#06.03.2025

[voxina]

[x]

[hosgeldinhuzun]

Akciğerinizi seçin :)

🩷

🖤

Voting ended onMar 7, 2025

[todaysromano]

06.03.2025

Today, Romano was helping the people near Mount Etna volcanic explosion in Sicily.

News article

Arab.com link

[marcopuggini-blog]

Marco Travaglio - Brancamielone! Commento Editoriale 06.03.2025 Radio Puggini

Marco Travaglio - Brancamielone! Commento Editoriale 06.03.2025 Radio Puggini

[bekindtoyou4007]

Dog had his surgery no problem, thank God. The nightmare can end soon. And I've done what I think are all the necessary steps to leave for the holiday. Shame I have a sore throat, although it's more an aching strain rather than the intensity in years gone by. I feel post 2021 my colds and flus have been much more tolerate and run smoother - getting in shape generally and having the ability to limit my exposure really seems to help. It's only a shame that I'll have to fly this weekend as I am realistically going to be infectious still probably...

[terraquea-mortal-20]

Qual é a coisa mais dolorosa que você já passou?

[marcopuggini-blog]

La Corsa al Riarmo dei Pazzi Criminali! Il Consiglio UE - Aggiornamenti da Radio Puggini 06.03.2025

La Corsa al Riarmo dei Pazzi Criminali! Il Consiglio UE - Aggiornamenti da Radio Puggini 06.03.2025

[ddaktilo]

Şubat ayı.

Sahaflar. Üzerinde 'Fiatı 5 lira' yazan benim varlığımdan bile daha eski kitaplar. Minik şiirlerle dolu bir kitap (bayıldım, almak istedim fakat çok pahalıydı). Ruhlardan bahseden İbni Sina.

Kendimi kendime getirmek ve götürmek için çokça bakma ihtiyacı duyduğum duvar kağıdımdaki söz. Ama önce ben kendimi inşa etmeliyim, dimdik bir beden ve dimdik bir ruhla. Ferahlatıyor. Yetersiz olduğumu düşündüğüm, kendime kızdığım, insanları ve hayatı eleştirdiğim, çokça yanlışlar yapıldığını hissettiğim, 'hayatta bundan çok daha fazlası var' demek istediğim anlarda bakıp derin bir nefes aldım. Çünkü her şeyden öte tutunacak bir kendim vardı, inşa ettiğim, ürettiğim, zaman zaman keskin yanlarını törpülediğim varlığımı çok derinden hissettirdi.

Sanki elimi kendi omzuma koyuyordum ve gözlerimin içine bakıp 'dik dur' diyordum. İnsanın yürürken veya otururken kambur durduğunu fark edip kendini ansızın dimdik tutmaya çalışması gibi, birden, farkındalıkla ruhumu dikleştiriyordum. Aynı zamanda bedenimi de.

Son zamanlarda insanın dışarıya yansıttığı kişi ile kendine iç gözüyle baktığında gördüğü kişi arasındaki farkları düşünüyorum. Neyi yansıtıyorum ve aslında kimim? İkisi arasındaki mecburi ve istemli farkların dengemi nasıl bozduğunu anlamayı deniyorum. Ama bu akıl sınırlarıyla hesaplayabileceğimden öte gibi. Gerçekten tanınmak, tanımak, kimsenin içimdeki benliği tam anlamıyla bilmiyor oluşu üzerine düşünmeyeli epey zaman olmuştu.

İşte bu yüzden yazmalıyım.

Düzensizlik ve karmaşa içinde nasıl yazılır unuttum, bir yandan da biliyorum ki yaratıyı ortadan çıkarmanın asıl yolu karmaşadır. Her şey karmaşadan doğar. Yazılar bile. En azından benimkiler öyleydi.

O yüzden, 'kutsal buldum sonunda aklımın düzensizliğini'.

Balzamin, kendimden kendime.