Gedachten over het leven, over liefde en toekomst vullen mijn hoofd. Jaren, die voorbij gaan. 21. Die leeftijd mag ik mezelf geven. Veel te jong, maar voor mijn gevoel te oud om iets te bereiken. De halve tijd een mid-life crisis en dan het eeuwige debat over hoe ik me er over voel dat ik een millennial ben en er constante druk op de titel staat om te presteren.
Iedereen verwacht dat je weet wat je wil met je toekomst. Je kiest voor een pad, waarvan je de uitkomst nog niet weet. Voor de een of andere reden geeft de onzekerheid mij rust. Ik ben iemand die niet bang is voor het onzekere. Iemand die kansen aangrijpt en zichzelf uitdaagt. Die in het onzekere duikt om te ontsnappen. Waarschijnlijk zie ik het alleen als uitvlucht.