على الهامش..!! وصلتني رسالة من شخصٍ ما من دولةٍ أجنبية لا يتحدث العربية لكنّه يقرأني بطريقته كلما رآني أدوّن شيئًا حزينًا يرسل لي خواطره ليست حبًا ولا غرامًا بل كلمات خفيفة كأنها دفعة صغيرة تعيدني إلى نفسي وتغيّر مزاجي دون أن أشعر ذات مرة.! كتب لي قصتي كما تخيّلها من بين سطوري وتخيلني أنا(هايدي) 😁 لا أعلم إن كان فهمني فعلًا أم أنه رأى فيّ شيئًا أجمل مما أراه أنا أحيانًا..! يقرأنا الغرباء بصدق لأنهم لا يعرفون كيف نحاول أن نخفي أنفسنا.
وعلى الهامش..بين ما أكتبه وما أخفيه...أنا الحكاية.
Dilimi bilmeyen bir yabancı beni okuyor. Üzgün yazdığımda bana hafif sözler gönderiyor. Beni “Heidi” olarak hayal etti… Belki benden daha güzel birini gördü. Bazen yabancılar bizi daha dürüst anlar. Yazdıklarım ve sakladıklarım arasında… hikâye benim.
言葉を知らない見知らぬ人が私を読んでいる。 悲しみを書くと、優しい言葉をくれる。 私を「ハイジ」として見た… もっと良い私を見たのかもしれない。 時々、他人の方が正直に理解する。 書く私と隠す私の間で…物語は私。
You may not speak my language, yet you read me so gently. Whenever I write sadness, your words quietly find me… and lift me. You once imagined me as “Heidi”… and I still smile at that. Maybe you saw something in me I couldn’t see myself. Sometimes, the ones who feel us don’t need to know us. Between what I write and what I hide… I’m still finding my way, and somehow, you make it softer.












