#doei

[dontthinkitsknowledge]

Wij doen niet meer mee

Vriendenpeople

[vogelmeister]

having a cat can be boiled down to:

cat: meows

me: opens door

cat: doesn’t leave but instead stands in the doorway

[toxicjayhoo]

Could anyone explain to me why G in Dutch has H connotations (like in goedeavond) but the H is also used (like hoi. Why isn't it Goi?)

[lapjesman]

[stormvanwoorden]

Ik kan soms zo ziek worden van mezelf. Alsof ik mijn eigen vergif ben. Nee, dat klopt niet helemaal. Mijn gedachten zijn het vergif. Ze sijpelen langzaam in mijn mond en ik slik ze gewoon door, vertel aan iedereen hoe slecht ik wel niet ben. En dat is echt gek, want het is ongelofelijk wat ik kan doen of verwezenlijken als ik mijn gedachten ergens op zet. Maar weet ge, dat is ook meteen het addertje onder het gras; ik kan de wereld op mijn schouders dragen, maar dan moet ik mijn schouders er wel onderzetten. En voor één of andere reden doe ik dat zelden, ben ik degene die mij tegenhoudt van dat doen. Zelfs met de wetenschap dat ik al zoveel muren beklommen en afgebroken heb, zoveel nieuw heb opgebouwd dat ik mezelf grotendeels niet meer herken, blijf ik toch voor mijzelf stilstaan. En dat komt denk ik omdat ik het altijd verkeerd bekeken heb; ik ben de muur die ik moet beklimmen of afbreken. Ik moet leren om mezelf te trotseren. 

[beetjeverdrietig]

en met jou is alles gewoon beter, zoals de manier waarop je mijn hand vasthoudt of hoe je me zegt dat je mij graag ziet. hoe je gekke bekken trekt als je het studeren eventjes niet meer ziet zitten of hoe je liedjes zingt die uren in mijn hoofd blijven hangen. of het koekje bij je chocolademelk dat ik altijd van je mag stelen en de ontelbare foto's die je van me wilt nemen. ik weet dat het niet altijd perfect is maar het is echt en dat is wat telt voor mij.

[wonderlandrocks-blog]

“Do you know why these kind of things happen to me?” Raphael chuckles darlky, cocking his head a little bit to the side as he takes a hold of an empty glass which lay on the kitchen counter. “Do you?” He repeats, his eyes focused on Gabriella. “Because I do..” He twirls the glass around in his hand before catching it in his grip. “It’s because everything’s fucked up!” Raphael snaps, throwing the glass across the room and he watches it shatter into a million pieces as he feels a piece of himself break along with it. “Everything,” he turns around and grabs another glass, smashing it on the ground, “Is,” he breaks another one, “Broken!” and another one.  | @lovclydaze