Judith with the Head of Holophernes (detail), by Mihael Stroj, 1858.

seen from Kenya
seen from United States
seen from Australia
seen from Netherlands
seen from Australia

seen from United States
seen from China
seen from China

seen from Macao SAR China
seen from United States

seen from Sweden
seen from Sweden

seen from Sweden
seen from Ireland
seen from United States
seen from Türkiye
seen from South Korea
seen from China
seen from Netherlands
seen from Türkiye
Judith with the Head of Holophernes (detail), by Mihael Stroj, 1858.
“Anger is a bitter lock. But you can turn it.”
- Anne Carson, ‘Hokusai’, in Men in the Off Hours, Vintage Contemporaries, New York, 2000
Artwork: Lorenzo Lippi, Judith tenant la tête d'Holopherne
FKA Twigs on Artemisia Gentileschi’s masterpiece Giuditta che decapita Oloferne [also: Maria Maddalena in estasi]
Please keep shoving your fics in our faces! (I especially love anything with Yachi haha)
Ahahaha. I’m so glad I’m encouraged to keep shoving my fics in your faces. Especially Yachi ones.
because, let’s be honest- the yachi train is probably not coming to a stop soon
Ιουδήθ (αποσπάσματα)
———
Το δέκατο όγδοο έτος της βασιλείας του, […] ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ και οι σύμβουλοί του αποφάσισαν να τιμωρήσουν όλη την οικουμένη […] [Ο Βασιλιάς] κάλεσε τον Ολοφέρνη, που ήταν ο αρχιστράτηγος και ο δεύτερος μετά απ' αυτόν στην ιεραρχία και τον διέταξε: «Εγώ, ο μεγάλος βασιλιάς, ο κύριος όλης της γης, σε προστάζω να διαλέξεις άντρες εμπειροπόλεμους […] και να πας να εκστρατεύσεις στη δύση, εναντίον όλων εκείνων των χωρών που αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στη θέλησή μου. Ειδοποίησέ τους να ετοιμάσουν τις προσφορές τους σε γη και ύδωρ για να μου παραδοθούν άνευ όρων. […]»
Rubens, c 1616-1618
Ο φόβος και ο τρόμος του Ολοφέρνη κατέλαβε όλους τους λαούς των παραλίων της Μεσογείου. […] Έστειλαν, λοιπόν, όλοι αυτοί απεσταλμένους στον Ολοφέρνη για να συνάψουν ειρήνη μαζί του. […] Ο Ολοφέρνης όμως ισοπέδωσε όλες τις περιοχές τους και εξαφάνισε τα δάση στους ιερούς τόπους τους, γιατί η διαταγή που είχε ήταν να καταστρέψει όλους τους θεούς της γης, ώστε όλα τα έθνη και οι φυλές να λατρεύουν μόνο το Ναβουχοδονόσορ και να προσεύχονται σ' αυτόν σαν σε θεό.
Οι Ισραηλίτες της Ιουδαίας πληροφορήθηκαν τα όσα έκανε στα έθνη ο Ολοφέρνης, αρχιστράτηγος του Ασσύριου βασιλιά Ναβουχοδονόσορ και με ποιον τρόπο λεηλάτησε τα πάντα και εξαφάνισε όλους τους ιερούς τόπους. Φοβήθηκαν λοιπόν πάρα πολύ […] [Προσευχήθηκαν] στο θεό και ταπεινώθηκαν ενώπιον του με όλη τους την καρδιά. Φόρεσαν πένθιμα ρούχα άντρες και γυναίκες, τα παιδιά τους, τα ζώα τους, οι ξένοι, οι εργάτες και οι δούλοι.
Cristofano Allori, c 1610-1612
Εκείνες τις μέρες έμαθε τα συμβάντα η Ιουδίθ, η οποία ήταν κόρη του Μεραρί. […] Η Ιουδίθ είχε μείνει σπίτι της χήρα τρία χρόνια και τέσσερις μήνες. Έμενε σε μια σκηνή που την είχε στήσει στην οροφή του σπιτιού της· φορούσε 'πένθιμη φορεσιά κι από πάνω τα ρούχα της χηρείας. […] Είχε ωραίο σώμα και πάρα πολύ όμορφο πρόσωπο.
[…] [Η] Ιουδίθ έστειλε τη δούλη της, που ήταν η διαχειρίστρια της περιουσίας της και προσκάλεσε σπίτι της […] τους πρεσβυτέρους της πόλης. […] [Τους είπε:] «Ακούστε· θα κάνω κάτι που οι συμπατριώτες μας θα το θυμούνται για πάντα. Εσείς σταθείτε απόψε να φυλάτε την πύλη κι εγώ θα βγω έξω με τη δούλη μου. Και πριν έρθει η μέρα που ορκιστήκατε να παραδώσετε την πόλη στους εχθρούς μας, ο Κύριος θα χρησιμοποιήσει εμένα να ελευθερώσω τον Ισραήλ. Μη με ρωτήστε όμως τι θα κάνω. Δε θα σας πω, μέχρις ότου πραγματοποιήσω το σχέδιό μου». […] Το ίδιο βράδυ […] προσευχήθηκε με δυνατή φωνή στον Κύριο […]
Όταν η Ιουδίθ τελείωσε την προσευχή της στο θεό του Ισραήλ, σηκώθηκε από το έδαφος και κάλεσε τη δούλη της να κατέβει μαζί της στο σπίτι, όπου έμενε μόνο τα Σάββατα και τις γιορτές. Έβγαλε τα πένθιμα και τα φορέματα της χηρείας της, έκανε ένα μπάνιο κι άλειψε το σώμα της με πολύτιμα μυρωδικά. Χτένισε τα μαλλιά της και τα στόλισε με μια κορδέλα κι έβαλε τα γιορτινά της φορέματα, που τα φορούσε τον καιρό που ζούσε ο άντρας της ο Μανασσής. Φόρεσε τα σανδάλια της κι όλα τα κοσμήματά της: περιδέραια, βραχιόλια, δαχτυλίδια, σκουλαρίκια. Στολίστηκε τόσο πολύ, που όσοι άντρες θα την έβλεπαν να θαμπώνονται. Έδωσε στη δούλη της ένα ασκί με κρασί κι ένα δοχείο λάδι· γέμισε ένα σακκούλι με κριθαρόψωμο, σύκα και καθαρό ψωμί, τα τύλιξε όλα σ' ένα σεντόνι και τα φόρτωσε στην πλάτη της δούλης της. […]
Paolo Caliari (Veronese), c 1670
Καθώς οι δυο γυναίκες βάδιζαν στην κοιλάδα, τις συνάντησε η εμπροσθοφυλακή των Ασσυριών. Αμέσως τις συνέλαβαν και ρώτησαν την Ιουδίθ: «Σε ποιους ανήκεις, από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις;» Εκείνη απάντησε: «Εβραία είμαι, αλλά έφυγα απ' αυτούς, γιατί ο θεός θα τους παραδώσει σ' εσάς να τους καταστρέψετε. Θέλω να συναντήσω τον Ολοφέρνη, τον αρχιστράτηγό σας, για να του ανακοινώσω κάποιο σπουδαίο μήνυμα, θα του δείξω εγώ έναν τρόπο να κυριέψει όλη την περιοχή χωρίς να χάσει ούτε έναν από τους άντρες του».
Σ' όλο το στρατόπεδο, από σκηνή σε σκηνή, κυκλοφόρησε η φήμη ότι είχε έρθει η Ιουδίθ. Έτσι, όσο χρόνο αυτή περίμενε έξω από το αρχηγείο του Ολοφέρνη να την αναγγείλουν, μαζεύτηκαν γύρω της πολλοί Ασσύριοι στρατιώτες. Καθώς θαύμαζαν την ομορφιά της άρχισαν ν' αναρωτιούνται τι άνθρωποι θα 'πρεπε να είναι αυτοί οι Ισραηλίτες: «Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε ένα λαό που έχει τέτοιες γυναίκες!» έλεγαν. […]
Η Ιουδίθ έμεινε στο στρατόπεδο τρεις μέρες και κάθε νύχτα […] έπαιρνε το λουτρό της στη νεροπηγή που βρισκόταν κοντά στο στρατόπεδο. Όταν τελείωνε, προσευχόταν στον Κύριο το θεό του Ισραήλ να την οδηγήσει στο σχέδιό της, για να δοξαστεί ο λαός του. Μετά έμπαινε 'καθαρή στη σκηνή της κι έμενε εκεί όλη την ημέρα ως το βράδυ, που της έφερναν το φαγητό.
Artemisia Gentileschi, c 1623–1625
Την τέταρτη μέρα ο Ολοφέρνης έκανε συμπόσιο μόνο για το υπηρετικό του προσωπικό -κανέναν από τους αξιωματικούς του δεν κάλεσε. Λέει λοιπόν στο Βαγώα τον ευνούχο, που ήταν υπεύθυνος για όλες του τις υποθέσεις: «Πήγαινε να πείσεις εκείνη την Εβραία που έχεις υπό την προστασία σου να 'ρθεί να φάει και να πιει μαζί μας. Θα 'ναι ντροπή να χάσω την ευκαιρία και να μην πλαγιάσω με μια τόσο γοητευτική γυναίκα. Αν δεν προσπαθήσω να τη δελεάσω, θα γελάει μαζί μου». […] Η Ιουδίθ απάντησε [στον Βαγώα]: «Ποια είμαι εγώ να φέρω αντίρρηση στον κύριό μου; Με μεγάλη μου χαρά θα επληρώσω πρόθυμα την επιθυμία του. Αυτή η νύχτα θα είναι η ωραιότερη νύχτα της ζωής μου».
Η Ιουδίθ μπήκε στη σκηνή [του Ολοφέρνη] και κάθησε στη θέση της. Ο Ολοφέρνης άρχισε μέσα του ν' αναστατώνεται· φλεγόταν από τον ασίγαστο πόθο να πλαγιάσει μαζί της. Αλλωστε από την πρώτη κιόλας μέρα που την είδε, περίμενε την ευκαιρία να την κατακτήσει. […]
Όταν προχώρησε η νύχτα […] πήγαν όλοι να κοιμηθούν κουρασμένοι, γιατί το φαγοπότι είχε κρατήσει πολύ. Η Ιουδίθ έμεινε μόνη στη σκηνή με τον Ολοφέρνη, που κειτόταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του τύφλα στο μεθύσι. […]
Lucas Cranach, 1530
Η Ιουδίθ στάθηκε δίπλα στο κρεβάτι του Ολοφέρνη και προσευχήθηκε μέσα της: «Κύριε, παντοδύναμε θεέ, βοήθησέ με σ' αυτό που πάω τώρα να κάνω, για να δοξαστεί η Ιερουσαλήμ. […]». Μετά πλησίασε το στύλο του κρεβατιού κοντά στο προσκέφαλο του Ολοφέρνη και τράβηξε το ξίφος του. Στηρίχτηκε στο κρεβάτι, τον έπιασε γερά από τα μαλλιά, και είπε: «Δυνάμωσέ με, Κύριε, θεέ του Ισραήλ». Χτύπησε το λαιμό του δυο φορές με όλη της τη δύναμη και του έκοψε το κεφάλι.
Μετά έκανε να κυλίσει το σώμα του από το κρεβάτι στο έδαφος, και τράβηξε και την κουνουπιέρα από τους στύλους. Βγήκε έξω κι έδωσε το κεφάλι του Ολοφέρνη στη δούλη της, κι εκείνη το 'βαλε μέσα στο σακκούλι που κουβαλούσαν τις τροφές τους.
Κτλ κτλ κτλ
———
Από την «Αγία Γραφή», μετάφραση Βιβλικής Εταιρείας
———
Sci-fi Space Judith
Oh god I had a slight panic attack when Ao3 said your page was missing and your tumblr deactivated! Didn't realise you had changed your username. God bless. Awaiting your next update! :) And happy new year!
Oh, goodness. That’s the second time I’ve read that today;;;; I changed both on impulse yesterday!
Happy new year to you as well!