ℒ𝒶𝓋𝒾𝓃𝒾𝒶

[l-lavinia]

Boşversene! Ne olursa olsun biz seninle hep ayrılık olacağız. Ben bekleyen sen giden olacaksın. Hangi yara bandı bu kadar iyi geldi yaralarına? Aramiyorsun, sormuyorsun beni. Sanki unutmuş gibisin yaşananları, hayalleri... Yarabandını tutsam açsam. Kavlasa yaran. Tekrar özler misin beni? Tekrar aynı sözleri fısıldar mısın kulağıma? Bugün birçok kere iyiyim yalanını söyledim. İyi değilim. Çıkmıyorsun aklımdan. Hiç istemedin mi bana ulaşmayı? Yıldızları sayarken de mi gelmedim aklına? O parlak yıldız benden sana haber getirmiyor mu? Belki de sen istemiyirsundur haberleri. Bekliyorum yine seni. Peki bu akşam yazar mısın bana? Yazmazsin biliyorum...

[l-lavinia]

Bütün dünyayı görüyorsun, onları anlıyorsun. Farklı renkte olsalar bile. Ben sendenim, seninle aynı renkleri taşıyorum içimde, lakin bir kere bile anlamıyor, dinlemiyorsun beni. Hiç durmayacak bir trenin arkasına takılmış sürükleniyorum, trenin sana varacağını söylüyorlar... Parçalanan bacaklarımı umursamıyorum. Ama acıdan başka bir şey vermiyormuşsun bana, bunu da çok geç anlıyorum. Dur durak bilmiyor, aylar birbirlerini kovalıyor da zaman bir türlü seni bana getirmiyor. Sen yeni hülyalara dalmış, beni hatırlamaz olmuşsun. Sen başka insanları duyar bana susar olmuşsun. Herkese dost olan sen beni evsiz bırakmış kapıya koymuşsun. Ben sana âşık, ben sana harcanmışım. Görmez olmuşsun. Sevmez olmuşsun.

[l-lavinia]

Kırk mevsim bekledim bekle deyince Mektup yazacakmış eli değince... Meltemi beklerken bak ayaz geldi. İlk değil bu bana son söz verişi, Yakındır sabrımın sona erişi. Gelecek bahara kalmış, gelişi… Yine vekaleten bak kiraz geldi.

Yıldız Kenter

[l-lavinia]

Üşüyorum

Ne seni anlatmaya yetti zaman, ne beni anlamana.

Dereden tepeden konuştuk, giyimden, kuşamdan, ölümden, yaşamdan;

Bir olmaktan, ayrılıktan, yalnızlıktan,kalabalıklardan, filmlerden, kitaplardan, mutluluktan, gözyaşından;

Evlerin iç dünyasından söz ettik…

Bu dünyayla başkalarının dünyasıydı o uzun uzun anlattıklarımız.

Bir de dost arkadaş muhabbetleri…

Kendi dünyamızdan söz etmedik hiç.

Başımı alıp dağlara çıkacağım avazım çıktığı kadar haykıracağım; Dağlar taşlar yıkanacak gözyaşlarımda, beni onlar anlayacak derken... Ben, sen anla diyordum aslında..

Baktın öylece anlayamadın.

Teselli edecek sözler aradın, çığlığı duyamadın Suskun olduğum günlerde yüreğimin neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç…

Girip göz bebeklerinden bana bakmaya zaman mı yoktu, yürek mi? Bilmiyorum…

Ben beni anlatmaya yetmedim biliyorum.

Seni anladım mı yeteri kadar şimdi düşünüyorum.

Sar beni…

Üşüyorum…

-Yıldız KENTER

[l-lavinia]

[l-lavinia]

Ben senin kokunu bile bilmiyorum bu özlem neyin nesi?

[l-lavinia]

Bir insan hayalleri ile nereye kadar yasayabilir? Ben iç dünyama dönüyorum. Seni tanımadan once güzel olduğumu bilmiyordum. Çünkü aşk, ne çöl gibi devinimsiz durmaktan ne rüzgar gibi dünyayı dolaşmaktan ne de senin gibi her şeyi uzaktan görmekten ibarettir. Aşk evrenin ruhunu değiştiren ve geliştiren bir güçtür. İlk kez onun içine girdiğim zaman onun kusursuz olduğunu sandım. Ama daha sonra onun yaratılmış olan her şeyin yansıması olduğunu, onun da savaşları ve tutkuları olduğunu gördüm. Evrenin ruhu, o ruhu bizler besliyoruz ve üzerinde yaşadığımız dünya bizim daha iyi ya da daha kötü olmamıza göre daha iyi ya da daha kötü olacak. Aşkın gücü işte burada karışır. Çünkü sevdiğimiz zaman olduğumuzdan daha iyi olmak isteriz her zaman. Ben her seferinde gözyaşlarımı sen sil isteyeceğim. Sana sarılıcam, ilk kez sana koşucam. İkimiz olduktan sonra bütün hüzünler sıcak bir yaklaşma için bahanedir. Şuanda sana güzel bir söz söyleyebilmek için on bin kitap okumuş olmayı isterdim. Yine de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek "Seni tanıdığıma çok sevindim, kendi çapımda"...

Oğuz Atay

~Tutunamayanlar~

[l-lavinia]

Bir kış güneşi gibiydin.

Sıcaklığına kanmış donmak üzereydim.

Ne gittin ne de hissettirdin.

Kimine ilkbahar kimine yazdın.

Ama bana hep sonbahar, kıştın.

Lavinia

[l-lavinia]

Keder;

Rengi soluk

Fazla bol

Eski

Ve tenini yakan

Emanet bir elbise

Gibi duruyordu üstünde

Ama bu keder elbisesi olmadan da yaşanmıyordu. Hayatın en sevdiği elbiseydi çünkü. Ne kadar kaçarsan kaç bulur seni ve çeker içine. Çaresiz, bir başına, yardıma muhtaç olduğun her saniye vücudunu kaplar kor bir ateş ama en çok içini yakar. Merhamet duygusu güçlüdür. Ateşin seni yaktığını bile bile bir ejderhayla beraber olursun. O seni yakmayı umursamaz ama sen kanadı kırılacak diye korkarsın. Budur aşk. Canını yakacağını bilirsin ama durur ayakların geriye gidemezsin. Ne kadar üzerse üzsün bir onun omzu tatlı gelir bir onun nefesi kül kokmaz ama o ateşin ta kendisidir.

[l-lavinia]

Kimse sana yardım etmedi diye herkese yardım etmek zorunda değilsin

[l-lavinia]

[l-lavinia]

"Yoksa o, bir anlık da olsa, senin gönlüne yakın olsun diye mi yaratıldı?"

Ivan Turgenyev

[l-lavinia]

Kelle kesildikten sonra saçların ardından ağlanır mı? ~ Dostoyevski

[l-lavinia]

Bir kağıda sensizlik yazdım. Yine de çok hoşuma gidiyor. Çünkü, sensizlik kelimesi bile senle başlıyor.

[l-lavinia]

[l-lavinia]

Beni buruşturmuşsun ama atmamışsın. Bende atmadığına sevinmişim, buruşturduğunu gözüm görmemiş.

[l-lavinia]

Daha az geliyorsun aklıma bu günlerde. Sanki ağlamaktan göz yaşlarım kurumuş. Sanki ruhum yorulmuş, yeter artık diyor yüreğim bana. Bitiyor musun içimde? Oysaki yeni gelirken papatyalar mevsimi. Sen kurutuyorsun içimdeki seni. Sanki bu sefer bitişe geliyormuşuz, sanki bu sefer bitiyormuşuz gibi... Gökyüzüne bir balon bırakalım. O balon güneşin acısına inat gökyüzünü renklendirmeye devam ederse tekrar çık karşıma güzel gözlüm...