#spinsels

[lapjesman]

Misschien ben ik wel

Een ander

Met jou

In m’n hoofd

Misschien zit ik er naast

Terwijl jij goed zit

Aan de rand van wat we konden beseffen

Ik mis je nu al

Misschien zien we elkaar nooit

Meer weet ik niet

Ik volg m’n gedachte

Terug naar jou

En zeg je gedag

[flowercrownsonpreciouslands]

21.

Gedachten over het leven, over liefde en toekomst vullen mijn hoofd. Jaren, die voorbij gaan. 21. Die leeftijd mag ik mezelf geven. Veel te jong, maar voor mijn gevoel te oud om iets te bereiken. De halve tijd een mid-life crisis en dan het eeuwige debat over hoe ik me er over voel dat ik een millennial ben en er constante druk op de titel staat om te presteren.

Iedereen verwacht dat je weet wat je wil met je toekomst. Je kiest voor een pad, waarvan je de uitkomst nog niet weet. Voor de een of andere reden geeft de onzekerheid mij rust. Ik ben iemand die niet bang is voor het onzekere. Iemand die kansen aangrijpt en zichzelf uitdaagt. Die in het onzekere duikt om te ontsnappen. Waarschijnlijk zie ik het alleen als uitvlucht.

[spinselsinmijnhoofd-blog]

Het zijn de stilste woorden die vaak het hardst klinken.

Spinselsinmijnhoofd

[lapjesman]

Ik weet nog dat ze vroeg

Kunnen we terug

Naar alleen elkaar

Dat is genoeg

[lapjesman]

Niet de norm

Niet normaal

Maar juist

De andere kant

Van het verhaal

[lapjesman]

Je zwaait de dagen uit

Één voor één

Ze brachten je niets

Stuk voor stuk

De tragiek

Van het zoeken naar geluk

De dagen stapelen zich op

Je broze schouders

[lapjesman]

Over wegen die je leiden

Naar geen plek waar je wil zijn

Het is te druk om te keren

Geen God om aan te roepen

Geen geloof

In jezelf gekeerd wieg je zachtjes op het geluid van de autoradio

Je wil terug

Maar het kan niet meer

[lapjesman]

Kunnen we terug?

We dronken lila wijn uit lichtblauwe glazen

Bleke huid op huid dagen

niets moest

We vonden een achtergelaten liefde en bliezen haar nieuw leven in

Luchtfietsend langs een mintgroene hemel

De witte wolken in ons hoofd die ons beschermde tegen het glimmende

Niets en alles wat we nodig hadden op de dagen met het strogele zonlicht

Laten we terug gaan