#o an

[suskunruhum]

Ve o an bir daha yaşanmayacaktı...

[gelu-the-babosa-multiversal]

Another egyxos 📓 please

-Put "📓" or some other version of a book emoji into my inbox and I'll explain the plot of a fanfiction that I haven't written but daydream about.-

OOOHHH YEEESSSS

Ok hear me out bud!!! An AU where the war never happened and Ra is the bad guy. Exaton sealed his father for good and sent the kingdom of Egyxos to an alternative dimension because he didn't want to affect humans any longer. Kefer as the younger brother stayed mostly the same but a bit sassier. Though peace prospered in the kingdom, prophecies said that a human warrior would awaken one day to free Ra and bring destruction to those who betrayed him, causing mass panic and hatred towards humans.

Exaton and Kefer were aware of this and every day prepared for the worst, but with time, Exaton started to think that maybe he could change that. Maybe the warrior wasn't even going to exist or it was going to be completely different. Regardless, Ramses and Anubis came one day to prove the existence of the warrior, an orphan human child, not older than 13 and who didn't know anything about Egyxos or even what the bracelet he was wearing was for.

And yet, the Council decided to execute the child, it was just too dangerous to let the prophecy become true or just let a human use such a powerful artifact.

Things could go like that, just the easy way out, until the same child came by accident to Egyxos escaping from a cult. And in front of Exaton, the kid could only cry out in fear

want more???

[gokyuzunehayran]

Aklıma gelen tek şey annem çok üzülür oldu. Başka kimse veya hiç bir şey değil.

[vena-amoris-darkness]

[mevlana-34]

[ayolmakistemeyenay]

“Çok sıcak, su içmem gerekiyor."

“Sadece bu kadar var." birkaç damla... ben o birkaç damla ile nasıl susuzluğumu giderebilirim ki şu sıcacık günde. Bazen diyorumki keşke balık olsaydım. Her yer suyla kaplı. Ne kadar güzel... Susuzluk dertleri yok, dün ne yaptıkları hakkında bir fikirleri bile yok, anında unutuyorlar her şeyi. Benim en çok canımı sıkan ama yapmaktan başka çaremizin olmadığı şu banyo işi. Ahh küçük bir balık olsam ne banyo derdim kalırdı ne de şu kafamdaki bit derdi. Ne iğrenç hayvanlar bu bitler. Öyle bir kaşındırıyorki kafa derimi yüzercesine kaşıyasım geliyor. Sadece saçta bulunmakla kalmıyor vücudumuza da sıçrıyorlar. Buna karşılık bulabildiğimiz çözüm ise çamur sürmek. Bulabildiğimiz çamurları her yerimize yedirerek sürüyor ve kaşınmanın dinmesini bekliyoruz. En sevmediğim tarafı ise kaşınmanın dinmesine rağmen çamurla dolaşmak. Su olmadığı için çamurdan arındıramadığım saçlarım zamanla sertleşiyor. Oysa yumuşacık olması ne kadar güzel hissettirirdi. Balık olarak dünyaya gelmeliydim. Dört elementten en sevdiğim olan suya karşı bu uzaklığım beni günden güne daha fazla üzüyor. Denize girerken suya yavaşça dokunun ve onun mükemmelliğini hissedin, denizin içinden gökyüzüne bakın, ne güzel olurdu şimdi gökyüzünün muhteşem görüntüsü... Belki de olmazdı, suya erişimi olanlar için belki de su elementi bu kadar rahatlatıcı gelmiyordur, ya da cidden rahatlatıcı değildir, bilemiyorum ki, ben hiç denize girmedim ama her gece yatakta kurduğum hayaller deniz denen su kütlesinin beni çok rahatlatacağını gösteriyor. Bense hayallerime olan güvenimi sonsuz kılarak her gün suya karşı olan sevgimi arttırıyorum, ne kadar canımı acıtsa da.

~Ceyln

[sizyoktunuz]

geçiştirildiğini hissettiğin o an