[solitaryymind]

Czasem najtrudniej to nie powiedzieć nic, chociaż w środku wszystko krzyczy.

[solitaryymind]

Miałam nie palić a palę. Miałam nie jeść a jem. Miałam nie pić a pije. Miałam nie żyć a żyje..

[solitaryymind]

Nikogo nie obchodzi, ile razy musiałaś się podnosić, ile razy pękałaś w środku i jak wiele zostawiło w tobie blizn. Możesz upaść, możesz na chwilę stracić siłę, ale życie nie czeka. Każe ci wstać i iść dalej. Więc idziesz. Próbujesz. Dajesz z siebie wszystko. A mimo to wciąż masz wrażenie, że to za mało. Jakby nigdy nie można było zrobić wystarczająco dużo.

[solitaryymind]

Najtrudniejsze walki to te, które toczysz w ciszy i o których nikt poza tobą nie wie.

[solitaryymind]

Przetrwasz ale staniesz się kimś innym...

[solitaryymind]

Nie zawsze nienawiść rodzi się z tego, że zrobiłaś coś złego. Czasem wystarczy, że przestałaś żyć według czyjegoś scenariusza.

[solitaryymind]

Najbardziej boli nie sama cisza. Najbardziej boli to, że wciąż odruchowo chcę opowiedzieć ci o swoim dniu. A potem przypominam sobie, że już dawno przestałam być kimś, z kim chciałaś dzielić swoją codzienność.

[solitaryymind]

Wytrzymujesz wszystko w ciszy. Milczysz. Zaciskasz zęby. Udajesz, że nic cię nie boli. Aż w końcu nie wytrzymujesz. Wtedy wszyscy widzą tylko twój wybuch, ale nikt nie pamięta miesięcy, a czasem lat, w których tłumiłaś ból. Nagle to inni stają się ofiarami, a ty w ich oczach jesteś tą najgorszą osobą.

[solitaryymind]

Popełniłam już dużo błędów teraz czas popełnić coś innego.

[solitaryymind]

A co gdyby tak wyjść z domu wyłączyć telefon i już nigdy nie wrócić?

[solitaryymind]

Najgorsza pułapka? Przyzwyczaić się do życia bez radości. Budzisz się. Robisz swoje. Bez radości. I mija kolejny dzień, którego nawet nie pamiętasz.

[solitaryymind]

Kiedy świat za drzwiami wydaje się zbyt ciężki. Samo wstanie z łóżka i wyjście z domu kosztuje więcej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać. Nikt nie widzi zmęczenia, smutku ani walki, która toczy się w środku. A ty najbardziej chciałabyś po prostu schować się przed całym światem.

[solitaryymind]

Czasem nieważne, co zrobisz i ile z siebie dasz. Dla niektórych i tak zawsze będzie za mało, a twoje wysiłki nigdy nie zostaną docenione.

[solitaryymind]

Nikogo nie obchodzi twój głód, choroba czy bezrobocie. Ale spróbuj być szczęśliwy, a zobaczysz, ilu nagle zacznie to uwierać.

[solitaryymind]

Cokolwiek zrobię, to wciąż za mało. Jakbym biegała w miejscu, starając się dogonić oczekiwania, których nigdy nie spełnię. Każdy ruch wydaje się błędem, każda próba dowodem na to, że do niczego się nie nadaję.

[solitaryymind]

Nie mam planów na moją przyszłość, bo nigdy nie planowałam mieć przyszłości.

[solitaryymind]

Nie potrafię sobie pomóc... Jestem, żyję, oddycham, ale co dalej... jak żyć...? Codziennie zadaję sobie to pytanie i czuję, że dla mnie już jest za późno.