Geçen sene annemin tedavi sürecinde elime verilen tüm belgeleri sıra numaralarını bu deftere yapıştırıp not ettim. Junk jurnal hasta kayıt versiyonu olmuştu. Şimdi ise antrenman günlüğüm oldu. Programımı yapıştırdım haftalık değerlendirmelerimi bu deftere yazacağım.
Ayrıca panomda maraton takvimi, antrenman programı haftalık takip çizelgesi mevcut. Benim için her şey bu masada başladı, mentali burda hazırladım planları burda yaptım devamlılığı sürdürmek için bu masaya geçip "neler yaptım durumum ne" değerlendirmesi yapacağım. Bir şeyleri tek tek yazmak beni motive ediyor bunu yaparken zihnime kazınıyor planlar.
Bir de Eşik meselesi var. Annem iyileşip evine döndükten sonra aileme büyük bir sınır çizdim. Sadece bayramlarda gidiyorum artık bu kısım oldukça zordu, yaralayıcıydı. Ama bundan sonra hayatıma istediğim şekilde yön verdim. Kendimi seçtim. Sanırım bu bir eşik'ti. Epey bir ıstırap çektiğim günlerden geçtim. Bir gün bir şey okurken bu cümle aklıma düştü Döngüler kırıla eşikler geçile... Kanırta kanırta oldu ama o döngüden kendimi çıkardım, o eşiği geçtim hatta geçiyorum. Bu bir süreç. Onarıyorum kendimi, inşa ediyorum. Tesadüf bu ya hız antrenmanlarına da eşik koşusu diyoruz :) Fiilen de eşikleri geçtiğimi hissediyorum koşarken.