is lekesi

Her sey olmaya calisan ama hicbir sey olmayi basaramamis birisi.

[nefessizim]

Belki de seni hala deli gibi seviyorumdur.

[ozgurkedi]

Bunları duymaya kimin ihtiyacı var bilmiyorum ama sen en iyi olanı yaptın. Suçlu hissetme çünkü her şeyden yoruldun. Ona verdiğin şanslar çok fazlaydı ve değerlendiremedi, seni üzdü. Şimdi kendi yoluna dön ve mutlu olmaya çalış, iyi olacaksın.

[nefessizim]

Bugun yine biri cikip senin icin dogru kisi benim palavrasini atti. Yoruldum ugrasmaktan gercekten dogru kisi ne demek nesiniz siz neyiniz dogru niye benimle konusuyorsunuz diye soracak halim dahi kalmadi.

[mutessir]

başını o yastığa rahat koyabilecek misin acaba

[nefessizim]

Basini yastiga koyamazsin zaten de sen asil sunu soyle bana, seni seven birine baktiginda karsinda kimi gormek isteyip de goremeyeceksin? Hayatinda bulamayacagin tum sevgiyi ben sana verdim. Seni kimse sevmezken ben sevdim. Sen asil bu vicdan yukuyle yasayabilecek misin?

[kalbimdeki-morg]

bazı şarkıları dinlersin, bazı şarkıları anlarsın.

[nefessizim]

Insanlar da sarkilar gibi; bazilarini disardan gorursun, bazilarini ise kalbine alir onlari yasarsin.

[bukagi]

kaçmak istediği yerle varmak istediği yer aynı olunca afallıyor insan.

[nefessizim]

Kendimden kacmaya calisirken kullandigim her yolun yine kendime cikmasi gibi.

[aydahm-deactivated20260307]

Bıçağı tutan kişiyi sevdiğiniz için kaç yara izini haklı çıkarmanız gerekti

[nefessizim]

Bicagi tutan o oldugu icin olmem gerektigine inandirdim kendimi.

[bangazad-deactivated20241208]

Seni kim israf ediyor , ben zerrene muhtaçken...

[nefessizim]

Sen oyle bir seysin ki, susuzluktan olecegimi bilsem dahi sana yanasmam bu saatten sonra.

[mutessir]

yıktığın şeyleri toparlamak istediğinde bulamadığın o eksik parça olacağım

[nefessizim]

Once benim hayatimi yikti, paramparca etti beni. Ardindan hayatina giren herkese basta prenses gibi davrandi, ardindan kalplerini ezdi gecti. Ama en sonunda bana geri donmek istedi, sanki hayatimda asla gecmeyecek izler birakmamis gibi. Adini duydugumda ondan miras kalan yara izlerim sizliyor, kalbim bir acayip carpiyor; geriliyorum cunku. Bana senin hakkinda tek bir iyi dusunce birakmadin. Senden bana kalan tek sey acilar, hatalar. Ve ben artik hayatindaki boslugu doldurmak icin yaninda olmayacagim. Beni her yerde, her karsina cikan kiside arayacaksin. Ama hicbir yerde ne beni ne de izimi bulamayacaksin.

[zifirikaranlk-deactivated202409]

Çünkü sana sarılmak, dünyanın bana yaptığı bütün kötülüklerin özrü gibi.

[nefessizim]

Sana sarildigim icin tum dunyadan ve kendimden cok ozur diliyorum artik.

[kamtarir-deactivated20250208]

Durmadan aynı şeyleri sayıklıyor aynı tatsız şeyleri hissediyorum aynı zorla geçen geceleri bitiriyorum ve aynılıktan şaşmayan bu geçen zaman zarflarına yine aynı şekilde bir değişiklik katamadan öyle dımdızlak çaresiz bir halde kalıyorum

[nefessizim]

Ekleyecek tek sozum yok tam olarak bu.

[sahafbey]

Hayallerimiz yıkılıyor diye hayal kurmaktan vazgeçmiyoruz

[nefessizim]

Hayal kurmaktan korkan insanlarin elinden tutup onlara hayaller kurdurdum. Bizim hayallerimizdi. O insanlar beraber kurdugumuz hayalleri baskalariyla yasadigi gunden beri hayal kurmuyorum; hayallerim yikildi ve ben hepsinin altinda kaldim, can veren ise ruhum oldu.

[sahafbey]

Beni sevmezsen yağmurları sev...

[nefessizim]

Yagmular bile bizim acilarimizla kirlendi, masumiyetini kaybetti. Artik her yagmur yagdiginda gozlerimin onune gidisin, beni yok edisin geliyor. Gozyaslarim yagmura karisiyor dusunurken. Ruhumu yagmurun berrakliginda temizlemeye, iyilesmeye calisiyorum ama nafile. Yagmuru biz coktan kirletmisiz zaten.

[nefessizim]

Oturdugum yerde gozyaslarimi tutamamaya, dusundugum her olay karsisinda aglamaya basladim farkinda olmadan. Eskiyi asamiyorum. Travmalarimi yenemiyorum. Isin kotu yani da gecmisin boynuma doladigi zincir yuzunden nefes dahi alamiyorum.

[nefessizim]

Hayatimda yasadigim travmatik olaylari tekrar yasayarak onlari atlatabilecegimi dusunmekten yoruldum.

[sahafbey]

Kendimi ayakta ve hayatta tutmaya çalışıyorum...

[nefessizim]

Son birkac aydir yaptigim tek aktivite.

[nefessizim]

Insanlarin nasil da guzel sevildigini gormek icime umut dolduruyor bazen. Ama bazen de benim de bir zamanlar oyle hissettigim geliyor aklima. Bir zamanlar oyle hissettiren kisinin bana yasattigi kabusu dusunuyorum. Insanlarin mutlulugunu takdir etmek disinda bir sey demiyorum o yuzden. Mutluluk da insanlar da gelip gecici geliyor artik. Ne kadar prenses gibi hissetsek de bircogumuz saat 12de balkabagina donusen araba gibi mutsuzluga mahkum edildik. Mutluluk istemek bile yasak geliyor bana artik. Ne icin yasadigimi, ne yapacagimi, beni hayatta tutan bir sey var mi gercekten anlamiyorum.