Her sabah gözlerini açmadan göğsü sıkışıyor ve onsuz bir dünyada yaşadığını hatırlamak zorunda kalıyordu.
seen from Argentina

seen from Serbia
seen from Serbia
seen from United States

seen from Poland
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Italy

seen from United States

seen from United States

seen from Australia
seen from Germany
seen from United Kingdom

seen from United Kingdom
seen from Ireland

seen from United States

seen from United States
seen from France

seen from Greece
seen from United Kingdom
Her sabah gözlerini açmadan göğsü sıkışıyor ve onsuz bir dünyada yaşadığını hatırlamak zorunda kalıyordu.
اللهم إنا نسألك قلبًا سليمًا، خاشعًا لك، مطمئنًّا بذكرك، ثابتًا على طاعتك. اللهم طهّر قلوبنا واملأها بالإيمان واليقين٠٠💝
Artık yeniden yabancıyız,ama bu sefer anılarla birlikte...
Bəzən insanlar arasında özünü yad hiss edirsən. Heç kim səni tam başa düşmür kimi. Danışmaq istəmirsən, izah etmək çətindir,dinləmək istəmirsən. Bax,o zaman bir kitab açırsan. Səssiz amma anlayan bir dost kimi qarşılayır səni. Nə soruşur,nə də mühakimə edir. Sadəcə yanındadır. Oxuduqca,içində bir səs deyir: “Mən də belə hiss etmişdim.” Kitablar sanki ruhunla pıçıldaşır. Bir obrazın yaşadıqlarında öz izlərini tapmaq belə çox mükəmməl hissdir. Bəzən bir cümlə çoxdan axtardığın cavab olur. Bəzən bir paraqraf – sənə bir yol göstərir. Kitab oxuduqca,sakitləşirsən. Dünya sənin içində bir az da olsa gözəlləşir. Kitab oxumaq təkcə məlumat almaq deyil. Daxilindəki səsi dinləməkdir. Bəzən keçmişinə qayıtmaq,bəzən gələcəyini qurmaqdır. Bəzən bir kitabdan sonra sən də dəyişirsən – daha anlayışlı,daha həssas, daha canlı olursan. Və hər dəfə bir kitab bitəndə, bir dostunu vidalaşırmışsan kimi hiss edirsən. Amma bilirsən ki, istədiyin zaman geri qayıda bilərsən. Onlar səni heç vaxt unutmaz. Tək qalanda belə hər zaman kitabların var olduğunu bilirsən,tək olmadığını bilirsən. Kitablar bizi bizə qaytaran aynalardır. Və bu aynalara baxdıqca, insan daha da aydınlaşır..🦋
İnsan aylarla, hətta illərlə düşündüyü sualların cavabını bəzən bir gecədə, heç düşünmədən tapa bilir. Zamanında “niyə belə oldu ?” deyə özünüzü yorduğunuz hər şey bir anda aydınlaşır. Çünki bəzən cavablar dəyişmir, sadəcə insan görmək istəmədiyi cavabları, onları görməyə hazır olanda görür. Gecə gələndə isə bütün səs-küy susur, insan özü ilə tək qalır və o anda illərlə qaçdığı həqiqətlər səssizcə üzə çıxır. Və insan anlayır ki, bəzi cavablar gec gəlmir, sadəcə biz gec qəbul edirik. O an insan həm rahatlayır, həm də bir az yorulur. Çünki həqiqəti bilmək hər zaman yüngüllük gətirmir, bəzən içinizdə uzun müddət daşıdığınız, öz-özünüzə danışıb həll etməyə çalışdığınız sualların cavabı gözlədiyiniz kimi olmur. Amma yenə də qəribə bir sakitlik yaranır, artıq “niyə” yoxdur, sadəcə “belə imiş” var. İnsan zamanla anlayır ki, bəzi düyünlər düşünməklə yox, yaşayıb keçməklə açılır. Və ən böyük dəyişiklik də elə o gecələrdə başlayır.