İnsanın kendini bir bağlama oturtamaması, sadece ne yapacağını bilememesi değildir; nereden baktığını, neye tutunduğunu, hangi akışın içinde yaşadığını kaybetmesidir. Böyle zamanlarda hayat ilerler ama insan ilerlediğini hissedemez. Çünkü akış vardır, fakat iç referans yoktur olaylar vardır fakat onları anlamlandıracak bir zemin eksilmiştir...











