Isang gasgas na gasgas na katanungan pero walang malinaw na kasagutan
Paulit-ulit ko na kasing naririnig sa kabataan ngayon na:
"Bakit ko naman hahangarin na makakuha ng pinakamataas na marka or grade o kaya naman ay hangarin na magkaroon ng karangalan/honor sa graduation, kung pwede naman na pasado lang e ok na?"
Isa lang naman ang masasagot ko diyan. Hindi masasabing sagot pero isa ring katanungan.
"Kapag ba ikaw nangarap ng kotse, halimbawa, inaasam mo bang bilhin ay gulong lang?
O kaya naman, pag gusto mo ng iphone, e case lang ang gusto mong magkaron ka?"
Oo ang simple ng sinabi ko pero, it makes sense. Kung iyong uunawain at iisipin, makukuha mo ang ibig kong ipahiwatig.
Ganito lang yan e. Unang una, BAKIT KA NGA BA NAGAARAL? Diba?
Pumasok ba yan sa isipan mo?
Kung gusto mo lang ay makakuha ng ayos na marka o yung pasado, eh teka muna. Maghunos dili ka. Saglit a.
Pumapasok tayo sa eskwela para matuto; para din gumaling o humusay; o kaya naman ay dumami ang kaalaman; maging matalino; matuto ng kagandahang asal; magkaroon ng direksiyon ang buhay at ang isa sa pinakamahalaga ay BUMUO NG PANGARAP AT TUPDIN ITO.
Ang dami dami ko na atang sinabi pero, ang pinupunto ko lang naman ay kung mangangarap ka lang din ay lawakan mo na. Lakihan. Gawin mo itong makulay na mundo kung saan sumalsalamin ito sa kung anong tao ka, kung anong kakayahan meron ka. Kung anong buhay ang nais mong marating. Yung para sa kabutihan at para sa mga taong naniniwala sayo. Gawin mo. Simulan mo.
Sabi kasi nila, makuntento daw tayo sa kung anong meron tayo. Oo tama na makuntento tayo sa kung anong mayroon tayo sa kasalukuyan pero hindi ibig sabihin nito, hindi mo na maaaring gamitin kung ano ang mga bagay na nasayo upang palawigin at kamtin ang iyong mga pangarap sa buhay.
Minsan kasi nakakalimutan natin na kumilos para abutin ang naisin natin sa buhay. Halimbawa nalang, mahirap ka o kapos sa buhay. Iisipin mo, wala nang pag-asa. Pero may ilan naman ay todo nagpupursige sa buhay na kahit anong hirap ang danasin e sige lang nang sige. Kumbaga, laban lang nang laban!
Kapag mayaman naman, hala sige, petiks lang. Pa easy easy, hindi na pinahahalagahan ang edukasyon. Bagsak kung bagsak kasi marami naman pampa-enroll. Mayroon din naman na nagsisipag ng pagaaral kasi nais nila makatulong sa kapwa. Yun bang may adhikain na di porket mayaman ay babalewalain nalang ang mga yaman na mayroon siya.
Ganyan ang realidad. Pero sana, maging positibo tayo.
Sabi ko nga, makuntento tayo sa kung anong meron tayo pero gamitin mo ang mga bagay na ito para paggising mo kinabukasan, nasa mga palad mo na ang mga bagay na matagal mo nang minimithi. Ika nga sa kanta, patuloy ang pangarap. Wag kang titigil!
Maging positibo. Lahat naman tayo nadadapa. May kani-kaniyang suliranin na kinakaharap pero walang mangyayari kung iiyak lang tayo sa sulok. Kailangan natin lumaban. Kailangan nating magpakatatag. Wala ka kasing choice kundi magtagumpay!
Kaya mo yan! Maniwala ka sa sarili mong kakayahan! Keep the positive attitude in you!
Lagi niyong tatandaan, kung kaya ng iba, kaya mo rin! May kani-kaniyang talento tayo. Saka pare-pareho lang tayo na may utak. Pare-pareho tayo ng hangin na nilalanghap. Pare-pareho tayo na kumakain at tumatae. Pare-pareho tayo na umiinom ng tubig. It's just the attitude dude! Nasa nagdadala lang yan! In short, we are all capable of doing our best in all the things we do. :)
