17 Mayıs Perşembe, Saat 20.00 sularında son gönderdikleri fotoğrafta geceye doğru yol alıyorlardı. Onları orada bıraktık beklemeye başladık...

seen from United States
seen from United States
seen from Brazil
seen from Kazakhstan

seen from Moldova
seen from Colombia
seen from United States

seen from Moldova
seen from China
seen from United States

seen from United States
seen from Yemen

seen from United States
seen from China
seen from Malaysia
seen from Argentina

seen from United States
seen from United States
seen from Argentina
seen from United States
17 Mayıs Perşembe, Saat 20.00 sularında son gönderdikleri fotoğrafta geceye doğru yol alıyorlardı. Onları orada bıraktık beklemeye başladık...
Bu uzun bekleyiş sarılmayla bitsin.
Dieses lange warten soll mit einer umarmung enden.
Vicente Romero Rodendo - Bekleyiş
Puzzle By www.nesedentarifler.com
Durum
Bana seni seviyorum demedi de uyuyakalmamda bir guzellik gördü de bahsetmek istedi. Pek naif okuyunca gulumsedim. Kimi zaman asik bir insan,seni seviyorum u duymaktan ziyade gormek, hissetmek ister. Hissettim. Hic usenmedim gocunmadim koydum elimi taşın altina. Bilmedigim bir sehrin bilmedigim sokaginda dizlerim ve ellerim titreyerek bekledim. Gelip gecen arabalar urkuttu beni sanki birinin onune dusecektim. Bir surahi soguk suyu tek basima bitirdim. Birileri "su icersen gecer" demisti bir zamanlar. Kalbimin acisi ile futursuzca carpmasi gecmedi. Kalbim o taşın altinda ezildi. Acisindan aglayan bir yandan da yarasi sarilsin isteyen bir cocuga donustum. Gozlerimde aci ile baktim gozlerine. Saracak sandim,bir defa daha benim icin bir sey yapabilme ihtimaline inandim. Cunku milyarlarca insanin oldugu su dunyada yarani saracak tek ve biricik bir insan varsa, inanmaktan baska caren yoktur. Bekledim, aslinda sarilsak gecerdi. Gelmedi. Burnu buyuk, gelmeyi bana lutfeder gibi laflari savurdu etrafa ve sonra da kalmadi. Ihtiyacim vardi, yalvarabilir, ayagimi yere vuratak ağlayabilir, boyumu asan laflar edebilirdim. Dedim ya insan bazen yarali bir yabani hayvana donusebilir ve bunu saracak olan yine bir baska ozel insan olunca.. Uzatmayayim iste anlasana benim sadece ona ihtiyacim vardi baskasina degil. Gelmedi. Once kendini aklayacak bagaris cagirislar sonra umursuz sessizlikle ama gelmedi. Ayni sehrin ayni sokaginda bu defa yigildim kose basina. Ve artik gitme vaktiydi. Otogarda son sigarami içerken su koseden cikip geliverse dedi icimdeki ses, simdi yuzunu gorsem ve sarilsak.. Bunca seye ragmen hala. Ona degil kendime bikmadan son bir sans verislerim icimi daha cok yaraladi. Ve gelmedi. Boyle seyler sadece filmlerde olurdu. Otobuse bindim yola koyuldum. Zaten darma daginik olan kalbimin bir parcasini alakam olmayan bir sehirde biraktim. Artik ben eksik,darma dagin, ne yapacagi belirsiz, tekinsiz biri olup ciktim.
"Hiçbir şey beklemeyen insanlar var.. bir de artık beklemeyenler..."
Marguerite duras
imkansiz bir sahne ve bunaltici bir gece.
Yazmak, keyif veriyor. Yine sessiz bir gece -sicak ve sessiz bir gece- odamin isiklari kapali halde bilgisayarimin basinda terliyorum. Porno izlemek beyin kimyasallarini etkiliyormus. Artik izlemiyorum. Uzun zamandir. (Yalan soyluyorum.) Porno izleyip izlememem kimseyi ilgilendirmedigi halde yaziyorum.
Fleabag, iyi bir Ingiliz serisi. Basroldeki kadinin vucut diline ve mimiklerine asik oldum. Beni hicbir zaman sadece gorsellik etkilemedi. Kadinin yasamda butun pisliklerle savasmasini cok cekici buluyorum. Hayatin her kosesi kadinlari hapsetmeye, asagilamaya calisan aptal erkeklerle dolu. Erkekler sik kafali. Sik kafaliyiz biz. Ne kadar yerinde bir benzetme. Kafanin icinde surekli cinselligin donup duruyor olmasi. Ve bu herifler butun dunyanin agzina siciyor. Babamin babasi bir kere annemin uzerine yurumus. Ahmak. Bir tartismayi kazanamayinca ilk aklina gelen naif, masum bir kadinin uzerine yurumek; oyle mi? Hayatta olsaydi bu herif, odetirdim bunu. Ben de bir erkegim. Bu nedenle erkeklerin ne mal oldugunu daha iyi biliyorum.
Baba olmak nasil bir his acaba? Babami sevemiyorum ben. Iyi bir insan oldugunu dusunmuyorum. Pic bir tarafi var ve bu tarafi neredeyse butun karakterini olusturuyor. Bencil bir adam. Rasyonel bir adam. Basarili bir adam. Ve ona o kadar cok benziyorum ki. Konusmuyoruz. Beni sevdigini hayatim boyunca hic hissetmedim. Bana hicbir zaman deger vermedi. Dusunuyorum da annemin hamile oldugunu ogrenince hissettigi seyler neydi acaba? Mutluluk ya da cosku falan degil kesinlikle. Bunu birsorun olarak godugune eminim. Bazen baska sehirlere kacip kendimi her seyden soyutladigim o guzel ozgurluk anlarimda anne, baba ve cocuktan olusan aileler goruyorum. Ben boyle bir sahnenin hicbir zaman icinde yer almadim. Hep ozendigim bir sahne oldu bu. Bir yandan gercek olamayacak kadar iyi gorunuyorlar. Annem ve babamla birlikte -ucumuz- bir tek fotograf bile yok. Acaba bir fotograf karesinde nasil gorunurduk. Yan yana nasil dururduk?
Tanidigim biri gecenlerde soyle bir seyler soyledi: “Aileniz geldiginde bu sehre, mutlaka haber edin, birlikte havalimanindan karsilayalim. Hep baska baska tanimadigimiz insanlari karsiliyoruz (isi geregi); sizin gibi degerli bir insanin ailesiyle de tanismak bana onur verir...” Buna benzer bir seylerdi. Bana oyle buyuk koydu ki bu laf. Imkansiz bir sahne. Olene kadar yalniz olacagimi bilmek beni cok yaraliyor. Bazen mutlu olur gibi oluyorum, heyecanlaniyorum bir seylere. Geciyor tabi akabinde. Ama o anlarda paylasacak hic kimsem yok hayatimda. Boyle olunca mutlu olmanin da bir anlami kalmiyor. Ya da huzun basan zamanlar. Birkac ay once bir arkadasimi aradim ve hickira hickira agladim. Iyi geldi. Oyle aglayip rahatlayan bir adam da degilim. Yasamin dertlerinin devam ediyor olusunu aglamak zirlamak gecirmez. Bunun farkindayim. Butun arkadaslarim, cevrem ne kadar guclu biri oldugumdan bahsediyor. Huzunlu anlarimda yanimda olsaydilar benim de bu kadar guclu bir adama donusmeme gerek kalmazdi. Her etki bir tepkiyi, bir sonucu olusturuyor.
O karenin icinde nasil dururduk. Kim bilir ne guzel bir kare olurdu. Ucumuz yan yana. Gece cok sicak bugun.
#yinegecelerdenbirgece #sessizliginsesi #bekleyis #sabahadahaçokvar #karanliksokaklarda #kimseyokmu #herkesaynihayatta #sonumuzneolacak #hayatsenneçabukharcadınbizi #hayatinozeti🌏✈️🚇😍👗👣🐞☘🌾🍂🌷⭐️☀️🌨☕️🏄🏻🎭🎯✈️⛵️⛴🎬🎧💰🎁🎈🎉🖼📚💗💛🔜🕣🕐🕧🕤🇹🇷🇹🇼🇸🇹🇯🇴🇨🇫👍🤔👫 #aytac_sakar_ilhan_06_official https://www.instagram.com/p/Br0xMCDnxjnH9Pqrz_Jon7AF1fD-FeDjTaiBb00/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=187e78guzczlu
Neden bizi gören herkes sevgili sanarken sen başkasının elinden tutuyorsun?
Dipnot: Geç olmadan bırak onun elini ve bana gel yoksa ben hayatın elini bırakacağım.
Dipnot 2: Umarım o senin elini bırakır ve sana ihanet eder. İşte o zaman güvendiğin tek insan ben kalacağım ama gecikirsen o eli bir de ben bırakacağım.
Dipnot 3: Beddua değil bu yemin ederim. Sadece bir dilek. Seni kimse sevmeyecek benden sonra. Bunu anlamanı istiyorum sadece.
Dipnot 4: Bakma o eli bırakırım dediğime. Her şeyin , herkesin elini bırakırım da seninkileri beni öldüreceğini bilsem dahi bırakmam.
Dipnot 5: Zamanı durdurmak istediği yere ait olurmuş insan. Eğer bir gün bir kuş gelip de seninle uzak ülkelerde yaşama hayali kurar ve sen de ona kanarsan ve o kuş seni kanatırsa ben burda olacağım. O kuşun seni alıp gitmeden önceki zamanda zamanı durdurmuş seni bekliyor olacağım.
Dipnot 6: Yalvarırım gel! Her şey kabulüm. Yeter ki gel..