Het was afgelopen donderdag, 20 augustus. Ik stond te wachten op het perron in Arnhem toen jij langs liep. Lang donker haar, een zwart hempje en zwart broekje. Je glimlachte kort terwijl je langs liep. Ik wou niet vies doen en keek je niet na. Ik werd in mezelf boos op de oude man die je wel achterna keek. Achteraf was het eigenlijk wel te begrijpen..... (ook al bleef de blik die de oude man had wel vies moet ik direct toegeven.)
Je ging zitten op een bankje. Ik moest me inhouden om niet te vaak naar je te kijken. De intercity richting Zwolle kwam aan, precies op tijd om 11:41. Het perron stapte in en toevallig kwam ik bij jou in de coupé. Jij zat in een vierzits met je ekoplaza tas voor je. Ik schuin tegenover je met mijn tassen naast je. Ik genoot van mijn podcast en het uitzicht en afentoe van jou. Ik zag een glimlach van achter je mondkapje en je zwaaide zachtjes.
Toen pakte jij je eten en gooide je niet veel later veel harder dan de bedoeling jouw prullenbakje dicht. Ik schrok me te pletter, maar jouw blik en verontschuldiging maakte dat ik de slappe lach kreeg. Niet veel later stapte in Deventer de hele coupé uit. Behalve jij. Ik was bang een gesprek aan te knopen, ondanks dat het goed voelde.
Je glimlach toen je het prullenbakje nu rustig dicht deed. Wat je dan ook zei, wat ik niet kon verstaan omdat ik mijn koptelefoon veel te hard had staan. Toch voelde het goed en mijn buik begon te kriebelen.
Zwolle kwam met rasse schreden dichterbij. Ik zag je je spullen pakken. Ik vervloekte mezelf en hoopte nog even dat we dezelfde overstap hadden, onze trein had vertraging en dat was duidelijk niet handig voor jou. Je stapte omhoog nog voor we Zwolle binnenreden.
Mijn hoop bleek hopeloos want ik zag je nog wegrennen met je ekoplaza tas en mooie lange haren. Bij de gangen naar de perrons leek je de weg kwijt, maar voordat ik bij je kon komen liep je (dacht ik) perron 7 op met zwarte schermen. Mij spoorloos latend waar je heen ging. Twente, Groningen, Friesland?
Ik stapte mijn sprinter in, waar ik mezelf vervloekend naar mijn eindbestemming ging. Ik had nog zo graag een gesprek gehad met je. Je stem gehoord. Gewoon weten wie je was, met je mooie haar, glimlach en ekoplaza tas.
@nshartkloppingen