Suçum, her şeyi fazlasıyla derinden hissetmekti, cezam ise bundan sağ çıkmak oldu.
- Dostoyevski
seen from China
seen from United States
seen from China
seen from Ireland

seen from United States
seen from Malaysia
seen from Italy

seen from Sweden
seen from United States
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Ireland

seen from Bosnia & Herzegovina
seen from Finland
seen from Switzerland
seen from China
seen from United States
seen from United States

seen from Bosnia & Herzegovina

seen from United Kingdom
Suçum, her şeyi fazlasıyla derinden hissetmekti, cezam ise bundan sağ çıkmak oldu.
- Dostoyevski
Allah o kadar renk vermişken kara kara düşünmemek gerekir.
İsterdim...
Niye gittin?
Beni yokluğuna niye mahkum bıraktın? Sensizliğin hücresinde ışığa mahkum gözlerim pırıltısını kaybetti. Ellerim sıcağını yitirdi. Kalbim sensizken bana hayat olmayı bıraktı. Ben sen yokken hayalinle güne uyanıp, geceleri ona sarıldım. Sesini duymaya çalışıp yastığımın yarısına sinen kokuna sığındım. Fotoğraflarına bakıp gülüşlerini beynime kazıdım. Sevdiğin yemeklerin kokusu sardı evimizi. Dinlediğin müzikler çaldı kafamda hep...hislerim, bedenim, düşüncelerim, özlemim, sitemlerim, haykırışlarım, göz yaşlarım, hasretim, sevgim ve kalbim...hepsi sana aitti. Hepsinde sen vardın. Ben aslında ne kadarda senmişim. Ne kadar da seninmişim...olmayışına hiç ihanet etmedim. Yokluğunda seni yaşattım, canlı tutmaya çalıştım. Ama kayboluyorsun...kayboluyorsun ve ben buna engel olamıyorum. Ben ölüyorum...evet sana sözüm var birtanem...YAŞAYACAĞIM dedim. Ama böyle değil. Bu yaşamak değil. Beni cehennemin kucağına, ateşin koynuna bıraktın. İçim acıyor, bıraktığın boşluk bir türlü dolmuyor. Ve dolmayacakta...ama buna son verebilirim değil mi? Sana yeniden beni verebilirim. Yine seninin olabilirim. Aramıza giren dünyaları aşabilirim...bu gün yine buradayım. Sen yerine ismin yazılı taşa sarılmak içimi ısıtmıyor, bana hayat olmuyor. Artık gözyaşlarım da akmayı bıraktı ama kalbim ağlamayı bırakmıyor. Sensiz olamıyor. Olmuyor.
Ama bitti ömrüm.
Yanına geliyorum.
Ayların ardından bu gece beraber uyuyacağız, yarım kalanım...
~byaliyeva
Uğruna savaşılacak kadın değilmişim çiçekte alınmaz bana,bir çiçek koyulur mezarma oda bana kokmaz:]
Sustun. Gözlerin konuşurken,
Gözlerinden anlıyordum ya ben de.
Sözlerin anlamsızdı,
Gözlerin bana destanlar yazarken.
Sakinlestim, tuz bastım yarama,
Belki sonsuza kadar sustu yüreğim.
Sakinlestim, yok olmaz bir daha,
Öyle resmine bakıp ordan severim..
'sen beni benim sana inanmışlığımla sınadın.