#blogovision2016 ΕΝΤ ΔΕ ΓΟΥΙΝΕΡ ΙΖ RADIOHEAD - A Moon Shaped Pool
Δεν ξερω γιατί πάω κόντρα στη φύση μου ? Ποτέ δε θα μπορούσα να φανταστώ οτι θα πετάξω εκτός 20άδας την αγαπημένη μου μπάντα. Τελικά έπαθα ότι και κάποιοι άλλοι είχαν πάθει με την κυκλοφορία του KIDA και του Amnesiac και φυσικά τους χλεύαζα ως στενόμυαλους και οπισθοδρομικούς. Αυτό ναι,που δε μπορεσαν να χωνέψουν ότι εδώ δε μιλάμε για μπάντα ηχογραφείστε-σκουπίστε-τελειώσαμε. Εδω μιλάμε για το ακρο άωττον του αέναου λούμπεν πειραματισμού ανάμεσα σε πολύ πειραγμένα μυαλά που παίζουν σαφώς σε άλλο επίπεδο, έχουν αφήσει εδώ και χρόνια το ιδίον όφελος ,θα μπορούσαν απλά να αράζουν και να εισπράττουν βγάζοντας τον καημό τους με κανένα live ογδοντα χιλιάδων φαν στιβαγμενων ο ένας πάνω στον άλλο σε μεγαλοπρεπείς αρένες ή στη χειρότερη περίπτωση να επαναπαύονται σε προσωπικά άλμπουμ ανευ ουσίας . Τους φαντάζομαι πια αλλιώς στο μυαλό μου. Έχοντας ξεπερασει πια, ακόμα και το επιπεδο του σουπεργκρουπ.Μη σας ξεγελάει το λιτό ντύσιμο ,οι σπάνιες συνετευξεις,το άρτια δομημένο αντιφά προφίλ.Η συμπεριφορά του Υορκ και γενικοτερα της μπάντας ,δηλαδή ποια συμπεριφορά, η δηθεν σνομπ προς τα μίντια αλλά όχι και τόσο τάχαμου , αυτό το δικτυο της W.A.S.T.E. και τα κρυφά νοήματα που δεν είναι τόσο κρυφά αλλά ενημερώσου μη μενεις αμέτοχος γιατί θα λιώσουν οι πάγοι και αν δε λιώσουν η παγκοσμιοποίηση θα σε ταΐζει μεταλλαγμένα μέχρι να βγάλεις κέρατα ,και αμα γουστάρουμε κυκλοφορούμε και δίσκο ανεξάρτητοι και σας κλείνουμε το σπίτι , είναι μια εικόνα που μπορεί εμένα προσωπικά να με αντιπροσώπευε το 1997 ή το 2006 αλλά πλέον ξερετε που το πάω ή που θα τελειώσει η κουβέντα αυτή. Δεν είναι αυτό το θέμα. Με το A Moon Shaped Pool και την κυριολεκτικά αποθέωση που ακολουθησε απο τον κόσμο και όχι απο τα site όπου τα reviews ηταν διφορούμενα σε άποψη αλλά με τρόποτο που να τους έχει επί μονίμου βάσει στην επικαιρότητα (τα μάθαμε πλέον τα κόλπα),είδα το όραμα !
Βλέπω μπροστά μου το POP των U2.
Βλέπω τον νέο Μπόνο.
Βλέπω ενα μέλλον - που θα επαναληφτεί κυριολεκτικά ως φάρσα.
Νόμιζα…νομίζαμε ότι σχεδόν, πάνω-κάτω ξέραμε που κυμαίνονται οι δυνατότητες των Radiohead.Ok , μερικά πειραγμένα άλμπουμ ,πειραματοεναλλακτικώς ιντελεξουάλε μετά τούμπα στους ευρέως αποδεκτούς Radiohead και τούμπαλιν .Ε δεν είδαμε!!
Τώρα αρχίζει το έργο.Πίστευα πως αργά ή γρήγορα η μπαντα θα ακολουθήσει μόνιμο ήχο ,σε In Rainbows μονοπάτια, έχει στη φαρέτρα της τους εναλλακτικούς ηλεκτρονικούς πειραματισμούς, κανείς δε μπορεί να την κατηγορήσει οτι δεν προσπαθησε, δεν ανοίχτηκε,δεν τόλμησε ή οτι συμβιβάστηκε, ώστε να έρθει κάποια στιγμή στα κοντινά γεράματα και η διάλυση ή αποστασιοποίηση. Αμου ΔΕ!!
Οι τύποι έχουν πιασει το νόημα.Δεν ξέρω κατά πόσο το γουστάρουν πια αυτό που κάνουν είτε ως άτομα είτε ως σύνολο αλλά ξερουν σίγουρα ποιος είναι ο ήχος που επικρατεί στη νεολαία και δονεί τα ακουραστα εφηβικά μηνίγγια .Ειναι ο ήχος του Reflektor (Arcade Fire) .Ρίχνουν λοιπόν πόρτα σε όλους εμάς τους 30ρηδες πόρτα (κι όποιος θέλει εν κόποις ακολουθάει το ποτάμι) κανουν ολικό ριστάρτ , ακολουθούν επιτυχώς τα προστάγματα της εποχής … και αφήνουν ένα μεγάλο ερωτηματικό για το ΑΝ ακόμα οι Radiohead ,σαν μπάντα, σαν ιδιοσυγκρασία,σαν κίνημα,σαν ήχος ,σαν ότι κι αν ευαγγελίζονται, είναι μπροστά από την εποχή τους.
ΥΓ. Δε θα μπορέσω ποτέ να καταλάβω το ρόλο του True Love Waits στο δίσκο αλλά θα μου πεις τι νόημα έχουν όλα αυτά πια.Λες κι εγώ στο spotify δεν το άκουσα?!
ΥΓ Δικαιωματικά στο Νο1 ,αν και δεν το ψήφισα. Αρκετά τα δυνατά κομμάτια .
#blogovision2016
