Als je dan al teleurstellingen hebt meegemaakt en iedereen leeft met je mee, maar niemand voelt zich verantwoordelijk voor het veroorzaken van die teleurstellingen, dan ben je wel redelijk naïef om te denken dat in de nabije toekomst alles beter zal gaan.
Als je steeds hetzelfde doet en telkens een andere uitkomst verwacht, dan is dat geen doorzettingsvermogen maar een hardnekkige vorm van krankzinnigheid.
Op zulke momenten is het tijd voor actie. Voor verandering. Voor het aanpakken van de elementen die keer op keer voor de teleurstellingen zorgen.
Als er echter geen mogelijkheid is om die elementen aan te pakken, bij te sturen of compleet te verwijderen, dan zijn de omstandigheden nog altijd gelijk en zal dezelfde actie weer tot hetzelfde resultaat leiden.
Dan vraagt het een speciale vorm van doorzettingsvermogen om niet opnieuw tot krankzinnigheid gedreven te worden.
Dan zeg je, alles overziend, nee en dan blijf je daarbij, zolang er niets daadwerkelijk veranderd.