Hayatının son sahnesinde çalacak olan o şarkı..

seen from United Kingdom
seen from Türkiye

seen from France
seen from Yemen
seen from France

seen from United States
seen from United States

seen from France
seen from Hong Kong SAR China

seen from United States
seen from Yemen
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from France
seen from United States

seen from United States
seen from United States
Hayatının son sahnesinde çalacak olan o şarkı..
"Hayatım bir film olsaydı ilk sahnesi seni gördüğüm an değil, seni unutmaya çalıştıkça yüzünün her zerresinin aklıma daha çok kazınmasıyla başlardı."
Zamanın ilaç olmadığını zamanla iyileşmemişler anlar.
Önce alkış sesleri kesildi fısıltılar başladı sahne ışıkları söndü işte o an bütün umutlarım öldü bir el kalbimin tam üstüne avcunu bastırdı heyecanıma ortak olmak istiyor sandım sonra o el beni karanlık bir boşluğa itti arkamdan söylediği o şey ise düşmekte olan bedenime bir hançer sapladı gülerek şu cümleler döküldü katilimin dudaklarından
"Düşüncelerini paylaşmak senin en büyük aptallığın garip kız"
Gözyaşlarım benimle birlikte düşüyordu ve ben derin bir uykuya sürüklendim yastığım taşlar yatağım beton zemin battaniyem ise kendi kanım oldu....
(Bu metin bizzat ben tarafından yazılmış olup kendi parmaklarımın ve düşüncelerimin eseri olmuştur bu uygulamada beni yargılayıp o karanlık çukurlara iteceğini düşünmüyorum)
“demek ki göçtü usta kaldı yürek sızısı geride kalanlara” Bir değerimizi daha kaybettik. Genco Erkal’ı... Hayatını tiyatroya adayan, yeri doldurulamayacak, aydın düşünceli bir insandı Genco Erkal. İleri yaşına ve hastalığına rağmen sahnede müthiş bir enerjiyle oynayarak Türk tiyatrosuna kattıklarıyla ayakta alkışlanmayı fazlasıyla hak eden sanatçılarımızdan bir tanesiydi. Ve Nâzım Hikmet’ten sorumlu şiir bakanı gibiydi aynı zamanda. Çok sevip çok dinledik ondan şiirler ve memnun kaldık pek. Şiirler güller içinde uyusun büyük usta. “Şimdiden çekilecek acısı bunun, duyulacak mahzunluğu şimdiden. Böylesine sevilecek bu dünya “Yaşadım” diyebilmen için...” * * * Genco Erkal (28 Mart 1938, İstanbul - 31 Temmuz 2024, İstanbul) - Görsel: Hakan Eken (Genco Erkal)
Seans.
Tarihî bir film izliyorum. Bir sahnesinde evlilik akdi var. Orada karşılıklı birbirlerine, "Seni tanıdığım kadarıyla seviyorum, tanımadığım yanlarına da güveniyorum." diyorlar. Bir: İnsanı tanımak hiç bitmez. Hepimiz dipsiz bir kuyuyuz. İki: Tanıdığı kadar sevebilmek, gerçekçi ve samimi olabilmek, bunu yansıtabilmek. Üç: Bir insanın bilmediği yönlerini olacağını kabul etmek ve karşılıklı güvence vermek. Bu seni her gün yeniden keşfedeceğim ama yanlış da yapmayacağım yönüne işaret ediyor. Bence sadece âşk değil, aileden tutun da arkadaşlığa kadar sağlam ilişkilerin temelinde bu var. Benim çok sağlam arkadaşlıklarım var ve bakınca hakikaten bu gerçeği fark ettim yine. Değiline bakarsak, size güven vermeyen insanlardan da uzak durmak lazım. Küçük ayrıntılar büyük şeyler anlatıyor. Seansımız bitmiştir. İyi geceler.
Ses-1885 🎭
I remember referencing a very funny family photo for this one. === These characters are from my webcomic, Slightly Damned: http://sdamned.com I make sketches for based on patron ideas for my backers on Patreon: http://patreon.com/raizap