Lush ‘Tank Battle’
Het is toch wel een kleine eeuwigheid geleden dat ik parfum heb gekocht van ‘Lush’.
Ik ontdekte ‘Karma’ van lush via een vriendin van mij. Ik was onder de indruk van de warme wierookachtige geur waarvan ze overal waar ze kwam een spoor achterliet dat haar stappen volgde. ‘Karma’ was net zoals ‘Tank Battle’ niet zomaar voor iedereen. Dat hebben ze gemeen. Op een dag kocht ik mijn eigen flesje karma en ik was opslag verliefd.
Helaas heeft Lush kort daarna haar parfum formules verandert. Dat flesje karma dat ik toen heb gekocht, was tevens ook de laatste. De geur was niet langer hetzelfde. Het rook verwaterd. En dit bleek het ook. Bovenaan in de ingrediënten lijst stonden plots twee nieuwe toevoegingen, namelijk: ‘water’ en ‘glycerine’. Dit ontnam de geur van zijn diepte en warmte. Het deed mij eerder nog denken aan een dure bodyspray dan een EDP. Het karakter waar ik zo van hield was weg, en daarmee mijn liefde voor de ‘lush’ geuren, gezien ik wanhopig in de winkel op zoek ben gegaan naar vervanging voor mijn karma verslaving. Helaas tevergeefs.
Nu alsnog vele jaren later, zit ik dan toch tevreden met twee lush parfums in mijn hand. ‘Lust’ en ‘Tank Battle’ (maar over Lust vertel ik een andere keer meer).
Tank Battle is een gelukkige blind buy geweest. In mijn eeuwige zoektocht naar nieuwe bijzondere parfum finds, tuimelde ik op reviews over deze geur. Tank Battle klonk voor mij bijna te mooi om waar te zijn. Alles waar ik van houd, in een glazen flesje. De woorden: Wierrook, aardbeien kauwgum, verf, metaal en natte aarde vlogen voorbij in alle reviews die ik bezocht. Ik maakte mij alsnog zorgen om de formule van de geur gezien mijn teleurstelling in andere geuren waar ik vroeger zo’n fan van ben geweest. Sceptisch maar erg nieuwsgierig waagde ik de sprong en hier heb ik zeker geen spijt van.
Tank Battle is gebaseerd op een rechtszaak in Amerika. De rechtszaak betrof een man die zijn woning had gemaakt van een oude leegstaande watertank. De watertank zag er kennelijk zeer imposant uit gezien de beste man hier een heus kunstwerk van heeft gemaakt. Dit trok de aandacht van de overheid en deze wilde de tank verwijderen. Voor iedereen die hier nieuwsgierig van wordt, ik raad je aan hier meer over te lezen. Op de website van Lush tref je het volledige verhaal. :-)
Toen ik de geur opende rook ik inderdaad wierrook en kauwgom. Kauwgom was ook het eerst dat ik rook bij de eerste spray. Het is gek, maar het werkt. Ik ruik kauwgom, wierrook en natte aarde. Wanneer de geur tot rust komt ruik ik inderdaad metaal maar ook houtachtige kwaliteiten. Het is geen koude geur. Het is een ontzettend nostalgische geur. Het ruikt precies zoals je verwacht dat de binnenkant van een watertank die is omgebouwd tot hippie den, ruikt.
Ik ruik elementen van de vroegere ‘karma’ waar ik zo van hield. De geur opend explosief, maar al snel beperkt de geur zich tot dicht tegen je huid. De geur is sterk genoeg om je te voorzien van een persoonlijke bubbel als het ware, van warme speelse geuren. De geur laat een vriendelijk spoor achter voor de mensen om je heen wanneer je voorbij passeerd maar zal niemand te veel zijn.
Het is een geur voor de creatieveling, de naar patchouli geurende hippie onder ons. De man of vrouw die precies doet waar hij of zei zelf zin in heeft op de beste manier. Een volwassen geur met veel kinderlijke en speelse kwaliteiten. De geur is plakkerig op de beste manier. :-)
Voor mij blijft ‘Tank Battle’ vanaf dit moment een staple. Ik ben ontzettend blij dat ik de sprong heb gewaagd. Dit heeft mijn ogen voor Lush als bedrijf zeker opnieuw geopend.
