Today.
Today, I feel different. Gusto ko magalit, pero I’d rather leave than to express na galit ako. Gusto kong pumunta ng Mars, to shout everything I am feeling right now.
Madami akong gustong sabihin, pero hindi magawang bumuka ng bibig ko at isulat yung gusto kong sabihin sa taong yun.
Today, I realize my worth. I realize na hindi lahat nang tao na importante para sakin, ay importante ako sa kanila. I realize na mali yung thinking ko, na kapag binigay mo lahat sa kanila, bibigay rin nila yung lahat nila para sakin. Hindi ako worth para ipaglaban, hindi ako worth para ipagsigawan.
Even my feelings, doesn’t matter to them. If masaktan ako, they don’t care. If nahihirapan na ako, they don’t care. No one will care for me, kundi yung sarili ko lang. Kaya kapag naubos ako, sino na lang iintindi sakin?
For the past days and months, I feel useless. Really fucking useless. Walang power yung salita ko, walang kwenta. Even if I am the one who is right, ako pa rin yung mali sa kanila.
Today, I feel like giving up. And even I give up today, no one seems to care. I may be brave for you, but deep inside I am already giving up. The fuck, nag eexist pa ba talaga ako? Fuck.
Exactly, I am feeling right now. Bakit umulit? Bakit ganito ulit pakiramdam ko. Bakit















