#grootvader

[theonehotnews]

Peking en Moskou blokkeren in Veiligheidsraad sancties tegen Noord-Korea na rakettesten door Pyongyang

[twafordizzy]

De (on)regelmatige dosis Nabokov: dunne en dikke gedachten

De (on)regelmatige dosis Nabokov: dunne en dikke gedachten

In het midden: Chang en Eng, the Siamese Double Boys. Aan deze beide Thaise heren danken wij de uitdrukking siamese tweeling. Foto gemaakt in 1895. bron beeld: breinwekker.blogspot.com Vladimir Nabokov is niet alleen de schrijver met de onuitputtelijke verbeeldingskracht, hij is ook de auteur van de oorspronkelijke ideeën. En bovenal de meester in het nauwkeurig beschrijven van verbeelding van de…

View On WordPress

[zapcultuur]

Dit is mijn papa, die van zijn schoonvader (mijn pépé Poperinge) leert hoe hij zich 'met het mesje' moet scheren. Ik vind dit een geweldige foto: een beetje scheef, het lijveke, de vrouwentongen, het Mariabeeldje, de bretels ... Alles klopt aan dit beeld.

[dubai-loft]

#(تم بيعه SOLD)# (حرك الصوره لليسار للمعلومات) أنثى " ريد لادى" [الثانيه ايس] بطله منتجه ٥٠% "مارسليس" ٢٥% "فان ديك" 25% "جانسن" NL08-1962336. ROODKRAS DUIVIN. ‘RED LADY’. MARCELIS-COLINDA. [2E DUIFKAMPIOEN NATOUR]. Topclass hen with 20x in best 10% (1:10 !!) #Won 40 prizecards out of 41 races !! 1. Strombeek – 259 d. (2. Strombeek – 1.288 d.) 64. Zutphen – 11.846 d. 99. Duffel – 14.022 d. 17. Zutphen – 1.876 d. 22. Hasselt – 1.611 d. 28. Duffel 1.044 b. 37. Hasselt 1.068 b. and many more topresults Vader: DV06437-06-412. ‘Sir John’, Albert Marcelis. Kleinzoon ‘Wringer’. #Grootvader; B96-6615748. ‘Rode Wringer’, Albert Marcelis. Een van de laatste zonen uit stamdoffer ‘Wringer’. Halfbroer van ‘Smalle’. Hij komt uit de B87-6086634. ‘Wringer’, Stamdoffer X de B92-6214094. ‘Sproetje Grote Gust’, Albert Marcelis. Superkweekduivin. Dochter van ‘Grote Gust’. #Grootmoeder: B01-6473933. ‘Donkere Smalle’, Albert Marcelis. Zij komt uit de B88-6271398. ‘Smalle’, Albert Marcelis. Vader van de ‘Geeloog’, 1e Asduif Reisduif X de B97-6151049. Frans van Langenberg. Albert Marcelis. Super kweekduivin. #Moeder: NL07-1124132. ‘Kleine Colinda’. Moeder van 7 1e prijswinnaars. 6. Gennep – 504 d. 21. Lommel – 481 d. 22. Lessines – 558 d. 16. Arras – 11.406 d. 66. Zutphen - 18.925 d. 18. Gennep – 2.407 d. 56. Lommel – 2.267 d. 22. Lessines – 558 d. #Grootvader: NL02-5200370. ‘Colinda Boy’, v. Dijck-Vandenabeele. Kleinzoon ‘Br. V.d. Golden Lady’, topkweker. Vele jongen vliegen 1e prijzen. Te leen van H. v.d. Wijngaarden. Hij komt uit de B99-6554800. ‘Zoon Dondersteen’, D. en L. van Dijck. Kleinzoon ‘Kannibaal’ en kleinzoon ‘Wittenbuik’ X de B97-6177904. ‘Zoon Lichte Bourges’, Voets. #Grootmoeder: NL03-1645284. ‘Favorietje’, Janssen-Schellens. Via G. Bosma. Geeft vele 1e prijswinnaars in 1e, 2e, 3e generatie. Ontsnapt in mei 2012. Zij komt uit de NL96-1340984 Janssen X de B00-6544509. (at Burj Al Arab DUBAI JUMERAH BEACH)

[tistje]

‘Wie zou je willen laten verrijzen?’ … Nog even geduld en de paashaas komt eraan. Aan klokken uit Rome gehangen, gooit hij/zij paaseitjes naar brave kindjes.

[guardiolafan99-blog]

alonso is letterlijk zo oud dat we al een defibrillator naast het veld voor hem moeten voorzien want stel nu dat zijn pacemaker het begeeft?

[mavacabe]

Kleine hart aanval

Al jaren lang heb ik geen contact met de familie aan mijn papa’s kant. Vandaag kreeg ik te horen dat mijn grootvader waarvan ik niet eens wist dat hij in het land was, overleden is. Doordat mijn papa onbereikbaar is, kwam de politie bij mij terecht, met uit gestreken gezicht ”meneer, wij moeten u jammer genoeg melden dat...” Ik kreeg een kleine paniek aanval. Ben ik nu een lelijk persoon dat ik eerlijk moet bekennen dat ik opgelucht was toen het duidelijk werd dat het over mijn opa ging en niet mijn mama?

[jeroenderore]

Laatste woorden

Liefste opa,

Wat nu volgt is het makkelijkste wat ik ooit zal geschreven hebben... Dat voorspelde althans de oneindige hoeveelheid mooie herinneringen die mijn ogen met tranen vulden toen ik de nacht van vrijdag op zaterdag naast jouw bed stond en jouw gesloten ogen waarnam.

In die ogen van jou kon ik nooit wat verkeerd doen. In die ogen was ik altijd veelbelovend. Ik was de toekomstige doelman van STVV en Real Madrid (want elke keer als ik je zag had er tijdens de week een zekere “Muñoz” jou nog opgebeld om naar mij te informeren). In jouw ogen was ik ook een rasechte vrollieman en iedereen die ons pad kruiste zou het geweten hebben, of ze dat nou eigenlijk wilden of niet. Kortom, ik had het. En dat verenigde ons... want je hebt het of je hebt het niet. En wij hadden het beiden.

Opa, wat hebben we toch gelachen samen. Vaak begreep ik niet eens wat er gaande was maar jouw enthousiasme was altijd zo aanstekelijk. Tranen hebben Gerrit en ik gelachen, om de Chinese treinconducteur die vroeg of de eindbestemming Groot of Klein-Gelmen was. Ik moet je nu verklappen dat we eigenlijk weinig van die mop begrepen hadden. Het was gewoonweg jij, opa, die de lach op ons gezicht toverde. Daarom kwamen we altijd zo graag.

Ik had ook nog zo graag een laatste keer in jouw ogen gekeken, opa. Ik had je zo graag laten weten dat ik er was, net zoals we altijd hadden afgesproken. Ik zou met je hebben willen meewandelen tot aan de poort des hemels. Jij zou tot ziens hebben gezegd, dat ik voorzichtig moest zijn en er op sarcastische wijze aan toegevoegd dat ik niet meer zo dikwijls van me hoefde te laten horen.

“Opa Stijnen” was altijd één van de eerste contactpersonen die in mijn nieuwe GSM of huistelefoon terecht kwam... Doch, ik weet het, opa. Ik had vaker op die knop moeten duwen. Maar hoe kon ik ook weten dat het ooit te laat zou zijn? Dat jij niet onsterfelijk was? Daar was geen enkele aanwijzing voor, hoe vaak je ook verkondigde dat je versleten was.

Dit was zeker niet het makkelijkste wat ik ooit zal hebben geschreven. Herinneringen te over. Echter, woorden tekort... Opa, jij zal nooit helemaal sterven. Jij leeft onvergankelijk in ons verder. Wanneer ik morgen of volgende week net iets te ver ga met een platte mop of plagerige opmerking zal ik het niet nalaten om de eventuele aanklager door te verwijzen naar de hemel, hem uit te dagen jou daar recht in de ogen te kijken en zijn bezwaar aan te houden.

Ik sluit nu maar eens af. Als ik je nog wat te vragen of te zeggen heb, weet ik hoe je te bereiken. Ik zal mijn best doen niet te dikwijls van me te laten horen.

Rust nu in vrede opa.

Tot ziens.

Toen ik me voornam om in 2014 opnieuw meer te gaan schrijven en hoopte op meer inspiratie was deze gebeurtenis het laatste wat ik zou hebben gewild.

Tot aan de late avond voor de begrafenis kreeg ik niets dat mijn opa waardig was op papier gezet. Twee avonden voordien werd ik gevuld door paniek en teleurstelling er niet in te slagen. Ik had immers al niet kunnen afscheid nemen zoals het hoorde.

Gelukkig kwamen de woorden er uiteindelijk toch tijdens de treinrit van Brussel naar Sint-Truiden en heb ik ze kunnen neerschrijven om ze de volgende ochtend voor te lezen. Daarom lijkt het me toch toepasselijk om dit hier op www.geschreven.be te plaatsen. Hier gaat het hem mij namelijk over: inspiratie is niet makkelijk te vinden in een communicatie-era gevuld met 90% ruis. Als die inspiratie dan toch even boven komt, kan het maar best neergeschreven worden.