#mickiewicz

[breadethh]

sram do paczomatu

[unav1ateur]

prof said that i can't use Polish authors to write the literary admission to the exams i cried and then drew Mickiewicz to cope.

i'll add some text and reblog it maybe someday perchance.

[chlebbbs]

HAPPY BIRTHDAY ADAŚ 🥳🥳🥳

All i have is this stupid doodle bo jakiś leń (nie wiem kto, na pewno nie ja) był zbyt leniwy żeby narysować coś wcześniej !!!!! 🤬🤬 Anyway Happy birthday to my amazing pookie i love him so much

[imscaredofmonsters]

Bigos bigos lubie bigos

——

[asexual-cat-furry]

Just need to get this off my chest KONRAD CURZE IS SO POLISH-ROMANTIC-ERA-CODED I CANNOT. THE VIBES. THE VIBES ARE THERE. NO KURWA NIE DOŚĆ ŻE KONRAD TO JESZCZE MA WIZJE I DRZE SIĘ O ŚMIERCI I ZEMŚCIE

This man can and will rattle the entire Great Improvisation without a single pause while Sevatar and Talos are still trying to figure out what the fuck does "czterdzieści i cztery" mean

The ENTIRETY of Dziady cz III is so Konrad-coded I just cannot. I need. Yes. Let the man unleash 200 stanzas of messianistic vengeful rage against God

[sherbertilluminated]

Today for no reason whatsoever I am wondering whether Heine and Mickiewicz ever met up in Paris in the 1830s.

[vvargamora]

(dziady cz.III reżyseria baz luhrman)

ksiądz piotr: a imię jego będzie *cocks gun* czterdzieści i cztery

[yellowmanula]

W sprawie znaczenia liczby 44 wypowiedział się kilkakrotnie sam Mickiewicz. Za każdym razem mówił mniej więcej to samo: że nie wie lub nie pamięta, o co mu chodziło. Po pierwsze, mamy więc zdanie z listu Stefana Garczyńskiego do Wincentego Turny z 6 kwietnia 1833 roku: "Pytasz, co znaczy 44? Sam Adam nie wie, czas to ma wyjaśnić". Nieco podobnie ujmuje to relacja Seweryna Goszczyńskiego z rozmowy, która odbyła się prawdopodobnie koło roku 1839. Mickiewicz powiedział wtedy Goszczyńskiemu, że "położył liczbę 44, nie wiedząc, dlaczego tę liczbę a nie inną położył; położył ją, bo mu sama nastręczała się w chwili natchnienia". Tylko trochę inaczej sprawę tę przedstawił poeta, rozmawiając w roku 1845 z Janem Nepomucenem Niemojowskim. Zapytawszy "o znaczenie zagadkowej figury poetycznej" z "Widzenia", Niemojowski miał usłyszeć od Mickiewicza: "Kiedy pisałem, wiedziałem; teraz już nie wiem". Słowa poety, choć kilkakrotnie powtarzane, okazały się niewystarczającym ostrzeżeniem i nie przeszkodziły zuchwałym interpretatorom w dalszych dociekaniach (...). Wszelkie kabalistyczne i liczbowe rozważania muszą pozostać poza "Widzeniem", gdyż ksiądz Piotr w takie rozważania się nie wdaje, nie czyni też żadnych kabalistycznych aluzji, ma bowiem (jak mówi tekst "Dziadów") - widzenie.

[Jarosław Marek Rymkiewicz, "Mickiewicz. Encyklopedia"]