?!
Heb je dan niet door dat je me kapot maakt met wat je doet, met wat je zegt.
Snap je dan niet hoe tergend het is. Snap je dan niet hoe confronterend het is, hoe pijnlijk. Snap je dan niet dat ik niet kan ruiken wat jij denkt, wat je wil. Snap je dan niet dat ik niet meer op je wacht, dat ik door probeer te gaan. Snap je dan niet dat jij me daar nu van weerhoudt met jouw gedrag. Snap je dan niet dat ik jouw handen nog op mij blijf voelen ookal zijn er handen in overvloed, maar toch. Snap je dan niet dat ik op zoek ben, naar iets wat wél duidelijk is. Snap je dan niet dat een sorry achteraf te weinig doet. Snap je dan niet dat je me langzaamaan breekt. Snap je dan niet wat je zelf wil, wat je voelt. Snap je niet dat ik niet meer ‘jouw meisje’ of jouw ‘lief’ ben en dat je me niet meer zo zou mogen noemen. Snap je dan niet dat het beter is als je niet elke keer mijn hand pakte, als je niet steeds een arm over mij heen zou slaan, of me een knipoog geeft. Snap je dan niet dat we beter niet knuffelend in slaap konden vallen, want nu mis ik je godverdomme warmte. Snap je dan niet dat je mij niet ten dans mag vragen in de hotelkamer, als ik met een handdoek omgeslagen uit de douche kom. Snap je dan niet dat je mij dan niet zo verliefd aan mag kijken, dat dat mij in de war brengt. En snap je dan niet dat ik het soms ook allemaal even niet meer weet?!
Snap ik dan niet dat ik hier niet mee zou moeten instemmen. Snap ik dan niet hoe ik de nog-verliefde ben, maar me veel beter kan gedragen dan jij. Snap ik dan niet hoe ik toch nog dingen voel, en hoe ik alles fijner zou vinden dan ooit nog zou mogen.
Snap jij het nog?
