Op Twee Stoeltjes

'𝐻𝑒𝓉 𝑔𝑜𝑒𝒹𝑒 𝓏𝒾𝑒𝓃 𝒾𝓃 𝒶𝓃𝒹𝑒𝓇𝑒𝓃 é𝓃 𝒹𝒾𝓉 𝓋𝑜𝑒𝒹𝑒𝓃, 𝓁𝒾𝒿𝓀𝓉 𝓂𝒾𝒿 𝒽𝑒𝓉 𝓂𝑜𝑜𝒾𝓈𝓉𝑒 𝓌𝒶𝓉 𝒿𝑒 𝓋𝑜𝑜𝓇 𝒶𝓃𝒹𝑒𝓇𝑒𝓃 𝑒𝓃 𝒿𝑒𝓏𝑒𝓁𝒻 𝓀𝓊𝓃𝓉 𝒹𝑜𝑒𝓃'

[optweestoeltjes]

Liefdestalen: hoe heb jij lief?

• 𝕃𝕚𝕖𝕗𝕕𝕖-𝕧𝕠𝕝 •

Weet je wat me opvalt?

Het is opmerkelijk hoe regelmatig we als mensen binnen ons eigen blik, ons eigen denkwijze blijven. Wanneer je werkt met mensen of wanneer je veel met anderen in contact komt, is het soms verbazingswekkend hoe verschillend het menselijk brein kan functioneren. Hoe iedereen anders kan omgaan met situaties & hoe dit misbegrepen kan worden.

Iets wat mij opvalt is het verschil in liefde geven & wanneer dit niet gelijkt op de manier hoe wij dit gewend zijn dan maakt men vaak de misvatting dat de liefde er niet is. Terwijl er zo ontzettend veel 'liefdestalen' zijn. Denk aan iemand die het op een meer subtiele manier laat blijken door bijvoorbeeld te zeggen "Kijk goed uit onderweg," "wees veilig," of "kom even mee schuilen onder de paraplu", "heb je je warm genoeg aangekleed?". Anderen voelen zich dan weer meer comfortabel om dingetjes te schenken of om de liefde meer expressief uit te drukken: door woorden of misschien juist eerder door fysiek te zijn.

~ 𝓓𝓮 𝓿𝓲𝓳𝓯 𝓵𝓲𝓮𝓯𝓭𝓮𝓼𝓽𝓪𝓵𝓮𝓷

Een korte omschrijving van de vijf liefdestalen (https://www.happinez.nl):

"1. Positieve woorden

2. Tijd en aandacht

3. Cadeautjes geven en krijgen

4. Hulpvaardigheid

5. Lichamelijke aanraking Deze liefdestaal draait lang niet alleen om seks, maar ook om een knuffel, liefdevol kneepje in de schouder, tegen elkaar aan zitten tijdens het televisie kijken of hand in hand lopen over op straat.

❗Gary Chapman deed hier onderzoek naar: https://youtu.be/kznCxH675pc

Herken jij jezelf in één of misschien meerdere van deze expressies van liefde? Zie je daar ook een verschil in met die van personen uit je nabije omgeving? Liefde is er in zoveel maten en vormen. Deze gaat veel verder dan enkel partnerrelaties. Denk aan je vriendschappen, je familiebanden of die vriendelijke lach naar je van een vreemde op straat. 💕

Liefde geven & ontvangen is dan nog maar één domein waarbij men als mens totaal kan verschillen. Bedenk je eens hoeveel domeinen er bestaan waarin wij anders functioneren als anderen en hoeveel misvattingen daar wel niet uit kunnen komen & vaak onterecht!

Anders wil niet zeggen beter, maar wil ook niet zeggen verkeerd. En het is niet omdat wij iets niet begrijpen dat hetgeen wat wij niet begrijpen verkeerd moet zijn. Benader anderen met begrip, openheid & respect voor zijn of haar eigenheid. Als je iets niet weet of niet begrijpt, vraag er dan naar in plaats van direct je conclusies te trekken. Want vaak ontstaan misvattingen door een gebrek aan communicatie & door het te snel aan oordelen.

Zonde! Vind je ook niet?

𝓥𝓮𝓮𝓵 𝓵𝓲𝓮𝓯𝓼, 𝓙𝓮𝓼𝓼🎀

[optweestoeltjes]

~Neem je angst bij de hand en doe het alsnog ~

• 𝕆𝕧𝕖𝕣𝕨𝕚𝕟 𝕛𝕖 𝕒𝕟𝕘𝕤𝕥 •

⚪ "Kracht ontstaat in de momenten wanneer je denkt niet meer verder te kunnen & je tóch beslist om door te gaan"

De laatste dagen hebben mij bewuster doen stilstaan bij het thema 'angst'. Niet omwille van mijn angsten, maar juist hetgeen ik dolgraag wil bereiken.

Net zoals alle emoties is angst een signaal van ons lichaam om ons ergens alert op te maken. Het maakt ons bewust van (be)dreiging maar ook van het belang van iets. Als iets niet belangrijk voor ons is dan hoeven wij ook niet bang te zijn.

Angst kan ooit zo verlammend werken dat het vaak overspoelend en blokkerend werkt. Op zulke momenten nemen onze overlevingsstrategieën het over. Deze zijn niet altijd even constructief als we zouden denken. Vluchten, vermijden.. soms brengt het ons enkel verder van ons doel. Soms zijn onze angsten ook niet meer dan "enkel angsten" & zijn wij misschien té alert door een dreiging die ons bang maakt om iets wat niet perse hoeft te gebeuren, maar omdat wij al eerder dingen hebben meegemaakt in soortgelijke situaties. Op die manier gaat angst soms gepaard met het ontnemen van perspectief: niet alles moet namelijk gaan zoals wij eerder hebben meegemaakt.

Ons brein zal altijd geloven wat wij het wijsmaken: laten wij angst teveel ruimte innemen dan zal ons hoofd angst gaan geloven. We zullen ernaar gaan handelen. Vaak al dan niet (on)bewust. Vul je hoofd met hoop & liefdevolle gedachten. Al moet je jezelf herhaaldelijk overtuigen.

⚪ ᴇɴᴋᴇʟᴇ ᴛɪᴘꜱ

📌 merk het gevoel van angst op & erken het. Laat het gevoel "zijn". Wees ervan bewust dat angst in je opkomt en even je gedachte komt vertroebelen of juist alerter maakt. Wat probeert het te vertellen als je er niet tegen vecht? Door-voel het & laat het gevoel passeren. Té vaak maken we de fout om de angst te voeden en er meteen een gedrag aan te koppelen. Zo hoeven we het namelijk niet te doorvoelen. Vluchten & vermijden is zoveel gemakkelijker dan iets negatief te érvaren.

📌Geraak gewend aan het gevoel. Het is één van de zovele lichamelijke sensaties & het komt om gehoord te worden. Laat het "zijn" & zie het vervolgens weer passeren. De heftigheid van een emotie duurt doorgaans 90 seconden.

📌 Houdt een dagboek bij: wanneer voel je je angstig? Wanneer houdt het gevoel van angst op? Hoe ben je erin geslaagd dit te doorstaan? Hoe is jou dit eerder gelukt & wie heeft jou daarin geholpen? Wat of wie doet jou veilig voelen?

📌 Affirmeer: https://youtu.be/dOXQ6FrBsJ8

Soms gaat de angst niet weg & dan mogen we verdergaan doorheen & mét de angst. Dan kunnen we de keuze maken om angst niet meer voor ons, in de weg, te laten lopen - maar angst vast te nemen bij de hand en alsnog doorgaan.

Hoe minder je vecht tegen je angstgevoelens, hoe minder ze terugvechten. Als jij kan relaxen, kan angst dat ook.

Je kan elke angst overwinnen, zolang je je hoofd er maar van weet te overtuigen!

Geloof in jezelf 😘

𝓛𝓲𝓮𝓿𝓮 𝓰𝓻𝓸𝓮𝓽𝓳𝓮𝓼, 𝓙𝓮𝓼𝓼𝓲𝓬𝓪

[optweestoeltjes]

~ Een persoon is meer dan een diagnose: stop hokjesdenken! ~

• ℙ𝕣𝕠𝕓𝕝𝕖𝕞𝕖𝕟 𝕫𝕚𝕛𝕟 𝕘𝕖𝕡𝕣𝕠𝕓𝕖𝕖𝕣𝕕𝕖 𝕠𝕡𝕝𝕠𝕤𝕤𝕚𝕟𝕘𝕖𝕟: '𝕥 𝕫𝕚𝕥 𝕚𝕟 𝕡𝕖𝕣𝕤𝕡𝕖𝕔𝕥𝕚𝕖𝕗, 𝕚𝕟 𝕙𝕠𝕖 𝕛𝕖 𝕚𝕖𝕥𝕤 𝕓𝕖𝕜𝕚𝕛𝕜𝕥 •

Frapant toch hoe snel een mens kan oordelen & in hokjes denken. Wat een taboe er heerst (en gelukkig ook voor een stuk al doorbroken is) binnen de geestelijke gezondheid. Ik kan mij zeker voorstellen dat een diagnose helpend kan zijn binnen de behandeling, maar in de volksmond worden toch al snel oordelen geveld & etikettes geplakt.

Iemand die wat 'wilder of actiever' is, krijgt al sneller de stempel ADHD. Iemand die wat meer naarbinnen is gekeerd & meer nood heeft aan structuur is al vlug iemand met autisme. Iemand die wat impulsiever is van aard & sneller aantrekt en afstoot moet zeker borderline hebben... Als je het mij vraagt & we plaatsen op elk van ons een vergrootglas dan denk ik dat wij allemaal wel trekjes hebben. Dat geeft ons niet meteen het volledige beeld die de diagnose moet inhouden.

Daarbij worden de diagnoses ooit zo problematisch afgeschilderd dat men haast sneller geneigd is om het negatieve te associëren met de identiteit van iemand. Terwijl de psychische afwijking - van - de - sociale - norm ( ik zeg het express zo, want wat is uiteindelijk 'normaal'?) slechts een stukje is van iemand zijn volledige 'zijn'.

Los daarvan mogen ook de kwaliteiten in de verf gezet worden van de diagnoses. Denk eens om: nog maar te zwijgen over de wijsheid en punctualiteit van iemand met autisme, het verrassend enthousiasme van iemand met ADHD & aan spanning zal het niet ontbreken bij iemand met borderline.

Dit is heel simplistisch verwoord want er bestaan zoveel verschillende vormen, maar beeld je eens in hoe anders de wereld zou zijn als men iemand niet tot een som van 'negatieve' gedragingen zou veroordelen. Een persoon is niet zijn gedrag, niet zijn symptomen. Een persoon is zoveel meer. Gedrag is vaak slechts een gewoonte & sommigen hebben een achtergrond gehad van overleven & dat komt niet met een sidenote als iemand zich op een bepaalde manier uit.

Als we allemaal eens verder kijken, voorbij het gedrag & meer naar de motieven. Vanuit een bril van begrip & respect voor iemand zijn eigenheid. Een persoon toont wat ie wil tonen. Soms is het enige wat wij hiervoor nodig hebben de veiligheid die iemand geeft, om te mogen zijn wie we zijn.

Wat denk jij?

𝓥éé𝓵 𝓵𝓲𝓮𝓯𝓼, 𝓙𝓮𝓼𝓼

#WeAreInThisTogether ❤

[optweestoeltjes]

~ Veiligheid is een basisrecht ~

• 𝕍𝕖𝕚𝕝𝕚𝕘𝕙𝕖𝕚𝕕 •

Over heel de wereld is het een topic: mishandeling, misbruik & tal van andere onveilige (gezins-) situaties.  

Als hulpverlener mag je ook in dit soort situaties niet vergeten dat je samen-werkt met personen & niet met het misbruik/mishandeling. Een persoon is meer dan het gedrag. Los daarvan is veiligheid ontzettend belangrijk: voor het kind, voor de omstaanders & voor het kind en het gezin bij joù als hulpverlener.

Ik vind het ongelooflijk belangrijk om te werken vanuit de krachten van mensen en hun omgeving.  Meer en meer wordt hierop ingezet binnen de hulpverlening. Gelukkig! Een situatie is meer dan het probleem dat zich voordoet: vaak is het probleem zelfs een bewijs dat men actief heeft zitten zoeken naar een oplossing! Vaak hebben mensen al zoveel zelf geprobeerd voordat de zogezegde "professionals" worden ingeschakeld. Naar mijn mening is een "professional" iemand die gewoon aan de slag gaat met de experten: degene met de vraag naar hulp.

Vaak schrikt men mensen al af door direct het probleem onder de loep te nemen. Maar wat met de krachten? Wat met wat er wél goed gaat? Het zijn cadeautjes die je krijgt & die je actief kunt inzetten om uiteindelijk het probleem aan te pakken.  

Ook in dit soort situaties staat het samen-werken centraal, ook al gebeurd dit soms onder dwang gezien de omstandigheden. Ook in opgelegde hulpverlening kan men mensen keuzemogelijkheden aanbrengen, kan men mensen perspectief aanreiken, hoop installeren & hun aanspreken op hun (gezamenlijke) kwaliteiten/krachten. Hun het gevoel geven dat zij óók iets in de pap te brokken hebben.

Binnen de  "Signs of Safety" aanpak, worden de krachten & zorgen in kaart gebracht, samen met de stapjes naar een meer veilige situatie voor het kwetsbare kind. Want er mag altijd meer oog zijn voor het kwetsbare kind: wanneer zij geen stem hebben, dient een volwassene hiervoor op te komen. Kindjes zijn de toekomst & nog puur en onschuldig. Zij hebben recht op veiligheid & op een liefdevolle omgeving.  Dat recht heeft iedereen toch!

Er zijn zoveel vormen van veiligheid.. fysieke veiligheid, emotionele veiligheid; veiligheid om jezelf te mogen zijn, om thuis te komen in een huis zonder agressie, de veiligheid om je stem te mogen gelden & zoveel meer...

Welk soort van veiligheid vind jij belangrijk? Wie helpt jou om dat te geven? Wie help jíj om dat te schenken?

𝓥éé𝓵 𝓵𝓲𝓮𝓯𝓼, 𝓙𝓮𝓼𝓼

P.s: heb je vragen over geweld? Bezoek dan de volgende website: https://1712.be

[optweestoeltjes]

~ Gedachten zijn krachten~

• 𝕁𝕖 𝕓𝕖𝕟𝕥 𝕘𝕖𝕖𝕟 𝕤𝕝𝕒𝕒𝕗 𝕧𝕒𝕟 𝕛𝕖 𝕖𝕞𝕠𝕥𝕚𝕖 •

Ons brein is zo complex & soms sta ik er nog steeds van versteld hoe flexibel het is voor een mens om bij te leren. Hoe nieuwe informatie omgezet kan worden naar een nieuwe manier van denken, van leven.

"Gedachten zijn krachten" hoor je wel eens zeggen. Je kan je hoofd trainen om niet té onderhevig te zijn aan de veelheid van emoties zodat je jezelf niet verliest. Je hoofd krachtiger maken wil niet zeggen dat je mogelijkheid tot (intens) voelen wegvalt, maar dat je niet opgeslorpt wordt erdoor.

Hoe vaak worden wij niet door invloeden van buitenaf bepaald in wat wij voelen, evenals iedereen wel eens dat duiveltje op de schouder heeft wanneer mindere tijden of onzekerheden afspelen in ons hoofd.

Hoe snel is het wel niet mogelijk om in situaties die een enorme gevoeligheid dragen, hetgeen voor elk van ons verschilt, meegaan in de negatieve gedachtengang. In de negatieve stroom van prikkels.

Het voeden van zowel negativiteit als positiviteit is een keuze die wij kunnen maken, ook al vergt dit met momenten een heel stuk van onszelf.

Soms wordt wel eens vergeten dat wij in zulke situaties niet alles moeten voeden: een negatieve opmerking, een negatieve gedachte die ineens in ons hoofd springt waardoor we ooit reageren op een manier die niet helpend is...

⚪Stel jezelf de vraag 'Heeft deze gedachte/reactie een positieve bijdrage in deze situatie? Levert het mij iets goed op? Heeft het een meerwaarde?' Maar vooral "Klopt deze emotie/reactie in verhouding tot de situatie die zich nu afspeelt?"

Elk van ons draagt gevoelens mee van vroegere ervaringen & die vroegere ervaringen die dragen wij vaak (onbewust) nog met ons mee. En soms worden die oude pijnen wel eens teruggeroepen door gelijkaardige situaties. Ook al horen die 'oude pijnen' niet bij de situatie van 'nu'.

We hoéven niet altijd te reageren op alles. We hoéven niet altijd iets uit te vergroten omdat iets even onprettig voelt. We mogen gerust kiezen om de gedachte/gevoel er te laten zijn, om deze op te merken & deze te laten voor hetgeen het is. Wanneer iemand iets onprettig over ons uitspreekt kunnen wij eruit leren wanneer dit strookt met de waarheid over onszelf, dit vraagt ook een eerlijke en open houding naar jezelf. Maar wanneer iemand zijn opmerking/actie kwetst & naar jouw gevoel helemaal niet klopt, blijf dan dicht bij jezelf.

De neiging om ons 'beeld' te verdedigen is ooit groot, maar uiteindelijk doet het ertoe hoe jijzelf naar jezelf kijkt. Het kost soms zoveel energie om anderen te overtuigen van wie je werkelijk bent. Het hoéft niet eens. Uiteindelijk denkt iedereen wat ie wil over jou. Ook jijzelf.

Sta kort bij jezelf & besef dat jij waardevol bent en beter verdient dan negativiteit. Jij kent jezelf het beste & elk ding dat niet strookt met jouw liefdevolle kern mag je op afstand houden. Ook jouw negatieve gedachten.

Krik jezelf op, want niemand anders lééft jouw leven. Het gesprek dat je elke dag tegen jezelf voert, wordt een gewoonte & bepaald mee je blik over hoe je deze wereld en de mensen erin ervaart. Laat dat beeld positief & liefdevol zijn. We worden allemaal geboren als een bolletje pure liefde. Het zit in iedereen zijn kern. Kies zélf in volle overtuiging om dát te voeden & zelfs uit te vergroten.

𝓥éé𝓵 𝓵𝓲𝓮𝓯𝓼, 𝓙𝓮𝓼𝓼𝓲𝓬𝓪

[optweestoeltjes]

~Verschillend maar toch zo gelijk~

• 𝔻𝕖 𝕘𝕖𝕨𝕠𝕠𝕟𝕥𝕖 𝕧𝕒𝕟 𝕕𝕖 𝕧𝕒𝕟𝕫𝕖𝕝𝕗𝕤𝕡𝕣𝕖𝕜𝕖𝕟𝕕𝕙𝕖𝕚𝕕 •

‘want ik doe het toch ook?’

Hoe meer je in contact komt met mensen, hoe meer je wordt geconfronteerd met een wereld vol verschillen. Soms ligt de kunst niet in het verklaren, maar in het begrijpen. Soms staan wij er te weinig bij stil wanneer wij ons omringen met gelijkgestemden, hoe grandioos ons denken kan verschillen.

Het kan toch niet anders? Als je stilstaat bij elk van ons culturele achtergond, gezinsgeschiedenis, biologische samenstelling, kansen en mogelijkheden (etc. etc.) Dan verbaast het mij niet dat er zoveel verschillen in visies kunnen zijn over daadwerkelijk alles. Dan verbaasd het mij niet dat onze hersenen anders zijn gevormd en wij aldus dingen verschillend opvatten, verschillend zien en verschillend voelen en ervaren.

𝓢𝓽𝓲𝓵 𝓼𝓽𝓪𝓪𝓷 𝓲𝓼 𝓿𝓸𝓸𝓻𝓾𝓲𝓽 𝓰𝓪𝓪𝓷

Theoretisch lijkt dit enorm logisch, wannéér wij erbij stilstaan. Hoe vaak staan wij stil bij de ander wanneer ons ego ons laat focussen op onze eigen visie en behoeften? Alles wat wij aandacht geven groeit, maar geven wij aandacht aan enkel ons ego dan zal de verbinding met anderen enkel verkleinen.

𝓻𝓮𝓼𝓹𝓮𝓬𝓽 𝓮𝓷 𝓽𝓲𝓶𝓲𝓷𝓰

Respect is naar mijn mening de basis van alles. Respect én timing. Geef de andere de ruimte om te ‘zijn’. De ander heeft net zoveel recht op zichzelf als jij op joú.Treedt de ander toe met begrip. Wanneer je het niet kan begrijpen, val dan terug op respect. We hoeven niet alles te begrijpen, ook al denkt men vaak van wel. Het is een illusie die voortkomt op het hebben van controle.

𝓷𝓲𝓮𝓽 𝓴𝓮𝓷𝓷𝓮𝓷 = 𝓸𝓷𝓿𝓮𝓲𝓵𝓲𝓰

Het onbekende wordt vaak gezien als iets ‘eng’. Iets wat wij niet ‘kennen’ kan naar ons gevoel niet veilig zijn. Dit standpunt is een illusie die wij onszelf aanpraten. Controle is een illusie. Het leven is een aaneenschakeling van oorzaken en gevolgen.Van acties en non-acties. Van anderen en van onszelf. Het enige wat wij kunnen doen is opkomen voor onze eigen verantwoordelijkheden en de ander een hand aanreiken. Enkel de ander kan deze vastnemen, willen wij niet gaan ‘over-nemen’. Helpen en overnemen zijn immers twee heel verschillende dingen. Helpen vertrekt vanuit een zekere vrijblijvendheid, overnemen geeft een positie van macht. Hier volgt het concept ‘timing’. Wanneer iemand je hand niet neemt, wilt het niet zeggen dat ie het nooit zal vastnemen. Slechts dat hij of zij deze nóg niet heeft genomen. Gun mensen tijd. Gun mensen hun eigen tempo, zonder de illusie van controle te introduceren. 

𝓦𝓪𝓽𝓮𝓻 𝓫𝓲𝓳 𝓭𝓮 𝔀𝓲𝓳𝓷 𝓭𝓸𝓮𝓷: 𝓬𝓸𝓶𝓶𝓾𝓷𝓲𝓬𝓮𝓮𝓻

Wat heb jij nodig? Wat heeft de ander nodig? Hoe kunnen wij elkaar tegemoetkomen? 

Iedereen denkt anders, voelt anders, heeft een ander tempo nodig. Weet je niet wat de ander denkt? Wat de ander voelt of wat de ander nodig heeft? Durf vragen. Vul niet in voor een ander. Jouw invullingen van hoe de ander mogelijks kan denken is een vormgeving van jouw noden of jouw angsten. Wij hebben geen glazen bol. Laten wij ons dan ook niet zo gedragen. Leer de ander kennen en leer alsook op die manier jezelf kennen. Een mens functioneert niet in zijn totaliteit zonder anderen. En vergeet niet: niéts is vanzelfsprekend voor de ander, gewoon omdat dit in óns hoofd zo lijkt.

 𝒱éé𝓁 𝓁𝒾𝑒𝒻𝓈,

𝒥𝑒𝓈𝓈𝒾𝒸𝒶

[optweestoeltjes]

~2O19: innerlijke kracht~

Het is ongelooflijk wat een innerlijke kracht een persoon bezit, eens je wordt geconfronteerd met op jezelf te leren vertrouwen. Ik wens iedereen dit vertrouwen toe. Want die kracht schuilt in ons allemaal: onder en ín de laagjes van de moeilijke tijden die wij hebben meegemaakt, onder de laagjes die wij hebben gecreëerd door de druk van de té veeleisende samenleving.

𝓝𝓲𝓮𝓾𝔀 𝓳𝓪𝓪𝓻, 𝓷𝓲𝓮𝓾𝔀𝓮 𝓲𝓴?

Geen 'nieuw jaar, nieuwe ik' voor mij. Wij zijn allemaal goed zoals wij zijn. Je moét niet veranderen, je mág transformeren - korter bij jezelf komen, korter bij jouw liefdevolle kern. Die hebben wij allemaal.

𝓓𝓸𝓮 𝓶𝓮𝓮𝓻 𝓰𝓸𝓮𝓭𝓼 𝓿𝓪𝓷 𝔀𝓪𝓽 𝓳𝓮 𝓭𝓸𝓮𝓽 𝓼𝓹𝓻𝓪𝓷𝓴𝓮𝓵𝓮𝓷

Zet jezelf voor een keer in de verf & doe wat meer van waar je goed in bent. Iedereen heeft kwaliteiten. Het is niet omdat je ze soms niet ziet dat ze er niet zijn. Vraag eens rondom, in je omgeving: 'Wat siert jou? Waar vinden zij jou goed in? Waar voel jij jou helemaal in sprankelen?'

𝓦𝓮𝓷𝓼 𝓳𝓮𝔃𝓮𝓵𝓯 𝓮𝓷 𝓳𝓮 𝓸𝓶𝓰𝓮𝓿𝓲𝓷𝓰 𝓶𝓸𝓸𝓲𝓮 𝓭𝓲𝓷𝓰𝓮𝓷 𝓽𝓸𝓮

Ontdek jezelf, wens jezelf en je omgeving mooie dingen toe. Geloof erin dat je ze verdient. Want dat verdien je écht wel. Ik hoop dat veel mensen dit lezen, want jullie zijn allemaal waardevol. En als je even een moment hebt wanneer je dit niet durft inzien... laat een ander dan toe om het te tonen. Jij bént betekenisvol in jouw leven en die van anderen. Vergeet niet dat een muur rondom je veilig kan zijn, maar ook een obstakel om zoveel moois binnen te laten. En voor zoveel moois van jezelf te tonen aan anderen. Stel je eens voor wat je van jezelf verbergt waarvan een ander immens veel kan houden.. waardoor je misschien ook een beetje liefdevoller wordt naar dat stukje van jezelf. Want we bestaan uit deeltjes, dus degradeer je hele zélf alsjeblieft nooit tot één (door jouzelf gevonden-) negatieve eigenschap. Je bent zoveel meer waard dan dat. Onderschat jezelf niet, maar durf jezelf uitdagen. Kijk eens wat je allemaal kan, wat voor kracht er in je schuilt. Daag het uit, voel het in jezelf. Je kan op voorhand niet zeggen dat je iets niet kunt als je het nooit hebt gedaan. Leer jezelf kénnen op de meest spannende manieren.

Ontwikkel jezelf. Streef ernaar om de mooiste & meest liefdevolle versie van jezelf te worden.

Hoe wil jij dat dit vorm geeft? Wat doe jij dan en wie staat er naast je? Hoe kan jij jezelf gelukkig maken en wie kan jou daarbij helpen?

Breng het in de wereld, want daar heeft niet alleen 2019 baat bij, maar alles wat daarop volgt.

📌𝓥𝓲𝓭𝓮𝓸 𝓑𝓻𝓮𝓷é 𝓑𝓻𝓸𝔀𝓷: 𝓽𝓱𝓮 𝓰𝓲𝓯𝓽 𝓸𝓯 𝓲𝓶𝓹𝓮𝓻𝓯𝓮𝓬𝓽𝓲𝓸𝓷 'I am enough starts with.. enough!' https://youtu.be/s6xb4H5ueKs

📌𝓥𝓲𝓭𝓮𝓸 𝓞𝓹𝓻𝓪𝓱 & 𝓑𝓻𝓮𝓷é 𝓑𝓻𝓸𝔀𝓷: 𝓦𝓱𝓸𝓵𝓮𝓱𝓮𝓪𝓻𝓽𝓮𝓭 𝓵𝓲𝓿𝓲𝓷𝓰 To cultivate gratitude & joy is the way home ❗Practice gratitude to experience happiness❗ https://youtu.be/RKV0BWSPfOw

𝒱éé𝓁 𝓁𝒾𝑒𝒻𝓈,

𝒥𝑒𝓈𝓈𝒾𝒸𝒶

[optweestoeltjes]

~Anders is niet perse slecht~

• 𝕃𝕖𝕖𝕗 𝕫𝕠𝕟𝕕𝕖𝕣 𝕠𝕠𝕣𝕕𝕖𝕖𝕝 •

Leven in een tijd met een maatstaf voor perfectie is geen pretje. De maatschappij heeft richtlijnen over hoe een persoon ‘hoort’ te leven. Elk persoon vult deze maatstaf op zijn eigen manier verder in. Soms bots je tegen personen die over andere uitersten beschikken en andere meningen hebben over een situatie of over jou. Laat je niet uit je lood slaan. Je bent goed zoals jij bent met de liefdevolle kern die in je schuilt. Die in ons alles wel te vinden is.

‘𝓛𝓪𝓪𝓽 𝓮𝓮𝓷 𝓪𝓷𝓭𝓮𝓻 𝔃𝓲𝓳𝓷 𝓸𝓸𝓻𝓭𝓮𝓮𝓵 𝓳𝓸𝓾 𝓷𝓲𝓮𝓽 𝓾𝓲𝓽 𝓫𝓪𝓵𝓪𝓷𝓼 𝓫𝓻𝓮𝓷𝓰𝓮𝓷’

Het oordeel vertelt veel over de ander zijn visie in contrast met deze van jou. Het vertelt niets over je intenties, wat je met bepaald gedrag bedoelt. Soms is het voor mensen gemakkelijker om een oordeel te vellen: een oordeel geeft een kader, het geeft houvast. Ook al is deze soms slechts een illusie. Niet iedereen kan op een gezonde manier omgaan met iemand die ‘anders’ is/doet dan henzelf. ‘Anders’ kan onbekend betekenen en onbekend wordt vaak geassocieerd met ‘onveilig’. Houvast creëeren door een beeld in te vullen naar je eigen mening neemt voor een stukje de onzekerheid weg maar staat soms haaks op de intentie van de ander. Je oordeelt immers vanuit je eigen angsten, noden en overtuigingen. Wat je van de ander te zien krijgt is vaak wat degene wil laten zien. Ga hieraan voorbij. De persoon is meer dan jouw ‘beeld’ van die persoon.

𝒲𝒶𝓉 𝒾𝓈 𝒿𝓊𝒾𝓈𝓉 𝑜𝒻 𝒻𝑜𝓊𝓉? 𝒲𝒶𝓃𝓃𝑒𝑒𝓇 𝓅𝒶𝓈 𝒿𝑒 𝒾𝓃 𝒾𝑒𝓂𝒶𝓃𝒹𝓈 𝓈𝓉𝓇𝒶𝒶𝓉𝒿𝑒?

Dé waarheid is discussierbaar. Iedereen heeft een andere waarheid en ‘anders’ is niet perse slecht. Moeten wij allemaal in ieders straatje passen? Dan zou de wereld nogal ‘saai’ zijn. Daarbij kun je en hoef je niet iedereen tevreden te stellen. Je zou enkel jezelf verliezen doorheen het proces. Blijf kort bij jezelf, want jij leeft jouw leven en niemand anders. Wees lief voor jezelf, want jij zet het voorbeeld van hoe je wilt dat anderen je behandelen.

𝒲𝒶𝓉 𝒹𝑜𝑒 𝒿𝒾𝒿 𝑜𝓂 𝓀𝑜𝓇𝓉 𝒷𝒾𝒿 𝒿𝑒𝓏𝑒𝓁𝒻 𝓉𝑒 𝒷𝓁𝒾𝒿𝓋𝑒𝓃?

'Vergeet nooit wie je bent, los van het oordeel van anderen.'

Liefs,

Jessica

[optweestoeltjes]

~ Ego vs Ziel ~

• 𝕊𝕥𝕒𝕣𝕧𝕖 𝕥𝕙𝕖 𝕖𝕘𝕠, 𝕗𝕖𝕖𝕕 𝕥𝕙𝕖 𝕤𝕠𝕦𝕝 •

Wanneer ik het verschil leerde kennen tussen het 'ego' & de 'ziel', kreeg mijn leven een 180° ommezwaai. Ik leerde bewuster in het leven staan.

𝓦𝓪𝓽 𝓲𝓼 𝓷𝓾 𝓱𝓮𝓽 𝓿𝓮𝓻𝓼𝓬𝓱𝓲𝓵 𝓽𝓾𝓼𝓼𝓮𝓷 𝓳𝓮 𝓮𝓰𝓸 & 𝓳𝓮 𝔃𝓲𝓮𝓵? Ik krijg het niet mooier in woorden omschreven dan het staat op de volgende website:

https://elysesantilli.com/differences-between-your-soul-and-your-ego/

In een notendop:

𝐻𝑒𝓉 𝐸𝑔𝑜

▪ het beeld dat je hebt (gecrëerd) van jezelf ▪ je 'sociaal' masker; hetgeen je toont & filtert aan de wereld ▪ je titels & rollen, de verschillende 'laagjes' van je 'zijn' (je bent een broer, een zus, een partner van, een moeder, een collega, een leerkracht enz.)

𝒥𝑒 𝓏𝒾𝑒𝓁

▪ je spirituele zelf, jouw essentie, 'ware ik' ▪ wie je bent achter het 'masker' & onder de vele laagjes ▪ iets dat niet verandert: jij bent 'jij' & je zal voor altijd 'jij' blijven ▪ je bent een deel van het geheel & 'goed op zich'

Elk mens wordt als kind in de puurste, meest liefdevolle vorm geboren. Je komt op aarde als een onbeschreven blad, onaangetast als een liefdevolle jij die perfect is zoals ie is. & dan slaat het leven toe: je wordt gevormd naar omstandigheden, wordt soms uit je lood geslagen & komt in aanraking met zaken/gevoelens die je ego voeden, die je aan wankelen brengen.

Herken je bepaalde gedachten als "ik ben niet goed genoeg?", "bij haar maak ik toch geen kans", "hij haalt het bloed onder mijn nagels", "ik ga het niet kunnen" .. Het ego neemt over. Gevoelens vertroebelen soms ons ware zelf, terwijl ons intuïtie vaak al over het antwoord beschikt.

𝓦𝓮𝓮𝓼 𝓰𝓮𝓮𝓷 𝓼𝓵𝓪𝓪𝓯 𝓿𝓪𝓷 𝓳𝓮 𝓰𝓮𝓿𝓸𝓮𝓵!

Wij hoeven geen slaaf te zijn van ons gevoel. Wij kunnen kiezen om hierboven te staan. Ons handelingen hoeven geen reflectie te zijn van ons ego. Laat gevoelens 'er zijn'. Het is ooit zo een taboe om gevoelens te laten 'zijn' dat de weerstand die wordt opgebouwd bijna logisch is bij het ervaren van deze. Merk ze op, ook al zijn ze niet leuk. Sta stil bij de vraag als je een bepaald gevoel wilt voeden door je hiernaar te gedragen. Geef jezelf een keuze: "wil ik dit voeden? Of wil ik dit gevoel veranderen?"

‘𝒲𝒶𝓃𝓉 𝒶𝓁𝓁𝑒𝓈 𝓌𝒶𝓉 𝒿𝑒 𝒶𝒶𝓃𝒹𝒶𝒸𝒽𝓉 𝑔𝑒𝑒𝒻𝓉 𝑔𝓇𝑜𝑒𝒾𝓉’

Gevoelens kan je uitdagen tot verandering door: 📍 de gedachte die het gevoel opwekt in vraag te stellen & de gedachte te herkaderen in een positieve, helpende gedachte ✔ neem hiervoor zeker een kijkje op deze link!

https://wijzijnmind.nl/psychipedia/cognitieve-therapie/oefening-helpende-gedachten

📍 gedrag te stellen met een positieve uitkomst: i.p.v. bijvoorbeeld uit te barsten wanneer je boos bent, onttrek je je van de negatieve situatie en ga je wandelen. KIES iets dat positief resultaat als gevolg heeft. Ontwerp keuzemogelijkheden: Wat heb jij nodig? Voed hetgeen rust biedt.

𝓗𝓸𝓮 𝓴𝓸𝓶 𝓳𝓮 𝓭𝓲𝓬𝓱𝓽𝓮𝓻 𝓫𝓲𝓳 𝓳𝓮 𝔃𝓲𝓮𝓵?

De sleutel tot alles: liefdevol zijn voor jezelf, aldus ook anderen

‘𝒜𝓁𝓁𝑒𝓈 𝒷𝑒𝑔𝒾𝓃𝓉 𝒷𝒾𝒿 𝒿𝑒𝓏𝑒𝓁𝒻!’ Want met wie sta jij elke dag op? Wie sleurt je doorheen het dagelijks leven & kan ervoor zorgen dat je situaties kunt trotseren? Alles zit al in je. Kijk verder dan je angsten & je onzekerheden, voorbij alles wat jou vertroebelt. Kijk naar binnen. Alle antwoorden zitten in je, je hoeft alleen maar te luisteren.

✔ mediteer & kom toe aan jouw binnenwereld ✔ leef in het NU, want dat is alles wat wij hebben

*Boekentip: Eckhart Tolle: De kracht van het NU

✔ ga vaker de natuur in ✔ zie het mooie in anderen, alsook in jezelf, want wij zijn allemaal een deel van het perfecte geheel! ✔ beklemtoon het positieve & til je energetisch level omhoog ✔ wees lief, geef liefde: aan jezelf én anderen. Al begint het met een zachte glimlach.. voor je het weet ontsteekt je met een kleine vlam een heel vuur 🔥

𝓓𝓮 𝓴𝓻𝓪𝓬𝓱𝓽 𝓿𝓪𝓷 𝓴𝔀𝓮𝓽𝓼𝓫𝓪𝓪𝓻𝓱𝓮𝓲𝓭 https://www.ted.com/talks/brene_brown_on_vulnerability/up-next?language=en#t-105117

[optweestoeltjes]

• ℍ𝕖𝕥 𝕖𝕖𝕣𝕤𝕥𝕖 𝕧𝕖𝕣𝕙𝕒𝕒𝕝 𝕧𝕒𝕟 𝕞𝕚𝕛𝕟 𝕜𝕚𝕟𝕕𝕖𝕣𝕓𝕠𝕖𝕜𝕖𝕟𝕣𝕖𝕖𝕜𝕤 𝕙𝕖𝕖𝕗𝕥 𝕧𝕠𝕣𝕞 𝕘𝕖𝕜𝕣𝕖𝕘𝕖𝕟 •

Ik zie het nog voor mij alsof het gisteren was: samen gezellig in de auto op weg naar de Gamma. Papa had de diagnose longkanker gekregen en toch liet hij zich niet van het veld slaan. Hij haalde tot aan zijn laatste weken nog alles uit het leven. Dat was ook de boodschap die hij deelde in ons 'samen'-momentje. Je hebt een keuze om zelf dingen te creëren. Om ervoor te gaan, om zaken te ondernemen. Als je niets probeert dan weet je ook niet wat de uitkomst kan zijn.

~ 𝓓𝓻𝓸𝓸𝓶 𝓰𝓻𝓸𝓸𝓽𝓼 Papa droomde groots. En hij joeg zijn dromen na. Wat is een leven zonder dromen? Doe dingen die kriebels geven in je buik, die je beste zelf naar buiten doet komen. Inspireer anderen om nét datzelfde te doen, want iedereen is kundig.

Mijn lieve paps was degene die mij de muizenverhaaltjes introduceerde toen ik nog de mini-versie was van mijzelf. Op zijn schoot of in de zetel, fantaseerde hij erop los. 

~ 𝓗𝓪𝓵𝓵𝓸, 𝓟𝓲𝓹 🐭 Het verhaal gaat over Pip, een weesmuisje die woont in het Muizenhuis. Geen gewone thuis zoals de meesten van ons gewend zijn. Het boek vertelt het verhaal van een muisje met een rugzak vol gevoelens die de situatie met zich meebrengt. De bedoeling van het boek is om inzicht te brengen in de gevoelswereld van het kind & deze aan te zetten tot het communiceren hierover in samenspraak met een volwassene. Om dit proces te bevorderen, wordt er in het boek ruimte gemaakt voor vraagstelling onder begeleiding, om op een oplossingsgerichte manier in reflectie te gaan.

~ 𝓚𝓲𝓷𝓭𝓮𝓻𝓮𝓷 𝔃𝓲𝓳𝓷 𝓭𝓮 𝓽𝓸𝓮𝓴𝓸𝓶𝓼𝓽 Kinderen zijn onze puurste vorm. Naarmate wij ouder worden, blijft dat kind in ons verder leven. Een kind wil gekoesterd worden, geliefd worden. Wat betekent dat bedtijd moment met een goed boek, met een fantastisch verhaal? Tijd met liefde gegeven. Verhalen doen leven & leren. Dus laten we het bewustzijn zo vroeg als mogelijk stimuleren want de kinderen die wij nu groot brengen, zijn de volwassenen van de toekomst 💗

[optweestoeltjes]

[optweestoeltjes]

~ Innerlijk kind ~

• 𝕆𝕞𝕙𝕖𝕝𝕤 𝕛𝕖 𝕚𝕟𝕟𝕖𝕣𝕝𝕚𝕛𝕜 𝕜𝕚𝕟𝕕 •

In de populaire & analytische psychologie is het innerlijk kind het kindsdeel dat in ons voortleeft, ook wanneer wij volwassen zijn. Het innerlijk kind koestert gevoelens die je nu hebt, maar die hun oorsprong vinden in de gebreken of kwetsuren die je hebt meegemaakt in je jeugdjaren. 

Welk kind schuilt in jou? Is hij of zij gekwetst, verlaten, vrolijk, gevoelig voor afwijzing, angstig of boos? Ik vind het als hulpverlener ontzettend belangrijk om binnen de therapie hierin een onderscheid te maken: hoe reageer je in bepaalde situaties? Reageer je vanuit je kindmodus of vanuit jou als volwassene in het hier en nu? 

Neem nu dit voorbeeld:

Jennifer (23 jaar) en William (28 jaar) zijn 2 jaar samen. Jennifer heeft een moeilijker jeugd gehad en heeft een leven van tehuis tot tehuis getrotseerd. Het feit dat haar ouders niet voor haar konden zorgen en dat ze op jonge leeftijd veel verhuizen heeft moeten meemaken, gaf haar een enorm gevoel van afwijzing. Ze kreeg immers het gevoel dat ze niet goed genoeg was omdat ze steeds opnieuw weer ‘moest vertrekken’. Ook al lag dit helemaal niet aan haar. In sommige leefgroepen kon ze immers maar tot een bepaalde leeftijd blijven, anderen leefgroepen waren dan weer meer geschikt gezien haar achtergrond. Binnen haar relatie is ze heel gevoelig voor verlating en afwijzing. Wanneer haar vriend niet ingaat op dat soort behoefte, heeft ze het gevoel dat alle afwijzing van haar tehuizen - jeugd terug wordt opgeroepen. Niet enkelen de ‘nee’ van dit moment komt dan aan, maar ook de andere gevoelens uit haar jeugd komen naar boven. Op zulke momenten reageert ze overspoelt en heel intens. 

Het is niet te onderschatten hoe dominant het innerlijk kind kan zijn op bepaalde momenten. Sommige gebeurtenissen roepen gevoelens op die nog dateren uit onze jeugdjaren of misschien wel nog veel verder dan deze. Eén reactie kan blijdschap of pijn oproepen, waarbij deze als kettingreactie ook bepaalde vrolijkheid en pijn door gevoeligheden vanuit vroeger kan triggeren. Vaak reageer je dan buiten proportie. Wanneer je dan een stapje terugdoet, besef je dat je op een overspoelde manier hebt gereageerd.

Wat heeft jouw innerlijk kind nodig? Wil hij of zij gekoesterd worden, geaccepteerd of gerustgesteld? Neem een stapje terug en probeer te (h)erkennen wat bij welk stukje van jouzelf hoort.

~ 𝓔𝓵𝓴 𝓴𝓲𝓷𝓭 𝔀𝓲𝓵 𝓰𝓮𝓵𝓲𝓮𝓯𝓭 𝔀𝓸𝓻𝓭𝓮𝓷, 𝓰𝓮𝔀𝓪𝓪𝓻𝓭𝓮𝓮𝓻𝓭 𝓮𝓷 (𝓱)𝓮𝓻𝓴𝓮𝓷𝓽. 𝓞𝓸𝓴 𝓱𝓮𝓽 𝓴𝓲𝓷𝓭 𝓲𝓷 𝓸𝓷𝓼.

[optweestoeltjes]

~ Kwetsbaarheid~

• ℤ𝕠𝕟𝕕𝕖𝕣 𝕜𝕨𝕖𝕥𝕤𝕓𝕒𝕒𝕣𝕙𝕖𝕚𝕕 𝕜𝕦𝕟𝕟𝕖𝕟 𝕞𝕖𝕟𝕤𝕖𝕟 𝕟𝕚𝕖𝕥 𝕧𝕖𝕣𝕓𝕠𝕟𝕕𝕖𝕟 𝕫𝕚𝕛𝕟 •

In mijn opleidingen heb ik veel meegekregen over het spanningsveld 'afstand - nabijheid'. Het is als het ware een touw waar je continue op hoort te balanceren: 'Wat deel ik? Wat deel ik niet? Hoe kortbij mag ik komen? Hoe kortbij laat ik de cliënt komen?'Hierin werd ook beklemtoont dat je als hulpverlener niet teveel van jezelf hoort te delen - waar ik voor een stukje mee akkoord ga aangezien je een bepaalde rol moet aanhouden als begeleider. Op die manier zou je de zogezegde 'thee-kransjes of koffiekletsen' mijden. Nu, ik hou wel van een lekker warme koffie of thee om het voor mijn cliënt wat aangenamer te maken. Zeg nou zelf: als je ergens aankomt en je wordt ontvangen met een lekker warm kopje liefde die je aan de basisbehoefte voorziet en letterlijk opwarmt.. Dan zit je er toch al voor een stukje anders bij dan wanneer je meteen erin vliegt, na alle hectiek van de dag getrotseerd te moeten hebben.

~ 𝓔𝓿𝓮𝓷 𝓮𝓮𝓷 𝓼𝓲𝓹𝓳𝓮 𝓽𝓸𝓮𝓴𝓸𝓶𝓮𝓷 𝓲𝓷 𝓱𝓮𝓽 𝓱𝓲𝓮𝓻 𝓮𝓷 𝓷𝓾

Een ander aspect van het 'theekransje' of 'de koffieklets' wat ik toch wel meeneem is het concept van de 'small talk'. Het babbelen over koetjes en kalfjes om het harde ijs een beetje te ontdooien. Haast niemand gooit graag zijn ziel open en bloot op tafel, ook wij niet. Twee elementen die ik wél meeneem uit het 'koffieklets/theekrans'-concept. Deze zijn gewoonweg te gezellig om niet te doen. Je leert elkaar ook kennen in de luchtige conversaties: het hoéft niet allemaal zwaar te zijn...

~ 𝓜𝓪𝓪𝓻 𝓮𝓮𝓷𝓼 𝔀𝓲𝓳 𝓲𝓷 𝓱𝓮𝓽 𝓭𝓲𝓮𝓹𝓮 𝓭𝓾𝓲𝓴𝓮𝓷...

Laatst stelde een cliënt een persoonlijke vraag aan mij, een beetje aarzelend - twijfelend als het wel oké was om de vraag te stellen. Mijn eerste instinctieve antwoord op deze vraag was 'Natuurlijk mag jij dit weten!' Op dat moment gaf ik een stukje van mijzelf, want dat is wat cliënten ook bij ons doen: ze vertrouwen stukjes van hun delicate kwetsbaarheid aan ons toe. Totdat wij als hulpverlener de vraagjes stellen aan onszelf - die wij aan ons cliënten vragen, hebben wij geen besef van wat voor moeilijke (!) dingen wij soms wel niet van hun vragen. Dus waarom jezelf niet een beetje kwetsbaar opstellen om hen een beetje tegemoet te komen? Ik vind het zo ontzettend belangrijk om een gelijkwaardige relatie aan te gaan met mijn cliënten waarin gelijkheid centraal staat. Natuurlijk zitten hier ook grenzen aan omwille van de kleur van de relatie.Toch vind ik de verbindende kracht die je aan iemand kunt geven door een stukje van jezelf te geven één van de meest waardevolle dingen die je als hulpverlener kan doen. Dit accentueert nog meer het mens - zijn.

~ 𝓖éé𝓷 𝓼𝓾𝓹𝓮𝓻𝓱𝓮𝓵𝓭𝓮𝓷 - 𝓸𝓱 𝓳𝓪, 𝓸𝓸𝓴 𝓰𝓮𝓮𝓷 𝓽𝓸𝓿𝓮𝓻𝓼𝓽𝓸𝓴

Wij hulpverleners zijn immers geen superhelden: wij hebben geen toverstaf om problemen weg te toveren... Wij zijn niet onraakbaar, wel kwetsbaar en ook mens. In kwetsbaarheid delen laat zien dat je valkuilen en moeilijkheden hebt overwonnen - dat je bent gevallen en de kracht hebt teruggevonden om weer overeind te staan. Dit is ook waar je aan werkt binnen psychosociale begeleidingen: cliënten komen vaak naar je toe als ze zijn gevallen. Ze zoeken naar manieren om terug op te staan. Op die manier creëer je de ruimte om te tonen dat ook jij als hulpverlener wel eens bent gevallen en dat je daarom niet moet blijven liggen. Je creëert naast die ruimte ook een connectie: er ontstaat binding want je geeft iets wat je doorvoelt met het hart en deelt in oprechtheid. Spreek mensen aan op diezelfde innerlijke kracht en verbaas ze wat geloof in jezelf teweeg kan brengen.

~ 𝓝𝓲𝓮𝓽𝓼 𝓲𝓼 𝓿𝓸𝓸𝓻 𝓪𝓵𝓽𝓲𝓳𝓭, 𝓸𝓸𝓴 𝓷𝓲𝓮𝓽 𝓭𝓮 𝓶𝓸𝓮𝓲𝓵𝓲𝓳𝓴𝓱𝓮𝓭𝓮𝓷 𝔀𝓪𝓪𝓻 𝓶𝓮𝓷 𝓸𝓹 𝓭𝓲𝓽 𝓶𝓸𝓶𝓮𝓷𝓽 𝓶𝓮𝓮 𝓴𝓪𝓶𝓹𝓽.

Ik ben afgestudeerd als probleemoplossende hulpverlener, waarbij men vooral de focus legt op het analyseren van problemen en oplossingen. Enkele jaren geleden ben ik mij gaan bijscholen binnen het oplossingsgericht werken: een manier van werken dat meer het accent legt op perspectief en hoop. Vanaf dat moment probeer ik mijzelf meer te zien als 'hoopverlener'. Ik vind perspectief zo immens belangrijk: het is de drijfveer die mensen in beweging kan brengen. Het geeft hoop, creërt mogelijkheden en geeft kracht. Die kracht ligt enkel en alleen in jezelf. Soms heb je gewoon iemand nodig die deze bol positieve energie helpt aanwakkeren. Dus wanneer je door een stukje kwetsbaarheid te delen, ook een stukje kracht kunt weerspiegelen en op die manier een beetje hoop kan geven als hulpverlener... Waarom zou je dat als hulpverlener dan niet doen?

~ 𝓚𝔀𝓮𝓽𝓼𝓫𝓪𝓪𝓻𝓱𝓮𝓲𝓭 𝓫𝓮𝓰𝓲𝓷𝓽 𝓶𝓮𝓽 𝓶𝓸𝓮𝓭: 𝓶𝓸𝓮𝓭 𝓸𝓶 𝓮𝓻 𝓽𝓮 𝔃𝓲𝓳𝓷 𝓮𝓷 𝓸𝓶 𝓳𝓮𝔃𝓮𝓵𝓯 𝓽𝓮 𝓵𝓪𝓽𝓮𝓷 𝔃𝓲𝓮𝓷

Hopelijk geven deze woorden een beweging in je liefdevolle kern om iets meer van deze warmte in de wereld te zetten: voor jezelf én bij je medemens.

Lieve groetjes,

Jessica