to leave the things you love
to be with those you love
conflict resolved
seen from China

seen from United States
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Canada
seen from China
seen from United States
seen from Canada
seen from Türkiye
seen from China
seen from Malaysia
seen from T1

seen from Italy
seen from United States
seen from China
seen from Canada
seen from Canada
seen from Australia
seen from China

seen from United States
to leave the things you love
to be with those you love
conflict resolved
Love doesn't hurt. It's just the things that come with love that pains us.
"No more what ifs and if onlys."
Yan sana New Year's Resolution ko, kaso alam ko namang di ko mapapanindigan. Maggaganyan ako tapos di ko rin magagawa. Edi niloloko ko lang sarili ko? Haha. Sarili ko na nga to, lolokohin ko pa? Baka wala na sumeryoso sakin nyan? Charot. HAHAHAHAHAHA. So ayun nga. As much as possible gusto ko talaga kaso, I doubted myself. Haha. Kaya ang gagawin ko ngayon, I'll try na lang na i-lessen para ma-lessen na rin ang regrets. Ang hirap kasi ng maraming regrets. Di masaya. Minsan di ka pa patatahimikin ng mga tanong na nasa isip mo. Mahihirapan kang matulog at minsan you will succumb sa mga thoughts na yun and you will feel bad about yourself. You'll feel regrets na "sana ginawa mo to", "sana ginawa mo yun", "di sana ganito", "di sana ganun", "pano pag ganito", pano pag ganun". Basta. Napakaraming tanong na mga wala namang kasagutan kasi nga DI KA NAGTRY. Di ka nagtry kasi natakot ka kagad. Natakot ka sa isang bagay na wala pa naman. Natakot ka sa isang bagay na di mo pa naman nauumpisahan o nagagawa nagpatalo ka na kagad. Hay. Napakasigurista ko kasi. Ayoko lumabas sa comfort zone ko kasi alam kong pag lumabas ako malaki ang possibility na masaktan ako. Pero naisip ko, ngayon bang nasa comfort zone ko ako, masaya ako? Siguro, oo. Pero hanggang kailan? Ang hirap naman kasing sumugal di ba? Sabi nila, kahit gaano kaliit ang chance, a chance is still a chance. Takot rin kasi akong mag-take ng risk. Andami ko naman atang kinatatakutan. Kailan kaya sila mawawala? Hmm. Alam ko naman sagot dyan sa tanong na yan. Mawawala sila pag hinarap ko. So, the question should be.. "Kailan ko kaya sila haharapin?" Ayun ang di ko alam. Hahahahay. Ang hirap naman kasing biglain. Lalo na't di sanay. Pero I want to try. Gusto ko na kasi talaga. I just need courage. Hays. Next year, I want improvement sa sarili ko. I'll try na lumabas sa comfort zone ko, mag-take risk at gawin ang mga bagay na gusto ko. I don't want another regrets. It's not healthy for myself. Haha. Pero.. Uunti-untiin ko lang. Step by step kumbaga.
if only
you truly knew...