RandomluKafa

Adım Aslı. Patates kızartmasını, mantıyı ve gazozu severim. İnsanlara değer veririm ancak genelde umrumda olmazlar. Böylede çelişki içimde hayatıma devam etmekteyim. İnsanların gözlerine uzun uzun bakmayı sevmem, çünkü gülesim gelir. Aşk denen şeye inanmam ama duş almayı severim. Konudan konuya atlarım. Yılbaşlarında ortalama bir Türk ailesi gibi bisküvi yer, TV izlerim. 14 şubata yalnız girer, yalnız çıkarım. Doğum günlerine çok önem veririm. Bu arada en sevdiğim renk mavi.

[birsabah-deactivated20250420]

bi şehri terkediceksem eğer o otogarda son sarıldığım kişi olmanı isterdim.

[mangoluvotkam-deactivated201812]

O otogarda elinden tutup birlikte otobüse bindiğim kişi olmanı isterdim son veda ettiğim değil

[6ixfeelings]

[capiture]

[kimdirkim-com]

[photografya-deactivated20230917]

[fatefuly]

[aestheticacadema]

[abibirpaketmarlboroedgeblue]

Çok insanla tanıştım ama hiç anlaşılamadım.Kivi yerken suratımı ekşittiğimi,merdivenlerden inerken şarkı söylediğimi,en büyük hobimin uyumak olduğunu ve binlerce benliğimi kimseye anlatmadım,yada anlamadılar.Çok cana yakın olduğum insanlardan birden uzaklaşıyorum.En küçük bir hata kurduğum güven dağlarını yıkabiliyor.En küçük ayrıntıda ailemden bile tiksinebiliyorum.Bir günaydın mesajına saattlerce gülümsemem,geceleri odamda yanlız ağlamama sebep doğurabiliyor.Yanlız kalmaktan zevk aldığımı,karanlıktan korktuğumu anlatabileceğim birileri var mı uzakta?Beni anlayacak kişi sesimi duyuyormu acaba?Kendi içimde kayboluyorum her gün.Kafamın içindeki odalarda gezmekten bitkin düştüm.Paranoya içinde yaşamak beni huzura çıkarıyor.Ve gün geçtikçe deliriyorum.

[batakliktakigul]

[huzursuzhayaller]

[birdasaurus]

[giifs-s]

[iyiprofil]

Yeni yıla girmekten soğutan sevgililer… Kalıyım ben abi, 2016 iyidir.

[vuruncaherseycalisir]

[randomlukafa]

Yeni yıl geliyor , peki ya sen nerdesin?

[reaveria-blog]

[tthelasttime]

[pandalazim]

müzeyyen: diyelim ki gitmedim. seninle beraber olmaya devam ettik. ne değişecekti?

arif: sabahları beraber uyanırdık. ben senden önce kalkardım. senin uyuyuşunu izlerdim, sonra sen uyanırdın. bana gülümserdin. sonra, sabahları çayı tek şekerli içtiğini, günün diğer saatlerinde şekersiz içtiğini biliyor olurdum, o ilk şekeri ben atardım çayına, zarifçe eritişini izlerdim. sonra, en çok boynundan öpülmeyi sevdiğini biliyor olurdum. sonra dışarı çıkardık. dışarda yağmur yağıyor olurdu. biz şemsiyeyi almazdık. sırılsıklam olurduk. sonra sen bana sokulurdun. ama saçağın altına hiç girmezdik. sonra sen üşütürdün. ayakların buz gibi olurdu. ben sana en sevdiğin o mavi çoraplarını getirirdim. sonra bayramları babaannenin mezarını ziyaret etmeye giderdik. hayatta en sevdiğin kadın için ağlayışını izlerdim senin. hiçbir şey yapmazdım, gözyaşlarını silmezdim, seni teselli etmezdim. orada öylece ağlayışını izlerdim senin. başka insanların mezarlarının arasında dolaşarak, hayatın ne kadar şahane bir şey olduğunu düşünürdüm. sonra… sonra hiçbir şey yapmazdık. öylece otururduk. çok bilinmeyenli bu sorunun yanıtını arardık. hayat bizi yalancı çıkarana dek, bulduğumuz cevapları doğru sanırdık.

Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku