Australia WEEK 12 tem 17 – WOENSDAG 31 AUGUSTUS 2016 tem DINSDAG 11 OKTOBER 2016
Ik zit momenteel in Airlie Beach, op een bankje naast een openluchtzwembad, te denken hoe ik de rest van mijn werkweken het beste samenvat. Want alhoewel ik redelijk veel heb gedaan, wat ik nu aan het doen ben is veel leuker om over te vertellen. (Spoilers ;-) )
Ik heb dus besloten om zes weken in één keer te bespreken. Het zal dus een lange blog zijn, maar dat betekent wel dat ik veel rapper kan vertellen over mijn skydive, en duikavontuur, en zoveel meer :-D
Dus hier gaan we dan.
Woensdag 31 augustus, een moeilijke dag. Ik heb er nog niets over vertelt aangezien het vrij persoonlijk is. Maar op 31 augustus werd mijn grootmoeder van mama’s kant (meme Vinkt) begraven. Ze was de week ervoor gestorven na een lange strijd. Het is raar om in het buitenland te zitten als zoiets gebeurt. En alhoewel we elkaar niet zo vaak meer zagen, toch zijn er heel veel goede herinneringen die plots naar boven komen. Uit respect, en om een soort van afscheid te kunnen nemen, ben ik die avond naar de avondmis gegaan in de kathedraal. Dat was een intenser moment dan ik had verwacht. Ik heb er lang over nagedacht of ik dit überhaupt wel wou schrijven in m’n blog. Want ik ben niet op zoek naar goed bedoelde rouwbetuigingen. Maar het is een belangrijke gebeurtenis die ik toch wel wou vermelden hier.
...
De meeste van mijn werkdagen zagen er hetzelfde uit. Om 5:20 wakker, 6:00 koffie halen en richting het station, 6:25 trein naar Lidcombe om over te stappen op de trein naar Regents Park, 7:00 wandeling van Regents Park naar ExpoNet, 7:30 (of vroeger) beginnen met het werk. In het magazijn werd alles voorbereid voor de grote en kleine exposities. De werkdag was ook heel goed uitgelijnd. Om 9:00 hadden we 15 minuten ‘smoko’, Australisch voor pauze. Om 12:00 hadden we 30 minuten lunch-break en om 14:00 weer 15 minuten ‘smoko’. En dan stopte de werkdag normaal gezien om 15:00. Maar meestal vroeg Inge me als ik kon blijven tot 16:00. Mooie werkdag dus. Het werk was repetitief en ik moest met zware dingen rondzeulen. Maar ik deed het wel graag. Want de collega’s waren tof, en het was heel goed duidelijk dat het werk dat ik deed geapprecieerd werd. En het zijn centjes om te kunnen reizen ;-)
Al direct in de tweede week dat ik daar werkte kreeg ik meer verantwoordelijkheid. Inge moest op verplaatsing, en alles dat moest gebeuren die dag werd aan mij toevertrouwt. Een mooi compliment, maar wel hard werken. Inge had ook al heel rap door dat ik mooi kon schrijven, dus alle labels die moesten worden voorzien mocht ik uitschrijven. Vond ik absoluut niet erg :-D
Meestal was ik rond 17:30 terug thuis, afhankelijk van hoe lang ik werkte. Met boodschappen doen, eten en wat ontspannen was er meestal niet veel tijd over om gek te doen tijdens de week (want de volgende dag ging de wekker weer af om 5:20). De weekends echter hield ik zoveel mogelijk vrij om met vrienden af te spreken of Sydney verder te verkennen.
Alhoewel, herinner je m’n trial voor ‘De Wafel’? De foodtruck die Belgische wafels verkoopt? Daar had ik dus ook een job. Dus in het weekend kon je me ook vaak daar vinden .
De eerste shift na mijn trial vond plaats op zaterdag 3 september. Het festival waar we naartoe moesten was buiten de stad, dus we werden opgepikt om 6:20 aan Edgecliff Station. Na een goed uur rijden met gistende wafeldeeg op de achterbank kwamen we dan aan op het festival. Daar werden we opgewacht door de organisatrice van het festival. Door de hevige regenval de dag ervoor was het festival afgelast… Daar stonden we dan met onze wafeldeeg. Op de valreep vond Niels gelukkig nog een ander festival waar we konden staan. En zo stonden we dan plots wafels te bakken in Cogee. Na een korte en grondige uitleg stond ik dan plots aan de wafelijzers. De hele shift lang heb ik Luikse en Brusselse wafels gebakken. Zo leuk om te doen, ook al had ik een ‘oorlogswond’. Komt ervan als je een ijzer van 200°C aanraakt :-/
Maar ik heb me echt geamuseerd. En zo zie ik ook de job bij ‘De Wafel’. Een leuke activiteit die toevallig ook wat centjes verdient. Want met het werk bij ExpoNet was die extra job niet echt een grote noodzakelijkheid. Maar omdat ik het leuk vind doe ik het met veel plezier :-D
A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Sep 2, 2016 at 9:44pm PDT
De volgende dag kon ik dan nog eens lekker uitslapen. Dus natuurlijk was ik wakker om 8 uur ;-)
Na een lekkere brunch met Jo ben ik samen met Nanami naar Manly gegaan. Manly is een wijk in Sydney waar vele inwoners van Sydney naar het strand gaan. Een van de stranden is Shelly Beach. Prachtig, zeker bij zonsondergang. Foto’s van de zonsondergang: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ6l9TU02qCUKJ_1p3
A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Sep 4, 2016 at 12:03am PDT
Na een aantal gesprekken met Nanami heb ik mijn reisplannen ook lichtjes gewijzigd. Na mijn avontuur in Australië ga ik sowieso naar Hong Kong. Blijkbaar zijn er goedkope vluchten tussen Japan en Hong Kong, en in april gaat Nanami weer naar huis… Dus in mei ga ik vanuit Hong Kong naar Japan vliegen en ook Japan verkennen. Concrete plannen zijn nog in de maak, maar ik kijk er zeker naar uit. Zoals het er nu naar uit ziet zal ik begin juni terug in België zijn.
De volgende zaterdag, 10 september, had ik niet echt iets gepland. Tot onze nieuwe Koreaanse kamergenoot Wook (uithesproken als ‘oek’) ons vroeg als we meewouden naar Cogee Beach waar al een aantal van zijn vrienden waren. Natuurlijk zeiden Nanami en ik ja. En zo hadden we een toffe namiddag en avond met Hiro (Japan), Alicia (Korea), Yusuf (Frankrijk) en Jeremie (Frankrijk). En ik kon het ook hier niet laten om vele foto’s te maken van de zee, de golven,...: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ6xk6QW_bUdbHOs8l Uiteindelijk zijn we allemaal nog iets aan drinken op het appartement van Jeremie en Yusuf. Wijn kopen daarvoor bleek echter een heel avontuur! Iedereen moest zijn ID tonen, en Alicia had er geen mee. Dus ze wouden ons niets verkopen. Uiteindelijk zijn we naar een andere winkel moeten gaan om wijn te kunnen kopen. Ze zijn hier heel erg strikt met hun regels. Later in de avond kwam ook Matteo (Italië) en Lynn (Thailand) bij de groep. Een gezellig avond met vele nieuwe vrienden.
De zondag had ik dan afgesproken met Marit. Niet zo simpel om onze agenda’s naast elkaar te leggen. Ze werkt namelijk in de horeca (ofte hospitality in het Engels), m.a.w. weekend en avond shifts. We hebben genoten van de zon op het strand van Manly. In de namiddag ben ik dan samen met Nanami wafels gaan eten bij ‘De Wafel’. Er was een festival niet ver van ons appartement. Dus het ideale moment.
Tijdens de week ben ik dan naar de hilarische ‘Secret Life of Pets’ gaan kijken. Vrijdagavond was er afscheidsfeestje voor Yusuf, die weer naar huis ging. Wederom een gezellige avond met meer nieuwe vrienden :-)
Op zaterdag 17 september was het weer tijd voor een shift bij ‘De Wafel’. Het was super hectisch. Deze keer was het een catering. M.a.w. alles was betaald en de mensen konden gratis wafels afhalen. Dat deden ze allemaal tegelijkertijd… Met de mogelijkheid om 4 Brusselse en 6 Luikse wafels per keer te bakken konden we de vraag van 100 wafels in één keer niet echt bijhouden. Gelukkig waren er mensen die het begrepen (niet iedereen) en uiteindelijk zijn we erin geslaagd iedereen (die niet te ongeduldig was) te kunnen bedienen.
Zondag was het dan tattoo-tijd voor Jo. Ze had dan haar tattoo gepland, en ik had beloofd om even langs te komen om haar te steunen. Samen met Nanami ben ik naar Newtown gegaan, waar we hebben genoten van een lekkere lunch.
A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Sep 17, 2016 at 9:02pm PDT
Tegen zondagavond begon ik wat keelpijn te krijgen, en wat ik vreesde werd werkelijkheid. Ik was ziek op maandag. Ik was nog naar het werk geweest, maar al snel was het duidelijk dat ik te ziek was. Dus was ik twee dagen thuis. In de namiddag was ik al iets beter, dus samen met Nanami was ik een Chai Latte gaan drinken bij ‘The Shed’. Plots had ik Ulrike, eigenares van ‘De Wafel’ aan de lijn. Ze wou me officieel (on the books) aannemen. Daardoor kreeg ik als één van de eersten kans om schiften te doen. Goede opportuniteit dus.
Woensdag was ik dan gelukkig weer goed genoeg om te gaan werken.
Op donderdagavond 22 september ben ik samen met Jo (die de dag ervoor jarig was) naar een concert gegaan in ‘the Sydney Opera House’. Geweldig. Het was een klassiek concert, ‘Sea Symphonies’, met een 400-koppig koor. Onbeschrijfelijk om 400 mensen tegelijkertijd te horen zingen. Super ervaring :-D
A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Sep 22, 2016 at 6:12am PDT
Die vrijdag zijn Nanami, Wook en ik gezellig iets gaan eten. Was een leerrijke avond, met een aantal interessant feiten over Koreanen:
Koreaanse meisjes dragen mondmaskers omdat ze dat hip en cool vinden. Of als ze onzeker zijn over hun uiterlijk. Niet voor de luchtvervuiling.
Een pet dragen op restaurant in Korea is heel normaal. Bijna aangeraden zelfs. Hun cultuur draait enorm om uiterlijk en het is ongehoord om onverzorgd op straat te komen.
Koreanen kijken elkaar NIET in te ogen tijdens een gesprek. Dus als je praat met een Koreaan en hij ontwijkt jouw ogen, dan is dat uit gewoonte, niet omdat ze liegen of afgeleid zijn.
Raar als je het niet gewoon ben, maar dat is het interessante aan nieuwe culturen te leren kennen.
Meeste avonden in de week was ik aan het babbelen met Nanami. Of gingen we samen achter sushi. En vaak gingen we ook naar cafés, op zoek naar lekkere Chai Latté’s of warme chocolademelk. Gezellig met z’n tweetjes, meiden onder elkaar, dus ook samen shoppen. Ze noemde me zelfs haar grote zus ;-) Een hele leuke vriendschap die is ontstaan dus in Sydney.
Een andere dierbare vriendschap in Sydney is met de Taiwanese Kayla, die ik in m’n eerste week in Sydney ontmoette. Jammer genoeg konden we niet zo vaak afspreken als we wouden (ze heeft een heel druk werkschema, en als Aziaat is het heel erg moeilijk aan een goedbetaalde job te komen).
Wekelijks probeerde ik ook zeker met Jo af te spreken (nog zo'n dierbare vriendschap). Ze heeft ondertussen een job in het ‘Luna Park’, een groot amusementspark in de haven. Het was voor haar even uit haar comfortzone treden, maar ze genoot er enorm van. We gingen meestal samen iets gaan eten in Grill’d, waar ze lekkere hamburgers hebben.
Met de vrienden die we leerden kennen op Cogee strand spraken we ook regelmatig af (bijna wekelijks). Het is een grote groep en regelmatig kwamen er andere gezichten bij. Maar de Japanse Hiro was steeds van de partij. Op 29 september werden we dan ook uitgenodigd voor zijn 27ste verjaardag te vieren. Een leuke avond, en aangezien de kans groot is dat ik m’n 28ste verjaardag in Tokyo zal vieren heeft hij me belooft om naar Tokyo proberen te komen voor mijn verjaardag.
Tegen eind september was ik mijn steeds langer wordend haar beu. Dus ging ik op zoek naar een kapper. Ik ben nogal kieskeurig (slechte ervaringen in het verleden) dus ging ik meteen op zoek in de hipste buurt van Sydney; Newtown. Daar stapte ik een kapper binnen die er tof uitzag. Achter de toog gemaakt van paletten van ik een beer van een vent vol tattoos die me vroeg hoe hij me kon helpen. Toen ik zei dat ik mijn haar wou laten knippen, en liefst zo snel mogelijk zei hij me dat hij zag dat het een noodgeval was ;-) Die avond nog kon ik m’n haar laten knippen. Vergezelt van een glas rode wijn. Het resultaat was prachtig. Ben er nog steeds gek op.
Op 1 oktober zijn Nanami; Wook en ik samen naar Kiama gegaan. Dat ligt zo’n 3 uur rijden met de trein buiten Sydney (voor maar 3AUD). Leuk en gezellig stadje. We hebben er genoten van het uitzicht en ik heb mijn aquarel verf boven gehaald. Lekker ontspannend. Foto’s Kiama: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ7AnFtOGZf861hzEb
Op zondag 2 oktober heb ik dan iets super belangrijk gedaan! Mijn reis voor de EAST COAST geboekt! Momenteel ben ik hier volop mee bezig, maar toen ik die boekte kon ik niet stoppen met glimlachen. Het zag er zo geweldig uit (is het ook tot nu toe).
Maandag 3 oktober was een feestdag in Australië, Labour Day. Dus een onverwacht vrije dag voor mij. Aangezien de meeste van m’n vrienden toch moesten werken (heb je in de horeca hé ;-) ); besloot ik om er alleen op uit te trekken. Was een goede beslissing. Heb die dag genoten van een mooie wandeling. Eerst wel twee uur op de bus naar Palm Beach, om dan te voet te gaan naar het Barrenjoey Lighthouse. Klein probleempje… Ik had de SD-kaart van m’n camera vergeten! Oeps. Gelukkig kon ik me behelpen met het interne geheugen en de wifi die m’n camera met m’n GSM verbind. Lang leve de technologie! Na de klim naar de vuurtoren ben ik te voet verder gewandeld naar een paar stranden in de buurt. Door de woonwijken heen. Daardoor was ik de engste die gek genoeg was dit te doen. Maar wat een prachtige stranden: Whale Beach & Avalon Beach. Zeker En vast de moeite. Foto’s: https://1drv.ms/f/s!Au5S_LjPMAcZ7Eb-r4rszCNF2ooW
A photo posted by Natalie Van Parijs (@natalievanparijs) on Oct 3, 2016 at 3:13am PDT
Later in de week had ik dan een GoPro gekocht… Met het Great Barrier Reef in het vooruitzicht wou ik graag een camera die ik ook in het water kon gebruiken. Na lang overwegen heb ik dan uiteindelijk besloten om een GoPro aan te schaffen. Hopelijk komen er mooie beelden en filmpjes van.
In het weekend heb ik het vooral rustig gehouden. Op zondag 9 oktober had ik dan weer een lange shift bij ‘De Wafel’ voor de boeg. Deze keer stond ik in voor de toppings. Dus maken dat de wafel er picobello uitziet. Onze populairste wafel die dag was de ‘Strawberry Supreme’, met verse aarbeien, slagroom, aardbei-coulis en Belgische chocoladesaus. Mmmm…
En dan was het al tijd voor mijn laatste werkweek voor mijn grote East Coast avontuur. De kriebels namen uiteraard enorm toe. Maar ik profiteerde er wel van om nog vlug een filmpje mee te pikken op de laatste dinsdag in Sydney voor mijn vertrek.
En zo passeerden zes weken waar ik vooral heb gewerkt, maar ook heb genoten. Op naar de laatste week voor m’n vlucht naar Cairns!












