ang unfair mo. kung kelan wala akong masasandalan (physically), saka mo sasaktan yung feelings ko ng ganito. Sana nung nasa Pinas pa ko para may time akong sumugod at magmukmok. eh ngayon? wala. nasa work pa ko, putangina. gusto kong magalit, umiyak, magdrive dun sa spot ko. Pero wala akong time, sa totoo lang. Sa kaibigan ko nga dito wala akong time kasi mas pinipili kong mag work ng mag work para hindi ko na to isipin eh. Nakamove on nga ko sa kakaisip ko sa ex ko, ikaw naman ngayon. Di ka makasabay samin? malamang. Pano ka makakasabay kung halos lahat ng oras mo nasa jowa mo? Oo may ganap ka recently, pero kahit dati pa naman ganun na. Nakailang jowa ka na para masabi kong hindi ka talaga makakasabay kasi twing may jowa ka nasa kanila yung bulk ng oras mo. May jowa din naman yung isa ah, ako din may pinagkakaabalahan (katangahan na naging sama ng loob dahil sa one sided pinaasang putanginang pagmamahal yan), pero at the end of the day or siguro mid day sakin (time-zone pa nga), pinipili namin makipag bond sa isa’t-isa. It’s all about the choices you make everyday. kaya di mo pwedeng sabihin na di ka makasabay, you chose not to. Did I ever blame you for it? no, kasi alam kong masaya ka.
Napapangunahan ng frustration/galit? pano naman ako dito. ang layo layo ko. twing magsasabi yung isa sakin about sa ganap jan, wala naman akong ibang choice kundi ma frustrate na lang. kasi physically speaking, di kita mapupuntahan. and you don’t ever tell me na lagi ako galit makipagusap because you know kung pano kita kinakausap noon. I was always, always available pag sainyo, sayo. kahit na galing akong trabaho, kahit may sarili akong dinadala, I was always there. alam mo ba nung time na huling usap natin abt that stupid game niyo, I was suffering too? pero no, inuna kita because I want to. The thing is, you don’t really listen kasi you keep doing the same damn thing over and over. Literal na new jowa same shit, so baka if sigawan/magalit ako thru message, mind you di pa usap to, baka sakaling matauhan ka. but boy oh boy was I wrong. walang nangyari, tinry mo pa i bounce back sakin yung mga kalokohan mo. So I just stopped trying altogether. nakaka disappoint kang friend is an understatement. its more like nakakalungkot na binalewala mo lahat and you chose to ignore everything for this long. I can oppose everything you’ve said kasi, nasa pinas na ko oh, 25 fucking days. You could’ve brought your pride down by idk, 10, and met with us. But no, pinabayaan mo akong umalis na masama yung loob sayo and now you tell her you miss us? and that you pray we reconcile? NO. you pray na mawala tong galit sa puso ko and malanta yung sama ng loob ko sayo sa greenhouse ko (alam ni tin yon, lumalago yun everyday) kasi pag to di humupa by next year, wag ka na umasang babalik pa ko sa buhay mo. Sorry, bes, mararanasan mo mag dalawang events lol (if magbati din kayo ofc). And I mean it.
Ayoko nang maramdaman tong nararamdaman ko. Kung alam mo lang kung anong pinaggagagawa ko wag ko nalang isipin to, pero eto na nga. haha. Ang sakit mong maging kaibigan, Ang layo layo na nga natin sa isa’t isa. who would’ve thought na at 29, makakaexperience pa ulit ako ng heartbreak sa friendship? I didn’t think so but here we are now, aren’t we?
turnnoffyourmind
prguitarman
stormborns
snowghoul
discoholicmusic
pixelskylines
baratheonpilled
germansingergirl
jacobvanloon
