Niemal po studiach. Czas na kolejną edycję i kolejne wyzwanie. Czas zebrać feedback, przeanalizować go, wprowadzć poprawki i pochwalić się tym co wszyscy razem zrobiliśmy.
Od kilku godzin staram się ułożyć sensowny harmonogram. Niby nic wielkiego, wystarczy wziąć ośmiu ekspertów z branży, poprosić ich o wolne 180 godzin, a następnie wrzucić to do Google Spreadsheet i skorelować z poszczególnymi przedmiotami tak, żeby to miało sens.
Nic wielkiego, a siedzę nad tym od kilku godzin. Podobno tak spełniają się marzenia o tym, żeby uruchomić kierunek studiów dotyczący elearningu.
E-learning czyli studia, które dają nowe możliwości!
Płacimy rachunki, robimy zakupy, rezerwujemy bilety do kina - współcześnie setki codziennych spraw załatwiamy zdalnie. Coraz prężniej działają także szkolenia online, które coraz częściej uzupełniają lub zastępują te tradycyjne. Jeśli więc interesuje Cię od strony projektowania i wdrażania kształcenie wspierane technologią, to koniecznie wykorzystaj swoją szansę!
Szkolenia online to interaktywna metoda nauczania na odległość, z wykorzystaniem Internetu oraz elektronicznych treści edukacyjnych. Dobrze przygotowane pod względem merytorycznym szkolenia, interaktywne i dopasowane do odbiorców będą nie tylko sprzyjały efektywnej nauce, ale także dawały satysfakcję. E-learning ma bowiem niewątpliwe plusy. Po pierwsze to znaczne ograniczenie kosztów – wystarczy łącze internetowe i czas. Nie trzeba nawet wychodzić z domu, by zdobywać wiedzę. Proste, a niedoceniane. Po drugie, możliwości jakie daje sieć – przede wszystkim interaktywność.
By jednak szkolenia w sieci spełniały swoją rolę i były efektywne, platformy e-learningowe powinny być dobrze zaprojektowane i stworzone. Bez dobrze wykonanej pracy u podstaw nie znajdą one zwolenników w dzisiejszym, wymagającym świecie. Dlatego też potrzebni są specjaliści w dziedzinie e-learningu, którzy będą potrafili profesjonalnie przygotowywać i wdrażać programy szkoleniowe.
Z myślą o takich właśnie osobach powstał kierunek studiów podyplomowych E-learning: projektowanie i wdrażanie w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie.
Siłą studiów niewątpliwie jest wysoko wyspecjalizowana kadra, która posiada olbrzymie doświadczenie w różnych projektach szkoleniowych realizowanych dla klientów w Polsce i na świecie. Słuchacze kierunku będą mieli więc niebywałą szansę nauczyć się od specjalistów z branży jak się projektuje szkolenia, tworzy i na nich zarabia. Ponadto, poznają nowoczesne metody rozwojowe, takie jak szkolenia online, blended learning, webinary, screencasty i webquesty, a pod opieką praktyka przygotują pracę dyplomową w formie kompletnego szkolenia online.
Kierunek E-learning: projektowanie i wdrażanie gwarantuje zdobycie cennych i unikalnych umiejętności, a więc dla wielu osób otwiera się nowy zawód. Znajomość specyfiki szkoleń w Internecie i doskonałe przygotowanie w zakresie ich projektowania i wdrażania, uczyni z absolwentów poszukiwanych na rynku pracy specjalistów w dziedzinie, która dynamicznie się rozwija i daje nowe możliwości zawodowe.
Grzegorz Stunża: Kształcenie wspierane technologią i edukacja medialna
Zacznijmy od tego kim jest Grzegorz i czym się zajmuje?
Na studiach odpowiadasz za przedmiot...
GS: Kształcenie wspierane technologią i edukacja medialna.
Na czym chcesz się skupić podczas jego realizacji?
GS: Chciałbym położyć akcent na nowe możliwości związane z pojawianiem się nowych narzędzi, potencjałem technologii umożliwiających współpracę w sieci, dzielenie się, wymianę informacji i kolektywne tworzenie wiedzy. Zamierzam również wspólnie ze studentami zastanawiać się nad nowymi, nietypowymi zastosowaniami zarówno znanych, jak i nowych narzędzi.
Jaki jest cel Twoich zajęć?
GS: Przygotowanie w zakresie krytycznego i innowacyjnego przyglądania się edukacyjnym możliwościom wykorzystywania nowych narzędzi.
Jakie praktyczne umiejętności zdobędą uczestnicy?
GS: Znajomość nowych trendów edukacyjnych, wiedza na temat innowacyjnych pomysłów i projektów, przygotowanie w zakresie projektowego myślenia o działaniach edukacyjnych.
Jak zmieniło się w Polsce podejście do szkoleń realizowanych przez internet na przestrzeni tych kilku lat?
GS: Z mojej perspektywy istotna jest możliwość zwrócenia się w stronę różnorodnych narzędzi i samodzielnego lub we współpracy z uczącymi się budowania środowiska edukacyjnego. Krótko mówiąc potencjał dostępnych, darmowych technologii, które mogą stanowić klocki do działań w stylu “zrób to sam”, czyli edupunkowe podejście będące alternatywą dla drogich lub trudnych w konfiguracji dla przeciętnego użytkownika, narzędzi.
Czy widzisz jakieś często pojawiające się błędy, albo kwestie na które chcesz zwrócić szczególną uwagę podczas swoich zajęć?
GS: Chciałbym oderwać się od prostego wtłaczania wiedzy jednostkom i położyć nacisk na konieczność pracy grupowej, myślenia projektowego i krytycznej oceny nowych możliwości oraz budowanie edukacyjnej przyszłości już teraz.
Na koniec, proszę powiedz mi na czym aktualnie skupiasz się w swojej pracy i gdzie możemy znaleźć więcej informacji na jej temat?
GS: W tej chwili rozwijam swoją stronę www.edukatormedialny.pl , jestem trenerem i współtwórcą koncepcji Akademii Nowych Mediów przy Medialabie Gdańsk, prowadzę warsztaty w ramach BiblioCampu oraz współpracuję z Fundacją Nowoczesna Polska, m.in. przy tworzeniu nowej wersji “Katalogu kompetencji medialnych i informacyjnych”.
Marek Hyla: Instructional Design - Projektowanie efektywnych szkoleń online
Zacznijmy od tego kim jest Marek i czym się zajmuje?
Człowiekiem jestem… :) Podobno w miarę normalnym… A zajmuję się całym mnóstwem spraw. Dużo czasu spędzam w podróży - gdyż pracuję w Warszawie, a mieszkam pod Krakowem. Robię to od niemal 10 lat zarzadzając zespołem e-learning.pl. Jestem też współzałożycielem XY Learning Team - nieformalnego zespołu składającego się z czworga przyjaciół i jednocześnie konkurentów z branży (www.xylearningteam.pl). Od czasu do czasu udzielam się w Komisji ds. E-learningu działającej przy Polskiej Izbie Firm Szkoleniowych. W ciągu ostatnich kilku miesięcy dość intensywnie “bywam” na różnego rodzaju konferencjach i eventach - głównie w roli prelegenta. A prywatnie ostatnio trochę biegam, od jakiegoś czasu nurkuję, odkąd pamiętam (czyli pewnie jakieś ze 30 lat…) gram w koszykówkę.
Na studiach odpowiadasz za przedmiot...
… o wdzięcznej nazwie “Instructional Design - Projektowanie efektywnych szkoleń online”
Na czym chcesz się skupić podczas jego realizacji?
Jest wiele przeszkód, na jakie natrafia rozwój e-learningu w Polsce. Podczas każdego spotkania, wystąpienia, w każdym artykule czy publikacji staram się je jakoś niwelować - z lepszym lub gorszym skutkiem. Chciałbym by zajęcia też temu posłużyły.
Stawiam sobie za cel promowanie “zdrowego” e-learningu.
Chciałbym:
- by e-learning przestał być traktowany jako coś “obok” tradycyjnie rozumianych procesów rozwojowych,
- by e-learning przestał być oceniany z perspektywy tego jak wygląda, a zaczął być oceniany z perspektywy tego jaki pozostawia po sobie ślad (“co robi”),
- by e-learning przestał być traktowany jako odhumanizowany mechanizm pozostawiający ucznia/studenta/osobę szkoloną samemu sobie w relacji z maszyną,
- by osoby zajmujące się projektowaniem procesów rozwojowych widziały pełen obraz mozliwości, a nie utożsamiały e-learningu z e-szkoleniem.
Jaki jest cel Twoich zajęć?
Nim odpowiem na to pytanie - anegdota…
Ze dwa lata temu organizowaliśmy spotkanie otwarte dla członków PIFS, które poświęcone miało być podstawom e-learningu. Spotkanie miało trwać 4 godziny.Po rozesłaniu zaproszeń dostaliśmy wiadomość od jednej z czlonkiń Izby (nota bene - bardzo doświadczonej trenerki prowadzającej szkołę trenerów), która napisała mniej więcej tak: “Z chęcią wezmę udział w spotkaniu, ale zależałoby mi na tym, aby wyszła z niego z wiedzą na temat wszystkich możliwości jakie daje e-learning oraz umiejętnościami ich skutecznego stosowania”. Odpisaliśmy mniej więcej w duchu następującym: “Podejmiemy się tego, pod warunkiem, że w ciągu 4 godzin przekażesz nam wiedzę na temat wszystkich technik prowadzenia szkolenia tradycyjnego oraz zbudujesz w nas takie umiejętności”.
Nie mam złudzeń - w ciągu 20 godzin zajęć nie zrobię z uczestników mistrzów w zakresie projektowania e-szkoleń. Wymaga to zbyt wielu działań projektowych, doświadczeń, samorozwoju, zderzeń z Kilentami, prób i błędów, etc.
Prowadzę tego typu zajęcia (szkolenia w modelu zamkniętym oraz otwartym) już od około 11 lat. Z doświadczenia wiem, że nie każdy uczestnik tego typu szkolenia znajduje w sobie potencjał do bycia skutecznym projektantem materiałów e-learningowych. Pewnych rzeczy da się nauczyć (można to nazwać technicznym kanonem), a pewnych nie - przynajmniej w tak krótkim czasie (to różnego rodzaju umiejętności i predyspozycje osobiste - jak np. kreatywność, poczucie estetyki, etc.). Aby być mistrzem, tak jak w każdej dziedzinie, trzema mieć do tego po prostu talent...
Celem zajęć jest więc przekazanie wiedzy na temat kanonu projektowania e-szkoleń oraz przeniesienie jej, poprzez ćwiczenia (warsztatowo oraz podczas samodzielnych działań) do praktycznych umiejętności. Także inspiracja do samodzielnego, dalszego rozwoju - zachęcenie do wypracowania własnych ścieżek i motywacji do samodoskonalenia się w tym zakresie.
Jakie praktyczne umiejętności zdobędą uczestnicy?
Chciałbym, by po zajęciach ich uczestnicy potrafili:
- unikać barier wdrożeniowych i wykorzystywać silne strony e-learningu w roli projektanta,
- mając na uwadze oczekiwane efekty - odpowiednio dobrać podejście metodyczne oraz adekwatne do potrzeb metody i formy rozwojowe bazujące na nowoczesnych technologiach,
- zaprojektować strukturę procesu rozwojowego oraz strukturę e-szkolenia jako elementu tegoż procesu,
- komponować efektywny przekaz edukacyjnych w oparciu o odpowiednią strukturę treści, flow, cognitive load, mechanizmy zapamiętywania i przyswajania wiedzy, etc.
- stosować edukacyjnie nośne, nowoczesne mechanizmy rozwojowe takie jak np. storytelling, social learning, gry, itp.
- projektować skuteczne formy ćwiczeniowe i testowe,
- unikać typowych błędów projektowania e-szkoleń.
Jak zmieniło się w Polsce podejście do szkoleń realizowanych przez internet na przestrzeni tych kilku lat?
Zmieniło się diametralnie. Na plus i na minus niestety też…
Korzystne jest to, że e-learning wyszedł z cienia. Nie ma w zasadzie firmy/organizacji, która by nie miała bądź nie chciała mieć wdrożonego e-learningu. Podejście to jest więc w tej chwili niezwykle otwarte od strony popytowej. Rośnie również świadomość po stronie klienckiej - w coraz większej liczbie organizacji mamy do czynienia z prawdziwymi ekspertami w zakresie e-learningu (co jeszcze kilka lat temu było rzadkością). Mnie akurat to bardzo cieszy, bo jest gwarantem poważnej rozmowy o tym zagadnieniu.
Z drugiej strony ostatnio dostałem ofertę współpracy od firmy e-learningowej, która wycenia swoje usługi technicznego opracowania e-szkolenia na… 600 PLN netto za około godzinny materiał. Widziałem próbki i zapłakałem…
Szczęśliwie rosnące kompetencje po stronie odbiorców usług powinny wyeliminować tego typu patologie. Z drugiej strony, ku mojemu ubolewaniu, większość konkursów na projekty e-learningowe wciąż rozstrzyganych jest według kryteriów najniższej ceny, co, oczywiście, nie gwarantuje ich wysokiej jakości...
Czy widzisz jakieś często pojawiające się błędy, albo kwestie na które chcesz zwrócić szczególną uwagę podczas swoich zajęć?
Jest takich błędów sporo… Przykładem niech będzie konstruowanie informacji zwrotnej w ćwiczeniach. To element kluczowy (w jaki sposób ćwiczenie ma nas czegoś nauczyć, jeśli nie poprzez informację zwrotną właśnie?) i, niestety, często zaniedbywany przez osoby projektujące szkolenie.
Chciałbym też mocno zwrócić uwagę na nowoczesne mechanizmy e-learningowe (e-learning 2.0), które niezbyt często są wykorzystywane w szkoleniach lub ich otoczeniu.
Na koniec, proszę powiedz mi na czym aktualnie skupiasz się w swojej pracy i gdzie możemy znaleźć więcej informacji na jej temat?
Obecnie, po dwóch latach pracy, w gronie XY Learning Team kończymy książkę na temat projektowania procesów rozwojowych w oparciu o koncepcję Learning Battle Cards (www.learningbattlecards.pl). Ponieważ angażujemy do tego też społeczność (mamy w tej chwili ok. 50 kontrybutorów) jest to mega zajmujące wyzwanie. Ale światełko w tunelu już widać…
Ponadto robimy rebranding naszej firmy (już za chwilę będziemy mieć nowe www), wdrażamy na rynek nowe produkty, realizujemy pasjonujące projekty… Generalnie - dzieje się wiele...
Zawodowo zajmuję się “uczłowieczaniem” technologii..
Po prostu staram się by strony internetowe jak i systemy informatyczne były przyjazne, użyteczne i dostępne dla ludzi, którzy z nich korzystają.
Nieustannie rosnący stopień skomplikowania samych systemów w połączeniu z wyśrubowanymi wymaganiami użytkowników odnośnie prostoty ich obsługi powoduje, że przez ostatnie lata, projektanci odgrywają coraz większą rolę w zespołach informatycznych. Często ich praca, a raczej jej jakość, decyduje o sukcesie, bądź jego braku, calego przedsięwzięcia.To nobilitujące. Ale i niełatwe.
Pracuje w tym cyrku już ponad 8 lat. Jako clown miałem przyjemność pracować w wielu firmach (od start-upów do wielkich korporacji) w różnych krajach.
Od blisko 3 lat, prowadzę własną, małą agencję konsultingową. Projektuję, doradzam, tłumączę a ostatnio sporo szkolę. Widzę rosnące zainteresowanie tematyką użyteczność i bardzo mnie cieszy fakt, że postanowiłeś Piotrze dostrzec potencjał jaki “dobrze skrojone” interfejsy użytkownika odgrywają (a będą coraz większą!) w nowoczesnych formach edukacji. Cieszy mnie fakt, że mogę trochę pomóc.
Na studiach odpowiadasz za przedmiot…
Projektowanie efektywnych interfejsów użytkownika w e-Learningu.
Zdecydowałem się grać pod Twoją banderą Piotrze bo jest to dla mnie nie tylko wielką satysfakcją ale i sporym wyzwaniem. Szanuję Cię i znam zbyt dobrze by myśleć, że obrałeś zły azymut. Patrząc na zacną załogę, którą udało Ci się skompletować widać, że statek jest poteżną jednostką pływającą a nie kutrem rybackim. Nie jest to też okręt piracki mimo, że jeden rozbójnik w mojej osobie Ci się trafił ;)
Na czym chcesz się skupić podczas jego realizacji?
Na tym na czym skupiam się każdego dnia, w każdej firmie z którą współpracuje i na każdym szkoleniu, które prowadzę - na zwiększeniu świadomości uczestników na temat interfejsów użytkownika oraz ich ogromnego potencjału.
Interfejs już dawno przestał być elementem systemu odpowiedzialnym jedynie za wyświetlenie określonych danych. Nowoczesny, efektywny interfejs użytkownika, a tylko o takim będziemy dyskutować, pełni o wiele ważniejsze funkcje. Dostarcza informacji, uczy, pomaga, tłumaczy, cieszy oko, inspiruje, “prowadzi” użytkownika. Ale też bawi i uwodzi. O tym trzeba wiedzieć, z tego trzeba sobie zdawać sprawę i to trzeba umięć projektować!
Jaki jest cel Twoich zajęć?
Postaram się pomóc uczestnikom poznać interfejs użytkownika trochę z innej strony. Nie jak to często bywa jako “zło konieczne”, ale jako narzędzie znacząco wpływające na efektywność nauczania.
Wartość edukacyjna szkolenia e-Learningowego jest wypadkową aspektu merytorycznego oraz sposobu jego przekazania. Obie składowe są równie ważne, ale dla mnie szczególnie interesująca jest ta druga.
Pokaże uczestnikom jak za pomocą warstwy prezentacji, intuicyjnej obsługi czy też odpowiedniej interakcji można zwiększyć “wydajność” szkolenia. Chodzi przede wszystkim by uczyć, inspirować, pomagać i nagradzać. Ale też, jeśli nie przede wszystkim, żeby nie przeszkadzać, nie denerwować i nie irytować użytkowników. Szkolenie ma uczyć. Nowoczesne technologie mają w tym pomagać. A często są irytującym czynnikiem, który ujemnie wpływa na sam proces nauczania. Trzeba walczyć z tym przykryem zjawiskiem.
Odnoszę wrażenie, że czasem technologia jest wpychana do edukacji trochę na siłę. Nie jest winna temu sama technologia, lecz jej nieumiejętne użycie. Moim celem jest pomóc uczestnikom zajęć, które prowadzę tak tworzyć szkolenia by ich intuicyjne interfejsy pomagały uczyć. Tyle. Aż tyle!
To główny cel dotyczący merytorycznej części moich zajęć.
Celem pobocznym, co nie oznacza, że dla mnie osobiście mniej istotnym, jest odpowiedni sposób prowadzenia naszych spotkań. Tak samo jak interfejs powinnien pomagać a nie przeszkadzać tak samo prowadzący zajęcia musi inspirować a nie irytować. Jeśli mam kogoś uczyć to tylko na zasadach partnerskich a nie w sztywnej relacji nauczyciel - uczeń.
Tak prowadzę moje szkolenia, takie szkolenia lubię i jestem przekonany co do ich skuteczności. Wywyższanie się, czy przesadna eksponacja swojej wiedzy bardziej przytłacza niż uczy. Możemy się spierać, kłócić, dyskutować i ze sobą nie zgadzać. Ale musimy się też po prostu kumplować. Chcę opowiadać ciekawie, dowcipnie a czasem intrygująco.
Podpisuję z uczestnikami zajęc prosty kontrakt: oni przychodzą, ja przekazujemy wiedzę, którą można praktycznie (!!!) wykorzystać. Z minimalną dawką “pitu-pitu”. Sama wiedza i moje doświadczenie nie wystarczy by zachęcić do nauki. Chciałbym inspirować. Być narratorem. Trochę autorytetem, ale przede wszystkim pomocnym kumplem.
To moje główne cele i założenia zajęć. Pewnie dość trudne i ambitne, ale projektując tematykę studiów oraz kompletując zespół ustawiłeś Piotrze wysoko poprzeczkę. Nie zaniżasz standardów a po narzędzie kompromisu sięgasz jedynie kiedy sprawdziłeś wszystkie inne opcje. Nie pozostaje mi nic innego jak zmierzyć się z tym wyzwaniem i poprowadzić moje zajęcia po prostu ciekawie.
Jakie praktyczne umiejętności zdobędą uczestnicy?
Troche wiedzy o samych interfejsach i terminologi z nimi związaną. W przystępnej formie, dla każdego niezależnie czy jest zawodowym programistą czy filozofem. Jestem absolwentem Automatyki i Robotyki i choć od lat taplam się w bajorku IT, potrafię mówić językiem zrozumiałym. Nie zarzucę uczestników trudnym słownictwem.
“Mali ludzie ubierają się w wielkie słowa”. Mam 193cm wzrostu a to zobowiązuje do prostoty w słownictwie. Prostoty, nie prostactwa ;)
Na zajęciach, ciekawie i barwnie bedziemy zajmować się zagadnieniami o:
intuicyjnych, ergonomicznych i efektywnych interfejsach użytkownika, metodach ich projektowania;
architekturze informacji czyli jak co nazwać, jak pogrupować i gdzie znaleźć;
interakcji;
użyteczności oraz dostępności - jak badać i jak poprawić.
user experience (UX) oraz jego rola w edukacji oraz w budowaniu przewagi biznesowej;
projektowani interfejsów dla urządzeń mobilnych;
warstwie prezentacji oraz estetyce interfejsów;
Część z tych terminów może na pierwszy rzut oka odstraszać, ale spokojnie - zapewniam, że opowiemy o tym w sposób przystępny. Na zajęciach będziemy dyskutować, poznawać narzędzia ułatwiające projektowanie, pracować w grupach i samodzielnie. Będziemy analizować, podglądać rozwiązania najlepszych, rysować, szkicowali, wycinać, kreślić, a jak będzie trzeba to śpiewać i tańczyć. Poznamy wzorce projektowe i konteksty ich użycia, przyglądniemy się jak projektują “wielcy”, nauczymy się piec szarlotkę i odpowiemy na odwieczne pytanie: czy rozmiar ma znaczenie…?
Przepis prosty: szczypta teorii, sporo kilogramów przykładów i gotowych rozwiązań, doprawić zadaniami praktycznymi. Dosolić poczuciem humoru i umiejętnością słuchania. Dokładnie wymieszać, i spożywać schłodzone na studiach podyplomowych “e-Learning i Nowoczesne Formy Edukacji” na Wyższej Szkole Europejskiej im. ks.Józefa Tischnera w Krakowie.
Czy widzisz jakieś często pojawiające się błędy, albo kwestie na które chcesz zwrócić szczególną uwagę podczas swoich zajęć?
Mnóstwo! Cała gama klasycznych błędów w projektowaniu, które są nagminnie powielane i “wszędobylskie”. Obserwuje je od lat niezależnie od organizacji z którą współpracuję. Brak logiki, intuicyjności i spójności interfejsu. Prymitywna typografia. Nieintuicyjna interakcja. Mizerna estetyka. Wszystkie te zjawiska, a i wiele innych, obserwuje również w e-Learningu. Trzeba walczyć z tą rozrastającą się plagą, ponieważ znacząco obniża współczynnik skuteczności procesu edukacyjnego.
Mimo, że zajmuję się projektowaniem już długo, nie unikam błędów i często sypię głowę popiołem. Ale od lat zastanawia mnie skąd w ludziach taka nieodparta pokusa do komplikowania wszystkiego wkoło. Parafrazując Murphy’iego można powiedzieć, że jeśli można bardziej skomplikować interfejs, to na pewno znajdzie się ktoś kto to zrobi. I znajduje się prawie zawsze. Na ogół ktoś kto o projektowaniu ma, mówiąc delikatnie, umiarkowane pojęcie. Dodatkowo, często takiej osobie brak znajomości elementarnych zasad estetyki, wyczucia i dobrego smaku.
Projektowanie jest zajęciem interdyscyplinarnym. Wymaga głębokiej wiedzy z wielu dziedzin. Od zagadnień technicznych do umiejętności komponowania ze sobą kolorów. Niewielu to potrafi. Wielu się natomiast za to zabiera. Szkoda...
Eliminowanie wyżej wymienionych błedów wcale nie jest skomplikowane (mówimy o poziomie podstawowym, zaawansowane rzeczy pozostawmy zawodowcom). Ale i takie poprawki, znacząco wpływają na odbiór strony www, aplikacji czy szkolenia. Poprawki takie może wprowadzić każdy. Z odrobiną wiedzy, wprawy i przede wszystkim świadomości tych problemów. I tym się będziemy zajmować na moich zajęciach.
Na koniec, proszę powiedz mi na czym aktualnie skupiasz się w swojej pracy i gdzie możemy znaleźć więcej informacji na jej temat?
Jak wspominałem prowadzę agencję konsultingową (desimply.com). Obecnie głównie współpracuję z niemieckim klientem nad rebrandingiem jego produktów. Potęzne systemy, tworzone przez lata i projektowane w oparciu o zużyte paradygmaty. Spore wyzwanie, ale dające sporo satysfakcji.
Zajmuję się również prowadzeniem szkoleń. Lubie to. Nawiązuje, a przynajmniej tak mi sie wydaje, dobry kontakt ze słuchaczami. Po raz kolejny się przekonałem, że szacunek do drugiego człowieka w powiązaniu z poczuciem humoru i luzem daje zdumiewające efekty. W życiu jak i na zajęciach.
Informacji na temat mojej pracy nie ma przesadnie dużo w internecie. Nie mam ciśnienia, żeby się wszędzie pchać. Od znajomości internetowych i ogólnie, od tworzenia tożsamości online, zdecydowanie preferuję wersję unplugged. Czytam sporo książek, ale głównie papierowych. Unikam wszystkiego co ma w sobie procesor tak często jak tylko mogę.
Trochę informacji o mnie można znaleźć na LinkedIn (http://www.linkedin.com/in/marceldziedzic) oraz na mojej stronie internetowej (www.marceldziedzic.com). W sieci najlepiej mnie złapać mailowo ([email protected]), a poza nią to głównie na basenie, bieżni albo rowerze, ponieważ przygotowywuję sie intesywnie do sierpniowego triathlonu. To zadanie wymagające tak jak i projektowanie. Dostarczające jednak równie dużo satysfakcji.
Zacznijmy od tego kim jest Ewa i czym się zajmuje?
W 2010 zajęłam stanowisko Specjalisty ds. e-Learning i Rozwoju w firmie Mynetwork Polska. Byłam zaangażowana we wszystkie projekty rozwojowe firmy – zarówno dotyczące szkoleń e-learning jak i autorskiej platformy LMS. Dwa lata później objęłam stanowisko Specjalisty ds. Narzędzi Szkoleniowych w Motorola Solutions.
Na studiach odpowiadasz za przedmiot...
Tworzenie szkoleń on-line.
Na czym chcesz się skupić podczas jego realizacji?
Skupimy się na umiejętnościach praktycznych, które są konieczne, aby stworzyć kurs e-learningowy - od szkieletu aż do finalnego produktu. Podstawą do tego będzie nauka technologii - tworzenie kontentu, interakcji, quizów - ale nie tylko. Nauczymy się też jak wyceniać projekty, jak planować dany nam czas, jak rozmawiać z dydaktykami medialnymi i klientami o ich wizjach, na co uważać, co testować i tak dalej. Postaram sie przekazać jak najwięcej swojej wiedzy i doświadczeń zdobytych w codziennej pracy nad projektami e-learningowymi.
Jaki jest cel Twoich zajęć?
Aby każdy uczestnik poznał technologię na tyle, by rozumieć jej możliwości i ograniczenia. Wówczas niezależnie od wybranego programu, będzie mógł samodzielnie stworzyć kurs e-learningowy.
Jak zmieniło się w Polsce podejście do szkoleń realizowanych przez internet na przestrzeni tych kilku lat?
Jeszcze kilka lat temu takie szkolenia były dosyć prymitywne. Z uporem godnym lepszej sprawy tworzyliśmy szkolenia a’la Powerpoint z quizem lub wieszaliśmy w sieci PDFy. W ciągu ostatnich lat zdobyliśmy wiedzę i doświadczenie, jak tworzyć coś więcej niż slajdy połączone wstecz i dalej. E-learning jest wprowadzany do szkół, na stałe zagościł też w firmach. Co odważniejsi odkryli już uroki poważnych gier (serious games), symulacji, czy interaktywnych szkoleń fabularnych. Dobrze jest widzieć, że ta branża się rozwija i że coraz mniej boimy się nieszablonowych rozwiązań.
Czy widzisz jakieś często pojawiające się błędy, albo kwestie na które chcesz zwrócić szczególną uwagę podczas swoich zajęć?
Najczęstszy błąd to szkolenia tasiemce. Wynika zwykle z potrzeby raportowania (tyle informacji było w szkoleniu = tyle umieją nasi pracownicy, którzy zdali test końcowy), ale też z nieumiejętności określenia, co jest wiedzą absolutnie konieczną „na już”, a co informacjami dodatkowymi, które mogą być wyszukiwane, kiedy rzeczywiście będa potrzebne.
Druga rzecz – wszyscy muszą skończyć ten sam kurs, niezależnie od stanu posiadanej wiedzy. Wynik: frustacja, znudzenie i oczywiście poczucie straty czasu, które kursanci (zwłaszcza dorośli) naprawdę kiepsko tolerują.
Na koniec, proszę powiedz mi na czym aktualnie skupiasz się w swojej pracy i gdzie możemy znaleźć więcej informacji na jej temat?
Obecnie pracuję głównie z Captivatem i Articulatem. Interesuja mnie nowe technologie i trendy w e-learningu. Staram sie promować e-learning na swojej stronie: https://www.facebook.com/Elearningmoments.
Marta Eichstaedt: Prowadzenie synchronicznych szkoleń e-learningowych
Zacznijmy od tego kim jest Marta i czym się zajmuje?
Prowadzę firmę o nazwie Webcomm, która oferuje organizację webinarów a także szkolenia dla trenerów a także pracowników działów HR, Szkoleń oraz Sprzedaży i Marketingu dedykowane organizacji i prowadzeniu webinarów.
Jednak szkolenia to nie jedyny obszar mojej działalności. W zasadzie przez swoje całe życie zawodowe była i jestem obecnie związana z marketingiem. Obecnie prowadzę wraz ze wspólniczką Agencję Marketingu Relacyjnego, która specjalizuje się w marketingu online.
Na studiach odpowiadasz za przedmiot...
ME: Prowadzenie synchronicznych szkoleń e-learningowych – webinarów i warsztatów online oraz Asynchroniczne i synchroniczne rodzaje szkoleń i metodyka ich prowadzenia.
Na czym chcesz się skupić podczas jego realizacji?
ME: Szkolenia prowadzone w wirtualnym pokoju mają swoją specyfikę i wymagają trochę innego planowania i prowadzenia niż szkolenia stacjonarne a także inne formy e-learningu. Na tych różnicach chciałabym się skupić a co za tym idzie chcę przekazać praktyczną wiedzę jak organizować webinary i warsztaty online w organizacjach.
Szczegółowy program trochę też zależy od grupy, która przystąpi do studiów. Jeśli będą to np. osoby głównie organizujące szkolenie wewnątrz firmy, to uwypuklę zagadnienia z tym zawiązane. A jeśli grupa będzie się składała z trenerów, to z pewnością zaproponuję więcej ćwiczeń zw. z prowadzeniem samych szkoleń online.
Czy uczestnicy studiów nauczą się konkretnego narzędzia?
ME: Będziemy pracować na jednym narzędziu. Ale mechanizmy tam zastosowane są w dużej mierze uniwersalne i mają pojęcie o obsłudze jednego programu można poradzić sobie z pracą w innych rozwiązaniach webinarowych.
Jak zmieniło się w Polsce podejście do webinarów na przestrzeni tych kilku lat?
ME: Rzeczywiście widzę dużą zmianę. Jeszcze ok. 3-4 lata temu była to zupełna egzotyka. Wiele osób miało bardzo słabe łącza internetowe i nawet nie miało świadomości tego, jak mało wydajne połączenie z internetem posiadają. Obecnie istnieje dużo większa świadomość w zakresie, nazwijmy to, hardware’u.
Również uspokoiła się sytuacja związana z oprogramowaniem. Jeszcze kilka lat temu na polskim rynku dostępne były różne oferty, często mało profesjonalne. W tej chwili rynek oprogramowania się wykrystalizował. Także łatwiej dostępne są programy firm globalnych.
Cały czas jednak jestem konfrontowana z podejściem, szczególnie w dużych firmach, typu “Nasz trener jest bardzo doświadczony w prowadzeniu szkoleń. Nie potrzebuje więc szkolenia na temat prowadzenia zajęć w postaci webinaru”.
To niestety duży błąd. W wypadku szkoleń w tzw. wirtualnych pokojach trzeba poznać nie tylko technikę ale sposób prowadzenia szkoleń, aby były efektywne.
W efekcie webinary są często monotonnym godzinnym, lub dłuższym wykładem. Niestety wielu trenerów nie przykłada wagi do tego, co uczestnik zapamięta z webinaru. Ważne, aby webinar się odbył … :(
Czy widzisz jakieś często pojawiające się błędy, albo kwestie na które chcesz zwrócić szczególną uwagę podczas swoich zajęć?
ME: Myślę, że główny błąd, chyba podobnie jak w wypadku innych szkoleń elearningowych, polega na przenoszeniu 1:1 rozwiązań ze szkoleń stacjonarnych. Na moich zdjęciach będę więc zwracałą uwagę na różnice między pracą w wirtualnym pokoju a salą szkoleniową.
Czy rośnie wykorzystanie webinarów w Polsce?
ME: Zdecydowanie tak. Wiele dużych firm, z którymi rozpoczęłam rozmowy nt. współpracy jeszcze w 2011 roku, dopiero teraz dojrzało do wykorzystania tego narzędzia. Pomalutku zaczynają więc projekty mające na celu wdrożenie webinarów, zarówno o charaketrze szkoleniowym jaki i marketingowym. W tym drugim wypadku celem jest pozyskanie nowych klientów.
Jakieś dwa lata temu byłem święcie przekonany, że to, czego potrzebuje elearning w Polsce to bardzo proste narzędzie do publikowania treści. Byłem święcie przekonany, że mam w głowie rozwiązanie, które pozwoli uwolnić się od narzędzi. Wydawało mi się, że budzący wtedy zachwyt Articulate i wychodzący z lat niemowlęctwa, a wchodzący w szkolenia online Captivate są za trudne i za bardzo ograniczają osobę tworzącą szkolenia.
Uknułem więc plan, że przygotuję coś, co pozwoli każdemu (i tu poczyniłem błędne założenie) znającemu podstawy Flasha stworzyć swoje szkolenie online. Tak powstał Player2EDU. Nazwa równie wspaniała, co beznadziejna, ale projekt wylądował na SourceForge i wisi tam na licencji MIT do dzisiaj, a pobrało go zaledwie kilka osób.
Skąd taka porażka?
Dzisiaj przyczynę niepowodzenia tego projektu widzę jak na dłoni. Dwa lata temu wydawało mi się, że większość ludzi zajmujących się szkoleniami myśli tak samo jak ja. Wydawało mi się, że większość branży szkoleniowej i działów zajmujących się rozwojem pracowników wie o technologiach, które można wykorzystać. Zrobiłem mniej więcej tak:
Udostępniając flashowy player zrobiłem mniej więcej to, co zrobił autor powyższego podręcznika: Kazałem narysować sowę.
Czego się nauczyłem?
Wnioski przyszły dużo później. Jakiś rok później, kiedy zacząłem analizować to, o co ludzie mnie pytają. Zacząłem słuchać, a nie tylko mówić. Przyglądnąłem się temu, na jakim etapie wdrażania technologii do metod rozwojowych są firmy moich znajomych. Okazało się, że zupełnie nie tam, gdzie mi się wydawało.
Moje narzędzie okazało się zupełnie niepotrzebne i zapewne nigdy już potrzebne nie będzie. Byłem w błędzie, ale bardzo dużo się na nim nauczyłem.
Po pierwsze branża szkoleniowa w Polsce (i nie tylko) potrzebuje skutecznych i sprawdzonych rozwiązań. Nie ma czasu, pieniędzy, ani ochoty na próbowanie, testowanie i inwestowanie (czasu i pieniędzy) w niepewne rozwiązania.
Najważniejsze jest dokładne wyjaśnienie jak zaprojektować i zrobić szkolenie. Odpowiednie instrukcje mówiące o tym, co należy przygotować, nad czym się zastanowić, od czego zacząć i jak postępować, aż do samego końca projektu są jedyną ścieżką. Nie da się nauczyć wdrażania technologii do szkoleń metodą "na sowę".
Jedyną metodą, która może zadziałać w przypadku tak specyficznego tematu jest zorganizowanie serii szkoleń, albo jeszcze lepiej czegoś bardziej zorganizowanego. Padło na studia.
Najskuteczniejszą metodą szkoleniową jest połączenie wiedzy ekspertów z branży z praktycznymi warsztatami.
Nawet najlepszy projekt nie obroni się sam i potrzebuje właściwej komunikacji. Inaczej nie uda mu się nabrać właściwego pędu. Nie wyrośnie ponad chwasty i trzeba będzie go spisać na straty.
Jak to się ma do studiów?
Okazuje się, że się ma i to bardzo. Jeśli zerkniesz na plan studiów okaże się, że znajdziesz tam następujące elementy:
PODSTAWY SZKOLEŃ ONLINE
Wprowadzenie do elearningu
Kształcenie wspierane technologią i edukacja medialna
WDRAŻANIE ELEARNINGU I ZARZĄDZANIE PROJEKTAMI SZKOLENIOWYMI
Zarządzanie projektami szkoleniowymi
Wdrażanie elearningu
Jest to ścieżka, nie za bardzo prosta, ale jednak ścieżka od wprowadzenia i właściwego naświetlenia ważnych aspektów teoretycznych poprzez skupiony na praktyce rdzeń, aż po wnioski i najlepsze praktyki z zakresu zarządzania projektami szkoleniowymi.
Program ten w przeciwieństwie do niesławnego Playera udało mi się skonsultować z całą grupą specjalistów z branży, a także z osobami prowadzącymi studia podyplomowe z innych nowoczesnych dziedzin.
Jeśli chcesz się czegoś dowiedzieć o studiach - pisz!
To, że studia nie wystartowały w roku 2013/2014 to przede wszystkim lekcja pokory. Każdy pewny siebie człowiek powinien ją dostać i ja dostałem. Wypada teraz zrobić z niej paliwo tego, żeby mieć jeszcze więcej siły i determinacji dla uruchomienia kolejnej edycji, bo tym razem bardzo niewiele brakowało, żebym miał w końcu "swoje studia".
Skąd się to wszystko
Kilka lat temu wymyśliłem sobie, że dobrze byłoby pójść na studia z e-learningu. Nauczyć się od fachowców jak szkolenia online się projektuje, a później tworzy, wdraża i zarabia na nich. Niestety nie było takiej możliwości. Nie mamy w Polsce takich studiów. Nie mamy ścieżek kształcenia, które pozwoliłyby zdobyć praktyczne umiejętności i teoretyczne podstawy projektowania (Instructional Design), czy tworzenia (Training Development) szkoleń wykozystujących nowoczesne technologie.
Cała kształcenie odbywa się więc za granicą, lub „z partyzanta”, bo przecież każdy może być dzisiaj ekspertem. Żeby jakoś temu zaradzić wymyśliłem sobie studia. Spisałem na papierze czego sam chciałbym się nauczyć i kto w Polsce powinien się tym zająć. Okazało się też, że znajdują się instytucje pozwalające na to, żeby "academia" wpuściła w swoje progi nie-akademików.
Nowy rok i nowe podejście
Jeśli znalazło się 50% chętnych potrzebnych do uruchomienia studiów, a tym roku wystarczy znaleźć pozostałe 50%. Nie wiem czy będzie to łatwe, czy trudne. Skłaniam się raczej ku tej drugiej opcji, ale oczywiście zamierzam się bardzo postarać. Stąd ta strona. Stąd plan nowych działań na rok 2014.
Jeśli więc interesuje Cię kształcenie wspierane technologią koniecznie zapamiętaj tę stronę. Już za kilka tygodni będziesz mieć okazję wzięcia udziału w całkiem nowym projekcie, którego szczegółów jeszcze nie mogę zdradzić, ale uwierz mi - warto chwilę zaczekać.
Chcesz pomóc?
Jeśli masz pomysł co mógłbym zrobić, żeby dotrzeć do ludzi zainteresowanych szkoleniami online, którzy chcieliby się nauczyć:
jak je projektować,
tworzyć,
jak nimi zarządzać,
i na nich zarobić
To prześlij im ten adres. Jeśli nie znasz takich, a ćwierkasz na twiterze, ewentualnie podajesz treści na Facebooku proszę dodaj tam tag
#studiujelearning
Podanie dalej nie będzie Cię wiele kosztowało, a ja będę wiedział, że warto próbować.
Jeśli chcesz się czegoś dowiedzieć o studiach pisz!
discoholicmusic
gummygunk
snowghoul
theartofmadeline
germansingergirl
baratheonpilled
titsay
dailybridgerton