Nie potrafię sobie pomóc... Jestem, żyję, oddycham, ale co dalej... jak żyć...? Codziennie zadaję sobie to pytanie i czuję, że dla mnie już jest za późno.
seen from United States
seen from United States

seen from Russia
seen from T1
seen from United States

seen from Luxembourg

seen from United States
seen from Australia
seen from China
seen from Türkiye
seen from Russia
seen from Australia

seen from Russia

seen from China
seen from Australia
seen from China
seen from Yemen

seen from United States

seen from Romania

seen from Germany
Nie potrafię sobie pomóc... Jestem, żyję, oddycham, ale co dalej... jak żyć...? Codziennie zadaję sobie to pytanie i czuję, że dla mnie już jest za późno.
Nie odeszli. Po prostu nigdy naprawdę nie byli.
”Ktoś mądry mi kiedyś powiedział, że będę spotkać tą samą osobę w różnych ciała dopóki nie nauczę się swojej lekcji,
I to jest prawda,
Spotkałam ją już w trzech różnych osobach,
I nadal nie wiem jak mam z tego wyciągnąć lekcje”
~ Autorskie
Wino robi człowieka przezroczystym.
Bolesław Prus
A czy widział Pan? Stoję sama. Ja na imię niewidzialna mam. Szklana dama.
Sanah - Proszę pana
Najtrudniejsza nie jest cisza, lecz brak obecności. Świadomość, że nie ma nikogo, kto myśli o mnie, ani nikogo, o kim mogłabym myśleć z troską. Człowiek nie potrzebuje wiele: rozmowy, bliskości, wspólnego milczenia. A jednak właśnie to niewiele nadaje życiu sens. Najbardziej boli więc nie samotność sama w sobie, lecz konieczność niesienia wszystkiego w pojedynkę bez kogoś, kto po prostu byłby obok.
Byłeś ostatnią nadzieją, do której wyciągnęłam rękę.
Ale twoje palce nigdy nie zacisnęły się na moich.
Mówiłam ci, choć nie wprost.
Szeptałam między wersami, w spojrzeniach, w milczeniu.
Nie zrozumiałeś.
Albo nie chciałeś zrozumieć.
Teraz już nie musisz.
Teraz już mnie nie ma.