#pertraktacje

[pertraktacje]

Znasz mnie. W tej starej koszulce, która stała się piżamą, przez niedopraną plamę, z tuszu do rzęs, powstałą, kiedy płakałam przez niego. Z mokrymi włosami, tuż po kąpieli, zachlapującą wszystko wokół. Krzątającą się po kuchni, w za dużym swetrze, nucącą pod nosem nasze ulubione piosenki. Znasz mnie. Nikt nie zna mnie tak, jak Ty. Zawsze jesteś przy mnie, nawet tak odległy. A kiedy już wracasz, w moje ramiona, Twój dotyk, Twoje ciepło i łagodny oddech na szyi, sprawiają, że czuję się, jak w domu. To właśnie z Tobą chcę go stworzyć. Chcę Tobie dać Dom, jakiego nigdy nie doświadczyłeś, będąc dzieckiem i zaszyć rany zadawane latami, przez żyletki słów i ostrza nieświadomych czynów. Chcę stać się Twoim Domem. Byś już zawsze do mnie wracał.

Pertraktacje

[pertraktacje]

Miałam zostać pisarką, choć nie poszłam na humana, ani na filologię. Z duszą artystki trafiłam na fotografię. Chciałam tworzyć najpiękniejsze portrety. Lecz jak mam to uchwycić, skoro nie ma na nich Ciebie?

Zamiast tego wyłapuję tęsknoty zawarte w porannych mgłach i wieczornych morzach, tworzę bukiety z suchych kwiatów, których nigdy nie dostałam. Wiszą na ścianie wraz martwymi niebieskimi ptakami moich marzeń.

Miałam zostać pisarką, lecz jak? Skoro piszę tylko do Ciebie.

Pertraktacje

[pertraktacje]

"Zjedzmy razem kolację, wcześniej zróbmy ją wspólnie, zatańcz ze mną do starych piosenek na środku pokoju. Zgaś światło i rozpal świeczki, a potem mnie. Zostań na poranną kawę i pozwól mi patrzeć jak się budzisz. Boże, nie ma bardziej rozczulającego widoku"

Pertraktacje

[pertraktacje]

"Dojadam ostatni kawałek pizzy, odgrzany w mikrofali i jakoś tak ciężej przechodzi przez gardło. Nie mieści się w przełyku, bo łzy zajmują zbyt dużo miejsca. Czuję się pusta i próbuje wypełnić tę dziurę kolejnym litrem kawy, a potem pogrążam się w marzeniach. Piszę w głowie scenariusze niemożliwe, tak jasne jak te letnie dni u jego boku. Znów nocą nie mogę zasnąć, a dni chcę przesypiać, by być z dala od świata, od światła, od ludzi. Chcę pogrążona w ciemnościach przeżywać chwile nigdy nie spełnione. Wracać do momentów, kiedy nie martwiłam się o jutro, przemierzając z nim miasto nocą. Słucham Rammsteina i szukam w głowie wspomnienia jego twarzy, gdy opowiadał o ulubionych piosenkach, oglądając ich płyty. Wargi mam pogryzione od niepocałunów i niewypowiedzianych słów. Marznę i drżę z braku ciepła, drugiego 36.6 obok, choć często temperaturę miał niższą. I znowu policzki, zamiast rumienić się od jego dwuznaczności, zmokły od skraplających się uczuć, nie mieszczących się w jednej osobie. Och, ileż łatwiej byłoby je przelać na niego."

Pertraktacje

[pertraktacje]

"Kochany, tej nocy mam Cię bliżej niż kiedykolwiek. Jesteś tak spokojny, Twój oddech koi zmęczone zmysły, a powieki lekko drżą. Ja, po wszystkim, nie mogąc zasnąć wyszłam na papierosa. Jest 1:07 patrzę jak śpisz, tuż na wyciągnięcie ręki. Za chwilę wtulę się w Ciebie i leżąc tak będę myśleć pewnie do późna, wsłuchując się w łagodne bicie Twojego serca. Mam nadzieję, że czuje to samo co moje. Chciałabym żebyś to przeczytał i wiedział jak bardzo Cię kocham i jak bardzo boję się Ci o tym powiedzieć. Śpij spokojnie, wyglądasz przy tym tak słodko i łagodnie, i choć na ten krótki moment jesteś tu tylko dla mnie. Na jedną kartkę wydartą z kalendarza jesteś mój."

Pertraktacje