I've been thinking about what Marina's mom would look like, I imagine they have the same hair color

seen from Vietnam

seen from United States
seen from United States

seen from Hungary

seen from Egypt
seen from Austria
seen from China
seen from United States
seen from China

seen from United States
seen from Netherlands
seen from United States

seen from United States

seen from France
seen from Vietnam

seen from United States
seen from China

seen from United States
seen from China
seen from China
I've been thinking about what Marina's mom would look like, I imagine they have the same hair color
OLD ART I FOUND OF MARINA AND AZRAEL
half blind half deaf
no one will ever understand someone unless they will have the same fate. did someone care to wonder what kind of life a half blind-half deaf person would have? we all know you will not entirely appreciate something if you do not see it, hear it, smell it, touch it, and taste it. You see world's half beauty but never its colors. You hear nature's song but never its lyrics.. you're awake but you are still dreaming..
An unplanned photowalk with our dearest friend. Being a mother for 4 months baby is priceless. You will feel very tired but once she gave you one smile, one glimpse from your child.. ahhh.. you never need to go to spa to get yourself relaxed.
I AM ONE OF YOUR SILENT READERS.
I really admire every person I follow here on tumblr. Yung blog na ma pagibig, ma pa-drama at kwela. I really appreciate it all. Wow nalang talaga ang nasasabi ko sa sarili ko while back reading on your blogs. Hoping that I could be like you but I'm so good at being a silent reader, hehehe *u* . Pero isa lang talaga, lahat awesome yung tipong worth it ang pagfollow sa inyo ng followers ninyo. <3 Just letting you know that you're someone's happy thought. Please remember that whenever you feel sad.
DON'T JUDGE
Wala tayong karapatang manghusga ng tao lalo na kung di naman natin tlaga kilala. Di din naman porket kilala mo eh huhusgahan mo na rin. Mas okay ung pachill chill lang. Tamang padown to earth at konting bigay ng concern kahit gigil na gigil ka na. Di nga daw maganda sa buhay ung laging may galit. Ika nga di mo yan ikakaunland. Pero minsan nakakainis na rin sa sobra mong bait ung mga nangaapi pa sayo ang umaasenso. (True story here) pero dahil bawal manghusga nakamamatay, manahimik ka nalang. Kung masama siya, edi masama. Kung mabait edi good. Basta maayos lang parati ang pakikitungo mo sa lahat ng tao, okay na okay na un. Ipagdasal mo nalang Kay lord yang mga nangaapi sau, hehehe. Ako nga eh, na buhay ako sa galit noon. Nag malaki ako na kaya ko lahat, tama ang desisyon ko pero sa bandang huli talagang swerte ko pa rin kasi hindi pa rin ako pinabayaan ni Lord dahil binalik niya sa akin si mama. Di naman ako nagsisisi sa mga naging desisyon ko eh andyan na yan eh, mababago pa ba? Sinubukan ko maging masaya, yung tipong kahit sobrang laki na ng problema di q nlng muna iniisip kasi sasakit lng ulo ko parati. Aun naman, nakakasurvive pa rin. Ang importante kasama ko lahat ng mahal ko. Yun lang, masayang-masaya na ako.
anak, asawa at ina
yan ang pinakamahalagang role ko ngaun sa buhay. hindi ako handa pero pinipilit ko maging mabuting asawa at ina sa sarili kong pamilya, Siempre, mabuting anak sa nanay ko.. ako lang kaya anak niya.
minsan kapag sobrang nastress na ako kasi kahit di ko pinoproblema o kaya kahit maliit na bagay pinoproblema ko talaga, ang sarap lang mag-sisigaw. Sa bawat sigaw mo, wala man lang makarinig "hello di ko na po kaya, baka gusto nyu ko tulungan?" mga ganyan.
hindi nga perpekto lahat ng tao pero pinipilit maging the best kahit papaano. yan naman talaga me kanya-kanyang drama sa buhay. Hay, wala naman yatang tao dito sa mundo na walang drama ang buhay no? kanya-kanyang diskarte nalang kung paano mo dadalhin yang problema.
minsan, sa sobrang stress ko din naiisip ko na tapusin nalang lahat. lam na. Sabi ng asawa ko, selfish akong tao kasi di ko man lang naisip ung mga taong iiwanan ko sa ere ng biglaan kung gagawin ko man un. Malakas na pak un sa isip ko. T_T
kaya promise ko sa sarili ko na never nang sasagi sa isip ko un at tuwing maiistress ako, iisipin ko nalang ang anak ko. *u*
my first pregnancy
almost 15 months na ang nakalipas simula noong malaman ko na buntis ako. eto na ung simula na bagong buhay kasama ang lalaking minamahal ko hanggang magpakailanman. *u*
ikaw baby ko ang pinaka magandang blessing na dumating sa amin ni dada. sana lumaki ka ng maayos, mabait at may takot sa diyos. mahal na mahal ka namin baby ko :)