Dostoyevski bağımlılığım başka bir seviyeye ulaştı, aşağıdaki alıntı da kumarbaz kitabına ait
Ne hoş olurdu bana gelip "Seni seviyorum" deseydi. Bu olmazsa, bir çılgınlıksa bu. Ne isteyebilirim başka? Kendim biliyor muyum acaba ne istediğimi? Aklım başımda değil. Onun yanında olmak, ömrümün sonuna dek dizinin dibinden ayrılmamak istiyorum. Başka bir bildiğim yok. Onu bırakıp gidebilir miyim hiç?
Aşk, insanın kendini kaybetmesi değil de kendini bulmaktan vazgeçmesidir belki










