hielden een tekenwedstrijd en vroegen of ik niet wou meedoen. Kon ik moeilijk neen tegen zeggen natuurlijk.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jul 15, 2016 at 9:12pm PDT

Mijn ontwerp stond uiteraard in teken van Nice. Kan nog steeds niet goed geloven hoe wreed mensen soms kunnen zijn. En jammer genoeg is het nieuws na Nice bijna overspoeld met gelijkaardige slecht nieuws… Maakt me zo droevig.

Op zaterdagavond was er dan blijkbaar een feestje op ons appartement. Niet zo erg, een leuke manier om nieuwe mensen te leren kennen. Alleen waren het allemaal Spaans-sprekenden. En hoe later op de avond (vroeger in de ochtend), hoe minder Engels er werd gesproken… Toch was het een leuke avond.

Op maandagavond had ik dan afgesproken met een Koreaanse vriendin, Irene. Leuk om haar eindelijk nog eens terug te zien, na bijna een maand gepasseerd te zijn. Ook zij heeft een appartement gevonden en werkt nu in Sydney. En wie kwam er aangelopen toen we een wandeling deden door Darling Harbour? Lena. We lopen nog steeds samen, alleen is het soms moeilijk om alles goed af te spreken.

Lena, en Lotte, vertrekken donderdag uit Sydney om farmwork te doen. Eén van de voorwaarden om een second year visa te krijgen is 88 dagen werken op een erkende boerderij in Australië. En aangezien ze dit beide willen gaan ze dus weg uit Sydney na een half jaar hier te leven en werken.

Op dinsdagochtend had ik dan uiteraard afgesproken met Lena (Lotte kon niet) om samen te gaan ontbijten en afscheid te nemen. We hebben naar het zelfde adresje geweest als ik met Lucia ben geweest. Weeral overheerlijk.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jul 18, 2016 at 3:59pm PDT

‘s Avonds ben ik dan voor de laatste keer samen met Lena gaan lopen. Zal het missen. Nu moet ik dus alleen gaan lopen… Hopelijk hou ik het vol ;-)

Op naar de volgende week in Sydney :-)

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #australia #dutch

Some of the pictures I took during the fourth week I stayed in Sydney. On Saturday I went to the fireworks in Darling Harbour. They do fireworks (almost) every Saturday, and it's a nice way to spend you're evening. On Sunday the 10th of July, I went on a whale watching cruise with some friends from Belgium. They told us that June and July are the best moments to go. We went with the company 'Whale Watching Sydney'. We spotted quite a few of them, but unfortunately none of them jumped out of the water. They only came to the surface to take a breath. Still a nice excursion, and standing on the front of the boat when it's going at full speed is an amazing feeling.

#natalieinaustralia #bacpacking #workingholiday #sydney #australia #whalewatching

Australia WEEK 4 – WOENSDAG 6 JULI 2016 tem DINSDAG 12 JULI 2016

Ook de koffie was wederom spectaculair. Nog specialer dan ik al heb gehad hier in Sydney. Is ook de eerste plaats waar ik een gewone koffie met melk heb besteld, en niet een latte. Haven, het cafeetje, is zeker een aanrader als je ooit in Sydney bent.

Van daaruit zijn Lucia en ik verder de stad ingewandeld. Eerst passeerden we Paddy’s Markets. Dat is een overdekte markt die iedere dag plaatsvindt. Met koopjes te vinden natuurlijk. Vanaf nu heb ik een warmere sjaal voor de iets frissere winterdagen hier in Sydney.

Van daaruit zijn we dan doorgewandeld naar de ‘Chinese Garden of Friendship’. Heel mooi, en rustig plekje in het midden van de drukke stad. Jammer dat ik mijn fototoestel niet meehad, maar de foto’s op mijn GSM vallen ook goed mee. En het geeft me een goede reden om nog eens terug te keren. De tuin had ook de mogelijkheid om je in traditionele Chinese klederdracht te tooien. En dat was vooral bij de kinderen, en sommige volwassenen, een grote hit. Leuk om de kinderen zo te zien glunderen en trots poseren voor de camera van ouders, en vreemden ;-)

Foto’s van een leuke dag: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ0QZq0t9GTf0WIKXv

Lucia moest in de namiddag al snel weer weg, maar tegen dan waren Emmy en Steven uit Nieuw-Zeeland terug gekeerd. We hebben vooral bijgebabbeld op de kamer over hun avonturen daar. En de mijne hier in Sydney.

Op donderdag ben ik vroeg opgestaan om te gaan lopen met Lena (nog steeds sportief bezig). Daarna heb ik vooral een praktische dingen georganiseerd. Verder gesolliciteerd, en mijn vele foto’s geback-upt op mijn OneDrive account.

‘s Avonds ben ik samen met Steven op stap geweest. Hij is grote fan van The Veronicas, en ze stelden hun nieuwe single ‘In My Blood’ in het Hard Rock Café hier in Sydney. Ik vond het niet zo erg om een avondje op stap te gaan en een cocktail of zo te drinken met wat live muziek. Achteraf was er ook nog en meet and greet dus ik sta nu ook op de foto met hen (ze zijn zo klein)

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jul 7, 2016 at 2:38am PDT

Daarna heb ik inderdaad nog een cocktail gedronken, allé een mocktail want het was zonder alcohol. Het was een Strawberry Basil Lemonade. Superlekker, met verse aardbeien, dus je smaakte ze heel goed. Om de avond te eindigen met een glas rode wijn. Een leuke avond in Sydney met nieuwe vrienden. Wat kan ik nog meer vragen?

Op vrijdag heb ik nog verder gedaan met de praktische dingen die ik op donderdag al had gedaan. Maw solliciteren,, foto’s opslaan en dergelijke.

Op zaterdag ben ik dan op stap geweest in Sydney samen met Emmy en Steven. En het was weer zo’ mooie dag, echt typisch winterweer ;-) Zon en geen wolkje aan de lucht… Omdat ik deze keer niet alleen was aan het Sydney Opera House en in de Botanical Gardens heb ik nu foto’s gemaakt (laten maken) met mezelf in beeld. Bewijs dat ik er ook effectief ben geweest. Na een hele eind wandelen kwamen we dan uit op St Martins Place. Hier is het Lindt Café dat Emmy heel graag wou bezoeken. (En voor wij zich de schietpartij in Sydney herinnert in 2014, dat vond in dat café plaats). Een heel café in teken van chocolade. Ze hebben er hier verschillende in Sydney. Enkele zelfs met Belgische Chocolade. De bekendst is “GuyLian”, je weet wel die zeepaardjes die vooral bij je oma krijgt. Is hier het voorbeeld van Belgische kwaliteitschocolade… Een ander is “Oliver Brown”. Zij gebruiken Callebaut chocolade. En alhoewel hun warme chocolademelk superlekker is, hun andere chocoladecreaties zijn jammer genoeg niet echt superlekker. Vooral zwaar en droog. Maar een lekkere chocolademelk is ook niet echt slecht. Goede en lekkere chocolade vinden is hier niet altijd evident dus.

Maar het Lindt Café, met Zwitserse chocolade, heeft wel superlekkere chocolade dessert. En ook een overheerlijke warme chocolademelk. Ik bestelde de ‘hartjeswafels’ met een bolletje vanille-ijs en warme chocoladesaus. Mmmm. De hartjeswafels deden me aan mijn meme (grootmoeder) denken, want zij maakt ze ook zo vaak.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jul 8, 2016 at 10:15pm PDT

‘s Avonds zijn we samen naar het wekelijkse uurwerk in Darling Harbour gaan kijken. Lang geleden dat ik vuurwerk nog eens van zo dicht bij heb gezien. Met Nieuwjaar ben ik meestal bij familie, en ook al is er vuurwerk in de buurt, toch is het compleet anders dan een vuurwerk spektake van zo dicht bij te bewonderen. Blijkbaar is het vuurwerk op Nieuwjaar hier nog spectaculairder. Mijn plan is om dat te dit jaar ook mee te maken. We zullen zien of dit ook effectief lukt.

https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ0QhkiNnMjmn7VPYQ

Op zondag was het dan een grote dag. Juni en juli is HET seizoen om walvissen te spotten. Want dan zijn ze op tocht naar een grote kraamkamer in The Great Barrier Reef. En aangezien Emmy dit zeker wou meemaken zijn we om een Whale Watching toer gegaan. Het was AMAZING.

Het begon met een boottocht naar de Tasmaanse Zee (net buiten de haven van Sydney), op zoek naar walvissen. Op een bepaald moment stond ik vanvoor op de boot terwijl die in volle vaart op het water ‘vloog’. Fantastisch gevoel. Met alleen maar water aan de horizon. Zo’n een heerlijk gevoel. Het is ONBESCHRIJFELIJK.

En we hebben inderdaad walvissen gezien De meesten kwamen gewoon adem happen, geen enkele sprong effectief uit het water. Desalniettemin was het fantastisch. Ook hier heb ik weer een heleboel foto’s gemaakt. Achteraf bleek er ook een professionele fotograaf aan boord va het schip. Met z’n drieën hebben we een USB met zijn beelden gekocht. Ook deze kan je terugvinden in onderstaande link. En wat een grote verrassing toen we een bonus-map vonden met spectaculaire beelden van andere vaarten. Ook deze kan je bekijken.

https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ0QnKNdvQjLMP8J1n

En ook al hadden we geen enkele walvis gezien, toch was het de moeite waard alleen al om alle zichten te zien die we vanop de boot zagen.

Op maandag had ik dan iets anders om naar uit te kijken… Ik ben namelijk verhuisd naar een appartement voor de komende maand. Dat terwijl Nadire, het meisje van wie ik het appartement onderverhuur, een maand terug is naar haar thuisland Turkije. Haar grootvader is blijkbaar ziek, en zo is haar plan om voor een maand rond te trekken in Australië in het water gevallen. Maar ik denk dat ze eigenlijk blijer is om even terug naar huis te gaan.

Het is wel wat onwennig om in een huis te komen met zes andere meisjes die elkaar al maanden kennen. Temeer omdat ik de enigste Europeaan ben. Het si toch een andere cultuur. De meeste meisjes komen uit Zuid-Amerika, en de ander twee uit Japan. De meeste zijn hier om de studeren, maar ook om te werken en zo geld te verdienen. Een hele andere reden dan de meeste Europeanen die naar Australië komen. Want Europeanen zijn diegenen die hier komen om te reizen, te feesten en een beetje te werken als het nodig is ;-)

Na de verhuis ben ik maandag en dinsdag weer p stap geweest met Emmy en Steven. De laatste dagen voordat ze op vrijdag naar huis terug keren. Dinsdag zijn we na een hele wandeling in Sydney alweer uitgekomen bij het Lindt Café. En natuurlijk hebben we ook deze keer genoten van de lekkere warme chocolademelk en ander chocolade genot.

Dinsdagavond ben ik samen met Emmy op stap geweest. We zijn samen lekker sushi gaan eten. En het was super. Je merkt toch een groot verschil met de sushi uit België. Vooral omdat de vis hier veel verser is (je zit hier dan ook direct aan de zee) en omdat je hier ook veel meer keuze hebt dan de standaard zalm en tonijn sushi die je meestal thuis vindt. Maar we hebben ervan genoten. Na een lekker maaltijd hebben we nog een stapje in de wereld gezet en een gezellige babbel gehad. Leuk om nieuwe vrienden te maken.

En zo zit er alweer een week Australië op. Met nieuwe en niet zo nieuwe vrienden :-)

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #australia #sydney #dutch

Pictures I took on my visit of Taronga Zoo, Sydney in July. I loved Taronga Zoo, and I thought it had a good balance between education, entertainment and wildlife conservation. I took the ferry at Circular Quay to he zoo, and it made the visit even more special. And if for a moment I forgot I'm in Sydney, I just had to look up and see the view of the bay and Sydney. Some animals have a spectacular view of the Opera House and Harbour Bridge :-)

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #tarongazoo #australia #sydney

Pictures I took when exploring Sydney in July. I did two free tours with I'm Free Tours Sydney (www.imfree.com.au) The first started at 10:30 at Town Hall. A good way to discover some hidden places in Sydney, and to meet some new friends. The second started at 18:00, at Cadmans Cottage, The Rocks. Telling the history of the first settlers and convicts. Stories about murder, kidnapping, illegal brewing and so much more. A fun activity to do in the evening ;-) Because of the nice day, I also visited the Sydney Opera House and the Royal Botanic Gardens. The perfect spot to spend a sunny afternoon.

#natalieinaustralia #backpacking #workingholiday #australia #sydney #imfree

Australia WEEK 3 – WOENSDAG 29 JUNI 2016 tem DINSDAG 5 JULI 2016

Mijn vorige week was geëindigd met heel veel vragen voor mezelf. Maar dat heb ik al snel omgedraaid naar vastberadenheid. Na het te besproken met anderen begon ik aan de taak om mijn CV te schrijven met als doel een job te vinden als technisch tekenaar. Daarbij heb ik gelukkig hulp gehad van het ‘Work & Travel Company’. Ze hebben zelfs mijn CV en inleidende brief voor me nagelezen. Op hetzelfde moment ben ik ook op zoek gegaan naar dingen om mijn ‘kleerkast’ een beetje zakelijker te maken. Zonder mezelf te verliezen, of te veel van mijn centen. Tussen alles door heb ik dan ook nog eens tijd gemaakt om een afspraak te maken met mijn nieuwe huisbazin Jasmin, en een recruitement office.

Het weekend daarentegen had ik volledig in teken gezet van het verder verkennen van Sydney. Ik wou mijn zoektocht naar werk even pauzeren om ook nog te genieten van mijn vakantie. Want het is en blijft een ‘working holiday’. Dus ik mag niet vergeten om ook gewoon te genieten :-)

En wat een weekend dat het was. Zonnig met gemakkelijk 18°C. En dat moet je denken dat ze dat hier winter noemen… En dat winter-gedoe nemen ze hier heel serieus. Ik ga nog steeds met Lena gaan lopen door Darling Harbour. En wat hebben ze daar de voorbije weken opgebouwd? Een heus winter-wonderland, met schaatspiste. Een beetje gek… Zeker als Belgische winter net achter je ligt. En ok, die is niet echt streng, maar het is toch ook geen 18° en volop zon hé. Dat is meer een gewone zomerdag (niet echt goede, maar het regent toch niet zomerdag ;-) )voor ons.

Zaterdag ben ik begonnen met een gratis gids door Sydney. En het was heel erg interessant. Een heleboel dingen bijgeleerd, en nieuwe plekjes ontdekt. En dat alles in het zonnetje. Nog voor de toer startte leerde ik de Britse Lucia kennen. Hele toffe meid die hier voor 4 weken op vakantie is. Een beetje kort denk op Australië te ontdekken, maar toch een leuke vakantie.

De gids, Lisa, was heel tof. Met meer dan drie jaar ervaring in de benen kone ze ons dan ook heel boeiende en leuke verhalen vertellen over Sydney. En ontdekten we leuke plekjes die ik zelf nooit zou ondekt hebben.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jul 1, 2016 at 10:14pm PDT

Over de geschiedenis van de Aboriginals zei ze wel niet veel. Maar dat was uit respect. Want om de verhalen te horen moet je toestemming krijgen van de stamoudste. Ze kent de verhalen wel, maar vind dat ze uit respect voor hun cultuur de verhalen niet kan doorvertellen. Ze liet ons wel weten als we geïntereseerd zijn in deze verhalen, dat er dan een toer is die door een aboriginal wordt gedaan, en die uiteraard wel toestemming heeft. Deze staat dus ook om mijn verlanglijstje.

Toen het einde van de toer in zicht was waren we allemaal afgeleid… Door een originele verloving in de lucht! Het vliegtuig schreef “marry me Vivi?” In de lucht wat toch zeker een half uur duurde. Hopelijk zei ze ja ;-)

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jul 1, 2016 at 10:08pm PDT

Na alle leuke anekdotes (oud en nieuw) heb ik me een uurtje of twee in de Botanical Gardens begeven. Maar niet voordat ik een ijsje had genuttigd voor het Opera House. Iedereen die me kent weet wel dat ik niet nee zeg tegen een lekker ijsje ;-)

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jul 1, 2016 at 9:11pm PDT

Ook deze zaterdag ben ik naar een museum gegaan, maar dan met schilderijen van verschillende tijdperiodes en plaatsen. Ik ga zeker nog eens terug als ik meer tijd heb. Want tegen 18:00 wou ik al terug zijn aan “The Rocks”. Daar begon dan een avondgids met veel leuke verhalen, vooral over de eerste criminelen die daar zin toegekomen.

Op het moment dat ik aan een Spaanse aan het vertellen ben dat ik tussen Gent en Brugge woon, hoor ik plots iemand zeggen “I’m from Bruges”. Je komt Belgen echt overal tegen (alhoewel de Duitsers zijn hier echt overal te vinden). Joke woont dus in Brugge en is au-pair in Sydney.

Deze toer was ook interssant, maar toch compleet anders dan deze in de ochtend. Met veel ‘griezelverhalen’ over vermoorde eigenaars, polygame slagers en ontvoerde schippers… Gecombineerd met feiten en nieuwtjes die zowel actueel als historisch waren. Zeker de moeite.

Na twee gratis toeren op één dag was ik ‘s avonds logischer wijze heel erg moe. Maar ik heb best veel foto’s gemaakt die dag, dus voor wie het interesseert hierbij de link:

https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZnksyS-do2x3CgCD-

Op zondag had ik gepland om naar de Zoo te gaan. Hier in Australië moet ik toch minstens één kangoeroe gezien hebben? Ik had dit ook vermeld aan Lucia en ze besloot om mee te gaan. De grootste reden dat ik dit op zondag had gepland is omdat al het openbaar vervoer op zondag maximaal 2,5 AUD. En om naar de Zoo te gaan moet je met de ferry.

De Taronga Zoo was indrukwekkend met veel dieren die ik al kende, maar ook dieren die ik nog nooit had gezien (en soms zelf nog nooit van had gehoord). Soms vergat je wel even dat je in de zoo aan de andere kant van de wereld zit, maar dan zie je ineens de baai met het Opera House en de Harbour Bridge in de achtergrond en denk je toch weer WOW!

A photo posted by Activity International (@activityinternational) on Jul 12, 2016 at 1:02am PDT

Ook was het verrassend om sommige dieren gewoon buiten te zien zitten, terwijl we gewoon zijn deze in een verwarmd gebouw te zien. Dat helpt je ook te herinneren dat je in Australië bent ;-)

En omdat ik vind dat een beeld soms veel meer zegt dan 1000 woorden heb ik ook hier weer veel foto’s genomen.

https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZnksyS-do2x3CgCD-

Een heel weekend wandelen zorgt natuurlijke voor pijnlijke voetjes. En een rustige maandag. Ik kreeg ok antwoord van Activity International. Dat is de Nederlandse organisatie die mijn tickets heeft geregeld. Ze waren op zoek naar Instagram ambasadeurs. Ik had me kandidaat gesteld en kreeg antwoord dat ik geselecteerd ben. Dus sommige van mijn foto’s worden door hen op Istagram geplaats met de vermelding van mijn naam. Voor wie hen wil volgen: www.instagram.com/activityinternational

In de namiddag had ik dan met Kayla afgesproken. Na een namiddagje gezellig bijbabbelen stelde ze me voor aan een groep nieuwe mensen met wie we Thais zijn gaan eten. Wie mijn facebook in de gaten houd zal het zeker gezien hebben ;-)

Dinsdag stond dan weer in het teken van de Apple Store. Maar uit noodzaak. Sinds ik in Australië ben is mijn iPad al een aantal keer gecrasht. En omdat ik hem toch dagelijks gebruik wou ik die zo rap mogelijk opgelost zien. Gelukkig was het een gewoon software probleem en is alles in orde gekomen (na een hele periode wachten natuurlijk). En nu kan ik mijn verhalen dus gewoon verder typen op mijn iPad zodat jullie kunnen lezen wat ik hier allemaal uitspook ;-)

#natalieinaustralia #verhalenuitsydney #backpacking #australia #sydney #workingholiday #dutch

Mooiste foto van week 2 in Sydney.

Best picture from my second week in Sydney.

#NatalieInAustralia #backpacking #workingholiday #australia #sydney #sunset

Australië WEEK 2 - 22 JUNI 2016 tem 28 JUNI 2016

Na een relatief actieve eerste week in Sydney heb ik het woensdag en donderdag relatief rustig gehouden. Wat opzoekwerk op m’n iPad, afspreken met nieuwe vrienden, inhalen van afleveringen op Netflix,…. Rustig aan dus. Mag ook wel denk ik, reizen is ook niet alleen maar zoveel mogelijk doen op een korte tijd. En ik ben voor een lange tijd in Australië, dus ik moet zeker niet alles op één week gezien hebben ;-)

Ik was van plan om een appartementje te zoeken voor m’n verblijf in Sydney. Maar het werd me al snel duidelijk dat de prijzen per week heel erg gelijkaardig zijn aan de prijs voor mijn hostel. En deze is heel centraal gelegen. Dus voorlopig blijf ik in mijn hostel. Heb ook een hele toffe kamer met leuke kamergenotes dus ik vind het zeker niet erg.

Vrijdag ben ik gaan shoppen. Het is hier een beetje kouder dan ik had verwacht, en ik had dus warmere kledij nodig. Niet zo erg want de solden zijn hier volop bezig en er waren dus een heleboel koopjes te doen! En ‘s avonds ben ik nogmaals gaan lopen. Twee keer per week, is een goed schema voor mij. Ik ben eigenlijk al blij dat ik het volhoud. Voor hetzelfde geld had ik er ook gewoonweg mee gestopt.

Zaterdag ben ik naar het ‘Museum of Contemporary Art’ geweest. Heel erg leuk, maar toch ook confronterend. Alle exposities waren gratis, en de twee belangrijkste hadden toch een heel herkenbaar thema. De eerste verdieping was de permanente collectie van het MCA. Wat me daar opviel is dat veel werken gingen over de aboriginals en hun aanvaarding in het huidige Australië. Wat blijkbaar nog steeds een heel groot probleem is. Nog steeds worden aboriginals hier minderwaardig behandeld (toegegeven, niet overal). Eén van de opvallendste werken voor mij was een videowerk met 18de eeuwse beelden, graffiti en dergelijke. Het leek een beetje in de stijl die Monty Python gebruikte in zijn cartoons maar de boodschap was heel erg duidelijk. De beschaafde mens claimt een nieuw stuk grond (hier met graffiti) verjaagt de inheemse mens en vervuilt de buurt er dan maar om uiteindelijk de vervuilde plek te verlaten. Om één of andere manier is dit werk me enorm bijgebleven. Er waren ook veel werken van kunstenaars met aboriginal roots (die blijkbaar een certificaat moeten invullen om hun werk te laten erkennen). Eén van de zaalwachters vertelde dat het zeer moeilijk is om als buitenstaander te weten waar het over gaat. Want alle informatie wordt mondeling doorgegeven en je moet toestemming krijgen om die info/verhalen te horen. Op de tweede verdieping was het grootste thema de ‘refugees’. Vluchtelingen dus. Best confronterend. Want door alles in de media het laatste jaar vergeet je zo gemakkelijk dat er zoveel mensenleed achter die vluchtelingenstroom zit. En hier zie je dan persoonlijke verhalen in tekening van vluchtelingen, sommigen nog kinderen. Met vragen ‘Waarom wordt ik als crimineel behandeld? Ik ben toch geen crimineel. Ik vlucht gewoon weg van mannen die me willen vermoorden!’

Daarna ben ik te voet de buurt rond het museum gaan verkennen. Deze buurt noemt ‘The Rocks’ en ze hebben hier blijkbaar ieder weekend een leuk marktje met juweeltjes, kunstwerkjes en andere leuke dingetjes. Perfect voor mijn geld te verliezen dus ;-) Ik heb me kunnen inhouden. Slechts één ring gekocht, voor de rest gewoon wat gesnuisterd. Na het marktje ben ik verder the Rocks gaan verkennen totdat ik aan een view point kwam waar ik een mooi zicht had over de baai en the Opera House. En het was eveneens de toegang naar de Sydney Harbour Bridge. Dus maar verder gewandeld en weer ‘duizenden’ foto’s van the Opera House getrokken. Beste zijn te bezichtigen in onderstaande link. https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZnh7rRwv1LOffNKfg

Gewoon wat rondslenteren is zo’n leuke manier om een stad te verkennen. Niet goed wetende waar je zal terechtkomen zorgt voor soms verassende ontdekkingen. En het is best wel ontspannend omdat je geen druk hebt om nog van alles te moeten zien.

‘s Avonds ben ik dan aan de praat geraakt met o.a. mijn nieuwe Britse roommate en nog andere leuke mensen. We besloten om een stapje in de wereld te doen en zo heb ik mijn eerste Australische wijntje gedronken. De prijs viel nogal mee (6 AUD) maar ik heb toch al lekkerdere wijn gedronken. Maar een gezellige avond.

Zondag was het wasdag. Moet ook gebeuren hé ;-) Na dat ik de was had gedaan heb ik me weer in hetzelfde cafeetje genesteld als vorige week. Met een koffie natuurlijk.

Het begin van een nieuwe week betekende voor mij ook de start van mijn zoektocht naar werk in Sydney. Ik ben hier namelijk niet alleen maar om te reizen, maar ook om te werken en zo een centje te verdienen. Dat gaat natuurlijk ook niet zo maar. Tegen dan had ik ook al besloten om mijn zoektocht naar een appartementje te stoppen. De prijzen per week zijn niet persé minder dan mijn hostel en ze zijn ook niet altijd zo centraal.

En dan gebeurt er iets dat bijna nooit gebeurt. Mijn nieuwe Britste kamergenote had afgesproken met een ex-collega en vriendin. Dit Turks meisje zat met een klein probleem. Ze wou voor één maand reizen, maar ze wou haar appartement van de laatste 8 maanden niet verliezen. Want na aar maand reizen wou ze absoluut haar appartement zeker terug hebben. Toen keek ze in mijn richting en vroeg half-serieus, half-lachend of ik niet wou. En ik zei direct ja. Waarom ook niet. Het appartement is iets goedkoper en ligt ook heel erg centraal. Dus probleem één opgelost. Daarna vertelde ze verder dat ze nog op het werk moest haar ontslag geven. Ook hierna vroeg ze half lachend als ik geen job nodig had.

En zo gebeurde het dat ik op dinsdag een interview had met de personeelsverantwoordelijke van ‘Holiday Inn Darling Harbour’. Het gesprek begon goed, maar eindigde met een heleboel vragen voor mezelf. De personeelsverantwoordelijke vroeg me namelijk waarom ik geen job zocht als ‘technisch tekenaar’, aangezien er in de laatste maanden meer dan 8 nieuwe projecten rond hun hotel waren opgestart. En ook dat ik veel meer potentieel heb dan gewoon in een hotel te werken.

Uiteraard was ik hierdoor even de kluts kwijt. Maar ik heb besloten om te proberen werk te zoeken dat meer aansluit bij mijn competenties. . Anders zal ik altijd denken ‘Wat als …?’

#NatalieInAustralia #VerhalenUitSydey #Backpacken #australia #sydney #dutch #WorkingHoliday

Australia Week 1 – WEDNESDAY 15th OF JUNE 2016 TILL TUESDAY 21st OF JUNE 2016

One year of travelling in Australia. That’s my intention for the next 12 months. My visa is valid until June 2017, so I’ll see where it will take me.

Will I stay in Australia for one year? Only time can tell.

I promised people at home that I would keep a blog whilst travelling. The Dutch version was posted earlier this week. A lot of my new friends are also curious about my stories. So I decided to write an English version. You are reading it now ;-)

I started my adventure on Wednesday the 15th of June. My plane left the airport of Brussels at 3PM. And because it always rains in Belgium, obviously it was also raining when I left.

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jun 15, 2016 at 5:21am PDT

After travelling for almost 24 hours to the other side of the world, I arrived in Sydney at 10PM (and 8 hour difference with Belgium). After my passport and visa were checked, I finally found my shuttle driver (whom I couldn’t find for more than half an hour) and checked into my hostel room, I finally went to sleep at 11:45PM, knackered.

Obviously I slept very well on the first night :-)

On Friday morning I had a meeting with the ‘Work & Travel Company Australia’. They are helping me with all the practical (and sometimes boring, but necessary) stuff. Without them, I wouldn’t be able to enjoy Sydney immediately because I’d be worrying about a lot of things.

Like writing a resume. Without their help I’d still be writing it ;-) And I wouldn’t have know that I could do some sign writing, a hobby of mine.

I’ve been doing this at home already for a couple of years, but the last year I spent more time designing them rather than focusing on the text. If you’re curious about them: www.fb.com/VPNatalie

I’m quiet proud of them. I even designed a little business card for promoting my work here in Australia.

I was just one day in Sydney, and I already met two people from Belgium also speaking Dutch (For those who don’t know, Belgium has three official languages: French, Dutch and German. The language ‘Belgian’ doesn’t exist). They’ve been travelling in Australia since February, and after 17 days in New Zealand, they will be going back to Belgium.

In the evening I went to the Vivid festival. A lot of the famous building here in Sydney where lighted so artistically. I was very impressed with it. And because it’s indescribable, I took as many pictures as possible. https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZnECrWG4-TVFJOJR8

On Saturday I couldn’t sleep for as long as I wanted to. At 9 o’clock I was expected for a RSA course. This certificate is necessary if you want to work anywhere where they serve alcohol (RSA stands for Responsible Service of Alcohol). When you want to work in hospitality it should help in finding a job. Here I met a nice girl from Taiwan, Kayla. During lunch break we got sushi together and planned to meet again. Which we did on Tuesday. Getting the certificate was easier then I thought. After one day of lectured by a guy called Greg White, whom proclaimed everything to be ‘cool bananas’, we had to do a test. With the answers only one click away on our camera or phone ;-)

Sunday it was raining. So I nestled in a little café, with free wifi, ordered a coffee and contacted some people back at home. Afterwards I went to a movie with Emmy and Steven (the two Dutch speaking Belgians). Steven really wanted to see ‘Finding Dory’. It was a very good movie, and the theatre was filled with twenty-something year olds reliving their childhood. I haven’t seen ‘Finding Nemo’ yet, but now it’s on my list of movies to watch.

On Monday I had to take care of some practical stuff, but in the evening I went for a run in Darling Harbour together with my roommate Lena. Still trying to do some exercise ;-)

Tuesday I met with Kayla in Newtown. She wanted to introduce me to the best cake of Sydney. It’s the ‘Strawberry Watermelon Cake’ from Black Star Pastry. And it was delicious. Two layers of cream, one layer of watermelon, one layer of strawberries, finished with some pistachio and rose leaves. If you’re in the neighbourhood, you should definitely try it. http://www.blackstarpastry.com.au/strawberry-watermelon-cake

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jun 21, 2016 at 6:28am PDT

After this delicious cake, we wanted some coffee. So we walked to a vey popular café, ‘Campos Coffee’. Everyone who loves coffee should think of visiting Australia. They really love their coffee over here, and being a barista is serious business.

Newtown isn’t very far from the University, which we also visited. Next we went to ‘St Mary’s Cathedral’ near Hyde Park. Here my camera took over, resulting in a lot of photos. https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZnEQhCpQ1D3Ro1xZp

After this Kayla and I were hungry so we went for some noodles at Tenkomori. A nice ending for a beautiful day.

This concluded an active first week in Sydney, with a lot of new friends.

#NatalieInAustralie #StoriesFromSydney #NatalieSometimesWritesEnglish #backpacking #workingholiday #australia #sydney

Enkele van mijn foto’s van mijn eerste week in Sydney, voor diegenen die niet alle links willen uitpluizen ;-)

Some of my pictures I took on my first week in Sydney.

#NatalieInAustralie #FotosUitSydney #PicturesFromSydney #backpacking #workingholiday #australia #sydney

Australië WEEK 1 - 15 JUNI 2016 tem 21 JUNI 2016 (@Sydney)

Eén jaar Australië. Dat is de bedoeling. Wel, ik heb een visum voor één jaar, en aangezien ik op donderdag 16 juni 2016 in Australië ben toegekomen, moet ik zeker op 15 juni 2017 vertrokken zijn uit Australië.

Als ik het ook effectief een jaar volhoud? Geen idee.

Zoals ik de meesten heb beloofd, hou ik van mijn Australië-avontuur ook een blog bij. Die ben je nu aan het lezen ;-)

Op woensdag 15 juni 2016 was het dan zover. Om 15:00 vertrok de vlieger naar Sydney, met een tussenstop in Dubai. En natuurlijk, hoe kan het ook anders, ik vertrok in België met regen. Op Instagram werd dit dan ook mijn eerste post over mijn Australië-avontuur:

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jun 15, 2016 at 5:21am PDT

Het waren twee lange vluchten. De eerste van Brussel naar Dubai was ongeveer 5155km, ofte 6 uur lang, en de andere van Dubai naar Sydney was 12 065km, ofte 13 uur lang. Om 22u plaatselijke tijd (dat is 14u in België) kwam ik dan toe in Sydney.

Na controle van paspoort en visum, het zoeken van mijn shuttle-dienst (met de verdwenen chauffeur), en het inchecken in mijn hostel lag ik dan uiteindelijk rond 23:45 in mijn bed. Doodmoe.

De eerste nacht heb ik dus heel goed kunnen slapen :-)

Op vrijdag ochtend werd ik dan verwacht bij “Work & Travel Company Australia”. Zij bieden mij alle ondersteuning aan. Dat gaat vooral over praktische zaken. Dingen die in orde moeten gebracht worden bij aankomst in Australië. Zonder hen zou het allemaal veel moeilijker (en trager) gaan.

Bij het opstellen van mijn Australische CV (resume) kwam het idee aan bod om tussendoor ook enkel uurtjes te proberen “SIGN WRITEN”, ofte van een hobby een beroep maken.

Voor diegenen die het nog niet wisten, ik ontwerp en schrijf de ‘borden’ die buiten staan bij Bakkerij Welvaert. Dit doe ik al een aantal jaar, maar sinds vorige zomer zijn het heuse ontwerpen geworden. Van al mijn ontwerpen heb ik een foto bijgehouden, en nu kan ik er effectief iets mee doen. Ik ga dit dus ook proberen in Australië te doen. Daarvoor heb ik op facebook een pagina gemaakt, zodat ik men ook gemakkelijk kan zien wat ik allemaal al gedaan heb. Voor diegenen die nieuwsgierig zijn: www.fb.com/VPNatalie

Ik ben er zelf heel trots op, en er is ook een zelfgemaakt visite-kaartje :-D

Nadat ik een aantal dingen had geregeld (naar de bank gaan, en in een gezellig cafeetje mijn ‘travel journal’ (dank u tante Greta & nonkel Peter) schrijven) kwam ik terug op het ‘Work & Travel’ kantoor. En hoor ik daar toch geen Nederlands praten? Dag 1 en ik kom al Belgen tegen :-D Emmy en Steven zijn al sinds februari in Australië, en met nog een 17-tal dagen Nieuw-Zeeland loopt hun Australië avontuur al bijna ten einde. Ook zij hebben een blog, en ik ben vermeld :-) http://an-aussie-adventure.tumblr.com/post/146246082682/8-juni-2016-nieuwe-update-p

Op vrijdag avond ben ik dan naar het VIVID festival in Sydney geweest. Dat is een lichtfestival die verschillende gebouwen en monumenten speciaal verlicht. Dit vond plaats van 27 mei tot 18 juni dit jaar. Het was INDRUKWEKKEND! Te mooi voor woorden, en in het echt veel mooier dan op foto… Maar omdat jullie er niet bij waren heb ik een heleboel foto’s gemaakt (en natuurlijk ook voor mezelf). https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZnECrWG4-TVFJOJR8

Op zaterdag moest ik alweer vroeg op, om mijn ‘RSA certificate’ te behalen. RSA staat voor ‘Responsible Service of Alcohol’ en is nodig om op bepaalde plaatsen te kunnen werken. Dit startte om 9:30 tot 16:00. Een lange dag voor de boeg dus. Maar het was ook een leuke plek om nieuwe mensen te leren kennen. Zoals de Taiwanese Kayla Kuo. S’middags zijn we samen sushi gaan halen (de tweede keer op twee dagen tijd, de avond ervoor had ik er ook al weest gaan eten met een Duits meisje) en afgesproken om zeker nog eens af te spreken. En dat hebben we ook gedaan, op dinsdag :-D Het certificaat behalen bleek ook heel eenvoudig, voor de instructeur Greg White was alles ‘cool bananas’. Het was eigenlijk een open boek examen met de antwoorden bijna met de paplepel in de mond gegeven… Maar ja, dus weer een zorg minder.

Zondag was het een regendag… Ook in Australië dus. En niet een klein beetje. Oh nee, als het regent, dan regent het! Zo erg zelfs dat de straten bijna rivieren worden! Ik was gepland om dan te stad verder te verkennen, maar logischer wijze is dat in het water gevallen ;-) Aangezien ik dan ook in hetzelfde hostel zat als Emmy en Steven hebben we afgesproken om samen iets te doen. Eerst en vooral naar de winkel, want je kan natuurlijk niet alle dagen op restaurant gaan. En ‘s avonds zijn we dan samen naar ‘Finding Dory’ gaan kijken. Blijkbaar nog voordat hij uit was in België. Zeker een aanrader. Ik heb ‘Finding Nemo’ nog nooit gezien, maar dankzij Steven staat hij nu op mijn harde schijf, samen met een heleboel andere films en series. Dus ‘Finding Nemo’ staat nu zeker en vast gepland voor een van de volgende dagen. Dank u wel Steven :-D

En over de middag had ik me gezellig in een cafeetje gezet, met gratis wifi, en terwijl ik een koffietje aan het drinken was heb ik vooral wat contact gemaakt met het thuisfront. Moet ook gebeuren.

Maandag was dan weer een dagje met veel over en weer geloop en geregel. Er valt dus niet te veel te vertellen, buiten het ontwerpen van mijn visite-kaartje. Oh, en ik ben gaan lopen, samen met mijn Griekse kamergenote Lena. Dus nog altijd sportief bezig!

En op dinsdag had ik afgesproken met Kayla. Dat was tegen 13:00, dus eerst heb ik Sydney wat verder verkent. Uiteindelijk heb ik me op een bankje met zicht op het ‘Sydney Opera House’ gezet en wat geschetst en geschreven in m’n reisdagboek. Om dan tegen 12:20 de trein naar Newtown te nemen, waar ik met Kayla had afgesproken.

We zijn dan eerst en vooral hele lekkere taart gaan eten, volgens Kayla de beste in Sydney, en ik kan haar wel geloven. Ze staan voor deze werkelijk in een rij. Het is een ‘Strawberry Watermelon Cake’. Heerlijk. Met twee lagen heerlijke en luchtige crème een laag watermelon en een laag aardbeien en afgewerkt met pistache nootjes en rozenblaadjes. Ik zal jullie laten watertanden met de foto ervan. Zeker een aanrader. http://www.blackstarpastry.com.au/strawberry-watermelon-cake

A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Jun 21, 2016 at 6:28am PDT

Omdat ik nog niet had gegeten, heb ik ook een croissant met ham en kaas bestelt. Was me dat een verassing toen ze die even grilden, maar wel heel erg lekker (maar natuurlijk bijna direct vergeten door de lekkere taart).

Hierna zijn we doorgelopen naar één van de populairdere koffiezaakjes, ‘Campos Coffee’, een wederom heerlijke koffie gedronken. Wist je dat Australië er bekend om staan om zijn lekkere koffie? Een barista aanziet hier een hele hoge status. Dus wie van koffie houd komt zeker aan zijn trekken in Australië.

Omdat Newtown dicht bij de universiteit ligt zijn we die natuurlijk ook gaan bezoeken. Her heeft mijn camera weer even overgenomen, en het resultaat is een hele reeks foto’s. https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZnEQhCpQ1D3Ro1xZp

Na de universiteit zijn we nog doorgegaan naar ‘St Mary’s Cathedral’ naast Hyde Park. En ook hier weer een hele reeks foto’s genomen. We hebben nog een deel van de mis gezien (hier nog elke avond, voorafgegaan door vespers) en ze hebben hier een knapenkoor. Nog nooit één live gezien, maar vandaag dus wel.

Ondertussen hadden Kayla en ik alweer honger dus zijn we samen nog noodles gaan eten. Een mooie afsluiter van een mooie dag.

Toch al een bewogen eerste week, met veel nieuwe vrienden.

#NatalieInAustralia #VerhalenUitSydney #bacpacking #workingholiday #australia #sydney #dutch

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

N A T A L I E