#verdrietig

[muisjee]

Een verdrietige realisatie: Mensen gaan nooit zo graag bij mij willen zijn als ik bij hen.

[havetowriteitoff]

Zelfs eeuwige tranen lijken niet genoeg om dit verlies te verwerken. de pijn is minder frequent, maar nog even intens en diep.

ik wil niet zonder jou.

het voelt alsof ik naar huis wil, maar er geen thuis meer is.

[petitjeanofficial]

Mijn opgekropte woede blijkt weggestopt verdriet.

Derek Otte (Miose)

[niet-altijd-even-goed-bezig]

Ik heb net nog eens door heel mijn Tumblr gescrold, tot aan het allereerste bericht dat ik ooit schreef. Verschillende teksten herinner ik me nog als de dag van gisteren, bij sommigen heb ik geen flauw idee meer waar ze over gingen. Maar wat ik wel weet is dat ik in de loop der tijd gegroeid ben als mens. Ik ben nog steeds mijn weg aan het zoeken in het leven, maar ik sta al verder dan ik bij mijn eerste post dacht dat ik zou raken. Mijn Tumblr heeft vele emoties van mij gezien, blij, boos, triest en angstig. Liefde en verdriet kwamen aan bod, en soms schreef ik gewoon omdat ik dacht: "anders word ik zot!' Mijn Tumblr zal altijd mijn plaatsje blijven waar ik mijn emoties van het moment kan in gooien. Waar het mij niets uitmaakt hoe veel mensen het zien. Het is een soort dagboek van mezelf dat iedereen die het wil mag lezen. Als iemand iets kan halen uit een van mij berichten dan is dat goed. Is het gewoon een bericht geweest om van mijn eigen gedachten af te raken die in de weg zaten, dan is dat even goed. En ja ook af en toe een berichtje reposten van iemand waar ik zelf moed uit haal hoort erbij voor mij. Ik ga dus gewoon blijven verder doen zoals ik al 4 jaar bezig ben. Bedankt aan de mensen die mij volgen dat ik hier gewoon alles mag neerzetten wat in mij opkomt!

[tleven]

Dag 1

Dag één van de relatiebreuk.

Ik ben opgestaan met tranen in m’n ogen met het besef dat deze nachtmerrie realiteit is. Ik ben mijn beste vriend, soulmate, m’n maatje, kortom mijn alles kwijt. Ik heb geen eetlust, doe geen oog dicht en heb heel de tijd huilbuien. Ik mis je nu al.

We hebben gisterenavond samen gekozen, vooral jij eigenlijk, om er een punt achter te zetten na twee jaar. Je wilt gelukkig wel nog hele goede vrienden blijven. Dus ben ik je niet volledig kwijt. Dat zou ik pas echt niet aan kunnen.

Ik weet dat je heel erg diep zit nu, je moet jezelf eerst terug vinden en hopelijk komen onze wegen weer samen terug, want ware liefde komt ook echt weer altijd terug bij elkaar. Ik laat je een heel klein beetje los, dit doe ik ook echt voor jou, want graag zien is ook soms loslaten. Maar ik zal je nooit volledig laten gaan. Dankjewel voor deze mooie twee jaren, je hebt me echte liefde leren kennen. Ik weet dat je echt van mij hebt gehouden.

Het is nu tijd om te herstellen en aan mezelf te denken, ik doe dit voor jou, mezelf maar vooral voor ons.

[woordjesuitmijnhoofd]

Mijn tranen wegen niet veel

Maar dragen wel zware gevoelens

[ohletslove]

Aan de vrouw die ik toen was: ik vergeef je.

- Niemand verdiende al die pijn die je meedroeg, zelf niet je ergste vijand.

[verdronkeningedachten]

We hebben allemaal onze grenzen overschreden en onze regels gebroken voor iemand.