seen from Switzerland
seen from China
seen from United Kingdom
seen from China
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from China
seen from United States
seen from China
seen from United States
seen from Germany
seen from United States
seen from Finland
seen from China
seen from United States
seen from China
Teleurstellend
Soms zit het mee en soms zit het tegen. Vaak denk ik dat ik gezond ben, maar dat valt toch ook vaak wel weer tegen. Mijn hoofd weet niet altijd zo goed hoe het met de rest van mijn lijf gaat. Die twee communiceren niet zo goed. Of ik ben er erg goed in geworden om het niet te willen weten en horen en voelen. Iets met een struisvogel en eigenwijs zijn. Deze week heb ik een aantal keer de vraag…
View On WordPress
HOE HEB IK NIET AAN IK VOEL ME SEXY ALS IK DANS GEDACHT
Ik baal zo erg van mezelf.
Kijkcijfers We Are Family stellen direct teleur
Kijkcijfers We Are Family stellen direct teleur
Naast het direct succesvolle Lekker Nederlands was ook We Are Family gisteren voor het eerst te zien op SBS6. De Kijkcijfers We Are Family vallen net als die van Lekker Nederlands op, maar dan wel in negatieve zin. Ze stellen namelijk zeer teleur. Slechts iets meer dan 400.000 mensen keken gisterenavond naar de start van het programma die zeer belovend werd geacht.
Natuurlijk verdiend We Are…
View On WordPress
Kijkcijfers Popster blijven flink dalen
Kijkcijfers Popster blijven flink dalen
De makers van Popster zullen na de eerste aflevering niet echt goed meer geslapen hebben, want alhoewel het programma met één miljoen kijkers begon, was daar ineens een daling van driehonderdduizend bezoekers tijdens de tweede aflevering. Gisteren zijn de Kijkcijfers Popster wederom nog verder gedaald. De laatste aflevering tot nu toe en de laatste auditieronde van dit seizoen werd door slechts…
View On WordPress
Kijkcijfers Familie Kruys maken vrije val
Kijkcijfers Familie Kruys maken vrije val
Met ongeveer 2.5 miljoen kijkers vorige week voor de nieuwe serie van Linda de Mol werd iedereen razend enthousiast, een week later vallen de Kijkcijfers Familie Kruys vervolgens wel een beetje tegen dan, want er keken gisteren weliswaar altijd nog 1.9 miljoen mensen, maar in verhouding is dat ruim 20 procent minder dan de eerste week. Daardoor kunnen de nog altijd hoge kijkcijfers toch…
View On WordPress
Lauryn Hill, 12 april, Melkweg
Hoe beland ik bij Lauryn Hill?
Lauryn Hill.. Toen ik hoorde dat Lauryn Hill naar Nederland zou komen, wist ik het meteen.. Hier moet ik heen! Ik luister The Misudecation of Lauryn Hill en The Score van The Fugees nog steeds wekelijks en dat zijn naar mijn mening twee classic albums! Ik vind Lauryn Hill nog steeds één van de beste vrouwelijke MC's ooit. Zo niet de beste. Daarnaast weet zij als geen ander met haar soulvolle stem mij compleet te raken. Elke keer als ik Ex-Factor, Everything is Everything of Ready or Not luister krijg ik nog stees kippenvel op m'n armen. Dus toen ik hoorde dat zij naar Nederland zou komen, wist ik dat ik er sowieso heen moest. 60 euro is een hoop geld voor maar een arme student, maar ik had het er voor over. Het is en blijft Lauryn Hill.
Hoe de avond begon.
Toen de avond eenmaal was aangebroken had ik goed veel zin in het concert. Ik was met 2 maatjes en we waren redelijk op tijd binnen. De DJ begon rond 20:45 en dat lag prima in verwachting, aangezien de hoofdprogramma rond 21:00 zou beginnen. Nu beginnen artiesten meestal wat later (Hip/Hop artiesten meestal nog wat later), dus dat de DJ begon om 20:45 was prima. De DJ begon met een paar chille reggaetunes te draaien. Dat vond ik een prima keus van muziekgenre, aangezien Lauryn Hill getrouwd is met een Marley en ze een paar Reggae getinte nummers heeft gemaakt. Na de reggae draaide de DJ wat meer old-school Hip/Hop plaatjes waar ik vrij goed op ging en ook dat past prima in het genre van Lauryn Hill. Maar na een paar Hip/Hop plaatjes switchte de DJ naar Dancehall en andere drukke popmuziek en dat paste totaal niet bij het publiek en de avond. Je merkte ook dat het merendeel van het publiek er niet echt van gediend was. Ondertussen was het ook al 21:40 en raakte het publiek ook een beetje geïrriteerd van het lange wachten. Het duurde en het duurde maar en het schoot maar niet op en de DJ bleef maar irritante dancehall draaien. Wat ik op zijn tijd wel kan waarderen, maar het paste gewoon totaal niet bij de sfeer van de avond. Ik raakte lichtelijk geïrriteerd en ik kreeg een eng voorgevoel dat het misschien een teleurstellende avond zou worden. Ik kan niet echt uitleggen waarom ik een slecht voorgevoel had, maar ik had toen al mijn twijfels of Lauryn Hill wel aan mijn verwachtingen kon voldoen.
Het rommelige begin van het concert.
Uiteindelijk kwam de band van Lauryn Hill om 21:50 op het podium. Een maatje verwoordde mooi 'Echt fashionable late kan je het niet meer noemen' Het begon gelijk rommelig, de bassist speelde al snel een basslijntje mee met de muziek maar de gitarist zag je moeilijk seinen naar de geluidsman. Na een beetje gekloot was het dan toch uiteindelijk geregeld, maar je zag aan de blik van de gitarist dat hij er toch niet helemaal gesteld op was. Maar goed, uiteindelijk na het lange wachten mocht het eindelijk beginnen. De band begon met een rustig nummertje en je hoorde Lauryn Hill wel zingen, maar ze kwam nog niet op. Haar stem klonk redelijk maar niet heel overtuigend. Het wachten was wanneer ze nou eindelijk het podium zou opkomen. Uiteindelijk heeft ze het hele nummer afgezongen terwijl ze niet op het podium stond. Vet irritant, één verse oke, maar een heel nummer.. dat slaat nergens op. Na het eerste nummer kwam ze eindelijk het podium op, ze zag er op zich goed uit, ze had niet heel veel energie leek het. Ze liep heel rustig op, maar opzich zegt dat natuurlijk niks. Ze had een fel oranjegekleurde poncho-achtig ding aan en dat vond ik er wel vet uitzien. Ze had alleen ook een vaag oranjekleurig netje over haar hoofd die later op de avond ook telkens in haar ogen ging zitten, wat ik dan wel weer een beetje apart vond.
De teleurstelling.
Toen ze opkwam was de publiek natuurlijk razend enthousiast, ik vond de voorbereiding en alles er maar rommelig uitzien en ik had er gelijk al geen goed gevoel over. Toen ze eenmaal achter de microfoon stond begon ze met het nummer 'Killing Me Softly' en ik wist niet wat ik hoorde. Het klonk zo niet hoe ik het me voorgesteld had. De band had er een up-tempo nummer van gemaakt en probeerde het nummer met veel power te brengen. De stem van Lauryn Hill was bij lange na niet wat het ooit geweest is. Dat je een paar uithalen niet haalt, oke.. Maar zo dramatisch slecht had ik het echt niet verwacht. Het nummer werd zonder overtuiging afgemaakt en het was te zien dat Lauryn Hill zich ook ergerde. Ze ergerde aan de mic en aan de band. Ze maakte de hele tijd drukke handgebaren naar de band en de geluidsman. Dit bleef ze trouwens het hele concert doen, wat heel onprofessioneel en niet ingespeeld overkwam. Je kreeg echt een beetje het gevoel dat deze mensen voor het eerst samen op het podium stonden. Zo slecht was deze band op elkaar ingespeeld.
Het werder erger en erger.
Na het eerste nummer ging ze door met Everything is Everything en ook dit nummer verkrachtte ze volledig. Ik snap niet dat je als band ervoor kiest elk nummer met snelheid en power probeert over te brengen, als de schoonheid en kracht van de muziek van Lauryn Hill juist in de soulvollestem van Lauryn Hill ligt. Je verwacht van een concert van Lauryn Hill een laidback chill algeheel, waar je intens kunt genieten van de soulvolle stem van Lauryn Hill. Al snel bleek dit helaas niet het geval te zijn, ik weet niet of het ligt aan het onkunnen van Lauryn Hill en dat ze het prachtige geliod niet meer kan opbrengen of dat het gewoonweg een verkeerde keus was om alles met 'power' af te spelen. In dat geval was het in ieder geval een slechte keus. Nummer na nummer verkrachtte ze en zelfs het nummer Ex-Factor deed ze overhaast en slordig, terwijl dat juist het meest gevoelige nummer is in haar repertoire. Ik was nog nooit zo teleurgesteld geweest bij een concert en het gekke was dat er een groot gedeelte van het publiek (tenminste zo leek het) het concert fantastisch vonden. Ze joelden, schreeuwden keihard alsof het het beste was wat ze ooit gehoord hadden en ik vroeg me echt af of zij hetzelfde zagen en hoorden als ik. Want ik vond het dramatisch. Na een tijdje zag je wel een paar mensen vertrekken, dus ik was niet de enige die het teleurstellend vond. Ik dacht zelf ik ga echt niet eerder weg, ik heb niet voor niets 60 euro betaald voor het concert.
Het ok einde, maar nog steeds bij lange na niet wat ik verwacht had.
Aan het eind van het concert deed ze nog wat oude nummers van de Fugees wat ze wel met iets meer overtuiging deed dan haar eerdere nummers. Rappend was ze sowieso wel iets sterker dan zingend deze avond, maar goed was het nog steeds bij lange na niet. Ze was vaak buiten adem en ze draaide vaak haar mond weg van de microphoon, zodat je bepaalde woorden gewoon helemaal niet hoorde. Na wat nummers van de Fugees deed ze nog één keer killing me softly. Nu deed ze het eerst couplet alleen met de toetsenist en het klonk gelijk 10 keer beter dan het hele concert. Ik dacht: Yes, eindelijk een beetje gevoel in haar stem. Helaas mocht dit moment niet lang duren, want in het tweede couplet kwam de band weer met een kabaal waar ik s'nachts nog steeds huilend van wakker wordt.
Nee helaas, het hele concert was erg teleurstellend. Ik wou dat ik had kunnen vertellen dat het fenomenaal was, dat het een ervaring was om nooit te vergeten. Maar ik moet eerlijk zijn en het was 1 grote deceptie. Jammer, dat mijn eerste recensie zo moet zijn, maar goed morgen ga ik naar Ben Howard en ik heb er het volste vetrouwen in dat dat een stuk beter wordt.
Tot de volgende blog,
Paceaux
