Hu huuu? Uzun zaman oldu.Beni özleyen birileri var mıdır ki? :)
🩵 avery cochrane 🩵
Monterey Bay Aquarium
KIROKAZE
No title available

Origami Around

izzy's playlists!
Noah Kahan

tannertan36
Cookie Run:Kingdom Official!
Fieri Frames

Jimmy Eat World
No title available

No title available
Interview Vampire Daily

❣ Chile in a Photography ❣
macklin celebrini has autism
Mike Driver
No title available
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr
seen from Venezuela
seen from Slovakia

seen from El Salvador
seen from Spain

seen from Uruguay

seen from Luxembourg

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States

seen from Germany
seen from Spain
seen from United States

seen from Saudi Arabia

seen from United States
seen from United States
seen from Vietnam
seen from Canada
seen from Italy
seen from Malaysia

seen from United Kingdom
@serenselhareketler-blog
Hu huuu? Uzun zaman oldu.Beni özleyen birileri var mıdır ki? :)
Bir zamanlardan bu zamanlara dönüş yaptık.Yepyeni deneyimlerle hem de.. Merhaba!
Yaşıyorduk,hepsi bu.
Ne acı nefes alıp veriyorsun,yaşıyorsun sanıyorlar.Sonra bir gün nefes almıyorsun o zaman öldü diyorlar.
Yastığa bastığımız daha kaç çığlığın gecesi var kimbilir.
Ve şey dedi:Bir sorunun var mı,nasıl gidiyor? -Hiç bir sorunum yok, dedim.
O güneş,o gülüş,o an yok şimdi.Fırtına onlarıda yanında götürmüş olmalı.
Yine ne geçiyordu içimizden şimdi? Geçmemiş olması.
Vasiyetname tarzında uzun uzadıya bir mektup hazırlıyorum,iki gün önce yazmaya başladım. Bilmiyorum herşeyi anlatabilir miyim ama sakladığım yerde belki yıllar sonra bulunacak bundan da emin değilim.Eğer beni tanıyan birileri bulursa bu mektubu kalemi titreştirmemden,silik yazılardan ve kimi zaman yüksek sesli haykırışlardan ve tüm gerçeklerden haberdar olacak.Bu şuan yapamadığım birşey.En azından gittiğimde sebebsiz olmadığını birileri okumuş ,bilmiş olacak.Ama inanın bana çok yorgunum.Şuan tek korkum mektubumu tamamlamadan gitmek olacak.Her yerde yarım kaldım,bu işi tamamlamadan gitmek istemiyorum.Saygılar.
Emin olduğun bir şey varsa çok şanslısın,kesin yanlıştır ve uzaklaşmak için vaktin vardır.
Acının fiziksel yansımasını tüm iç organlarınızda hissedebilirsiniz.Sonrası kalbinizde bir sızı ve beyninizde bir uyuşma.Düşünüyorumda bunları yazmak için çok gençtim aslında.
Geçmeyecekmiş gibi geliyor,en korkuncuda bu geçmeyecekmiş gibi olması.
Kimin ve neyin geleceğini bilmeden bekleyen insanın hayatı en büyük kumardır.
Herşeyde onu görmenin ve daha önce nefret ettiğim şeyleri aramanın anlamı nedir tanrım? Bu nasıl bir cehennem,saatlerin dayanılmaz keskinliği parçalıyor her nefes alışımda beni.Oysa ki yaşamak istemiştim ben,ölmek değil.
Bu günün sizler için çizdiğim resmi...
Yeni Yıl..
Yalnızlar rıhtımında tüm güzel insanlara yeni yıl mesajım olsun...bilirim şimdi yeni yılın heyecanından çok tüm yılın geride kalanların hüzün değelendirmesini yapıyorsunuz,biraz içiyor nefes alırken kalbe bir ağrı saplanıyor sonra yeni bir yılda herşey değişir mi diyorsunuz bir anda umut kaplıyor insanın içini biliyorum.Sonra ortama ayak uydurmak için saçma sapan bir kahkaha,dandik bir televizyon programında dahi hüzünlü şarkılar dinlemek istemiyorsunuz.Yapacak bir şey var mı yok? 1 dakika kadar piyango bana çıkar mı diye düşündünüz sonra saatte geçmiyor ne yapsak..biraz balkona çıkalım..havada soğuk bir sigara yakalım.Saat 12 evet evet puf bir anda herşey yok olacak sandık ama..ama 00:01 de herşey eskisi gibi o soğuk yatakta en sevdiğiniz yastığa sarılacak olmanın gerçekliğiyle gece bitiyor.Hayaller başka bir yıla mı kaldı?Siz siz olun hayalleri bir güne sığdırmayın..Gelsin bakalım 2016 nasıl olsa bir yıl sonra o da terkedip gidecek bizi.
Şimdi bir fazla nefese daha ihtiyacım var.Beni anlayan sarıp sarmalayan birine,hainlikleriyle kendilerini gömenlerin yerlerini alacak birine.Umutları tazeleyecek bir sebebe, herhangi birşeye.Kimseyi çok iyi tanıyacak kadar bilmek istemiyorum aslında.Her defasında birine güvenmenin ne kadar yanlış olduğunu öğrettiler, yıktılar, ezdiler,geçtiler kalıntılardan bir gece kondu yapmayı başardık ama hayat boyu üşüyoruz şimdi.Kapımız olsa bacamız eksik hem pencerelerden esen rüzgar her defasında daha çok üşütüyor bizleri.Ne başımızı çıkartacağımız cesaretimiz var,ne kalbimizin atacağı bir ten.Ondandır tek istediğimiz yaşayan bir beden..Canlanır mıyız dersiniz yeniden?