Kırık Tebessüm

Aynı dertten muzdarip..

[nefier]

Çok anlamsız şeyler

Dipsiz karanlıklarda bile hissedebilirsin onu ama aleni olsan da görülmezsin. Sen suskunluklarına bile katık edersin onun hayali sohbetini ama hiçbir cümlenin ögesi olamazsın. Ayaz parklarda şiir diye okursun saçının her telini ama şarkılar seni söylemez ona asla. Çocukluğun kan revan içinde sökülmüş şakaklarından. Sarılıp ağlayacak bir iç yüzün kalmamış. İyice kırılmış tebessümünün dağılmış her parçası ayrı ayrı yırtarken hayallerini, bir küçük tebessümün devasından mahrumsun. İnsan duymak istediğini duyamayınca tüm sesler, görmek istediğini göremeyince tüm siluetler gereksiz geliyor. İnsan yaşamak istediğini yaşayamayınca, hayat bütünüyle anlamsızlaşıyor. Dipsiz karanlıklar ve suskunluklar bir yana, ölümden daha şahane şeyler de var. Anlamsızlığı anlamaya çalışmak..

[nefier]

- Çok iyi birisi olduğum için gitmiş. Kötü birisi olsam kalırdı belki. Gidip şu yaşlılara tekme atsam mesela kötü biri olurdum. + Kötülükden anladığın buysa cidden sen çok iyisin.. En büyük hayali uçurtma uçurabilmek olan insanların gökyüzülerini siyaha boyamayın. Sohbeti çaya şeker olan insanları suskunluklarından vurmayın. Gökyüzüne iyi bakın, çayınızı soğutmayın.

[nefier]

gençlik parkında bir sabah

Bunca derdin üstüne bir barda içip içip kendimizi kaybetmediğimiz için kaybediyoruz hep. Ne yapalım? Birileri içsin diye bazı kitapların sayfaları dolmalı. Bizden eksilsin dolsun kitaplar dolsun bardaklar kazansın başkaları. Bizden eksilsin.

Sabaha kadar ay doğmayacak ve benim güneşe ihtiyacım yok. Sabah olmayacak bu yüzden. Hem de kaç sabah. ‘Belki bir gün’ ile başlayacak bundan sonraki cümleler ve benim noktaya ihtiyacım yok 

belki bir gün

[nefier]

[nefier]

+ Ne haldesin sesin çıkmıyor hiç?

-  Yorgunum bugün ya.

+ Hasta mısın? Durgun gibisin.

- Yorgunluk işte..

+ Moralin mi bozuk?

-Yorgunum..

+ Gözlerin neden kızardı? Neye duygulandın?

- Yorgunum. Yorgunluktandır.

+ Nereye dalıyorsun ne düşünüyorsun?

- Yorgunum yaa.

Farklı insanların farklı zamanlardaki farklı sorularına verecek tek bir cevabım var. Yalan değil ama eksik. Yorgunum. Ölsem şuan sebebi yorgunluk olacak. Seni aştide uğurlarken taşıdığım çantanın yorgunluğu gibi değil ama. Daha çok hani otobüse binip gittiğinde ellerim başımda kalakalmıştım ya hareketsiz ve çaresiz işte tam öyle bir yorgunluk. Biliyorsun ki koşsan otobüse nafile gitme desen nafile yapacak bir şeyin yok hiçbir şey yapamıyorsun yapamayacağını biliyorsun ya hani, işte onun yorgunluğu. Eylemsizliğin isteksizliği. Kelimelerle oynamak bile gelmiyor içimden. Sen ne yaman çelişki oldun be çocuk. 

Sana anlatmak varken hayallerimde, seni anlatmaktan yoruldum. 

Aynı şarkıları tekrar tekrar dinlemekten yoruldum. Susuyorum. Kafamın içinde senle ben. Sınırsız süreli olarak konuşabiliyoruz. İstediğim kadar elini tutabiliyorum. Elini tutmaktan yoruluyorum. Gülüşlerim dışarı taşıyor. Yokken de güldürebiliyorsun beni. Ve bunları sana söyleyemeyecek olmam en nalet şey.

Ağır olan çantan değil yokluğun. Taşımaktan yoruldum. Gel de dinlenelim biraz.

[nefier]

son zamanlar

1- böyle şiir şiir elleri vardı. mısra mısra bakardı sanki. bir gülse  kitaplar dolup taşardı. üstüne toz konmayacak kitaplar. yıkıp geçti o elleriyle bazı duvarları. toz duman oldu bir sürü kitap.

2- zor ile güzellik oluyor. güzellikler çok zor. eksik anlaşılan şeylere devam ediyorum. ve bunun farkına eksildikçe varıyorum. eksik anlaşılmaya devam ediyorum. demek ki güzel değilim yada zor..

3- bir çocuğun acı eşiği bir kapı eşiğine eşit.

[nefier]

gönlü okyanus olana ne zor be yangın sevdalar. yangındır her sevda ki seven sevdiği ile el ele tutuşur. çoğu şey ne kadar eksik anlaşılmış değil mi? 

kurumaz bu okyanus, azalmaz çünkü gözyaşları hüzünlere paralel akar dökülür yüreğin her yamacından besler damla damla. ne gökyüzü maviliği ne de gün ışığı. ister ki bir ay doğsun okyanusun üstüne. karanlıklar içinde bir beyaz. süzülüp gelsin tamda yangın yerini göstersin o dalgalarla dans eden zayıf ışığı. 

sönmez bu yangın, azalmaz çünkü her rüzgar biraz daha büyütür yangını. nefes mesela. çoğu şey ne kadar hafife alınmış değil mi?

okyanus yangını söndürse karanlıklara bürünüyor gönül. adına kara sevda deniyor.

yangın okyanusu kurutsa çöllere dönüyor gönül. adına mecnun deniyor.

ısıtmalı yangın bu okyanusu ki her nefeste körüklendikçe yangın, gönül biraz daha demini almalı. ölmeli mecnunlar ve ay doğmalı kara sevdalara. fakat olmuyor. çoğu şey ne kadar zor değil mi?

[nefier]

aynı adam

bir adamın yüreği ağrıyorsa ve aldığı her nefes eksik ve tatsızsa, göz çukurlarından yere kadar kırılmışsa tebessümleri hatta ve hatta bütün kalabalığı yine kendi yalnızlıklarından ibaretse eğer.. işte tam orada o fotoğrafta yarısı kesilmiş umutlar vardır. 

adamın sol yanından kesilmiş bir boşluk vardır birden gelen kriz gibidir buz gibidir. sesi kesilmiştir susar. sustukça uzar fotoğraf, uzadıkça yarımlaşır. 

işte tam orada bir adam eksilir. bir cümleye birden fazla anlam yükler adam. cümleler eksilir.  bir kadına birden fazla anlam yükler adam. kadın eksilir mi? bir adam bunu bilebilir mi? anlatma kaldıramam. 

aynı dertten muzdarip adam. bir derde birden fazla anlam yükler. dertler eksilmez, eskimez. 

bu dert çok anlamlı adam için. her bir anlamına ayrı ayrı iyi gelebilir misin? gelsen keşke. eksilme kaldıramam.

[nefier]

fazlalık

sen gri kentin gök kuşağı gülüşlüsü. fazlaydın sınırlarıma. kaç saat ileridesin benden. hangi kalbi sökük şehirdesin. sen ayaz kentin son ilk baharı. fazlaydın tabiatıma. ey davetsiz gelen habersiz giden. hangi iklimde gün batımını süslüyorsun. 

sen hasta çocuğun hercai merhemi. fazlaydın yaralarıma. yara izinin kaybolması acısını da geçirir mi. bir çocuk bunu bilebilir mi. öğretmeliydin. bilmiyorum sen mi fazlaydın ben mi eksiliyorum biraz biraz.

[nefier]

tekerrür susuyor.

suskunluk.  yıllar geçiyor bu meret geçmiyor. geçiyor gerçi ama ezip geçiyor. bir dizi dağ sıralanıyor her yol başına. 

dağlar susuyor. 

varlıklar yok oluyor yoklukları var etmek için. büyümek bütünlük artması olarak bilinse de susarken parçalanıyor insan parçalandıkça büyüyor. yine de susmak geliyor geceden. aslında özlenen bir saz ezgisi. kimi bir ezgiye kavuşurken kimini ezgiler susturuyor. sonra ezgiler de susuyor. günü gelecek bütün susmaların hesabı sorulacak. 

günler susuyor. 

yıllar geçiyor da suskunluk hiç geçmiyor. yıllar susuyor. yıllar sonra her ses bir kıyamet oluyor. suskunluk özleniyor. 

özlem susuyor. 

bu uçurum arasında insan ölür be. ne hikmetse ölüm de susuyor.

[nefier]

Doğum günümü kutlayabilir miyim?

Doğum günümde ölmek isterim. Ölümün bir anlamı olmalı bir de zamanı. Zamansız olan şeyler gidişlerdir. "Bayram olur gidişim" mesela. Bir cümle bu kadar çok anlam taşıyamazdı. Doğum günüm de bayrama denk geliyorsa "Ölüm olur gidişim" ya da "Bayram olur ölümüm". Bir sürü anlam. 

Ama özetle bayram oldu gidişim işte. Ben gittiğim için mi bayram oldu. Belki evet. Hayırlı bayramlar ben şimdilik gideyim. Zamanı gelince ölürüm nasılsa. Ölümün bir zamanı var bir sürü de anlamı..

[nefier]

uzatılamayanlar

Bir damla su. Senin için hiçbir şey. Bir karıncaya katil olabilir. Bilemezsin. Bilsen küçük bir damla suyu küçümsemezdin. Beni de... Kimsesizlik. Çok ağır bir devlet meselesi. Gizli tutmak muhakkak. Paylaşmamak mecburi. Bir şeyler eksik. Hep. Çocuksanmak çok acı. Ağlamasın diye üstüne titrenmek. Elini silah yapıp ateş edince ölü taklidi yapmak. Şakalarına istemsiz gülmek çok acı. Oyuncaklar istemiyorum tehlikeli oyunlar istiyorum. neyse uzatmayayım. susalım birazda.

[nefier]

burası bozkır. kuraktır sevdalar. bir tebessüme hasret yanarsın. 

oysa aynı kuş uçacaktı gökyüzünde biz onu paylaşacaktık. sonra gözlerin başlayacaktı kuşun bittiği yerde. gözlerim gözlerine devrilecekti, baktıkça derinleşen gözlerin. 

söz olmayacaktı sözlerim hep gülünç,..

hayal olmayacaktı hayallerim hep çocuksu... 

bozkırdır burası herkes yiğitçe sevmelidir. astığım astık kestiğim kestik. ben ağlamaklı oluyorum yiğitçe değil sevgim. seni arkadan seviyorum. habersizce pusuda bekliyorum sevmek için. bi boş anını kolluyorum vakit yok elini tutmalıyım. yiğitlik bu değil bu yüzden ağlamaklı oluyorum. 

gözyaşlarımı da görsen gülünç, çocuksu ve acemi. 

ah şair ah. izin ver açalım birer 70lik şiir içelim karşılıklı sevdiğimle. içmelerimi de bir görsen...

[nefier]

kaç vedaya daha gönül sahipliği yapacaksın. kaç düğüm atılacak boğazına, kaç soluğun dolanacak da sesin çıkmayacak. daha kaç dizeyi söyleyemeden bitecek ömür. kaç tel saçın dökülecek. kaç ayrılık göreceksin. kaç ulan kaç. evet. en iyisi kaçmak. 

kaç. 

dünyamdan saatlerce ileri kaç. ya da geri. ben beklerim uyumadan yemeden içmeden beklerim. ben gönül yorgunu olurum sen yol yorgunu. sen uyudukça dinlenirsin ben sevdikçe. yüreğin yüreğimle sonsuzda kesişir belki. ihtimali yeter nefes almaya. böyle yangın ortasında, sıcaktan nefes almak zormuş. 'Sevmesem'. Bir kelime kurşunlarla nasıl yarışır.

[nefier]

bir yokmuş bir yoookmuş

kırık tebessüm, kırık çocuk, buruk acılar, sızlayan burun, büyük kılıklar ve küçük düşler ne varsa bir yok ile geldi geri. içten bir yok hemde hiçten bir yooook. derin sessizliklere düşüyor başım uykulu düşler gibi. gözlerim beni yanıltıyor. yavaş bir vasıtada hızlı geçiyor ömür. düz yazılarım yokuşlara sürülüyor, tek geçimlik yokuşlara inişsiz bayırlara. yeniden mi yorulacaktım. derin sessizlikler beni çağırıyor sessiz sessiz. ölüm kalım meselelerini bırakalı fazla olmamış ve sıcağı sıcağına yokluk kavramı var sırada. nazdan değil arzdan değil sazdan değil sözden değil işte öyle bir yok ama yok değil.

iyi ki yok.

vardır bi bildiğin yoktur bi bildiğim.

büyümeye direniyor içimde bir çocuk. 70 yıl geçmiş hala çocuk. katil olmuş aşık olmuş şair olmuş var olmuş yok olmuş ama hala çocuk.

bir delinin sözüyle mi başlanır şiire. ben öyle başladım. sen de.

[nefier]

dilek ağcına bağlarsın da neden rüzgardan medet umarsın

insanoğlu

bir kaset dolusu şarkıdan kaç tanesi güzeldir

kasetin içindeki şarkılar değişmişse belki hepsi belki eskileri

şarkılar değişiyorsa insan da değişir

dilek şarkını rüzgara fısılda da biraz da ağaçlar meyve versin

ilk bahar zamanı ilkbahar çiçeği düşlerin

sonbahar da son baharın yaprak düşüşü şeklinde dibe vursun

yerin dibine

sonra yerden al

tekrar ağaca bağla

rüzgar çalsın aynı fısıltını

farklı baharda farklı ilk ve sonlara

sonra 

tekrar çal

senin olmayanı senden gidene kadar

çal

[nefier]

kalsam kalamıyorum. kalmak ne kadar çok anlamlı.

eksilen çıkan ve kalan vardır yine kalırsın mesela çıkan gider

yada o gitti diyemezsin ben kaldım dersin

peki ya benim gökyüzüm

saçlarım neden sarıydı eskiden

neden sakızın şekeri hemen giderdi erkenden

hep mi giden tatlı kalan tuzsuz olacak?