#gitmeler

[denizmavisiigibii]

“Bak burası insana ölümü özleten dünyadır..”

[eskilerdeyeniler]

varmaya değil gitmeye niyetlisin, o yüzden sürer gider gidişlerin

[birkelebeginevi]

 "Sonra sen geldin işte. Geçmişte yaşadığım her şeyi unutmak istediğimi fark ettim. Sırf kalbim gibi aklımda sadece sen ol diye. Ellerimin ilk defa terleyişini öğrendim, ellerini sımsıkı tuttuğumda yanında. Hatta ve hatta baktığım bir insanı özlemenin ne demek olduğunu seninle öğrendim. Sonra sen gittin işte. Yaşanılası en güzel duyguların seninle birlikte ölmesi gerektiğini öğrendim..."

[ayseegulce]

Sadece nefes alma

Gez gör yaşa

Hayat cesurlardan yana

Murat Bozoğlu

[ruhumkatran]

Her şeyin bunca abartı olduğu zamanlarda kendimi gizleyerek yok etmeye çalışıyorum belki de, bana hiç benzemeyen bir mavi bu. Meğer boynumdaki ameliyat izi değil, mürekkep lekesiymiş, zamanında dökülmüş, yediklerimden, içtiklerimden. Meğer gözlerimin kenarlarındaki de yaş değil, mavi bir gölgeymiş. Mesela seni görünce benim acilen âşık olmam gerekiyormuş gibi geliyor, içime bir zorunluluk yerleşip, gitmiyor. Aşkı özlediğimden belki ya da sadece aşkı çağrıştıran o ışığı sende gördüğümden bilmiyorum ama sonra olamayacağımı bilince bir ağlamak geliyor içimden, elindeki balonu habersizce bir rüzgârın peşinden uçup, giden bir çocuk gibi. Aşkın ıstırap olmayacak olması sahiciliğini kaybettiriyor bana, hislerin sahtesi dökülüyor ortaya yaldızı dökülen değerli şeyler gibi. Oysa benim bu şekilde özleyebildiğim o kadar az şey var ki; bunlara annemin keki de dâhil.

Eğer bir suysam gideyim ben artık kurumadan, durulmadan, yolumu, yerimi, kuyumu bulayım istiyorum, o deyimi gerçekleştirmek istiyorum. Bu yüzdendir ki, olmayacak şeyler değil de basit düşler kuruyorum, herkes tarafından kurulabilen ve özel bir yeteneğe, bir hayal gücüne ihtiyaç duymadan. Doya doya yaşadığım yine kendim; pencereden atıyorum kendimi sokağa, sonra ben yerdeki taşı daha boylamadan, ayağımdaki terliklerle hızla merdivenlerden inip yakalıyorum kendimi. Kendi ettiğimi kendim bulmak istiyorum, bir kere de kendi kendime kötü gelmek istiyorum, kendimi bu sefer ben hasta etmek istiyorum sonra yine ben iyileştirmek istiyorum, kendimi parçalayıp, sonra birleştirmek istiyorum, şimdiye kadar kaybettiğim parçalarımla birlikte, bu defa gerçekten yepyeni bir şey olayım istiyorum.

Her şeyin bir kurmacadan ibaret olduğunu anlamaya başladığımda kendimden de kuşkulandım. Hayallerimi kontrol ettim, kusuruma da bakın isterseniz sizlerden değilim. Gidecek bir yerin olduktan sonra bir de gitmek için bir neden lazım. Hiç olmamış birinin yokluğu, hiç gidilmemiş bir yolun ezberi, sanki hep varmış da bitmiş gibi bir şeylerin eksikliği. Psikolojisi düzgün, dört dörtlük insanları sevemiyorum, kusura bakmayın ama ben kusur seviyorum çünkü ben de kusurluyum, özenle yaratılmadım, övgülerle karşılaşmadım, hatalarla dolu bir müsveddeye öylesine karalanmışım, karalanmayı da seviyorum, karayı da. Anlaşılır olmayı kabullenmiyorum, anlaşılmak duygularını hiç karşılığı olmadan elden çıkarmaktır. Anlamak için en az benim kadar kaybetmiş olmalısınız. Hayatı kusmuk gibi yaşarken, yazma cesareti delilikten ileri geliyordu. Biliyorum, ardını, arkasını, önünü, sonunu yine kimse temizlemeyecek.

[anlamlandiramazsin]

Dön bak arkana, gitmez dediğin kaç kişi yanında?

[kisa1kiz]

Tek istediğim seninle mutlu bir şekilde yaşamaktı.Arada hasret olmadan,mesafe olmadan sevmek istedim seni.Bunu bana çok gören hayat vardır elbet seninde bir bildiğin.

[elbetunuturuz]

En sevdiğin insanlar tarafından, aynaya bile bakamayacak kadar dağıtıldığında anlayacaksın kalbinin bu dünyaya denk olmadığını. Ne yaparsan yap diğer insanlar gibi olamayacağını. Çünkü acıyansın sen. Her acının sonunda karşındakine merhamet edebilensin. Öğreneceksin küçüğüm... dünyanın senin gibi insanlara cehennem olduğunu öğreneceksin. Öğretiyorlar, öğrenmek zorunda kalıyorsun