προσγειωμένα ενθουσιασμένη

θα ήθελα έναν κόσμο ευπαθή στην ενσυναίσθηση και την αλληλεγγύη

[polychroma-ftera]

Ιώ

Μαρινελού

Φύση

Αγάπη

Ομορφιά

Σκυλάκος

Πλάσματα

❤️🥀🤍🥀

[chubb-e-cheese]

[land-of-hopeless-romantic]

Ε ναι ρε γλυκουλα

[polychroma-ftera]

θέλω ξανάα!!

[polychroma-ftera]

ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ!

ΓΤΣ

[vetoprak-deactivated20210603]

[polychroma-ftera]

τα παιδιάα μουυ

[polychroma-ftera]

εσύ όμως αδερφέ μου καταλαβαίνεις απ'αυτά; εσύ,ζεις μόνο για τους άλλους κινείσαι για τους άλλους εργάζεσαι για τους άλλους περπατάς ντύνεσαι για τους άλλους ακόμα και έρωτα κάνεις για τους άλλους που πας; βιάζεσαι να γυρίσεις στους ανθρώπους σου και στη βρώμική σου πόλη; “πάω να σκοτώσω κάποιον” θα σε βοηθούσε αν δημιουργούσες σιγά σιγά μια καταχνιά γύρω σου αν έσβηνες κάθε τι που σε περιβάλλει έως ότου τίποτα να μη μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο ή πραγματικό είσαι υπερβολικά πραγματικός μην παίρνεις τα πράγματα τόσο σύνθετα που πας;  πρέπει να αρχίσεις να σβήνεις τον εαυτό σου πρέπει να εγκαταλείψεις όλο τον κύκλο των γνωριμιών  να μην έχεις άλλο γνωστούς στους οποίους θες δε θες δίνεις λογαριασμό

[land-of-hopeless-romantic]

Ε ναι ρε γλυκουλα

[polychroma-ftera]

θέλω ξανάα!!

[punk-chaotonic]

[trikumia]

Θέλω να μηνύσω τους γονείς μου. Θέλω να με ακούσουν. Θέλω οι ανίκανοι ενήλικες να μην κάνουν παιδιά, τι να θυμηθώ; Τη βία, τις προσβολές ή τους ξυλοδαρμούς... μ'αλυσίδα, με σωλήνα η με τη ζώνη; Η πιο γλυκιά κουβέντα που μου είπαν ποτέ ήταν "Χάσου σκουπίδι!' Η ζωή είναι μεγάλη μαλακια...δεν αξίζει περισσότερο κι απ' τα σκατα στα παπούτσια μου . Ζω σε μια κόλαση εδώ. Καίγομαι μέρα με τη μέρα. Νόμιζα ότι θα γινόμουν ένας καλός άνθρωπος...που όλοι θα εκτιμουσαν και θα αγαπούσαν. Όμως ο Θεός δεν ήθελε κάτι τέτοιο. Είχε αλλά σχέδια. Ήθελε να γίνω παράσιτο.

Capernaum (2018), Nadine Labaki

[polychroma-ftera]

.ο παράδεισος του Χατζίνη.

#meresthavmasiesaksiesprovlimatismoukaidimiourgikisskepsis

[est-nord]

[polychroma-ftera]

αυτό μας αξίζει.

γιατί χρησιμοποιούμε τη "δύναμή" μας εις βάρος άλλων υπάρξεων!

#veganlife#govegan

[ellacalm]

The sound of heavy rain while you are in bed.

[polychroma-ftera]

Η αύρα αυτού του ήχου "τρυπάει" τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες και τρέχοντας φτάνει στο κρεβάτι μου,σε εμένα,στον εαυτό μου,σ'ολοκληρο το ψυχισμό μου.

Ένα βράδυ ολοκληρωμένης αυτονομίας_

[cillius]

- Μαρία Ιωάννου, Αύριο λοιπόν…

[polychroma-ftera]

έρωτα για τη ζωή,την καθημερινότητα,τα μικρά απλά πράγματα.. και για τον εαυτό σου!

(.......)

[alafroiskioth]

Είναι ευλογία,

Στις μέρες μας,

Να κουβαλάς ψυχή.

[polychroma-ftera]

ευλογία ή κατάρα;!

[alxhmistria]

Τελικά

τι είναι προτιμότερο;

Να έχεις

τον πόνο και την μετάνοια

για κάτι που δεν έζησες,

ή για κάτι που έζησες;

[polychroma-ftera]

Για κάτι που έζησες.!

[cillius]

“Γιατί ο πραγματικός χρόνος δεν μετράται σε ώρες αλλά σε απώλειες. Προσώπων. Πραγμάτων. Επιθυμιών.”

— Δημήτριος Δημητριάδης, Χρόνος αυτόχειρας

[polychroma-ftera]

..

[tolouloudakitoumpakse-deactivat]

Χώρος Απορριμάτων

Πίσω απ’ τη μάντρα, σπασμένα γυαλιά,  σπασμένες στάμνες και κονσερβοκούτια, τα λυπημένα σκυλιά, οι άγριες γάτες, πλήθος τσουκνίδες κι ανάμεσά τους ένα μικρό λουλούδι κίτρινο, σαν άστρο παραμελημένο, έχει αναλάβει να πληρώσει όλα τα σπασμένα. Μαζί κι εγώ. 

Αθήνα, 14.ΙΙΙ.85

Γιάννης Ρίτσος

[polychroma-ftera]

Αντιμετωπίζοντας διαφορετικά τα όμοια

Δύο μάτια,ένα πρόσωπο,μια προσωπικότητα.

Μια ψυχή πληγωμένη.

Συναισθήματα απαξιωτικά.

Η ατμόσφαιρα γύρω διαταραγμένη.

Δύο μάτια,ένα δεύτερο πρόσωπο,μια αλλιώτικη προσωπικότητα.

Μια ψυχή ευχαριστημένη, γαλήνια.

Συναισθήματα ευχάριστα.

Μια ενδιαφέρουσα όμορφη ενέργεια στην ατμόσφαιρα επικρατεί.

Τα δύο πρόσωπα εμπλέκονται.

Καθώς παρατηρεί ένα βράδυ την αντανάκλαση του φεγγαριού στην επιφάνεια της ήρεμης θάλασσας,το τοπίο ζωντανεύει,γίνεται ένα με την πραγματικότητα.

Αντικρίζει μπροστά της μια κενή σελίδα ενός -ανεξήτιλα χαραγμένου από το χρόνο- τετραδίου.

Οι προηγούμενες σελίδες έχουν πολλά να πουν.

Δηλώνουν ουτοπικά ενθουσιασμένες καθώς ταξιδεύουν προς τη στρατόσφαιρα.

Οι επόμενες δε γράφτηκαν.

Το τέλος είχε έρθει.

Η ερμηνεία τώρα αλλάζει!

Η ρομαντική διάθεση που με διακατέχει αυτή τη στιγμή μου ξυπνάει την ανάγκη φαντασίωσης μίας ερωτικής ιστορίας.

Το φως της σελήνης πάνω στο βαθύ μπλε θαλασσινό νερό είναι πλέον το μονοπάτι του ειδυλλιακού έρωτά μας.

Ενός έρωτα, όμως, που δεν πρόλαβε να φτάσει στο απέραντο γαλάζιο.

Του έρωτα, που χτύπησε αυτόν και τραυμάτισε εμένα.

Πόσο διαφορετικός είναι ο κόσμος -λοιπόν αναλόγως με ποιο ζευγάρι μάτια τον ζεις;!