Surf & Turf met zoete aardappelfrieten
Begin met grote garnalen (liefst verse wilde gamba’s, maar in mijn geval waren het gewoon grote garnalen uit de diepvries). Gooi ze in een kom met knoflook, gember en twee fijngesneden rode pepertjes zonder zaden en giet er een flinke slok olijfolie over. Roer goed door en laat rusten in de koelkast.
Marineer een mooie longhaas (zie onder) een paar uur in een mix van tamarindepasta, bruine suiker, limoensap, vissaus, knoflook, peper en olijfolie.
Snij een paar zoete aardappelen in dikke frieten en bak ze halfgaar in hete olie. Leg opzij.
Leg de longhaas op een bloedhete barbecue. Schroei hem dicht aan alle kanten en laat dan nog even van het directe vuur af garen. Hij moet vooral rood tot medium rood blijven (dus een kerntemperatuur van 55 graden Celcius) anders gaat hij wat traniger smaken.
Haal de longhaas van van de q, bestrooi hem flink met grof zout en laat hem rusten onder een velletje zilverfolie. Pik de garnalen uit hun marinade en leg ze op het rooster. Maar een paar minuten per kant, tot ze mooi roze kleuren.
Leg intussen de zoete aardappelfrieten nog een keer in de hete olie en frituur ze tot ze gaar zijn.
Snijd het vlees in plakken en leg op een bedje van sla. Drapeer de garnalen er overheen en serveer met de zoete aardappelfrieten en een dot aioli.
De longhaas. Een stuk vlees wat in Frankrijk (waar het onglet heet) net zo duur is als entrecôte maar hier nog heel onbekend en dus goedkoop. De longhaas is een werkspier tussen de longen en lijkt op een dunne, smaakvollere en wat grovere versie van de runderhaas.
Net als sommige vissoorten lang onbekend en onbemind bij de vishandel liggen totdat een tv-chef hem plotseling bekend maakt en de prijs omhoogschiet, zo zal ook de doorbraak van de longhaas vroeger of later plaatsvinden. Geniet er dus van voor een prikkie zolang het kan!