Regine Chua

LAKAS | TALINO | HUSAY

[reginechua]

The Social Movement and the Current National Political Scene

“Last but not the Least”

Ito ang katagang sumagi sa aking isipan matapos kong pakinggan ang mga nag-ulat para sa pinaka huling presentasyon. Isa na namang mapagmulat na pangyayari ang muling kukurba sa aking isipan.

Maituturing na mayaman ang kasaysayan ng Pilipinas pagdating sa tradisyon at kultura maging sa pulitika. Mula sa mga labanan at kilusang panlipunan lalo na ang tanyag na “People Power” na naganap upang pabagsakin ang Marcos Dictatorship - kung saan gumawa ng ingay ang taong bayan at nagsanib pwersa upang pabagsakin ang sistema noong rehimeng Marcos. Malaki ang naging epekto ng social movement na ito sa pagbago ng sistema sa ating lipunan at sa pagmumulat ng katotohanan.

Ngunit taliwas ang mga ganitong pangyayari para sa mga nakaupo sa pwesto ng mga lider na pilit tinatakpan ang mga baho nila sa lipunan. Ang kilusang panlipunan ay maituturing na isang mapagpalayang paraan sa mga mapanlinlang na pamamahala ng mga naghaharing-uri. Kung kaya’t pilit na dinudungisan ang imahe at pagkakakilanlan ng mga indibidwal o organisasyon na nakikiisa sa pagpapabagsak at paglalabas ng mga baho ng gobyerno. At dahil sa mga kilusang ito, pilit na ipinamu-mukha ng gobyerno na ang pagsali sa mga organisasyong taliwas sa kanilang pamumuno ay walang magandang maidudulot. Hindi na katakataka kung bakit nagkaroon na ngayon ng isang malawakang stigma na walang magandang naidudulot ang pagiging isang aktibista. Gagawa at gagawa ng ingay ang taong bayan hanggat ang sistema ng lipunang ginagalawan  nila ay nagbibigay ng palpak at hindi makatarungang serbisyo, marahil ay hindi naman ito makakalimutan ng mga namumuno sa ating bansa sapagkat malakas ang pwersa ng taong bayan kaya’t nakikita nila ito bilang isang malaking balakid sa kanilang pamumuno.

Unang sinubukan ni dating Pangulong Fidel Ramos ang tinatawag na “Cha-Cha” o Charter Change. Sinasabing naglalayon itong makapag-bigay ng trabaho at pagkakataon upang makabalik ang ilang milyong OFW’s sa bansa. Ngunit ang pagbabago ng konstitusyon ay dapat na isinasagawa kung kakaupo mo pa lamang sa posisyon, dahil maaaring ang layunin nito ay pahabain ang termino ng isang pangulo kung ito ay isasagawa kapag malapit ng matapos ang kaniyang termino. Muling sinubukan ni Dating Pangulong Estrada ang “Cha-Cha”, ngunit dahil sa pagkasilaw sa salapi ay naging sakim siya. Ipinatupad niya ang CONCORD ( Constitutional correction for Development) – kung saan tinanggalan niya ng pagbabawal sa pag angkin ng mga foreign lands. Nakasuhan rin siya ng Plunder matapos niyang tumanggap ng pera mula sa jueteng o illegal gambling.

Masasabi kong epektibo at malakas ang pwersa ng kilusang panlipunan (social movement) sa pagmumulat sa taong bayan ng totoong kalagayan ng Pilipinas. Ngunit dahil ito ay nagiging isang balakid para sa mga nakaupo sa pwesto, dito nagaganap ang red tagging na walang naidudulot na maganda ang pagiging isang aktibista o ang pagsali sa mga organisasyong lumalaban at inilalabas ang baho ng gobyerno. Naging malaking epekto ang social movement sa pagbabago ng sistema sa ating lipunan – isang halimbawa na lamang ang People Power. Kaya’t sa aking palagay, palihim pa rin na kinatatakutan ng gobyerno ang mga  raliyistang lumalaban para sa kanilang karapatan.

 | Blog10

[ Antonio Tujan Jr.]

[reginechua]

Transformative Education

Mapagbago

Minsan ko ng naitanong sa aking isipan kung bakit tila nakakapagod ang istruktura ng buhay. Sa oras na magsimula kang mag-aral kalakip nito ang katotohanang ito na ang simula ng pagkapit sa realidad ng buhay. Mag-aaral, magtatapos, magtatrabaho. Ang tatlong hakbang na ito ang naging pamantayan sa kung ano ang daloy ng buhay. Ngunit sa patuloy na pagbabago ng mundo, tila ang edukasyon ay nagsisilbi na lamang hakbangin na kailangang makamit ng bawat indibidwal.

Ang Edukasyon ang humuhubog sa bawat indibidwal sa pamamagitan ng paglinang ng mga  kaalaman. Ito ang nagiging daan upang mapa unlad hindi lamang ang ating sarili ngunit pati na rin ang ating lipunang kinabibilangan. Ito ang itinuturing na solusyon sa kahirapan at iba pang mga isyu sa ating lipunan.

"Lamang ang may alam"

Isa ako sa taong naniniwala sa kasabihang nabanggit sa itaas. Kayang itulak ng tao ang sarili  nila sa pag-unlad dahil may kaalaman. Hindi rin natin maitatanggi na ang bawat isa ay naglalayong magkaroon ng maginhawang buhay, lahat tayo ay naghahangad ng magandang trabaho. Sino ba naman ang hindi magnanais ng maayos na buhay. Kaya't marami sa atin ang puspusang naglalaan ng lakas at talino sa paglinang ng mga kaalaman na magiging daan upang sila ay matanggal sa estado ng tinatawag nilang kamangmangan.

Paanong uunlad ang sarili nating bayan kung ang kasalukuyang sistema ng edukasyon natin ngayon ay nagpo "produce" ng mga manggagawa na tumutugon sa pangangailangan ng ibang bansa? Na parang ang ating edukasyon ngayon ay naka pokus na lamang tungo sa pag-unlad ng ibang bansa at nakabase sa pangangailangan ng foreign investors. Nakakalungkot isipin na maraming edukado ang may taglay na talino at abilidad sa ibat-ibang larangan. Nagaaral at nagtatapos sila sa ating bansa ngunit ang kanilang taglay na kalakasan ay napakikinabangan lamang ng mga dayuhan sapagkat ang kanilang paggawa at paninilbihan ay napupunta sa ibang bayan.

Tayo bilang parte ng isang lipunan ay nararapat lamang na luminang ng kaalaman. Ngunit kapansin pansin ang pagbabago sa sistema ng edukasyon sa ating bansa, tila ito ay pawang nagtuturo ngunit hindi nagmumulat sa tunay na kalagayan ng ating lipunan.

Ang epektibo at mapagpabagong edukasyon ang nagsisilbing sangkap sa pagbuo ng tinatawag nilang "productive citizens" kung saan sa pamamagitan ng epektibong pag aaral ay naihahanda ang mga susunod na henerasyon sa anumang uri ng lipunan na mabubuo pagdating ng panahon.

Nakakalungkot isipin na malaki ang epekto ng uring panlipunan sa edukasyong maaaring matamo ng bawat isa. Kailangan tayong mamulat na ang kasalukuyang edukasyon natin ay hindi na nagiging karapatan dahil nagiging basehan na ang pera. Hindi na bago sa nakararami ang katotohanang "high quality" ang edukasyong natatamo ng mga elitista sa ating lipunan. Sapagkat sila ang may pera sila rin ang hindi napagkakaitan ng kaalaman. Ngunit ang tanong, paano naman ang mga napagkaitan? Kung magkakaroon lamang ng alternatibo ang ating gobyerno upang matugunan ang pangangailangan ng mga tao lalo na ng mga hirap at napagkaitan ng salapi ay tiyak na magkakahugis ang ating lipunan. Ang edukasyon ay masasabi kong tulay sa pag-unlad ng isang bansa. Kung kaya't ito ay nararapat lamang na bigyang halaga dahil ito ay maituturing na isa sa pinaka importanteng institusyon sa ating lipunan.

Kinakailangan nating isabuhay ang tinatawag nilang "social awareness" (kamulatan) at "social consciousness" (kamalayan) dahil sa pamamagitan nito tayo ay magiging mulat sa ating lipunan at sa tulong ng edukasyon nababawasan ang kamangmangan ng tao. Ngunit paano naman kung ang sistema ng edukuasyong itinuturing nating sandata laban sa kahirapan ay ang maaari ring pinagmumulan ng mga problema kaya't hindi umuunlad ang ating bansa?

Ang mapagpabagong edukasyon ang siyang huhubog sa bawat miyembro ng isang lipunan na siya ring bubuo ng isang komunidad. Tunay ngang mahalaga ang kaalaman. At ito ay malilinang natin dahil sa edukasyong nagtutulak sa  pag-unlad ng bawat indibidwal. Marami mang itinuturing na balakid sa pagkatuto ng isang tao, ngunit ang pagkamit ng kaalaman sa loob at labas ng paaralan ay siyang yaman na ating kailangan. Ngayon, paano magiging solusyon ang edukasyon sa kahirapan kung ang mismong sistema nito ang pinagmumulan ng mga isyung kinakaharap ng ating kasalukuyang lipunan?

| Blog9

[Antonio Tujan Jr.]

[reginechua]

Literatura ng Uring Anakpawis

Ang pagmulat sa katotohanan

Sa paglalayon kong makapag bigay ng isang konkretong sitwasyon na magpapakita ng nakapanlulumong kalagayan ng mga manggagawang kabilang sa uring anakpawis ay tila umayon sa akin ang pagkakataon at sa hindi ko inaasahang pangyayari ay nakalinang ako ng mas malalim na kaalaman sa totoong kalagayan ng mga taong kabilang sa uring anakpawis.

Nang maitatag ang Gawad ka Amado, isang patimpalak pampanitikang naggagawad ng parangal sa mga obra ng uring anakpawis, maging tula, sanaysay o kwento, naging mabisang armas ng mga manunulat na kabilang sa uring anakpawis o 'di kaya' y mga taong nakikiisa sa uring paggawa ang pagsusulat upang tumuligsa sa mga mapagsamantalang naghaharing-uri na sumalamin at magmulat sa totoong kalagayan ng mga taong kabilang sa uring anakpawis. Ang mga obrang ito ang siyang naging daan upang magkaroon ng boses ang nakararaming dayukdok sa masa na nakararanas ng inhustisya at pagsasamantala ng naghaharing-uri.

Ayon kay Mike Gold, ang nalilikhang panitikan ng mga manunulat na kabilang sa uring anakpawis ay nagsilbing mapagpalayang testamento ng mga hinaing at mithiin at pagkamulat ng uring anakpawis na nagsilbing minahan ng brilyanteng katotohanan. Tunay ngang ang bawat indibidwal, kabilang man sa uring anakpawis ay may kakayahang magsulat at tila nagsilbing instrumento nila ang mga obrang naglalarawan ng pang-aapi at pang aabuso sa mga maliliit na tao gayundin ang mga kasibaan ng mga kapitalistang nagpapakabundat sa pawis at dugo ng mga manggagawa. Ang mga makapangyarihan, maimpluwensiya at mapribilehiyong tao na ginagawang pamunas ang dignidad ng mga uring anakpawis para sa pansarili nilang pangangailangan.

Sa talakayang ito napagtanto ko ang kalunos lunos na sinapit ng mga uring anakpawis sa kamay ng mga mapanlinalang at mapangabusong naghaharing-uri. Sa aking panonood ng ibat-ibang dokumentaryo patungkol sa sinapit ng mga magsasaka sa kamay ng mga kapitalistang walang ibang hinangad kundi ang gawing alipin ang mga magsasaka, nalaman ko ang kwento sa likod ng kagimbal gimbal na pangyayari sa Hacienda Luisita at Mendiola Massacre. Nagkaroon ng malaking epekto sa aking pananaw ang mga nabasa at napanood ko tungkol sa pangyayaring ito. Sa kung paanong namanipula ng naghaharing-uri ang mga magsasakang halos tanggalan nila ng kalayaang magsalita, sa kung paanong pinagtakpan nila ang katotohanan sa likod ng mga ika nga'y magaganda nilang nagawa. Sa kung paanong pinaikot nila ang kaisipan ng mga taong inakalang sila ang mga tunay na bayani sa ating lipunan, ngunit ang totoo sila ang mga naghaharing uri na nagkukubli sa isang maskot at maskara ng kabutihan na ang tanging layunin lamang ay para manatili silang nasa itaas habang ipinagngungudnguran nila ang dignidad ng mga manggagawa.

Nakaramdam ako ng lungkot at galit sa mga nalaman ko, talagang madaya ang mundo. Napakasakit isipin na marami sa atin ang hindi mulat sa katotohanan sa ating lipunan ngunit mas masakit isipin na marami sa atin ang mulat ngunit patuloy na nagbubulag bulagan. Tama si Rogelio Ordonez, hindi dapat tayo matakot na gamitin ang ating kapangyarihan. Hindi dapat tayo makuntento sa karampot na sweldo at pipitsuging serbisyo at produktong iniaalok sa atin ng mga elitista kapalit ng ating pagod. Nararapat lamang na mamulat tayo sa katotohanang madaya ang mundo, kaya't nararapat lamang na tayo mismo ang kumilos upang ayusin ang nabubulok na sistemang nagpapahirap sa atin ngayon.

| Blog8

[Rogelio Ordonez]

[reginechua]

Ang Kabastusan ng mga Filipino

KABASTUSANG INTELEKTUWAL

Sa dinami rami ng mga isyung laganap sa ating lipunan ngayon ay tiyak na mayroong mga usaping tila mas napagtutuunan kaysa sa mga problemang nangangailangan ng agarang solusyon.

Kaliwa't kanan ngayon ang pagdagsa ng iba't ibang teksto, artikel o maging sulatin ng mga manunulat sa bansa. Mula sa mga artikel na matatagpuan sa social media sites tulad ng facebook hanggang sa mga libro o pampahayagan ay matitiyak kong laman nito ang mga nagiinit na balita at isyu sa ating lipunang ginagalawan.

Kapansin pansin ngayon na dahil sa malaking porsyento ng mga tao ang gumagamit ng social media apps ay madali na para sa atin ang makakalap ng impormasyon tungkol sa ating bansa. Ngunit ito rin ay nagbubunga ng maling kamalayan tungkol sa mga bagay bagay. Madalas  magtiwala ang mga mambabasa sa karaniwang post o sa babasahing kanilang nakalap na agad rin namang umaani ng kanilang reaksyon na nagbibigay daan upang mas lalong dumami ang bumatikos, maawa, magalit o magbigay ng opinyon tungkol sa usaping iyon. Tila nakukuha nito ang malaking bahagdan sa oras ng bawat indibidwal at nagiging daan upang mabaling na lamang ang atensyon ng masa sa pag subaybay sa isyung pinaiinit ng mga manunulat sa bansa. Ang paggamit ng papel at panulat upang magmulat ng mga indibidwal ay tanyag na armas laban sa mga mapanlinlang at makapangyarihang tao. Sa murang edad ko ay itinuturing kong "hope" (pag asa) ang pagsulat at pinaka mabisang paraan upang bumatikos ng mga maling gawain sa ating paligid. Tinitignan ko ang mga manunulat bilang makapangyarihan dahil sa kanilang angking galing ay maaari nilang mabago ang kaisipang taglay ng marami. Ngunit tila naging mas mautak ang mga makapangyarihan ngayon. Sa pagtatapos ng presentasyon tungkol sa paksang ito, naukit sa aking isip na maraming manunulat ngayon ang sumusulat na lamang para sa pera. Ginamit ang mga manunulat na ito upang imulat sa tao kung paano kalimutan o tandaan ang mga pangyayari sa ating paligid. Sa pamamagitan ng kanilang sulatin ay naibabaling na ang atensyon ng masa sa ibang bagay imbes na batikusan nila ang mga isyung dapat lamang bigyang pansin. Dito na rin natin maipapasok ang salitang "gahum" o "hegemonyo" kung saan ito ang nagdidikta sa kung paano tayo mag iisip o paano natin tignan ang isang bagay. Ang mga nasa likod nito ay ang mga negosyante o makapangyarihanyarihang tao na pilit inilalayo ang isip ng masa sa totoong kulay at kalagayan ng ating mundo.

KABASTUSAN SA MGA KABABAIHAN

Nakaukit sa ating kasaysayan ang pagkakaroon ng diskriminasyon sa kasarian. At magpa hanggang ngayon ay dala dala pa rin ng ilang indibidwal ang maling kamalayan na namana nila mula sa kanilang mga ninuno. Halimbawa na lamang ay ang teorya na ang babae ang may responsibilidad sa mga gawaing bahay o di kaya ang kamalayan na ang mga babae ay hindi kapantay ng mga kalalakihan kaya't sa ating kasaysayan ay itinuturing lamang na isang bagay ang babae o sa ibang sitwasyon at ginagawang regalo lamang. Ang kamalayang ito ay kilala bilang "women objectification" o kilala rin sa tawag na "women commodification".

Marahil nga ang susi sa matagumpay at makabuluhang pamumuhay ay ang kakayanang magkaroon ng malawak na pang unawa at kritikal na pag iisip. Kung ating susumahin, ang mga kabastusang ito ay tiyak na makapag bibigay ng bagong kaalaman sa bawat indibidwal na mamumulat ang kaisipan ukol dito. Kailangan nating maging mapagmasid sa mga bagay na nagpapaikot ng ating mundo upang tayo ay hindi rin basta basta mapaikot ng mga kabastusang ito. Kailangan rin nating alisin ang maling kamalayan na nagiging dulot ng diskriminasyon sa kasarian, lalo na sa mga kababaihan. Ang paglaganap ng Popular Culture ang naging paraan upang mas lalong magkaroon ng panliliit sa mga kababaihan.

| Blog7

[Isagani Cruz]

[reginechua]

Si Kristo, Ronnie Poe, at iba pang "Idolo" : Apat na pagpapahalaga sa Dula at Pelikulang Pilipino

Nagkaroon ng malaking impluwensya ang mga mananakop ng bansa sa kultura, tradisyon at maging sa mga hilig ng mga Pilipino.

Kung babalikan natin ang kasaysayan ng Pilipinas, tiyak na mapag aalaman natin na hilig ng mga Pilipino ang mga nakaaaliw na palabas. Mula sa pagsikat ng Bodabil (Vaudeville), Senakulo, Sarswela (Zarzuela) atbp. makikita natin ang pagkahilig ng mga Pilipino sa "Entertainment".

Sa pag usbong ng teknolohiya ang mga teatrong presentasyon noon ay naisalin bilang mga pelikula hanggang sa panahong kasaluluyan. Ang blog na ito ay hahatiin ko sa apat na parte: (1) Maganda ang maputi, (2) Masaya ang may palabas, (3) Mabuti ang inaapi, at (4) Maganda ang daigdig upang mas madali kong mailahad ang aking "insights" sa bawat parte.

MAGANDA ANG MAPUTI

Kapansin pansin na sa dinami rami ng mga komersyal, pelikula at teleseryeng makikita sa telebisyon ay nakabuo ito ng "stigma" o mentalidad na "maganda ang maputi" dahil sa mga sumusunod na dahilan. Una, mapapansin natin na basta maputi ay siyang nakakakuha ng ganap bilang bida o di kaya'y kontrabida na may mataas na antas sa lipunan. Karaniwang sa kanila rin napupunta ang magagandang ganap sa istorya. Sa sitwasyong ito, nagkakaroon ng diskriminasyon. Ngunit hindi lahat ng manonood ay nakikita ito bilang diskriminasyon dahil na pang hawakan na nila ang kaisipang "iyon ang nararapat dahil iyon ang nakasanayan". Dito na ngayon papasok ang sinasabi nilang Colonial Aesthetic kung saan ito ang standard ng isang indibidwal sa isang bagay. Siguro nga bawat tao ay may kaniya kaniyang paraan sa kung paano niya mailalarawan ang salitang maganda at pangit. Ngunit sa ating lipunan ngayon, malimit na tayong bumase sa kulay. Pangalawa, maraming beauty products ngayon ang nagbibigay ng "instant white" at instant tanggal ng INSECURITIES lalong lalo na ng mga kababaihan. Sino ba namang hindi magiging apektado sa sitwasyong ito kung mula sa mga arristang gumaganap sa ibat ibang palabas, hanggang sa mga komersyal na nanghihikayat na gumamit ka ng pampaputing produkto nila, maging ang mentalidad ng tao na maganda ka kung maputi ka. Dahil sa mga ito nagkakaroon ng insecurities ang bawat indibidwal na nagiging dahilan upang mahikayat silang gumamit ng mga instant whitening products at panghawakan ang stigma o mentalidad na maganda ka kung maputi ka. Hindi natin napapansin ang nagiging dulot nito sa kung paano tayo mag isip, nagiging matagumpay ang mga komersyal at pelikulang ito sa pag manipula ng ating isip. Maganda ang maputi kaya sige naman tayo sa pagbili ng mga produkto nila. Natatakot tayo na hindi maging "in" dahil na rin sa pa simpleng diskriminasyon na nagagawa ng mga ito.

MASAYA ANG MAY PALABAS

Isa ka rin ba sa mga may hilig ng panonood ng mga drama, trahedya, o mga komedyang palabas sa telebisyon? Kabilang din ba ito sa mga "leisure time" mo? Maganda ba ang naidudulot nito sayo? Kung ating susumahin, malaki parin ang bilang ng mga Pilipinong mahilig manood sa telebisyon. Marami sa atin ang ginagawa itong paraan upang makatakas sa realidad. Ginagawa ring paraan ito ng iba upang mai baling ang atensyon o pokus sa ibang bagay. Ang mga ito ay may inihahatid na mensahe at layunin na hindi lang basta nang aaliw.

MABUTI ANG INAAPI

Kilala daw ang mga Pinoy na ugaling masukista o masaya kapag nasasaktan. Dahil merong paniniwala ang ilan na okay lang ang masaktan o maapi dahil sa huli sila parin ang magiging masaya. Kailangang mabasag ang ganitong uri ng kaisipan na kapag mahirap ka o naaapi ka eh makukuha mo na ang mga "pleasures" sa huli o di kaya'y ikaw ang pupunta sa langit. Hindi natin dapat hayaang kainin ng mentalidad na ito ang ating pagkatao. Dahil sa totoong usapan, ang ating kapalaran ay hindi natin maaaring iasa na lamang sa ganitong kaisipan.

MAGANDA ANG DAIGDIG

Maraming pelikula ngayon ang nakapagbibigay ng "false hope" dahil sa istorya nito na mayroong mentalidad na dapat tayo ay manatiling matiisin (resilient) dahil lahat sa huli ay nakatatanggap ng "justice" o ang nararapat para sa bawat isa. Pero mali ang ganitong kaisipan dahil hindi dapat tayo umasa nalang na kapag mahirap o inapi ka sa iyong buhay ay tiyak na sisikat parin ang araw mo sa huli. Maaaring tama, pero mas tama parin na tayo ang kumilos at gumawa rin ng mga paraan para sa ikaaangat ng ating buhay.  

Ugaliin nating suriin ang mga papanoorin natin sa araw araw, dahil marami diyan ang naghahatid ng mensaheng dapat nating unawain. Minsan ay lingid din sa ating kaalaman na may iba pang layunin ang mga nakikita natin sa telebisyon kayat ugaliin nating magkaroon ng kritikal na pagtingin para makapag bukas tayo ng bagong kaalaman.

| Blog6

[Nicanor Tiongson]

[reginechua]

Blog ang Mundo: Pagsasalsal at Pakikibaka sa Internet

Kasabay ng pag ikot ng mundo ang pagiba ng takbo ng buhay sa pagpasok ng teknolohiya. Naging malawakan ang pag gamit ng ibat ibang social media platforms sa pagpapahayag ng mga saloobin o opinyon sa ibat ibang isyung panlipunan. Ngunit bago pa man ma imbento ang mga ito, naunang maging gamit ang "blog" o isang talaan sa internet kung saan ikaw ay maaaring maglabas ng saloobin, opinyon, komento atbp. ukol sa mga bagay bagay. Sa kasalukuyan, maihahalintulad ko ang blog sa kilala at "widely used" social media flatform na Facebook. Dito ay malaya tayong nakapag papahayag ng mga komento sa mga isyu sa ating lipunan, maging ang makapag ekspres ng mga ganap sa ating personal na buhay.

Kapansin pansin ngayon na maraming "Facebook users" ang maagap at madalas na magbigay opinyon sa mga nag iinit na isyu sa ating lipunan. Iba ang paraan ko ng pagtingin ukol sa ganitong bagay noon. Para kasi sa akin magandang senyales ang pagkakaroon ng talastasan o palitan ng kaalaman tungkol sa mga nangyayari sa ating paligid. Ngunit sa paglawak ng aking kaalaman, dito ko napagtanto na marami ngayon ang naglalabas ng saloobin hindi para magbigay ng opinyon kundi para kumuha na lamang ng atensyon. Marami sa mga ito ay ginagawang basehan ang pagtanggap ng likes at comments mula sa netizens upang masabi nilang sila ay kabilang o napapansin pa ng mga tao, mas kilala bilang "attention seekers" na akala mo'y totoong may pake sa mundong ginagalawan pero ang totoo naman ay nagbibigay lamang ng opinyon para masabing sila ay kabilang sa "woke" persons. Nagkalat rin ang mga taong kulang nalang ay gawing diary ang social media accounts dahil lahat na lamang ng kanilang gawin pati ang personal nilang buhay ay inilahad na nila rito. Papasok naman dito ang mga taong pa simpleng namboboso o "nakikialam" sa buhay ng iba. Pero ano pa nga ba ang aasahan natin sa ganitong sitwasyon diba?

Tunay ngang makapangyarihan at ma-impluwensya ang media. Isang halimbawa na magpapatunay rito ang nag iinit parin usapan tungkol sa isyu ng hiwalayan ng mga aktor at aktres na sina Bea Alonzo st Gerald Anderson na kinasangkutan naman ni Julia Barreto. Naging "sensational" ang isyu na ito na pinag pyestahan ng netizens habang ang mga isyu na tungkol sa mga nangyari sa ating gobyerno ay halos hindi na namalayan ng marami.

Sikat ngayon ang ibat ibang social media influencers na talaga namang nakapupukaw ng atensyon ng mga tao. Pero napansin ko rin na iilan o di kaya ay wala manlang influencer na ang pokus ay tulad ng panghihikayat o pagtuturo ng kaalaman ukol sa mga isyu sa lipunan. O di kaya'y influencers na kayang magpahayag ng saloobin tungkol sa pamamahala sa gobyerno. Tunay ngang dapat nating gamitin ang kakayahan natin bilang indibidwal at kapangyarihan ng internet para makapa impluwensiya sa iba. Kung ako lamang siguro ay mabibigyan ng pagkakataon sa ganitong bagay, bakit hindi.

Nabanggit rin sa talakayan ang Totalitaryanismo kung saan isang pag iisip lamang ang naghahari. Ang Gahum na ito ay nagbubuo ng istruktura upang manatili ang nasa taas sa kanilang kinalalagyan na lingid sa kaalaman ng nakararami. Hindi pinahihintulutan ng Totalitaryanismo ang paglaganap ng mga ideyang maaring tumuligsa sa naghaharing moda ng pag iisip. Kaya't ipinagkakait nila ang tatlong bagay : Edukasyon, Seguridad, at Kalusugan upang sila ay manatiling nasa itaas. Dahil dito nakalilinang ng "false needs" at "false consciousness" ang mga taong nasa ibaba.

Ang paglalahad ng impormasyon gamit ang teknolohiya ay tiyak na mas nakai impluwensiya sa masa. Ngunit marami sa atin ang hindi na alam ang tiyak na gamit ng ibat ibang social media platforms na ito. Lingid din sa kaalaman ng iba na pati ang mga impormasyong ibinabalita ay maaaring manipulahin ng mga ma impluwensyang tao.

| Blog5

[U Eliserio]

[reginechua]

Ang Kapangyarihan ng Wika, Ang Wika ng Kapangyarihan

Gaano nga ba kahalaga ang ating wika?

Simpleng tanong pero tila mahirap bigyan ng sagot na kritikal at malalim.

"Ito ay ang tulay para sa pagkakaroon ng komunikasyon sa ating kapwa", "Ito ay ang ating pagkakakilanlan"

Ilan lamang yan sa malimit kong marinig na sagot kapag dumako ang usapan sa kahalagahan ng wika. Kung alam natin ang kahalagahan paano nga ba natin ito pinapahalagahan?

Ang wika ay hindi lamang isang "communication tool" ng bawat indibidwal ngunit ito rin ay ang pagkakakilanlan ng ating pinagmulan. Mula sa tradisyon hanggang sa ating mga kultura.

Bagamat alam natin ang gamit at kahalagahan ng wika, marami parin ang nagiging dahilan sa kung bakit ang wikang Filipino ay tila patuloy na nakikipag kumpitensya sa wikang Ingles.

Kasabay ng pag usbong ng teknolohiya ay ang paglaganap ng wikang Ingles sa ating bansa. Paano nga ba namang hindi tayo mai- impluwensiyahan nito eh halos lahat ng mababasa nating Instraksyon sa paggamit ng ibat ibang social media platforms ay nakasalin sa wikang Ingles. Totoong malaki ang gampanin ng wikang Ingles sa ating pang araw araw na buhay. Mula sa simpleng paggamit ng mga smartphones, instraksyon sa mga reseta ng gamot, street signs pati na rin ang pagbili sa mga online shopping apps, sa lahat ng ito ay tiyak na mapakikinabangan mo ang iyong kaalaman sa paggamit ng wikang Ingles. Tunay ngang makapangyarihan ito. Pag usapan naman natin ang paraan ng paggamit ng mga tao. Tila naging "standard" na ng talino at galing ang kakayahan at kaalaman ng bawat indibidwal sa paggamit ng wikang Ingles. Sabihin na nating ikaw ay palaging gumagamit ng midyum na ito kapag nakikipag talastasan ka sa iyong kapwa, sa paraang ito maaari mong makuha ang atensyon ng mga nakikinig at ikaw ay bigyan ng magandang "feedback". Kadikit ng kagalingan sa pagsasalita ng Ingles ang paniniwalang ang mga taong ito ay may patutunguhan sa buhay, dahil sila ay may koneksyon sa mas malaking mundong ginagalawan. Tunay ngang hindi natin maipagkakaila ang katotohanang kailangan natin ang Ingles, hindi lamang para maabot ang sinasabing "standards" na nabuo sa paglipas ng panahon kundi para narin tayo ay magkaroon ng kakayahang makipag sabayan sa iba. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, mayroon tayong nakakalimutan.

Kapansin pansin na ang bansa tulad ng Sweden ay kilala sa paggamit ng sarili nilang wika o primary language gayundin ang paggamit ng secondary language na wikang Ingles. Ang bansang pilipinas ay may kaparehong konsepto ng paggamit ng wika, ngunit sa bansang tulad ng Sweden, mas pinagtuunan nila ng pansin ang pagpapatatag ng sariling wika bago ang wikang banyaga. Sa aking perspektibo, wala namang masama kung parehong ilagay sa kurikulum ang Ingles at Filipino at pag aralan ang mga ito. Ngunit sa ating bansa ay walang matibay na pundasyon ang sarili nating wika. Kapansin pansin ang mabilis na pag "adopt" ng mga Pilipino sa ibat ibang kultura at mga salitang banyaga. Kaya masasabi nating 'Filipino's "patronize" foreign cultures' more. Mapaprodukto, sayaw, kanta isama narin natin ang paggamit ng wikang Ingles. Tila tayo ay tao na sumusunod lamang sa lahat ng uso. Kesyo nga naman matalino ka o nakaka angat kung magaling ka mag Ingles. Nakaka-yaman pakinggan. Nakakadagdag arte. Wala naman kasi talagang masama na matuto tayo ng Ingles, dahil sa totoong usapan kina kailangan natin ito dulot narin ng globalisasyon. Ngunit kung atin namang lilimutin ang sarili nating wika ay para narin nating kinalimutan ang ating pagkakakilanlan. Tayo ay tila taga konsumo na lamang ng lahat ng meron ang mga banyaga.

Tunay na makapangyarihan ang wika. Ito ang nagsisilbing tulay upang tayo ay magkaroon ng koneksyon sa mas malaking mundo. Ngunit ating pagkatandaan na maaaring ang wikang Ingles ang maging daan upang tayo ay makasabay sa globalisasyon, ngunit ang ating sariling wika ang siyang magbibigay ng ating pagkakakilanlan.

| Blog4

[Conrado de Quiros]

[reginechua]

Edukasyon Para sa Iilan: Kung Bakit Asal-Mayaman si Pedrong Maralita

Tunay ngang ang buhay ay parang gulong. Minsan ikaw ay nasa ibabaw at minsan rin ikaw ay nasa ilalim. Sa ating lipunan, mayroong pagkaka buklod-buklod o klasipikasyon ang bawat mamamayan, o mas kilala natin sa tawag na "social class". Bagamat may mayaman at may mahirap o di kaya ay kabilang sa mga may kaya, mapapansin parin natin na tila ang bawat aksyon at uri ng pamumuhay ng tao sa henerasyong ito ay asal ng mga kabilang sa "ruling class" o mayayaman. Hindi ko naman sinasabing kailangan nating ibaba ang ating sarili kung tayo ay mahirap lamang, sadyang may mga bagay tayong nalilimitahang gawin dahilan ang estado natin sa buhay.

Napaka ganda ng talakayan sa lumipas na araw. Binuksan nito ang aking isipan sa mas maraming perspektibo sa kung bakit maraming tao ang nagiging "mapagpanggap" sa ating lipunan.

Si Pedro Maralita ay marahil na naghahangad ng ginhawa na katulad sa nakukuha ng mga taong kabilang sa ruling class. Aminin na natin, talaga namang minsan ay mapapasabi nalang tayo ng "ang daya" sapagkat mas mataas ang respeto na natatanggap ng mga taong nakaa angat sa buhay. Marahil ay naging dahilan na rin ang kasikatan. Kapag ikaw ay nakapag ig story, tweet at posts sa ibat ibang social media ng mga mamahaling kape mula sa kilalang Starbucks at Tim Hortons o di kaya ay ang pagiging mag aaral sa mga kilalang unibersidad, isama na rin natin ang pagkakaroon ng mga "in" na sketchers at bags ay tiyak na mapupukaw nito ang atensyon ng mga netizens.

Sa usapang Edukasyon naman, hindi ko rin maipag kakaila ang katotohanang ilan din sa mga nakakasalamuha ko noon ay nasa mga mamahaling unibersidad ngayon. Ang iba ay talaga namang may salapi na pang tustos sa kanilang pag aaral ngunit ang ilan ay tila ba nag nais na makapasok sa paaralang hindi abot kaya ng mga tulad nila. Siguro nga ay maraming dahilan sa likod nito. Baka nga, baka talagang pinursige nila na makapasok sa ganong paaralan dahil sa kalidad ng edukasyong matatamo sa paaralang pinasukan nila. O marahil nga'y may nais silang sabayan o patunayan. Ngunit sa aking mata, dahil na rin siguro sila ay kilala ko na nakikita ko na kasama rin sa ilang mga dahilang ito ang pagpasok nila dahil gusto rin nila ng popularidad. Porke sa UE o CEU nag aaral ay talagang mapapa wow nalang nila ang mga taga probinsya. Pero bilang tao, nirerespeto ko ang mga plano nila.

Ngunit hindi ko maiwasang itanong, bakit nga ba maraming mahirap ang nag iisip at nag aasal mayaman? Ang namumuhay na parang mayaman? Hindi ba nila naisip na ang mga mayayaman at mahihirap ay may magka ibang interes. Ay may magka ibang kakayahan. Ang mga nasa ruling class, dahilan na sila ay nasa taas na ay malamang sa alamang na wala ng gusto pang mabago sa sistema sa lipunan dahil sila ay nasa itaas na. At ang interes o pokus naman ng mga mahihirap ay nasa kung paano nila mababago at maiaangat ang sarili nila sa lipunang kinabibilangan.

Kung si Pedro Maralita lamang ay mas magiging kritikal sa pagmamasid at mas magiging malawak ang pag iisip ay tiyak na mapagtatanto nito na malaki ang nagiging epekto ng social class sa bawat indibidwal sa ating bansa. At siguro ay mababawasan rin ang mga tinatawag nating social climber sa lipunan.

| Blog3

[Bienvenido Lumbera]

[reginechua]

Edukasyong kolonyal: Sanhi at Bunga ng Mahabang Pagkaalipin

FILIPINO       VS.        ENGLISH

Naging malaking kontrobersiya ang paggamit ng Wika sa ating bansa. Sa katunayan, hanggang ngayon ay nagkakaroon parin ng pagtatalo mula sa ibat-ibang panig. Ano nga ba ang dapat na mas pagtuunan ng pansin, ang ating sariling wika o ang wikang ingles na itinuturing natin bilang isang kapangyarihan?

Natapos na naman ang isang panibagong talakayan sa aming klase na sa aking palagay ay mag iiwan muli ng mga katanungan sa aking isip. Napaka sarap pala talagang balikan ang nakaraan dahil naipapaalala nito ang mga naging simulain ng mga bagay sa ating paligid. Totoo ngang naging malaking tulong ang pagpapakilala ng mga Amerikano sa Edukasyon sa ating bansa. Gayunpaman, ginamit parin nila ito bilang isang istratehiya upang makuha ang tiwala lalo na ng mga namumuno. Pero bakit nga ba tila marami sa naging lider ng ating bansa ay naging taga sunod sa mga kagustuhan at utos ng mga taong mula sa ibang bansa. Mapapansin rin natin na magpahanggang ngayon ay tila ba nagiging "under" tayo ng Estados Unidos. Ano nga ba ang mabigat na dahilan kung bakit pinipili parin ng mga lider ng ating bansa na sumunod sa kanila?

Marahil ay isa lamang ito sa maraming dahilan, baka nga nais nilang umunlad ang ating bansa kaya't mas pinipili nilang sumunod sa mga yapak nito. Maaari ngang naisip nilang tama ang sumunod sa mas nakaaangat na bansa dahil sila ay nakasubok na sa mga suliranin. Malawak. Malalim. Hindi man natin tiyak ngunit maraming posibleng sagot sa tanong na ito.

Dumako naman tayo sa usaping Wika. Nabanggit sa pag uulat ng unang grupo na na isa batas na raw ang wikang Ingles bilang opisyal na pangalawang wika ng Pilipinas. Mayroon kayang epekto ang polisiyang ipinatupad na ito? Makatutulong kaya ito sa pag hupa ng isyu tungkol sa kung ano nga ba ang dapat na mas gamitin na wika ng mga Pilipino?

Ipasok natin ang globalisasyon sa usapan. Alam natin na bilang isang bansa na gustong umunlad ay dapat nating matugunan ang tinatawag nilang "standard". Isang halimbawa na lamang sa sistema ng Edukasyon, ipinatupad ang pagkakaroon ng K-12 Program sa ating bansa upang ang mga estudyanteng nagha hangad na makapag trabaho sa ibang bansa ay may kaparehong learning abilities and program na napagdaanan. Katambal nito ang kahalagahan ng wika, bukod sa ito ang magiging pagkaka kilanlan ng mga tao ito rin ang magsisilbing daan upang tayo ay magkaunawaan.

Hindi natin maitatanggi na kailangan nating matutunang magsalita ng Ingles dulot na rin ng globalisasyon. Isa ring malaking pribilehiyo kung ang isang tao ay marunong umunawa at magsalita nito, bukod sa magiging mataas ang tingin sa'yo dahil ganiyon ang halimbawa ng isang "edukado", mas marami ring oportunidad pagdating sa trabaho. Ngunit dahil sa ganitong paniniwala, malimit ng nakakalimutan ang ating sariling wika. Mula sa tahanan, maging sa unang salita ng isang bata. Ingles parin ang mas nakalalamang. Sa pagtuturo ng ibat-ibang aralin, tiyak na mas gamitin ito. Marami sa henerasyon ng kabataan ngayon ang hindi alam ang mga malalalim na salita sa wikang Fililino. Aaminin ko rin na ako ay kabilang dito. Nakakalungkot isipin na mas napag tutuunan ng pansin ang Ingles kaysa sa ating sariling wika. Ngunit, hindi rin natin maitatanggi na kailangan parin natin ang Wikang Ingles sa pakikisalamuha sa mas malaking mundo. Sa tingin ko naman ay maaari nating balansehin ang dalawang wika. Malabo mang maging madali ang pagbabalanse na sinasabi ko, ngunit alam nating kailangan manatili ng parehong wika.

| Blog2

[Bienvenido Lumbera]

[reginechua]

Biktima nga ba Tayo? (Misedukasyon)

Sa lumipas na araw, naging palaisipan sa akin ang pagbabago sa sistema ng pagpili ng mga empleyado para sa mga kumpanya, pambribado man o pampubliko. Marahil ay maraming dahilan ang nasa likod nito, ngunit ang pinaka pinagmulan base sa aking perspektibo ay ang sistema ng Edukasyon na meron ang ating bansa.

Matapos ang talakayan namin tungkol sa isang presentasyon ng IBON Foundation Video Production Unit; naging isang malaking kwestiyon sa aking sarili kung tayo nga ba ay biktima o hindi sa paraan ng pagpili ng empleyado dulot ng sistema ng Edukasyon.

Hindi natin maipagkakaila ang katotohanan na may malaking tulong at benepisyo sa mga estudyante na galing sa pampribadong paaralan na magkaroon ng mas malaking tyansa na makapasok at magkaroon ng mataas na posisyon sa trabaho. Ika nga'y produkto sila ng unibersidad na may "high-class education" at may high na high ring "tuition".

Sang-ayon ako sa konsepto ng "kolonyal" na ipinakita sa presentasyon. Totoong nag silbing mga bayani ang Amerikano dahil ipinakilala nila ang Edukasyon sa ating bansa na ipinag damot ng mga kastila. Ngunit lingid sa kaalaman ng marami na pailalim na palang sinasakop ng mga Amerikano ang Pilipinas. Ginamit nilang armas ang karunungan upang imulat ang mga Pilipino na sila ang naging dahilan upang makalaya ang ating bansa mula sa pananakop ng mga kastila. Isang malungkot na katotohanan.

Maraming mag aaral ang naghahangad na makapag tapos sa isang kilala at pribadong paaralan dahil na rin sa kaisipang taglay ng nakararami na kapag ikaw ay produkto ng mga unibersidad na ito ay tiyak na may pagkaka lagyan na ang iyong kinabukasan. Naniniwala akong kailangan natin ng pera, oo pera. Dahil pati ang sistema ng Edukasyon ay apektado na rin ng salapi. Dito papasok ang tinatawag nating "Edukasyong komersiyalisado". Isa na rin sigurong dahilan ang mga pasilidad ng paaralan, kung ikaw ay nasa pampribadong unibersidad ay tiyak na may maayos kang papasukan na maibibigay parin ang kaginhawahan. Kabaligtaran nito ang mga pampublikong unibersidad na tanging sa gobyerno lamang makakakuha ng pondo upang magkaroon ng maayos na pasilidad. Ang ganitong uri ng edukasyon ang nagmulat sa marami na "dapat" nating hangarin na makapag tapos sa mga kilala at pribadong unibersidad.

At ang pinaka huli naman ay ang "Elitista". Masasabi kong "big deal" para sa marami ngayon ang pinapasukan mong unibersidad. Malimit ko ring marinig ang mga sinasabi nilang "nako ang yaman nito, sigurado ako may maganda 'tong kinabukasan kasi sa FEU nag aaral" o hindi kaya' y "magandang paaralan ang UE, CEU, TIP etc. kasi private 'yan eh, mahal yung bayad". Ang mga iyan ang ilan lamang sa halimbawa na magpapatunay kung bakit sa panahon ngayon ay maituturing na nakaa angat ang mga "may pera" sa ating lipunan. Sila nga naman ay may kakayahang kumuha ng kursong gusto nila at may kakayahang pumili kung saang Unibersidad nila nais magtapos. Bukod dito ang mga elitistang ito rin ang siyang nakakakuha ng pinaka magandang pribilehiyo pagdating sa pagta trabaho.

Nakakalungkot isipin na ang mga taong kabilang sa mababang uri lamang sa ating lipunan na nais magpursige upang maka angat sa buhay ay ang mga kalimitang nabibigo sa huli. Bakit? Dahil sa sistema ng edukasyon. At mismong ito rin ang naging dahilan kung bakit naapektuhan ang ibat-ibang aspeto ng ating lipunan. Ngunit mananatiling tanong sa ating lahat kung tayo nga ba ay isang biktima ng mapanlinlang na sistema? O nagbulag bulagan at tinanggap na lamang natin na maging isang biktima?

| Blog1