#robak

[selffragmentation]

a gdybysmy byli robakami to kowalami bezskrzydlymi tramwajarzami i nie odszedlbys ode mnie ani na jeden moment

[ernime]

Gonna start posting art from ttrpg I play 🌝

This is set in the Genshin Impact world so I guess they all are genshin ocs?

Probably outing myself worm where I’m from but no matter

Our Gm is the best i adore her storytelling and she tolerates our bullshit ^-^

Inga is the one I play and Kira is an npc (Kira is my favorite but shhh it’s a secret)

Robak just means bug, that's it, that’s his name

We were all shocked about spelling of Liwet

The visions go:

🧊Soe electro

🐱Liwet geo

☘️Inga dendro

📚Kira has a delusion but we don’t know what type

🐛Robak has pyro

🎩Maksymilien (or just Maks) is geo

🧯And Haiqa our hydro is the only thing that keeps Robak from arson

We are starting next season soon and some of us are updating designs so will try to post some old art before they change

Don't really know how to tag post like that so bear with me

(If my party thinks I used wrong emojis to their characters then you have a problem 🤍 [I will change it if u give me a better one])

[kamsa666]

[strefarozmyslenally]

Skrajności i ten świat...

Nie potrafię się do niego dopasować.

Jest taki wielki i niebezpieczny dla małego robaczka.

Drzewo, które rośnie w środku tej planety jest wyschnięte, bo tacy stali się ludzie.

Nie żyją swoim życiem, lecz cudzymi przygodami, które nigdy się nie wydarzyły.

W szkole rzeźbią z Ciebie marionetkę i uczą oceniać innych po niedoskonałościach.

Nie ma tu dla mnie miejsca.

Gdy jesteś brzydką larwą ludzie odchodzą brzydząc się.

Gdy rozkwitasz i powoli przeobrażasz się w motyla odsuwają się, bo nie lubią czuć się tymi gorszymi.

Kiedy twoja wiedza jest lepiej naostrzona i szybciej wykonuję zadania, człowiek ucieka, bo boi się nie mieć racji, a

kiedy twoja inteligencja jest za tępa wstydzą się stać obok.

Krawędzie tej strefy bezpiecznej są ostre i wypadając z niej możesz być ranny.

Co ma powiedzieć taki robaczek? Ciągle ucieka przed kolejnym nadepnięciem na niego.

Widząc buta jest w stanie schować się do najgłębszej dziury i nie wychodzić stamtąd dopóki nie zapomni o jego istnieniu.

Jednak piasek wpada mu w oczy i do ust zabierając tlen.

Nie może dostosować się do klimatu.

Już nic nie jest oczywiste. Lepiej się udusić czy zostać zdeptanym?

Tę niespójności i ostre krawędzie doprowadzają do upadku drzewa.

Powoli przechyla się w stronę ognia wołając o pomoc, wyciąga gałęzie ku siekier .

~Wszelkie prawa zastrzeżone ~

Witam wędrowcu w krainie nie do końca normalnej.

Mam nadzieję, że zatrzymasz się u nas na dłużej.

Myślę, że znajdziesz coś dla siebie w natłoku moich myśli.

Dziś na tapetę cały ten niezrozumiały system rzeczy oraz człowiek.

Jacy mali stajemy się przy tym wszystkim.

Dziękuję za każde serduszko i każdego obserwującego.

To duży kop dla mnie.

~Ally

[zyciemprzezzycie]

Przykro, przykro jest dębowi, gdy go robak toczy, Ale przykrzej nie móc płakać, gdy łez pełne oczy. Smutno biednej jest ptaszynie, gdy jej skrzydła urzną, Ale smutniej jeszcze temu, co kocha na próżno. Źle jest zmykać jeleniowi, gdy go zdybią w kniei, Ale gorzej jeszcze sercu wyrzec się nadziei. Trudno pływać ciężkim głazom po rzecznej głębinie, Ale trudniej nie żałować szczęścia - kiedy minie. Ciężko, ciężko wrócić na świat, gdy się leży w grobie, Ale ciężej, o mój miły, zapomnieć o tobie!

Adam Asnyk

[thomas--bombadil]

Visual ode to the Goldenrod Soldier beetle.

[aishele]

„Studiuję etnologię dla beki” 100 days challenge – day 82/100 – Mircea Eliade „Sacrum i profanum”

[xpistopix]

Niepożądany Gość - Unwelcome Guest by Chris Wright