#sahibulsayf

[hikmetullahh]

Allah Korkusu Hikmetin Başıdır

BismillahirRahmanirRahim

Ya Eyyühel Müminun! Ey İman edenler! Bu Mübarek Cuma Gününe, Rabiülahir Ayının Üçüncü Cuma'sına hoş geldiniz. Ey Müminler! Cuma Gününe saygı göstermemiz gerek, çünkü Cuma Günü, Allah (SVT) ve Mübarek Peygamberi (ASVS) tarafından Mübarek bir Gün olarak tayin edildi. Resulullah (ASVS) Hadis-i Şerifinde diyor ki: Cuma gününde, melekler Cuma Namazı kılınan Mescid'in girişinde dururlar. Mescid'e ilk giren kişinin ismini yazarlar, sonra onu takip edenin ismini, ve bunu bu şekilde yapmaya devam ederler. İlk giren kişi Allah yolunda bir deve kurban etme sevabını alır; onu takip eden kişi bir inek kurban etme sevabı alır, sonraki bir tavuk, sonrakine bir yumurtayı Allah yolunda sadaka olarak verme sevabı verilir. Hutbe başladığında ise, melekler kaydı kapatıp Hutbeyi dinlemeye başlarlar. O halde, bir şeyler öğrenmek için, tüm hafta boyunca bizleri daha iyi kimseler yapacak şeyleri almak için, Cuma'ya hazırlanmış olmamız gerekir. İnşa'Allah er-Rahman.

Ey Müminler! Allah (SVT) Kuran-ı Kerim'de şöyle diyor: BismillahirRahmanirRahim. Azana ve dünya hayatını ahirete tercih edene, şüphesiz cehennem tek barınaktır. Rabbinin makamından korkan ve nefsini kötü arzulardan uzaklaştıran için ise şüphesiz cennet yegâne barınaktır. (79:37-41) Bir başka Ayet'te ise Allah (SVT) şöyle diyor: BismillahirRahmanirRahim. Kulları içinden ancak âlimler, Allah'tan (gereğince) korkar. (35:28) Resulullah (ASVS) ise Hadis-i Şerifinde şöyle buyuruyor: Nerede olursan ol Allah'tan kork. Kötü bir ameli iyi bir amel ile takip et, o onu temizler. İnsanlara da güzel amel ile muamele et.

1400 senedir, Hutbe yerinde, İmam Müminlere Allah'a karşı Takva sahibi olun diyor. Allah'a karşı dikkatli olun. Çünkü Allah korkusu, Peygamber Efendimiz'in (ASVS) bir Hadisinde dediği gibi, hikmetin başıdır. Bir adam Allah'tan korkarsa, Allah'ın rızasına koşar. Bir adam Allah'tan korktuğu vakit, Allah'a itaat etmeye koşar. Bir adam Allah'tan korktuğu vakit, esbaba koşar, Allah'ın ondan razı olması için Allah'ın (SVT) kendisine gönderdiği manalara koşar. Peki insanlar Allah korkusunu kaybedince ne olur? Sadece bugün etrafımızda olan dünyaya bakmamız yeterlidir. İnsanlar, sadece Allah'a karşı suç işlemiyor, birbirlerine karşı da suç işliyorlar, birbirlerine her türlü zalimliği yapıyorlar. Şeyhimiz, Sahibul Sayf Şeyh Abdül Kerim el-Kıbrısi el-Rabbani'nin dediği gibi, 'Her Cuma Hutbesinde İmam kendisine ve Cemaate hatırlatır, 'Allah'tan korkun ve Allah'a itaat edin.' Allah'a (SVT) itaat etmek sadece, 'ediyorum' demekle olmaz. İtaat, 'İstediğin gibi yapıyorum. Bu benim için çok çetin. Benim için çok zor. Ama senin için zor değil Ya Rabbi. Bunu yapmama yardım et. Yanlış yapıyorsam dahi, yanlış yaptığımı biliyorum, lütfen af diliyorum.' demektir. Bugünün insanlar Firavunlardan beter. Allah yolunda koşanlar Firavun olmuş. Hiçbir şeyi kabul etmiyorlar artık ve herkes kendi yolunda haklı. Gözleri kapanmış. Neredesin? Bu dünyada mı yaşıyorsun? Hayal ve kuruntu dünyasında mı yaşıyorsun? Uyanın, kendinize gelin. Son çağrı, son günler. Senin için son günler, benim için son günler ve yeryüzü için son günler. Allah'ın (SVT) yaratmış olduğu her şey için son günler. Ahir Zamanın Ahir'i. İnsanoğlu daha önce hiç bu kadar alçağa düşmemişti genel olarak; doğu, batı, kuzey ve güney.

Öyleyse bu günleri yaşıyoruz. Ve günümüz insanları, özellikle günümüz Müslümanları, Allah'tan korkmaya ihtiyaçları olmadığını düşünüyorlar. 'Ben iyi biriyim. Beş vakit namaz kılıyorum. Zekat veriyorum. Kimseyi öldürmedim. Allah'tan neden korkmak zorunda olayım ki, ben iyi biriyim' diyoruz. Ve bu tavırla, böyle bir düşünme tarzıyla, şeytanın elinde oyuncak oluyorlar. Allah'a (SVT) karşı gerçek bir korku sahibi olmanın ne anlama geldiğini gösteren bir örneği dinleyin Hz. Malik bin Dinar (RA) rivayet ediyor, şöyle diyor, 'Bir defasında kille oynayan bir çocuğun yanından geçtim. Çocuk bazen gülümsüyor bazen de ağlıyordu. Ona Selam vermek üzereydim, ama Nefsim kibirden dolayı beni durdurdu, çünkü benden gençti ve önce onun bana Selam vermesini istedim. Sonunda, Nefsimi çocuğa selam vermeye zorladım. Çocuk cevap verdi:- 'Ve Aleyküm Selam, Ey Malik bin Dinar!' Malik bin Dinar sordu: - 'Benimle daha önce karşılaşmamış olmana rağmen ismimi nasıl biliyorsun?' Çocuk cevap verdi: - 'Allah benim ruhumu seninkiyle tanıştırdı Söz verdiğimiz Gün'de'. Malik bin Dinar çocuğa sordu: - 'Nefs ile Akıl arasındaki fark nedir?' Çocuk cevap verdi: - 'Nefs bana Selam vermeni durdurandır, Akıl ise sonunda bunu yapmanı zorlayandır.' Malik bin Dinar sordu: - 'Neden çamurla oynuyorsun?' Çocuk cevap verdi: - 'Çünkü bundan yaratıldık, ve sonunda da buna gömüleceğiz'. Malik bin Dinar sordu: - 'Neden çamurla oynarken bazen gülüyor ve bazen ağlıyorsun?' Çocuk cevap verdi: - 'Allah'ın cezasını hatırlayınca ağlıyorum, merhametini hatırladığımda ise gülümsüyorum'. Malik bin Dinar sordu: - 'Ama çok gençsin ve günahtan muafsın, öyleyse neden ağlıyorsun?'

Çocuk cevap verdi: - 'Ey Malik bin Dinar! Bunu söyleme. Gördüm ki annem ateş yaktığında, küçük tahta parçalarını daha büyük olan parçalardan önce atıyor.' Ey Müminler! Müslümanların bu tip düşünceleri olduğunda, Müslümanlar bu şekilde Allah'tan korktuğunda; küçük çocuklardan yaşlı insanlara kadar, Ümmet'e onur ve şeref verilmişti o zaman. Çünkü Ümmet, tüm Ümmet, Allah'tan (SVT) korktuğu vakit, başka kimseden korkmaya ihtiyaç durmazlardı. Osmanlı İmparatorluğunun kuruluş yıl dönümünden geçiyoruz. Ve bu Mübarek Osmanlılar, Allah'tan korktular. İlk Osmanlı Sultanı, Hz. Osman Gazi, Allah'a (SVT) o kadar çok korku, saygı ve sevgi besliyordu ki Şeyhinin Dergah'ındayken, onu Kuran-ı Kerim'in bulunduğu bir odaya koydular. O korku, saygı ve sevgiden dolayı da tüm gece ayakta durdu, çünkü Kuran'ın huzurunda uzanamadı. Ve bu saygıdan dolayı, bir rüya gördü, Şeyhi ise rüyasını Osmanlı İmparatorluğunun kendi soyundan geleceğini söyleyerek tabir etti. Osmanlı Sultanları Allah'ın (SVT) önünde kendilerini mütevazi tuttuklarından, Allah'tan (SVT) korktuklarından dolayı, Allah (SVT) tüm dünya üzerinde onlara heybet ve kuvvet verdi, ve tüm dünya onlardan korktu. Rabbimiz, Allah'tan (SVT) dünyayı istikametine geri getirmek için, onları bize tekrar göndermesini diliyoruz.

Ve o Allah korkusu, gerçekten sadece bir Allah Dostuyla oturarak bilinebilir. Çünkü bir Allah dostuyla olduğun vakit, ona hizmet ettiğin vakit, onunla cemaatte durduğun vakit, Allah korkusunun hakikatini o zaman anlarsın. Ve bu korku, ceza korkusundan kaynaklanan bir korku haline gelmez, hayır. Aşk ile kök salmış bir korku haline gelir. Şeyhimizin bize öğrettiği gibi, diyor ki: Hiçbir korkun olmasın. Şeytana korkumuz yok. Allah'a korkumuz var. Korkumuz var, çünkü Allah'ı seviyoruz. Dostluğumuzu koparmak istemiyoruz, Rabbimizle olan dostluğumuz. Bu yüzden korkuyoruz. Bizi cezalandıracağından korktuğumuz için değil. Hayır. Bizi cezalandırmayacak. Ama, Ona inandığımız için ve Onun için, elimizden gelenin en iyisi için çabalıyoruz, Onun dini için. Buna göre yaşa, o zaman bu dünya sana Cennet olur, Öbür tarafta da melekler seni karşılar; oynayarak, dans ederek, 'Allah'ın bir sevgili kulu daha Cennete giriyor, Cennet daha iyi oluyor' diyerek.

Ya Rabbi! Bu sözlerle yaşamamızı sağla, bu sözlerle ölmemizi sağla, bu dünyada ve öbür dünyada senin Sevgili kulunun, Şeyhimizin cemaatinde olmamızı sağla. Amin. Sahibul Seyf Şeyh Abdülkerim El-Kıbrisi'nin (KS) Halifesi Şeyh Lokman Efendi Hz.'nin Cuma Hutbesi, OSMANLI DERGAHI – New York 19 Rabiülahir 1437 Ocak 29, 2016م

[hikmetullahh]

Şükür Kapısında Durmak

BismillahrRahmaniRahim

Ya Eyyuhel Müminun! Ey İman edenler! Bu Mübarek Cuma gününe, Rabiulahir Ayının ilk Cuma'sına hoş geldiniz. Ey Müminler! Bu Cuma gününe saygı göstermemiz gerek. Peygamber Efendimiz (ASVS) şöyle buyuruyor: Cuma, tüm günlerin 'anası' ve Allah'ın (SVT) gözünde en faziletli olanıdır. Allah'ın (SVT) gözünde Ramazan Bayramı ve Kurban Bayramından daha fazla azameti(değeri) var. Öyleyse bugünde gaflette olamayız, Camiiye son saniyede gelip, Hutbe'ye zar zor yetişerek. Cuma'yı, bizlerden önce gelenlerin bizlere öğrettiği şekilde onurlandırmalıyız.

Osmanlı İmparatorluğu zamanında, ve Şeyhimizin bize öğretip dergaha yerleştirdiği şekilde, insanlar Camiiye erken gelir. Müezzin ise Sela okur, Peygamber Efendimiz'e (ASVS) Salat ve Selam gönderilir. İnsanlar ise erken gelip Camiide oturur Kehf Suresi ve Fetih Suresinin okunmasını dinlerler. İmam gelmeden, biri Vaaz verir, insanlara hatırlatmalarda bulunur. İnsanlar, Cumalarını bu şekilde geçirirlerse daha bereketli olur, ve kendileri için daha faydalı olur. Ancak son dakikada gaflet içinde kafasız bir halde gelirsek, Cuma'nın bu muazzam bereketini yakalayamayız.

Ya Eyyuhel Müminun! Rabbimiz, Allah (SVT) Kuran-ı Kerim'de, Lokman Suresinde şöyle buyuruyor: BismillahirRahmaniRahim. Andolsun, biz Lokmân’a “Allah’a şükret” diye hikmet verdik. Kim şükrederse, ancak kendisi için şükretmiş olur. Kim de nankörlük ederse, bilsin ki Allah her bakımdan sınırsız zengindir, övülmeye lâyıktır. Sadak’AllahülAzim. (31:12)

Bir başka Ayette Allah (SVT) diyor ki: BismillahrRahmaniRahim. Eğer insana tarafımızdan bir rahmet (nimet) tattırır da, sonra bunu ondan çekip alırsak, şüphesiz o ümitsiz ve nankör oluverir. Ama kendisine dokunan bir sıkıntıdan sonra, ona bir nimet tattırırsak mutlaka, “Kötülükler benden gitti” diyecektir. Çünkü o, şımarık ve böbürlenen biridir. Sadak’AllahülAzim. (11:9-10)

Hz. Aişe (RA) rivayetinde Peygamber Efendimiz'in (AS) bir defasında tüm geceyi uyanık Teheccüd namazı kılarak geçirdi ta ki Rabbinin önünde ayakta durmaktan ayakları şişti. One şöyle dedi, 'Ya Resulullah, Allah (SVT) senin geçmiş ve geleceğini affetmişken bunu kendine neden yapıyorsun?' Peygamber Efendimiz (ASVS) ise ona şu cevabı verdi, 'Abden Şekura olmam gerekmez mi? Şükreden bir Kul olamam gerekmez mi?'

Müminler şükretmesi gerek. Rabbimiz, Allah'a (SVT) şükreden kullar olmamız gerek, Abden Şekura, Şükreden Kul, olan Peygamber Efendimiz'in (ASVS) sünnetini takip etmek için. Allah (SVT) ise bize Şükrün anlamını Kuran-ı Kerim'de şöyle veriyor: BismillahirRahmanirRahim. Öyleyse yalnız beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, sakın nankörlük etmeyin. Sadak’AllahülAzim. (2:152) Öyleyse Allah'a (SVT) şükretmiyorsak , Ona karşı minnettar değilsek, o halde gerçekte küfür işlemekteyiz, bu Allah'ı (SVT) inkar etmektir. Allah'a (SVT) her halde şükretmek. Sadece içinde olduğumuz durumu beğendiğimizde Allah'a (SVT) şükür gösterip, mutsuz olduğumuzda Ona nankörlük yapmak değil. Şeyhimizin bize öğrettiği gibi, Şükür Rabbinle mutlu olmaktır, sana gül de verse, diken de verse. Çünkü Allah'tan (SVT) gelenin ne olursa olsun bizim için en iyisi olduğuna inanmamız gerekir. O halde zengin de olsak fakir de olsak, sağlıklı da olsak hasta da olsak, her halde ve her durumda, Rabbimiz, Allah'a (SVT) şükreden kullar olmalıyız. Tıpkı İbrahim'ın (AS), Nemrud'un ateşine atıldığındaki gibi, Rabbinden dönemdi ya da Rabbini reddetmedi. Ateşe doğru havada uçarken Allah'a (SVT) şükredip güvendi, Rabbinin kendisini izlediğini ve kendisi için en iyisini bildiğinin farkındaydı.

Şeyhimiz, Sahib el-Sayf Şeyh AbdülKerim el-Kıbrısi el-Rabbani şükrün gerçeğini şu sözlerle bize öğretiyor: İki kapı vardır. Biri merhamet kapısı, Rahmet kapısı, diğeri ise bela kapısıdır. Allah bizi oraya koymuyor ama insanlar bela kapısında ısrar edip ona koşuyor. Rahmet kapısında durmak için basit bir yol var o da Allah'ın verdiğiyle her zaman mutlu olmaktır, 'Elhamdulillah Ya Rabbi! Bana verdiğin en iyisidir.' demek. Şükreden bir kul olmak. Şükreden bir kul isen asla bela kapısına, şikayetler kapısına dönmezsin. Rahmet kapısında sadece Rabbinden razı olanlar durur bela kapısında ise şikayet edenler. Şikayetler buluyorsan bunu bitir. Bir şeyle ilgili şikayet edeceğinde senden daha kötü ve mutsuz durumda olan birine bak. Şikayete gerek yok. Bize herşeyi veren böyle istedi ve bize de böylesini verdi. Bizim vasıtamızla iyi şeyler oluyorsa bil ki o Rabbimizin Rahmeti ve merhametidir. Eğer başımıza kötü şeyler geliyorsa da bil ki o nefsimizdendir. Bir yerde yanlış bir şey yaptık. Allah (SVT) kullarını cezalandırmaz, kulları koşup belanın olduğu yerde durup beklemedikçe. Bize nerde olmamız gerektiğini söylüyor, hayatımızı nerede harcamamız ve nasıl yaşamamız gerektiğini söylüyor. Peygamber Efendimizi (ASV) bize öğretmesi için gönderdi. O Peygamber'i (ASVS) takip ediyorsak hayatın her durumda daha kolay bir hale geldiğini görürüz.

Kimse hayatın Peygamber Efendimiz (ASVS) ve Sahabeyi Kiram'ın hayatlarından daha zor olacağını düşünmesin. En kötü zamanda yaşadılar ve en kötüleri onlara saldırdı. Rahmet ve Şükür kapısındaydılar ta ki zamanları gelip bu dünyadan göçünceye denk. Biz elhamdülillah bugün o kadar zorluktan geçmiyoruz. Etraftaki herşeyin kötü olmasına rağmen öyle bir zorluktan geçmiyoruz. Hayatlarımız kolay. Şükredenlerden olmalıyız ve şükür kapısında durup şikayet kapısını açmamalıyız.

Ey Müminler! Bu sözler üzere yaşarsak, Allah'ın (SVT) şu emrine itaat etmiş oluruz: BismillahirRahmanirRahim. Beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, sakın nankörlük etmeyin. Şükür ise bereketin sana ulaşmasında vasıta olan kişiye teşekkür etmekle başlar. Peygamber Efendimiz'in (ASVS) dediği gibi, İnsanlara şükretmeyen Allah'a şükretmez. Öyleyse bereket için Şeyhimize şükretmeliyiz. O minnettarlık ise teslimiyetle gösterilmelidir, itaatla gösterilmelidir, muhabbet ile gösterilmelidir. Bunu yapıyorsak, buna uygun yaşıyorsak, inşa'Allah, şükreden kullardan sayılırız.

Sahibul Seyf Şeyh Abdülkerim El-Kıbrisi'nin (KS)Halifesi Şeyh Lokman Efendi Hz.'nin Cuma Hutbesi, OSMANLI DERGAHI – New York 5 Rabiülahir 1437Ocak 15, 2016م

[hikmetullahh]

Tarikat Kapısı Maneviyat Kapısıdır

BismillahirRahmanirRahim;

Şeytan 24 saat bekliyor nerden birşey kazandıysan onu devirip elinden alsın diye.

İnsanların geneli dünya peşinde, Dünya muhabbeti 24 saat kalbini meşgul ediyor. - Allah der ama dilde der, Salavat getirir ama dilde der. Ne Allah'tadır ne de Peygamber'de. Bunu mu öğretti Peygamber bize, böylemi yaşayın dedi Bu mudur bize gösteridiği yol ? - Değil ! Tarikatların içide karmakarışık oldu. - Tarikat kapısı maneviyat kapısıdır. Bekliyeceksin orda, nefsini ezecek ve ezdireceksin.. Değilse maneviyat kapısında maddiyat dilenciliği yapıyorsun işin daha tehlike! Dışarıdaki kimse hiç değilse koşturur koşturur bir gün anlar yorulur. - Dünya boşmuş , ne koşturuyorum ben bunun peşinde deyip dönerse tam döner. Bu kapıda eğer dünya bekliyorsan işin tehlikedir. İnsanların geneli böyle olmuş artık . Onun için sende sağa sola bakarak aynı hastalığa bürünme . Aklını başına al. Yoksa mezar seni bekliyor.. Bir gün daha geçti ömründen planın ne isterse olsun.. Yarına çıkar mısın? Çıkmaz mısın?

Şeyh Abdulkerim Kıbrısî Hz. Allah ondan razı olsun AMİNم

[hikmetullahh]

Sahibul Seyf'in Yolu Dışındaki Tüm Yollar Kurumakta

BismillahirRahmanirRahim

Şimdi bakıyoruz, heryer kuruyor; Sahibul Seyf'in yolu hariç. O devam ediyor. Tıpkı Şam'a gittiğinde ve suyun yeniden gelmesi gibi. Orada bir mağara var ve o mağarada Cibril'in (AS) el izi bulunuyor. Neden mi? Çünkü o mağara Kabil'e çok kızdı. Kabil Habil'i öldürdüğünde, dünyadaki ilk kanı akıttı, ki o kan mübarek bir kandı. Niçin? Dünya için. Mağara, oradaki kaya, Kabil'e o kadar kızdı ki onu yutmak istedi. Üzerine kapanacaktı; Cibril (AS) geldi ve onu durdurdu. Orada bir el izi var. O zamandan beri o kaya yüzünden mağara durmaksızın ağlıyordu. Ancak o su akıntısı durdu. Bu, son günlerin işaretlerinden biridir. O mağara artık ağlamıyor; ama bir şey meydana gelecek ve yeniden ağlamaya başlayacaktı. Son günlerin işaretlerinden biridir bu, Mehdi'nin (AS) yakında geleceğine işaret etmektedir.

Şeyh Efendi Sahibul Seyf el-Kıbrısi el-Rabbani oraya gitti. El izini gördü, önünde durup, 'Bismillah Destur' deyip, elini oraya koydu, tabi ki oraya oturdu. Elini çektiğinde orada bir nem hissetti, şıp.. şıp ...şıp yeniden damlamaya başladı. O yerde bekçilik yapanlar vardı, şaşkınlık içinde kaldılar ve hayrete kapıldılar. 'Akıntı uzun zaman önce durmuştu. Kurumuştu. Şimdi yeniden koydun ve tekrar ağlamaya başladı. Su damlıyor' dediler. İnsanların kalbi taştan beter oldu. İnsanlar artık ağlamıyor, ancak taş ağlıyor. Aldığımız haberler arttıkça kalplerimiz daha da katılaşıyor. Ağlamadığımız sürece daha da barbarlaşıyoruz. Şimdi Hicret zamanıdır. Uzaklaşın. O savaşın zamanı şimdi değil. Heryerde olanlardan dolayı kalplerimiz kan ağlıyor. Ellerimiz bağlı. Ne sanıyorsun? Allah dostlarının ağlamadığını mı? Bizden daha çok merhamet sahibiler. Peygamber Efendimiz'in (ASVS) ağlamadığını mı sanıyorsun? Allah izlemiyor mu? Allah'ın ne kadar sabırlı olduğunu görüyoruz. Hala her gün, insanoğluna uyanması için yeni bir fırsat veriliyor. Her hafta, geçen her ay insanlığın bu şeytani düzenden uyanması için, hala bir fırsattır, çünkü bu dünya şeytanidir. Ancak görünen o ki gitgide daha da derine batıyorlar. Daha derine. Mehdi (AS) tekbiri aldığında, uyanacağız. Ama yatağın yanlış tarafından uyanmadığımıza emin olalım. Şuanda yaptıklarımız da o tekbir için hazırlıktır. Şeyh Lokman Efendi Hz.م

[hikmetullahh]

Mürşit İsterse Bu Dünyayı İğne Deliğinden Geçirir, İğne Deliğini Büyütmeden, Dünyayı da Küçültmeden

BismillahirRahmanirRahim;

Peygamber (asv) efendimiz bir nurlar gördü parıl parıl. Rabbil Alemin bunları ümmet olarak kabul eder misin dedi. Efendimiz sav'de ederim Yarabbi  parıl parıl her biri buyurdu. Kulların her biri bir elmastır ama işleneceksin, önce özün çıkacak ortaya, tam özün çıktıktan sonra o elması heryere atmazlar. Sen yolda elinde koca bir elmas ile gezen adam gördün mü? Yok bulamazsın, aklı eksik olması lazım. Parmağını değil, kendisini de kesip götürürler, o elması almak için. Değerli şeyi değerli yerde tutacaksin öyle ayak altında tutamazsın.

Hadiseye devam ediyor; Peygamber efendimiz kabul ettikten sonra bir baktı pislik içerisinde hepsi. Rabbil Alemin; bunları nasıl kabul ettiysen, her akşam benim huzuruma öyle getireceksin Ya Muhammed buyurdu.Efendimiz; buna ben güç yetiremem Yarabbi dedi. Allah cc sağa bak dedi Efendimiz baktı nurlu zatlar duruyorlar. Allah cc bunlar senin yardımcındır,  onlar temizleyip sana sunacaklar, sende her akşam bana sunacaksın buyurdu. İşte onlar Evliyaullah ve Mürşitlerdir.

Mürşit seni temizler, düşüncen ile yaptığın işler ile yine düşüyorsun çamurun içine, kendini görmeden bakıp, kaf dağındasın zannediyorsun. Aynada kendini, benliğini beğeniyorsun ama pislik içerisine bürünmüşsün. Kendi özünü melekutta olan öz ile görebiliyormusun? Orasıyla bağlantın var mı? Orasıyla bağlantın olduğunda ve gördüğünde yine beğenmeyeceksin, burda daha güzel parlak zatlar var onlar gibi olayım diyip koşturacaksın Allah yolunda. Zaten Allah yolunda koştuğun vakit o sana verilir, dünya peşindeyken değil. Bu pislikten kurtulalım. Bu pislik zahiri pislik değil, zahiri pisliği bir hamama gidersin hiç bir şeyin yoksa iki kalıp sabunla seni iyi temizlerler, bir de keselendin mi bu pislik benden mi çıktı dersin.

Efendimiz sav bir gün sahabilere bir nehrin yanında; bu nehirde günde beş vakit yıkansanız üzerinizde pislik kalır mı dedi. Sahabeler yok Ya RasulAllah günde beş vakit yıkanırsak temizleniriz dediler. Efendimiz sav beş vakit namaz işte budur, sizi tertemiz yapar buyurdu.

Hani nerde kaldı? Sen en birinci temeli bırakmışsın kelime-i şahadetten sonra hemen ikinci emirdir namaz. İslamın temel prensipleridir bunlar. Bu temelleride yapmıyor hiç birşeyi yerine getirmiyor, yeni moda çıkarmış cumhuriyetçi laikler, benim kalbime bak benim kalbim temiz, ben iyi insanım diyor. MaşaAllah senin nefsine bir iğneyle dokunayım da görürsün sen iyiliğin, kötülüğün ne olduğunu. Senin dünyanı birazcık elinden alalım da, seyret bakalım anne baba mı tanırsın, kardeş mi, sevgili mi tanırsın. Parça parça edersin, sen nasıl benim dünyamı alıyorsun diye. Senin iyiliğin bu kadar işte. Almadan bağırıyor zaten, dünya, herşey elinde ama hala daha savaş içerisinde birbirini yiyor insanlar.

Onun için dedik ya kendine gel sarhoş olma bizi Allah içiniz isteyen buyursun, istemeyen kendi yoluna gitsin ama yolun sonunda ipin yine benim elimdedir.

Eğer ki senin sırrın benim elime verildiyse, bu elmastır bunu iyi temizleyeceksin denildiyse canın çıkmadan, canını çıkaracağim kim istersen ol! Elimde çok vardır bakıyorum asi olmuşlar, diyorum şimdi siz burda durun , acil hastalar vardır da seyredin ondan sonra sizi nasıl temizleyeceğim! Onun için kaç kaçabildiğin kadar, git hadi istediğin yere git. Bu dünya sana çok büyüktür ama Allah dostuna, mürşide de çok küçüktür.

Mürşit isterse bu dünyayı iğne deliğinden geçirir, iğne deliğini büyültmeden, dünyayı da küçültmeden!

Şeyh Abdülkerim El-Kıbrısi Hz. Allah ondan razı olsun AMİNم