ῥανίς,-ίδος.

 Η ρανίδα, η σταλαγματιά, το σπέρμα, η κοιλίδα, το ίχνος.|| 

[ranis-ranidos]

κάθε φορά πιστεύω πως δεν αυτό είναι το χαμηλότερο σημείο

πατάω το κουμπί, κατεβαίνω -3

το σάλιο μου στεγνώνει, το στομάχι μου σφίγγεται

δεν με αγγίζεις ούτε τυχαία με τα χέρια σου,

δεν με αγγίζεις ούτε με τις πράξεις

μου πετάς, σαν τα παιδιά που παίζουν μήλα, μια φράση

και εγώ μένω ακίνητη, προσπαθώντας να αντιδράσω κάπως

κάπως δεν θα ήθελα να

[ranis-ranidos]

φοβάμαι περισσότερο από εκείνη τη μέρα

τη μέρα που κατέβηκα πρώτη φορά από εκείνον τον δρόμο για να σε συναντήσω

αυτή είναι και η πρώτη ανάμνηση που έχω από εκεί- και ας ακολούθησαν χιλιάδες

από εκείνη τη μέρα έμαθα τη σειρά που ανάβουν τα φανάρια απ'έξω, περίμενα την Ι. να της πω τα νέα μου, την περίμενα να μοιραστούμε τα άγχη μας, τις χαρές μας, τα όνειρα μας

και όλα αυτά χωρίς εσένα

σήμερα ξύπνησα με το βάρος της απόφασης, αν έχει έρθει η ώρα

και με το βάρος της σκέψης ότι μπορεί πια τίποτα να μη θες από εμένα

και ας ήσουν αυτός που γύρισε

βλέπεις εσύ αόριστος πάντα και εγώ παρατατικός

[proustiansleep]

"Admitting What we all did to ourselves Was making me stupid. I gave myself wholly To it. I closed The door in his face Sent him away Then went out to find him" —Ariana Reines, Medea

[ranis-ranidos]

η απουσία σου όριζε την παρουσία μου

μόνο που εγώ είμαι πάντα εκεί και πάντα εδώ

στέκομαι όπου με τοποθετείς και σχεδόν σε ευχαριστώ που έχω μια γωνίτσα, το εικονίδιο και το όνομά μου, στα μηνύματά σου

μπορεί αν βρω τους τρόπους να μείνω εκεί -έστω και για λίγο- να γράφω πάλι μανιωδώς

και αυτό να μου δώσει μια αίσθηση πληρότητας

όσο για σένα, ξέρω ότι θα φύγεις, αν δεν το έχεις ήδη κάνει

βλέπεις ποτέ δεν ξέρω, περιμένω υπομονετικά να δω αν χάνεσαι στα δάκτυλα μου, αν μεταπηδάς ανάμεσα στον δείκτη και τον παράμεσο ή αν δεν είσαι εκεί.

Μια μέρα, όμως, θα μας ξαφνιάσω και τους δύο, δεν θα γυρίσω πια.

[ranis-ranidos]

δέκα χρόνια πριν

αυτό το μήνυμα θα με έκανε

να νιώθω πεταλούδες στο στομάχι

πέντε χρόνια πριν

αυτό το μήνυμα θα με έκανε

να θέλω να ξεράσω από θυμό

σήμερα

αυτό το μήνυμα με κάνει να σκέφτομαι

γιατί σε σκέφτομαι ακόμα

γι' αυτό σου άφησα λίγο χώρο μέσα στο μυαλό μου

να έχεις τα πράγματά σου ξεχασμένα σε μια γωνιά

να έρχεσαι να τα παίρνεις όταν με θυμάσαι

[gacougnol]

Silvia Rea

[heavensghost]

zine I made!

[joeinct]

Untitled (St. Mark, Venice), Photo Gianni Berengo Gardin, 1960s

[angelicdewdrop]

[heavensghost]

words from ‘i can’ by esha tewari

[lascitasdelashoras]

Francesca Woodman

[fwtiastoherenhof]

Ο καύσωνας χορεύει με τα σαγόνια μας

κυματιστά φιλάκια τεντωμένες γκριμάτσες

με στραβώνεις και μου ψιθυρίζεις να κολλήσω πάνω σου

οι τσέπες μας είναι τιγκαρισμένες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που δυσκόλεψαν όλα

μάτια μας ακολουθούν μέχρι την στροφή

να εμπιστευτούμε να μην εμπιστευτούμε

κουδουνίζουν στρασάκια και λεπίδες.

Τι να λυγίσει ένας όροφος στην Αλεξάνδρας

το λύγισμα είναι ο τραχύς ήχος της ασφάλτου

το χρέος που νιώθουμε βουλιάζει στήθη

καμία ιδέα δεν θα 'χετε ποτέ.

Τα τατου μας το μιλάνε μεταξύ τους

την μία μας πετυχαίνεις καβατζωμένα

την άλλη να αποφασίζουμε αν μας νοιάζει να φανούμε

οι χτύποι μας είναι το χαλί και του πάει.

Φέρνουμε νέα εποχή στο τάπωμα

σπαστές τριχούλες να έχουμε να χαϊδεύουμε

καμία γωνία δεν μας είναι απαρατήρητη

ανήκουμε σε όσα απλώνονται στη θέση του συνοδηγού.

Κανένα δεν θα ΄ναι έτοιμο ποτέ

φεύγουμε σηκώνοντας χώματα

αυτά να μην κάναμε

και τίποτα δεν θα αποκτούσε το βάρος που δεν του αναλογεί.

[thatsbelievable]

[yama-bato]

Pia Paulina Guilmoth

Eternal Orchard | SERCHIA

mom the night i told her

Eternal Orchard | SERCHIA

Eternal Orchard | SERCHIA

[the-oldcuriosityshopedinburgh-d]

[hel7l7]

I still get angry about things that happened a long time ago

[psikonauti]

Zhao Zhao (Chinese, b. 1982)

Constellations, 2021-2022

Embroidery on silk