Ölümü Aldatan Kız

Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta.

[olumualdatankiz]

Seninle konuşurken cıvıl cıvıldım ben, tüm siyahlarım rengarenk gökkuşağına dönüşmüştü. Sen gittin, bir kaldırım taşından farksızım şimdi. Seni düşünmemek için doldurabildiğim kadar dolduruyorum zamanımı ama yapamıyorum. Aklımdan çıkaramıyorum seni. Seni her özlediğimde kalbime büyük bir ağırlık çökme hissiyle başedemiyorum. Gülüyorum, hayatıma devam etmeye çalışıyorum lakin sonunda yine kendimi seni düşünürken buluyorum. Söylesene nasıl aşacağım ben seni?

[olumualdatankiz]

Korkuyorum, en çok kendimden. Korkuyorum zihnimden. Korkuyorum, güçlendikçe baskı yapan acılarımdan. Nereye kadar gidecek böyle. Nereye kadar güçlü olmak için direneceğiz? Ne zaman hakettiğimiz hayatı yaşayacağız? Seni sevdiğim günler için kendimden nefret etmemi neden sağladın? Oysa ben sana tüm kusurlarına rağmen gelmiştim. Oysa ben seni bir kaktüsü sever gibi sevmiştim. Dokundukça acıtacağını biliyordum. Özenle sevmeliydim seni, özenle de sevmiştim. Sen ise tüm hücrelerimi kanatıp, en sona kalbimi bıraktın. Kalbimden tek bir parça bile bırakmadın. Sevmek ne demeki bilmiyorum artık ben. Söylesene, bana bunu nasıl yapabildin?

[olumualdatankiz]

Kalbim rotasını sana doğru belirlemiş, mantığım çok kuşkulu...

[olumualdatankiz]

Karşına geçip, hislerimi avazım çıktığı kadar bağırarak anlatabilirim. Ama sen duymadıktan sonra bağırmamın da, itirafımında ne önemi kalır?

[olumualdatankiz]

Küçüktüm, küçücüktüm. Sahil kenarlarında dolanır, ayaklarıma bulaşan kumu umursamadan yürürdüm. Bir çakıltaşına takılırdı gözüm, alır denize fırlatır kaç kere sekeceğini sayardım. Sonra denize girerdim, ayağımı kesen mercanları umursamadan yüzerdim. Canım yanardı, ayaklarım kanardı yine de umursamazdım. Şimdi 18 yaşındayım. Bir zamanlar denize fırlattığım çakıl taşları şimdi dönüp kalbime çarpmaya başladı. Kaburgam parçalandı, o gün ki gibi sesimi çıkaramadım. Fark vardı oysa... O zamanlar keyiften sesimi çıkaramazken, şimdi acıdan sesimi çıkaramıyordum. Ayağımı kesen mercanlar, kalbimde derin oyuklar açtı, bağıramadım. Oluk oluk akan kanlar boşalan ruhumu doldurdu, nabzım atmamaya başladı. Nabız kuyumdan yüzünde acıyla baktı çocukluğum. Özür dilemek istedim, saf kalbine sahip çıkamadığım için binlerce kez af dilemek istedim. Sesim çıkmadı. Önüme örülen duvarları kırmak istedim, ellerim parçalandı, duvar yıkılmadı ben yine engellerimle baş başa kaldım. Sürekli bahsettikleri o uçurum kenarında ki kırılmak üzere olan dala tutunan değil de o dalın ta kendisi olduğumu çok geç anladım. Düşsem ruhum ve bedenim okyanusa karışacak, bağırsam vaveylalarım rüzgarın etkisiyle suratıma çarpacaktı. Hiçbir şey yapmadan durdum bu kez. Yüzleştim, acılarımla. Yüzleştim, güçsüzlüğümle. Yüzleştim, çocukluğumla. Yüzleştim. öfkemle. Geçer sandım, uyudum. Kâbus gördüm. Geçmedi. Canım yandı, dal kırıldı ve ben düştüm.

[olumualdatankiz]

Tam bu saatlerde kalbinin ağrıdığını hissediyor musun?

Nefret duygusunu hissettiğiniz gün, kaburgalarınızı kırıp kalbinizi çıkarıyorsunuz. İşte o an, acıyı hissetmiyor, acıya dönüşüyorsunuz. Hissetmiyorum.

[olumualdatankiz]

Kıyılarıma vurduğun gün anlamalıydım, Alyeska. Alaşağı olacağımı, çırpındıkça boğulacağımı, boğuldukça ölümün soğuk hissini tadacağımı anlamalıydım. Anlayamadım.

[olumualdatankiz]

Baktı hiçbir şey yapamıyor, kadın. Adamın çok sevdiği saçlarını kesti.

[olumualdatankiz]

"Yaprak gibi dökül kadehe, uyku gibi dökül gözümden. Su gibi yaşa, kar gibi yağ, dağ gibi kaç benden."

[olumualdatankiz]

Gökyüzünden binlerce gözyaşı aktı. Plaklara dolan acı dolu sesler, gramafonun içinden çıkıp intihar bitkisini yeşertti.

[nesevilmedikbe]

Aklımdan emin değilim. Yok bir emniyet kemerim, dikiz aynamdaysa soluğumun izleri. İçimden süzülen tuzlu sular, düşer ruhumun yarasına. Yok benim için artık bir yön. Duraklarımın sonuncusuna da epey yakınım. Zararın kurşunundan dönmüşüm, etimi sıyıran. Damarlarından dün akarken, kirpiklerim yarına uzanmış; kararmış, karışmış. Aklımın arka bahçesinden kalbimin beşinci odacığına sığınışın akciğerlerimi çiçeklendirmiş. Çiçek bozuğu ciltlerden beter, tedirgin bir zatürre gibi öksürüğünde boğar insanı bu bahçe.

[blackandwh0te-deactivated201911]

[olumualdatankiz]

Without you here I don’t know what I’m doing

[blackandwh0te-deactivated201911]

[olumualdatankiz]

Dudaklarının arasından çıkan sigara dumanıyla öldür beni sevgilim. Dudakların şahit olsun ruhuma saldığın zehire.

[olumualdatankiz]

Umut yolcu, gökyüzüm soluk.

[olumualdatankiz]

Çoğu zaman kendinle konuşurken en çok kaçmak istediğin, duymak istemediğin şeyleri fısıldar yaşadıkların. Kulaklarını tıkasan ne fayda, gerçekler vurmuştur bir kere kıyına.

[drkshade-deactivated20171012]

[olumualdatankiz]

Bir akşam üstü,ruhumun kıyılarından geçen acılarımla yüzleşiyorum. Ne o bozguna uğratabiliyor beni,ne de ben yenebiliyorum o’nu. Gücüm kalmazken,pes edecekken,’Durma..’ diyor,içimdeki kız çocuğu. ‘Asıl durursan yorulursun.’ Kulak veriyorum içimdeki küçük kız çocuğuna. Olmaktan korktuğum yerdeyim,biliyorum. Lodosa yakalanmış,bir kayık gibiyim. Binlerce kez çöküyor,binlerce kez küllerimden yeniden doğuyorum. Ve artık anlıyorum. Benim zihnim ve ruhum,bu şehirden de,bu devirden de çok uzakta.