5 ay 22 gün
Bir karar verdim ve bedelini ailemden uzak kalarak yaşıyorum. Hayatımda yeni başlangıçlar yaptım ve bir heves olarak mı kalacak yoksa yolun sonuna kadar gidebilecek miyim bilmiyorum her gün başka bir taş takılıyor ayağıma dayanabilecek miyim bilmiyorum korkuyorum ya zamanında olmam gereken yerde olamazsam diye korkuyorum. Bir şeyleri yaparken bir şeyleri batırmaktan korkuyorum. Yolun sonunda yalnız kalmaktan korkuyorum. Koskoca 6 ay oldu dile kolay 6 ay çoğu yerde pes ettim çoğu zaman gücümü tekrar topladım. Bu yolun sonunu görebilecek miyim bilmiyorum. Çok uzaklarda yeni bir başlangıç yapmak her zaman istediğim tek şeydi ama öyle kolay değilmiş meğer. Onca kalabalıkta yalnız hissetmek bu duyguyu ilk defa yaşıyorum yanında herkes varken hiçbirinin seni görmemesi bilmemesi. Ait olamama duygusu yaşıyorum sanırım annemin kucağı onun sevgisi her şeyinden uzağım. Kendi kendime anne olmak kendi kendime baba olmak ve kardeş olmak çok zormuş. Derdimi kimseyle paylaşamamak. Acılarımı, sıkıntılarımı içime atmak ve en kötüsü çalıştığın insanlara karşı susup boyun eğmek çok zormuş. Kendimi böyle büyütmek isteyen bendim ve başardım büyüdüm. Artık bunu yalnızlığımla hissediyorum.









