Shitty day, olé olé, turn it into something great
Dit is de titel van mijn nieuwste liedje.
Vandaag had ik een enorme rotdag. Er ging van alles mis, er hing superveel negativiteit in de lucht, een wildvreemde begon in de kleedkamer van het bedrijf waar ik werk met een heel agressieve houding even haar woede te uiten over het bedrijf... zomaar, ze stond volledig in mijn personal space. Alsof er op mijn hoofd stond: kom hier je hart ff luchten op een héél agressieve wijze want dat vind ik superchill. En dat terwijl ik zelf al heel erg boos en chagrijnig was over deze dag. BLEH!!! STOP!
Dus, ik nam de trein naar huis, stapte de trein uit et voilá... het begon te regenen. Volgens mij heb ik vannacht compleet verkeerd gevisualiseerd, hahaha. Nog steeds chagrijnig, maar eigenlijk ook wel in een soort mood van hysterisch lachen omdat ik gek werd, liep ik de trap af en...tamtamtamtaaam.. WTF moment van de dag! Er zat een man op een fluit te spelen (ja, gênant.. afgestudeerd zangeres die niet weet wat voor fluit dat was.. shame on me, echt.. ik heb er lang over nagedacht maar nog steeds geen FLAUW idee) Ik was al even langer op het perron blijven staan omdat ik nog druk aan het appen was, ik was dus als een van de weinige nog op het station. Goed, precies op het moment dat ik van de trap af loop, begint die man Que sera te spelen... nu denk je: ja, en? Nouuu dat zal ik je eens vertellen.
Que sera was het lievelingsliedje van mijn oma. Mijn oma is 12 jaar geleden overleden. Op haar begrafenis werd dat liedje gedraaid. Het liedje is van Doris Day, mijn oma was daar enorm fan van.. ze had een hobbykamertje waar ze allemaal posters van oude filmsterren had opgehangen (echt, te awesome).
Que sera betekent: wat zal zijn, zal zijn. Of eigenlijk : wat is, dat is.
Ik heb 2 maanden geleden die zin op mijn arm laten tattoeeren, als aandenken aan mijn oma en omdat ik de betekenis heel mooi vind.
Op momenten dat ik heel goed steun kan gebruiken, komt dat liedje ineens om het hoekje kijken. Heel bizar. In Mallorca bijvoorbeeld hadden we een half jaar lang 1 keer in de week een karaokeavond. We hadden duizenden liedjes in het systeem staan. Er kwam opeens een vrouw naar mij toe, zij wilde dat ik Que Sera met haar ging zingen. Huh? Van alle liedjes, wil je die zingen? Het gekke was ook nog dat zij helemaal niet wist dat ik zangeres was. Ik moest spontaan een beetje huilen, vond het zo bijzonder.
Er was ook een dag dat ik een super diepgaand gesprek had met een oudere man over het leven, was heel fijn. Aan het einde van dat gesprek zegt hij opeens: “Que sera”. Ik moest even slikken. Wauw, hoe kun je nu NIET voor deze tekens open staan? Deze man kende mij totaal niet, wist helemaal niet wat dat liedje voor mij betekende..
En zo zijn er nog veel meer bizarre dingen gebeurt. Vandaag dus ook weer. Zo’n enorme rotdag.. maar dit maakte me even zo blij. Ik moest weer even slikken, kreeg meteen kippenvel. In gedachten zei ik: “Dankjewel oma, ik weet dat je er bent. Ik voel me gesteund”. Mijn oma was echt het liefste mens op aarde. Ze heeft voor haar overlijden ook altijd tegen ons gezegd dat ze ons zal laten weten wanneer ze bij ons is en dat doet ze dus ook echt.
Ik ging vol verbazing naar huis, maar voelde nog steeds lichte woede, agressie en frustratie. Maar ook echt vooral frustratie dat ik mijn boosheid soms niet makkelijk los kan laten. Ik wil het eigenlijk binnen 5 minuten kwijt zijn, dat is natuurlijk wel een beetje onmenselijk.. dus, ik dacht: “oke Steph, kom op. Voel nou maar gewoon even die boosheid, dat mag heus wel.”
Juist dat accepteren dat je dat op dat moment even zo voelt, maakt al dat je het sneller kwijtraakt. Ik ben hooggevoelig en neem ook energieën van andere mensen over. Het was vandaag dus gewoonweg even een veel te heftige dag. Ik zat met mijn eigen emoties én met die van een heleboel anderen. BLEH!
Ik heb mezelf rust gegund, ben even lekker gaan slapen. Daarna ging het al wat beter. Vervolgens ben ik lekker warm gaan douchen, heb rustgevende boeddhistische muziek opgezet en ben met mijn hand op mijn hart onder de douche gaan zitten.. even huilen, het zat vast. Ik visualiseerde daarna dat alle energieën in het doucheputje gingen en ja, ik voelde me na die douche veel rustiger! Daarna ben ik lekker inspirerende vlogs gaan kijken, daar word ik heel vrolijk van! En nu ga ik met een goed gevoel naar bed.
Yes! Mijn emoties mochten er even zijn, ik heb geluisterd naar wat mijn hart nodig had en morgen is weer een nieuwe dag met nieuwe kansen. Ik laat deze dag achter me en ga nog even mijn dankbaarheid uiten.
Namasté.
