België
België, met uw mooie zachte Poëtische klanken die, Hoe onbegrijpelijk soms ook, Maar voort doen kabbelen, Als muziek zonder couplet of refrein, Met eeuwigdurende melodie Woede lijkt onderdrukt In de lach van de vriendelijke meisjes En zelfs de meest woeste mannen Zullen, wanneer zij naar u schreeuwen, Geen woeste g uit kunnen brengen (Misschien zeggen ze 'm dan gewoon niet) Claus schreef ooit achthonderd pagina's Over het verdriet Van dit land maar ik heb geen woorden nodig De scheuren in het asfalt fluisteren al zachtjes, wanneer de regen erdoorheen sijpelt "Gelukkig word ge hier zomaar niet" België is dat stille meisje Op het plein van een middelbare school Waar iedereen stiekem elke dag Eventjes naar kijkt en naar de grond glimlacht Maar zelf ziet zij het niet België, ik wil u omhelzen Stevig En dan zeg ik u hardop: "Gij zijt niet zot, Gij zijt niet rot, Ik ben op u verzot"
